30latek-, czyli gra małego palucha Paslawka

Mnie się wydaje, że mam, tak mi rodzice mówili
Farbami też malujesz? Może już kiedyś pisałeś, ale akurat na takie szczegóły nie zwracam uwagi

Wydaje mi się, że łatwiej farbami malować niż kredkami rysować Rysowanie to już wyższy poziom...

Miała być psychoanaliza kieszonkowa, a są pogaduszki o sztuce, miał być wtorek, a jest środa... Co się z nami dzieje

A jutro będziemy tu czekać na Umajoną, obiecała Chociaż Tobie i tak nie odpuścimy, sprawdzimy Twoje granice

Mój śpiący maltuś przypomina, że już czas...

Ołówki i kredki mnie niestety przerastają... Nie ten talent
Opowiesz później, dlaczego nie na wieczór!

Dobranoc

Hehehe a czemu to Huta jest gorszą lokalizacją ? Moim i nie tylko moim zdaniem, Huta to właśnie obecnie najlepsza dzielnica do mieszkania w Krakowie Może i niedoceniana przez niektórych, i wciąż obarczona stereotypami, ale to nie to samo co jeszcze kilkanaście lat temu.

Jestem nowohuckim patriotą W końcu parę lat się tam mieszkało. Stara zabudowa Nowej Huty tj. z lat 50-tych, to nieosiągalne dziś standardy.

Jaka renoma ?

Kazimierz był kiedyś bardziej kryminalną dzielnicą

Ogólnie tak ale z takim wyjątkiem, że jednak trudniej było dostać w papę na zasadzie "a ty zając znowu bez czapki". Na Nowej Hucie problem był osiedlowy, gdzie młodzież się nudziła i można było dostać ot tak dla zabicia czasu. Taka osiedlowa, nowohucka młodzież wpadała do nas studentów z okazji juwenalii właśnie tylko po to żeby się z kimś pobić. Niebezpieczna pora to był wczesny wieczór jak szedłem z akademika na osiedle zadzwonić z poczty. He, he kto pamięta, że międzymiastową się zamawiało? Natomiast wielokrotnie robiłem trasy Nowa Huta - dworzec główny wzdłuż Jana Pawła II piechotą 2-4 nad ranem i nigdy nie miałem żadnej przygody. Samotnie chodziłem. Kumpli odwiedzałem późnym wieczorem, a mieszkali czasem w okropnych kamienicach na Kleparzu czy Kazimierzu. Swoją drogą nadal w okolicach Szlaku, Długiej, Warszawskiej panienki lekkich obyczajów wieczorami stoją na każdym rogu? Przy Pędzichów była taka knajpa, centralny punkt rozprowadzania panieniek w teren, jak też ich posiłku regeneracyjnego. Knajpa o ile wiem nadal istnieje więc nie będę podawał nazwy

Co do Sympatii, to dziwi mnie to, że jakakolwiek odmowa (np pisze di Ciebie facet, który nie chce kategorycznie dzieci, a Ty chcesz co jasno piszesz w profilu - jak ja wiele lat temu), spotyka się nierzadko ze stekiem wyzwisk, że jesteś księżnoczka, że zostaniesz sama jak tak będziesz wybrzydzała i przebierała, że kobiety same nie wiedzą czego chcą, odrzucają facetów a potem narzekają, ze są same.
To tak jakby napisała do faceta babka kolmpletnie nie w jego typie, która nie podoba mu się wizualnie, której charakter mu się nie podoba, która wyznaje inne wartości w życiu - i już widze, jak ten facet biegnie z nią na randkę i się za rok oświadcza. On się nawet z nią nie spotka bo to nie jego bajka.

Poza tym trochę już przeżyłam i widzę, że właśnie te kobiety, co przebierały i wybierały najlepiej na tym wyszły, bo w końcu poznały swoich mężów, z którymi nie są na siłe.
Natpmiast parę przypadków było, że kobieta wyszła za mąz"bo co będę wybrzydzała" - to są teraz bardzo nieszczęśliwe małżeństwa, o ile już nie są po rozwodach.

