30latek-, czyli gra małego palucha Paslawka

Czyli zasadniczy problem, to chęć rozwiązania problemu?
Mam podobnie w domu czyli żona nigdy w życiu nie pojedzie ze mną pod namiot co dla mnie jest normalnym sposobem noclegu. No ale spokojnie została sobie odpocząć w domu kiedy ja wyjechałem z synem na tydzień pod namiot. Raz jeden dała się namówić na tydzień pod żaglami na Mazurach. Spanie w żaglówce więc dla nie mordęga ale dała radę. Dziś umowa jest prosta, jedziemy razem wy się rozbijacie namiotem, a mi bierzecie domek campingowy Ja jeżdżę spać z dziećmi w lesie pod pałatką, ona nie ale może ze mną pójść do lasu na spacer. Ja jeżdżę rowerem po polach, lesie i błocie co jej w ogóle nie kręci ale może ze mną pojechać na rowerową przejażdżkę kulturalną trasą. Ja jeżdżę strzelać z broni i zabieram tam dzieci, a ona nie wyklucza, że kiedyś też pojedzie sobie strzelić. Ona nie będzie ze mną i moimi znajomymi pić samogonu nocą w środku lasu ale może mnie tam zawieźć i zabrać o drugiej nad ranem Miałem potrzebę pójść na całonocną imprezę z koleżankami, to mnie zawoziła i odbierała. Jak miała humor pójść na imprezę ze mną, to szliśmy razem. Prawie cały związek mieliśmy zupełnie odmienne poglądy polityczne i nie pozabijaliśmy się o to. Nie znosi mojej muzyki łubudubu więc w domu mam słuchawki a w samochodzie pakiet zróżnicowanej muzyki. Nie znosi filmów s-f, fantasy i wojennych, które ja oglądam pasjami. Czasem idziemy do kina na jeden film, a czasem idziemy razem ale każde do innej sali na swój film Każde z nas jest uparte jak osioł, aczkolwiek od jakiegoś czasu żona twierdzi, że ostatecznie i tak wszystko stawało na moim. Poza jednym. Ma żal, że za mało naciskałem na nią w kwestii dzieci tzn., że mamy tylko dwójkę. Okazało się, że to moja wina, że powinienem ją za kark postawić w tej materii do pionu, bo ona była głupia, a ja miałem rację i dziś żałuje, że nie mamy 3-4 dzieci. Ja jestem pedantem ale artystycznym tzn. każdy bałagan ma swój sens i porządek. Ona jest pedantem totalnym tzn. wszystko ma swoje miejsce do czasu aż ona tego nie zmieni. Biada temu co naruszy ten porządek. Co powoduje co jakiś czas scysje, bo mnie ten porządek nie przeszkadza o ile znam jego logikę. Niestety co jakiś czas małżonka zmienia zasady gry więc wszystko to co leżało do tej pory w określonych miejscach leży już w zupełnie innych miejscach. Jeśli zmianę odkryję podczas jej nieobecności, to pracowicie robię kipisz we wszystkim co popadnie aż znajdę, to czego szukałem. Nie dochodziło do przelewu krwi, a przynajmniej z tego powodu Wychodzę do pracy i czegoś szukam w wiatrołapie, drę mordę, gdzie to jest. Przychodzi żona i mówi, że przecież stoi tuż przede mną. Faktycznie stoi... Ślepy jesteś? Specjalnie ci tu postawiłam żebyś miał pod ręką. No właśnie nie jest pod ręką, bo jak się ubieram, to to coś zabierałem sięgając lewą ręką do tyłu i tam było. To że stoi przede mną jak wół nie oznacza, że jest pod ręką To znaczy, że ja tego czegoś naprawdę nie widzę. Jestem już myślami gdzie indziej, pracują nawyki, więc ich zakłócenie wytrąca mnie z równowagi i tak nie widzę, że to coś stoi przede mną Najgorzej nie lubię jak coś zakłóca mój pedantyzm organizacji. Ja sobie układam w głowie sekwencję zdarzeń i czynności jakie muszę wykonać w danej sprawie. Jestem znany jako człowiek spokojny i okropnie cierpliwy ale kiedy coś zaburza tą moją wykutą w myślach sekwencję zaczyna się we mnie gotować. Wtedy bywa, że się uleje

Misinx, przecież Ty jesteś bardzo dowcipnym człowiekiem. Że nie wspomnę o inteligencji.

