30latek-, czyli gra małego palucha Paslawka

Czujności nigdy za wiele

Może i to kwestia gustu, ale sporo kobiet w typie europejskiej urody prezentuje się całkiem nieźle   Z drugiej strony jest sporo emigrantów i/lub potomków emigrantów o urodzie wybitnie egzotycznej
Wspólną cechą Holendrów jest dość wysoki wzrost.

edit: całe szczęście żadne ciotki mi niczego nie trują, wolę czasami zareagować z wyprzedzeniem

Bagiennik jak Polska wstał z kolan i nie Holenderki mu w głowie

"Diuna" też mi się podoba. Właśnie czytam drugi tom sagi Film Lyncha jest słaby. Ale nowa wersja, która ma wejść w przyszłym roku zapowiada się świetnie. Przynajmniej obsada jest dobrze dobrana. Bo młody Kyle MacLachlan jako Paul Atryda to kompletna porażka.

A kto ma grać w tej nowej wersji?

Za nim jeszcze czasem tęsknię...
https://external-waw1-1.xx.fbcdn.net/sa … HEg7lUGXre

A maluch świetnie poradził sobie z różnymi zadaniami. Jeszcze wielu rzeczy musi się nauczyć, ale ma ogromny potencjał Widzę dużo podobieństw pomiędzy nim i poprzednim, ale Popo zdaje się nie mieć niektórych wad tamtego.

Bagienniku, spokojnie, jak to mówią: "Nie spotkałeś jeszcze tej właściwej". Już Mickiewicz w Dziadach pisał, co spotyka tych, którzy odrzucają miłość P Oj, do nieba z Lucyferem nie pójdziecie, bo kto nie dotknął ziemi ni razu, ten nigdy nie może być w niebie Jeszcze coś bym napisała, ale w końcu mi się oberwie, a Bagiennik ma dziś bojowe nastawienie

Piegowatej miasto wojewódzkie chyba dziś nie oszczędziło...

Czym jest kieszonkowa psychoanaliza??

Lucyferze, jakiego masz psiaka?

Mickiewicz był jednak genialny a w opisach związków i miłości poezja i literatura lepszą niż podcasty Nie tylko miłości zresztą.
Warto wracać w dorosłych czasach, gdy się już trochę przeżyło..

Lucka wczoraj złapał taki kryzys, że czytanie książki skończyło się błyskawicznym zaśnięciem ^^

Dlaczego Cyngli spadła z rowerka?

Zauważyłeś ? Najprawdopodobniej zrezygnowała z jakiś powodów. Były tylko 3 moderatorki, więc nie zbywało ich do ogarnięcia całego forum. Nie sądzę, aby ktoś ją usunął.

Ja nie jestem przekonana czy ktoś jej nie usunął, był tu taki temat, którego teraz nie widzę, tam się skarżyli ludzie na prace moderatorów i byly tam skargi, wg mnie była zbyt nadgorliwa w swoich działaniach, ale możliwe ze sama miała dość i odpuściła

Edit: jednak jest, "brak obiektywizmu forum2", nawet nie wiedziałam ze jest taki temat, wczoraj dopiero zauważyłam, poczytajcie sobie, jak chcecie oczywiście

Edit2: teraz dopiero zauważyłam ze całkiem odeszła z forum, myślałam, ze tylko "funkcji" juz nie pełni, także pewnie sama odeszła w myśl zasady "jak mnie nie chcą i nie pasuje to sama spadam"

Dobrze, że ktoś czuwa nad jaką-taką dyscypliną na forum. Dzięki temu przewyższa - pomimo wszystko - poziomem wypowiedzi inne fora.
A że po drodze różne zgrzyty - ech, gdzie tego nie ma.
Dla mnie męczące jest, że muszę uważać na posty pod postami, ale staram się, zaiste
Cyngli doceniałam za rozsądne i wyważone wypowiedzi. Uważałam ją i nadal uważam za mądrą kobietę.

Nadgorliwość może wynikać z obawy przed przysłowiowym: "Daj palec, całą rękę zechcą".

Uciekam do reala, bo zaczynam popadać w klasyczne szlafrokowe opierdzielactwo
Miłego!