A ja nie. Wolałabym wyjść lepiej i słabiej i to na każdej płaszczyźnie życia, mieć miłość, pieniądze, zdrowie, przyjaciół, fajne hobby, kasę na zachcianki i mieszkać w pięknym domu. Wiadomo, że czasem to "wychodzi" a czasami nie. Czasami okresowo nie.
Zgubiło mnie dawno temu takie myślenie ala: nie potrzebuje drogich butów, wystarczą mi te z bazarów, nie potrzebuję wycieczki do pARYŻa, wystarczy mi wyjazd nad jezioro 10km od miasta. Nie muszę mieć faceta, który mi sie naprawdę podoba, zadowole się taki, który mnie chce. Nie lubie swojej pracy i jest słabo płatna, ale nie muszę mieć lepszej. Nie podobają mi się moje meble, ale nie muszę mieć lepszych, wiec kolejne 10 lat będę miała te stare i tak dalej.
Zaowocowało to tym, że czułam, ze na nic nie zasługuję, nic nie potrzebuje i takie tam. Byłam nieszczęśliwa i sfrustrowana.  Koleżanki żyły życiem, jakim ja chciałam żyć, wydawały setki na kosmetyczki, kupowały perfumy za parę stówek, jezdziły na fajne wycieczki i zapiast hotdogów za 2 złote chodziły na obiady za 50 zł.  A ja wiecznie byłam skwaszona, niezadowolona, ale uparcie twierdziłam, ze nie potrzebuje. Dopiero po 30stce zmieniłam myślenie, i jeśli chodzi o te sprawy, czuje się od razu lepiej.

A co do koleżanki - to tak, wyszła na tym dobrze, bo wyszła za mąż za osobę za która chciała wyjść, anie, ze nie miała wyboru i złapała pierwszego lepszego. Z resztą ten jej mąż wcale do oźenku nie był zmuszony, spokojna głowa. Z resztą to jest taki typ, że mógłby mieć każdą, taki"samiec alfa" jak sie to popularnie w necie pisze, więc krzywda mu się nie stała;)

O to to koleżanka mądrze mówi

A ja bym tam za mąż wyszła. W końcu jak ktoś jest z Tobą, to jest  ale jak Ci proponuje małżeństwo, to już nie takie hop- siup, znaczy, ze jesteś super ważna dla niego, skoro zdecydował się na taki krok.
(tak tak, wiem za rok albo 20 może być rozwód, a może nie będzie rozwodu ).

Tak, w internecie to jest to niebezpieczeństwo, ze ludzie czują się bezkarni, wszelkiej masci nieudacznicy życiowi moga się wyżyć na obcych ludziach bez konsekwencji. Albo i wieu podaje się za kogoś kim nie jest, teoretycznie może być tak, ze pod profilem Paweł lat 46, kawaler/rpzwodnik może się kryć znudzony 17 latek, albo żonaty facet, który ani myśli się rozwodzić.

.

Przerysowałam przykłady dla większej jasności.
Ale to prawda, jakbyś mnie poznała przed 30 ką, to byłam osobą, która żyła wg maksymy, inni mają ja nie muszę, nie potrzebuję mi wystarczy - a okłamywałam sama siebie i źle się z tym czułam.

Dzień dobry!
Ja dziś od rana pecha mam. W służbowym aucie nową  oponę rozwaliłem, cholerne roboty drogowe, jakieś krawężniki.
Lucyfer,  doczytałem rozmowę z wczoraj, i przypomniał mi się pewien tekst o zdradzie i złapaniu na gorącym, wkleję.

,, Mąż miał podejrzenia, że żona go zdradza, więc zrobił TO.
Miałem przeczucie, że żona mnie zdradza i właściwie wszystko w jej zachowaniu to sugerowało. Cały czas śmiała się i uśmiechała, pisząc z kimś SMS-y, a zapytana odparła, że to wiadomości od matki. Codziennie prawie musiała zostawać dłużej w pracy, a gdy raz zadzwoniłem do jej współpracowników, powiedzieli, że już dawno wyszła. Gdy zapytałem jej oto i o co w ogóle chodzi, powiedziała, że to takie żarty, które cały czas sobie robią.