Paslawku, grać będę z rodzinką A potem ze współlokatorami, a potem z innymi znajomymi, a potem może jeszcze z pewnym kimś, jak się pojawi... Tzn. tak sobie typuję, a czy chętni do gry się znajdą, to się okaże ;P Najwyżej sama sobie pogram ;P

Adela, wątek jest o tym, że chłopak z gitarą byłby dla mnie parą, ale zgarnęła go wodna rusałka grająca na fortepianie

Ciekawe jest to, co tu piszecie o związkach i o różnicach między Wami. I o tym, że mimo tych różnic ciągnie Was do siebie Mogłoby się wydawać, że na przykład Snake zainteresowałby się tylko taką dziewczyną, która też śmiga rowerem po błotach i śpi pod namiotem, a jednak niekoniecznie....

Mnie to się czasem zdarza trybić

No Misinx, pokaż jak się czerwienisz

Pozostaje mi mieć nadzieję, że nie zaliczam się do pospólstwa.. Chociaż jeśli nawet, to chyba z tym ne zginę

Z planszówek przypominają mi się Czarne historie, Tajniacy i Sabotażysta

Takie fajne tematy, a ja na siłowni.

ani kaloryfer

Kto i po co pójdzie w krzaki ?

Ja uwielbiam polskie morze, ale nie gnicie na plaży. Jestem cieniolubny. Kąpiele w morzu też mnie nie pociągają, bo zimne jak cholera. Po plaży to się najlepiej spaceruje zimą jak piasek jest zamarznięty

Bojler lepiej grzeje

Jak to po co w krzaki ? - polować na uciekającego bagiennika  z fuzjami na groch.

Piegusku pochwal się
Prawdziwe pierogi z rodem Rusi wyszły?

dokładnie- ja wtedy pytam. a w dopytywaniu jestem upierdliwa od dzieciństwa
jak to jaką przewagę?  Inteligencja, uroda io pieniądze to są przewagi: kluczyki którymi można sobie pomagać. Myślisz że wszyscy są inteligentni?
jak się żle czujesz w pracy to zmień na inną.
jako księgowa i sekretarka byłabym beznadziejna.

zaraz tam wysyłam... woli krzaki od planszówek, niech idzie. Nazbierają nam trochę jagód i malin.  Ryb w jeziorze złowią... A myślałeś, że co innego tam będą robić?

Nałapie tam kleszczy, a potem Ty będziesz mu je wyciągać

To ja nie gram. Za duże ryzyko

Wiem, 20 lat tak już robię i jak pomyślę, że mam jeszcze robić drugie 20 to mi się niedobrze robi

Mój, nazwijmy to, stosunek  do gór jest podyktowany nieco miejscem zamieszkania i bakcylem, jaki złapałem Jednak mogę powiedzieć, że właśnie po to, wchodzę, żeby zejść Ogólnie czuję się dobrze, kiedy przemieszczam się raz w górę, raz w dół, zamiast cały czas po płaskim.
A przy okazji trochę się odpocznie i pozwiedza

Generalnie nie znoszę tzw. odpoczynku biernego. Zawsze mnie gdzieś nosi, więc nie mogę całymi godzinami się wylegiwać, niezależnie gdzie by to nie było. W środku zatrzymać mnie może co najwyżej pogoda, i to ta nie zła, ale bardziej fatalna...
Pojechałbym nad takie jezioro, to albo bym pływał, albo po lesie chodził, albo, no cokolwiek, byleby nie leżeć plackiem na leżaku. Dlatego też tego typu urlop nie jest dla mnie.

A właśnie Umajona - Kiedy debiut netkobietowy z kolendą?