Winter, zaciekawiłaś mnie bardzo tą tematyką. I dałaś impuls do zastanowienia się, jak to u mnie wszystko wygląda. Swoją drogą, forum i forumowe problemy tu poruszane, to niezłe źródło do analiz i takich przykładów "życiowych". Odkąd pamiętam, to gdy na jakichś zajęciach (lub w książkach) były poruszane różne teorie, to ja bardzo lubiłam, jak były podawane obrazujące przykłady z życia, zamiast tylko suchej teorii.

Miło, że pytacie, co u mnie, ale lepiej nie pytajcie, bo jeszcze zacznę opowiadać, a potem się rozkleję Choć nie ukrywam, że przydałaby mi się ta "kieszonkowa psychoanaliza" ;P Paslawku, wiele z Twoich forumowych wypowiedzi, nawet jeśli nie były kierowane bezpośrednio do mnie, dużo mi dało

Syl, ten szczeniaczek to miód na serducho Buzia sama się uśmiecha

Piegowata, fajnie, że da się wszystko machnąć za jednym razem u stomatologa, zamiast tak jeździć na raty i ciągle na nowo wszystkie stresy przeżywać. Dasz radę, a potem będzie git na dłuższy czas

Mi też będzie brakować Cyngli, zwłaszcza że kiedyś w trudnym dla mnie momencie napisała mi coś bardzo ważnego na priv i za to jestem jej wdzięczna... Pamiętam, jak przeczytałam e-maila od niej jadąc rano do pracy autobusem miejskim. I mimo że byłam w publicznym miejscu i ludzie dookoła, to mi łzy leciały. Dobrze, że trzeba nosić maseczki - czasem się przydają ;P

Tak trzykrotnie z trzema różnymi osobami bardzo interesujące doświadczenia za każdym razem inne.

I kto to pyta -
już wiem ,ale nie powiem ,nich się męczą jeżeli się męczą

Ale Ci się grzeczny piesek trafił Syl czyli juz zakochana?:D i jak tu nie wierzyć w miłość od pierwszego wejrzenia

Zastanawiałam się czy takie spotkanie nie jest dziwne, no bo spotykasz się z człowiekiem, którego się na oczy nie widziało, a czasami wie więcej o nim, niz jego rodzina i bliscy, no na pewno ciekawe, jak to ująłeś paslawku, doświadczenie.
Osobiście tylko z jedna osoba się z tego forum spotkałam, chociaż były inne propozycje, ale ja nie chciałam, z różnych powodów, nie wnikajmy z jakich no tak, pewien samotny wilk nie jest juz samotny chętnie natomiast poznalabym osobiście jeszcze trzy osoby stąd, dwie panie i jednego pana

Szkoda, nic nie miałem do niej jako do moderatorki. Tym bardziej szkoda użytkowniczki.

Z drugiej strony, podczas mojego dzisiejszego wypadu na rower moje chłopaki prawie się pozabijali więc rozwód w toku, trwa podział majątku

Ciekawa przygoda dziś na rowerze. Wracałem już do domu i widzę przed sobą pana, który robi coś z mniejszą postacią, może nawet dzieckiem. To coś wyglądało na niesienie pod pachami albo na próbę wywołania odruchu wymiotnego. Całe trzy sekundy powtarzałem sobie stanowczo: ch... cię to obchodzi, ch... cię to obchodzi, ch... cię to obchodzi Niestety przegrałem i zatrzymałem się obok tych postaci i zadałem trzy pytania: czy coś się stało, trzeba gdzieś zadzwonić, potrzeba pomocy? A wożę ze sobą całkiem przyzwoity zestaw pierwszej pomocy. Pan przepraszająco odrzekł, że nic się nie stało, jest ok i w tym momencie mniejsza postać wydostała swą fizjonomię spod futrzanego kaptura okazując się młodą blondynką. Bełkotliwie, a zaczepnie rzuciła: aleoszoszikuuwaachodziii?! Wypie.....! Uśmiechnąłem się, pan zaczął panią uspokajać, a ja spełniłem życzenie młodej damy choć cokolwiek bełkotliwie wyrażone. W samo południe...