Gdy wreszcie pewnego dnia powiedziała o w pół do dwunastej w nocy, że musi kupić mleko, a wróciła dwie i pół godziny później, wiedziałem już na pewno, że coś jest nie tak. Jeśli mam komuś dać jakąś radę po latach moich doświadczeń w małżeństwie: jak podejrzewacie współmałżonka o zdradę, wynajmijcie detektywa. Są dobrzy, w tym co robią, i pozwalają zebrać dowody, które mogą pomóc w trakcie rozprawy rozwodowej. Ja zrobiłem inaczej. Właśnie miały nadejść jej urodziny. Gdy zapytałem, czy robimy jakąś imprezę, odparła, żebym raczej zorganizował sobie wieczór ze znajomymi, bo i tak pewnie będzie musiała zostać w pracy, a poza tym nie chce tego rodzaju przypomnienia, że się starzeje. Tak więc wiedziałem, że coś jest na rzeczy, szczególnie że znalazłem butelkę szampana ukrytą w szafce.

Udałem, że w takim razie wyjeżdżam na wycieczkę za miasto na ryby. Zadzwoniłem do jej rodziców, siostry i przyjaciół, że organizuję przyjęcie niespodziankę na jej urodziny, a plan jest taki, że przyjedziemy do naszego mieszkania z całą imprezą, gdy się tego nie będzie spodziewać. Brzmi jak zabawa? Naprawdę nią było. Umówiliśmy się przed domem, jej matka z tortem, wszyscy tak cicho, jak to tylko możliwe. Wkradliśmy się do mieszkania z balonikami, prezentami i z całą resztą urodzinowych gadżetów. A w sypialni czekała na wszystkich prawdziwa urodzinowa niespodzianka! Moja naga żona z nagim kochankiem na niej, uprawiający seks na pieska. Jej matka upuściła tort, siostra krzyknęła, ojciec miał minę nie do podrobienia. To, co się tam działo, jest po prostu nie do opisania. Udawałem zdziwionego. To był najlepszy prezent urodzinowy, jaki kiedykolwiek komuś dałem. Oczywiście, nie jest już moją żoną."

Ela, tak, ale z boku to wygląda na to, jakby przebierały i wybierały. Co często kwitują mężczyźni z Sympatii - że baby księżniczkują. A każdy szuka czego innego, dla katoliczki rozwodnik może być problemem, dla kobiety, która chce dzieci odpadnie mężczyzna, który kategorycznie dzieci nie chce i tak dalej.

Nie o to chodzi. Na nic gwarancji nie ma. Ale jeśli facet Ci się oświadcza, ale nie dlatego, ze jesteś w ciąży, ani ze czycha na twój majątek i udziały w firmie, albo, ze w jego wiosce się z niego śmieją, że jest jeszcze kawalerem. Ślub w takim przypadku jak dla mnie o czymś świadczy. Aby nie było, mówię o danej chwili, bo wiadomo, ze za 20 lat ktoś się może odkochać. Albo za rok znaleźć kochankę.\
Chodzi mi o daną chwilę.

Rossanko, a Ty własnego rozumu nie masz, że się przejmujesz gadaniem jakichś internetowych frustratów?

Znam takie historie. Myslę, że taki facet był z kobietą z braku lepszych opcji, było mu dobrze, ale postawiony przed ostateczną decyzją, oprzytomniał, że nie tego naprawdę chce. Albo że po prostu lepiej się czuł niepostawiony pod ścianą, co jestem w stanie zrozumieć.
A kobiety często piłują o ten ślub, bo lata lecą i tak wypada. Są też inne powody, oczywiście, różne wartości i tak dalej. Jak się trzeba wyrażnie opowiedzieć, to prawda wychodzi na jaw.

Bo trafił na swoją.
Koleżanka była z takim facetem, Przycisnęła go w końcu do muru i on się wycofał, niebawem był z inną. Myślę, że pomogła mu podjąć niełatwą decyzję. To trudne i obciążające - zostawić kogoś. Koleżanka jest dobrą, wrażliwą dziewczyną, może on długo bał się być okrutny, zranić ją i grał na zwłokę?

Ano, dokładnie. Prawda jest trudna, ale chyba najwłaściwsza

A możemy sobie jeszcze pogdybać, że z tą nową szybko wziął ślub, żeby za dużo nie myśleć
Ilu ludzi, tyle możliwości.
Mam refleksję, że mogę odpowiadać tylko za swoją "działkę".

Moja żona była kompletnym "golcem" jak ją brałem do siebie. Miała tylko syna w pakiecie. Więc tak, ja się ożeniłem najwyraźniej z uczucia.