Widzę, ze zostałam oddelegowana do sekcji planszówek, ale chciałabym nieśmiało dodać, ze ja po krzakach też lubię. Tym sposobem przy okazji uniknę wyciągania innym kleszczy, bo będę trochę tu trochę tam ,wprowadzając nieco fermentu.
Latem biegałam po chaszczach. Poszliśmy ze znajomymi w las, ale jakoś tak niesamowicie wszystko zarosło, że trzeba było wziąć kija i używać go jako maczety. Dobrze, że mieliśmy Żoładkową. Gospodarze byli z nas dumni: "nie każdego stać na taki spacer".
Że z trybieniem też u mnie różnie, to doceniam podpowiedzi, lecz moi drodzy mam nieco obaw...
Miałam ciocię, która grała na ukulele. Była karłem ( karlicą?). Miała też męża, Stefana, który przypominał podstarzałego agenta Coopera z Twin Peaks. Jeździli maluchem.
Nie kłamię.

No i się tylko potwierdziło, pitu, pitu, taka i owaka, a wszystko i tak się do cycków sprowadza
Zartuje Snake, fajnie opisałeś

Kop dalej Adelo, bo tutaj jest jeszcze głębsze dno
Dobranoc

Powiem Ci Adelo że beznadziejnie zakamuflowane
że Lucek jeszcze nie dostał ostrzeżenia od adeemu to jakimś cudem - normalnie
Olinka go lubi a na układy nie ma rady

mięczak

spryciara ;-)) 

A w temacie kleszczy - boję się, to raz, a dwa, nie umiem wyciągać  :-)
Kieeedyś mi wlazł w nogę jak byliśmy wlaśnie w takiej głuszy a mieliśmy starą, małą przyczepkę, gdzie nie było kibelka.  Poszłam w krzaki się wysikać i wróciłam z kleszczem. Jakie te dziadostwa szybkie! Już mi się zdążył wgryźć. Tak, wiem, że tak się nie robi, ale wtedy nie wiedziałam, więc przypalałam go zapałką a potem dusłlam masłem   bo gdzies uslyszłam, że jak się posmaruje to wylezie z braku tlenu. Nakitowalam więc masła na nogę i siedziałam, aż sie rozpuściło. Ale nie wylazł. Wzięlam więc wacik złapałam tego kleszcza i pociągnęłam, modląc się, żeby nie urwać. Udało się.
Totalnie nie nadaje się na takie przygody. Jakieś kleszcze, pająki, mrówki i inne robale... Nie, dziękuję...

Paslawku, zysk? A dlaczego gra na ukulele to zysk? Ja na nim gram od ponad roku ;P Ok, próbuje grać, a nie gram, bo talentu brak ;P
Chyba że masz na myśli prywatne lekcje, ale do takich nie doszło...

Syl, nieee, nie ukradłas, bo nie był mój

Kleszcz mi niestraszny, bo mieszkałam kiedyś w lesie. Nie zliczę, ile wyciągnęłam z siebie i ze swojego psa. I jakoś nie złapałam ani boreliozy, ani żadnego innego paskudztwa.
Wyciągam palcami, ale przez papier toaletowy, bo mnie brzydzą. Trzeba złapać jak najbliżej "gruntu" i tyle filozofii.

Borelioza jednak jest paskudna, zwłaszcza nierozpoznana. Koleżanka latami narzekała na zmęczenie, złe samopoczucie, straszyli ją stwardnieniem rozsianym. Minęły lata, zanim postawiono właściwą diagnozę. Od kilku lat mieszka za granicą, więc nie widzialam jej w najgorszym stanie, ale opowiadała przerażające rzeczy o zaatakowanym układzie nerwowym.

Dopadł mnie negatywny nastrój. Czuję się przed tymi świętami jak małe zagubione dziecko niewiedzące, w którą stronę się obrócić. Nie wiem, w co ręce włożyć.
Lata całe byłam nieprzyzwoicie rozpieszczona, spędzałam Wigilie u innych, a teraz, gdy mi przychodzi samej o wszystkim myśleć, organizować - nie radzę sobie. Miałam się zająć jakimiś wypiekami, ale doszłam do wniosku, że mam to gdzieś, zamówię w cukierni po kawałku różnych ciast.
W takie dni odczuwam brak kogoś, kto doradzi, pomoże, zdopinguje.

Wniosek jeden, odnośnie organizacji, już mam: grubo wcześniej ustala się menu, a nie na żywioł. I dogłębnie studiuje się cukiernicze przepisy, żeby sobie strategicznie zaplanować poszczególne czynności. Ja dopiero wczoraj zaczęłam myśleć, co chcę upiec, szlag mnie trafił, bo zgubiłam ulubiony przepis na sernik i skończyło się wielkim klnięciem oraz rezygnacją z pieczenia.
Mogę to wszystko robić, ale gdy nie czuję presji czasu.
Wkurzona jestem już z samego rana, gdy myślę, co jeszcze trzeba ogarnąć. Paraliż mnie ogarnia, walczę z nim, co jeszcze pogarsza sytuację.

Adela, w samą porę ten Twój cytat

Dla wygodnych mieszczuchów są nawet przy kasach w Biedrze preparaty odstraszające kleszcze. Gdyby zabrakło, to trzeba się rozejrzeć wokół siebie. Kleszcze bardzo nie lubią pospolicie występujących roślin: wrotycza (taka roślinka z ładnymi, żółtymi kwiatkami), kocimiętki, lawendy, czeremchy, a nawet chrzanu pospolitego. Przed kleszczami zasadniczo chronią także zakryte buty i długie spodnie, bo kleszcze nie spadają z drzew tylko siedzą w trawach i niskich roślinach.

Co ja widzę! Chodziłam na naukę Lindy Hopa rok czasu. Świetne klimaty muzyczne-dżezbendy, a nawet o charlestona zahaczyliśmy.

Bo na jakieś lewizny się chodzi ,samowolnie i nie wiadomo z kim

To też .

"Ach, gdy z tobą, kochanie,
Smutku i szczęścia nie dzielę,
Smutek smutkiem zostanie,
Weselem nie jest wesele".
A.M.

A to tak, ukulele ma dla mnie duże znaczenie i jest zyskiem Tylko zrozumiałam, że inspiracją do gry było forum, a jednak coś innego mnie zainspirowało...

"Godzina piąta, minut trzydzieści,
Kiedy pobudka zagrała,
Grupa rezerwy szła do cywila,
Niejedna panna płakała. x2
Niejednej pannie, żal się zrobiło
I serce z bólu zadrżało,
Ze jej kochanek szedł do cywila
A jej się dziecko zostało.
Ze jej kochanek szedł do cywila
A jej się dziecko zostało
Na dworcu głównym, w mieście Włocławku,
Wszystkie się panny zebrały,
Z kamieniem w ręku, z dzieckiem na ręku,
Na rezerwistów czekały.
Z kamieniem w ręku, z dzieckiem na ręku,
Na rezerwistów czekały. Lecz to nie honor na rezerwisty,
By na peronie z panną stać.
Wsiadł do pociągu i trzasnął drzwiami,
Tak się pożegnał z pannami.
Wsiadł do pociągu i trzasnął drzwiami,
tak się pożegnał z pannami.
Wsiadł do pociągu, usiadł przy oknie,
A pociąg ruszył z łoskotem.
A wszystkie panny głowę spuściły,
Poszły do domu z powrotem.
A wszystkie panny głowę spuściły,
Poszły do domu z powrotem.
Nazajutrz rano poszły do sztabu, P
ytać o adres miłego, Szef sztabu na to im odpowiedział :
"U nas nie było takiego". Szef sztabu na to im odpowiedział :
"U nas nie było takiego". Poszły do domu, siadły przy piecu,
I tak cichutko płakały. "Synu ah synu, ojciec w cywilu, A jego adres nieznany".
"Synu ah synu, ojciec w cywilu, A jego adres nieznany".