A co do potencjalnego ożenku, to nie wiem co miałoby się teraz takiego stać. Po prostu gdybym poczuł, że jestem z kimś kompatybilny i dobrze mi się żyje, to mogę się znów ożenić. Rozmnażanie się jednak nie wchodzi w rachubę. Dlatego nie szukałbym wśród sporo młodszych kobiet, bo one jednak często mają chęć posiadania dziecka.

Też bym wyszła za mąż, ale musiałabym poczuć, ze chcę, a nie dla samego wyjścia za mąż, to bez sensu.

A to ja coś innego napisałem ?

Rossanko, ja wyszłam za mąż z miłości i bardzo go kochałam nawet w chwili rozwodu i całego tego procesu. Lecz, jak się okazuje, można żyć bez powietrza.

Powiedzmy Rossanko że ślub jest jakaś tam nobilitacją podkreśleniem czyjejś roli w życiu.
Tylko że ciężko 2 czy kolejmy raz nakładać obrączkę gdy poprzednia kojarzy się z porażką.

Morfeusz, smutna ta historia, coś jak robienie sobie imprezy na pogrzebie..
dawno dawno temu  zyło sobie w małym miasteczku znajome małżeństwo- pod każdym względem wydawało się idealna para.
On ja zdradził w małżeńskim łożu nz jakąś współpracownicą.
Ona zrobiła z tego przedstawienie widowiskowe całe miasto znało każdy szczegół..
Byłam w szoku- wtedy pomyślałam pierwszy raz, że wcale go nie kochała, skoro robi tak smutny spektakl, rozrywke dla gawiedzi kosztem swojej rodziny.

Zgadza się. To po prostu rodzinne święto i tyle.

Nie no spoko, przecież nikomu nie zabraniam W końcu w Walentynki też można ciepło pomyśleć o św. Walentym, którego pamięć się wtedy święci w kościele.

Przyznam uczciwie, że czasami brakuje mi tego podniosłego nastroju Pasterki czy wielkanocnej rezurekcji.
Może by tak pójść w tym roku? To "Wśród nocnej ciszy" gromko zaintonowane o północy... I ten dreszcz przy "Bóg się rodzi".
Się zobaczy. Starość nie radość i perspektywa sterczenia w ścisku już mnie nieco odstrasza.

O, widzisz, Lucek, o wirusach calkiem zapomnialam.

Coraz bardziej kusi mnie wizja Wigilii u siebie w domu. Muszę porządnie przysiąść na tyłku i opracować listę świątecznych potraw.
Jest nas tylko dwoje, więc nie ma co przesadzać. W dodatku młodszy konsument nad wyraz wybredny, choć jak coś lubi, to Gargantua wysiada
Dla niego mogłabym tylko górę pierogów i dużo słodyczy przygotować. I obleci

Z tym moim synem to czysty cyrk.
Nagotowała ci ja fasolki po bretońsku. Na trzy dni.
Dzień pierwszy:
- Misiek, będziesz jadł?
- Nie
- A może jednak?
- Nie.
- A kij ci w parasol!
Dzień drugi:
- Misiek, jesz?
- Nie
- A kij ci...
Dzień trzeci:
- Misiek, skaranie z tobą. Tego nie zjesz, tamtego nie lubisz... Przecież kiedyś lubiłeś fasolkę.
- Mama, ja nie powiedziałem, że nie lubię, tylko nie miałem ochoty
I kurde, na ten trzeci dzień wspaniałomyślnie wrąbał talerz z czubem.

wszelkie tłumne i chóralne śpiewania teraz są głupotą. Pierwsze wszak dały ciała chóry, filharmonie i weselicha..niestety.
nazwisk polityków na wiecach i słowa na wy czy 8 gwiazdek chyba się wirus wystraszył.. Z kolędami gwarancji nie ma.:)

Ja miałem nadzieję na bardzo miłego Sylwestra, ale nadzieja się rozmyła. Ale może mnie znajomi zaproszą do swojej chatki w górach

Lucek, to od ludzi zależy. Nie wzystkim  zależy, by się nawalić jak messerchmitt.
W licealnej klasie urządzaliśmy sobie opłatki, na których dziewczyny miały łzy w oczach. W mojej klasie było sporo "artystów", kilka dziewczyn z gitarą, skrzypaczka. Pięknie było.

Czyżbyś się urodził w Boże Narodzenie?

Ja dzisiaj - pochwalę się skromnie
A lata moje czterdzieści i cztery...
Do cholery