Jak wilk jest takim "filozofem""psychoanalitykiem " trochę jak ja to masz Miętusie wesoło Co też nie znaczy że wilk pisuje jakieś dziwne rzeczy wręcz przeciwnie wydaje mi się.
na mojej żonie jakoś moje"filozowanie" i inne sztuki , już nie sprawiają wrażenia takiego jak kiedyś,z resztą w życiu i w codzienności aż tak często nie psychoanalizuje ,za to córeczka miała fazę naśladowania mnie i przedrzeźniania,bo to "złośliwy bachor" i "maupa" bywa i nie wiem po kim to ma

To podobnie jak u mnie u nas w gruncie rzeczy,moja żona jest większą realistką ,ale nauczyłem ją trwonić krwawicę .bo się męczyła nie ciesząc się z bzdurnych wydatków,a od niej pewnego porządku się trochę nauczyłem, zrezygnowałem z upychania wszystkiego po kątach w dużym stopniu.
Dostrajanie się do siebie to sztuka i proces jak przebrnie się przez takie większe przesilenia to z górki wiele konfliktów to potem okazuje się bzdurami i śmieszne.

Piegus czy u Ciebie w mieście jest Izba wytrzeźwień ?
Miej pod ręką numer na policje i do straży miejskiej te fapciuchy maja uprawnienia odpowiednie w stosunku do pijanych też.
Pepek to może nie pamiętać tego epizodu z wczoraj ,nie zdziw się że on potraktuje to zdarzenie jakby go nie było.
Jak coś pamięta to odezwie się za jakiś czas i będzie ciebie przepraszał,usprawiedliwiał,może coś obiecywać klasyczna klasyka  jak się być domyślasz ,przewidywalna do bólu.Jak widać Pepka nawet "podświadomie"na urwanym filmie ciągnie do Ciebie bardzo niebezpieczne to jest ,a takie akcje z dobroci serca to punkty zaczepienia dla niego i niestety dla Ciebie też wbrew Twoim deklaracjom ,nie odcinasz się w ten sposób .Szkoda że wczoraj nie zadzwoniłaś na policję ,ale trudno.Akcja z Nową Panią kontrowersyjna (solidarność czy zemsta,albo pies ogrodnika co to było ?)mocno, nie rób za kontrolera rzeczywistości po prostu, nic nie wskórasz tym pozytywnego a dostaniesz rykoszetem i odłamkami  i po co Ci to .Raczej zwijaj ten cały interes bo jak g**no wpadnie w wentylator to będzie słabo .

Snake, uśmiałam się z historii, świetnie ją opowiedziałeś

Syl, jakoś nigdy specjalnie nie poszukiwałam miłości w literaturze, ale ona i tak przewija się w wielu utworach. Na Whartona miałam istną "fazę" gdzieś tuż po maturze. Najmilej wspominam "Tatę". "Kochankowie..." też mi się podobali, to taka ciepła powieść z mnóstwem słońca (tak jakoś "słonecznie" ją zapamiętałam, może dlatego że czytałam latem). W pewnym momencie jednak Wharton staje się wtórny i nudzi, więc "Werniks" oddałam do biblioteki nieprzeczytany.
Mirabelle z "Kochanków" mama postawiła mi kiedyś za wzór, gdy mi się na kwękanie nad swoim marnym życiem zebrało: "To tylko ksiązka,ale czegoś można się z niej nauczyć". Tak, Mirabelle była niezwykła.
Z typowo miłosnych historii kocham "Trzech towarzyszy" Remarque'a. W ogóle to bardzo ważny pisarz mojej młodości.
"Krystynę córkę Lavransa" mogłabym nazwać moją książka zycia. Też o miłości, ale w szerokim kontekście. I niekoniecznie o romantycznej, ale tej trudnej, codziennej - prawdziwszej.
Z lżejszych czytadełek sięgałam po Irenę Zarzycką - takie urocze przedwojenne klimaciki.
"Dom nad rozlewiskiem" fajnie się czytało (film taki sobie), a jeszcze fajniej "Powroty nad rozlewiskiem".
U Musierowicz oczywiście co książka to historia miłosna, a lubiłam ją bardzo i nadal śledzę jej nowości.

Paslawku, dzięki za podpowiedź.
Odwaliłam wczoraj całą akcję, bo jak usłyszałam, że Pani Nowa podarowała mu ot tak 1000 zł, to z wrażenia przysiadłam. Podebrałam telefon, odpisałam sobie namiary i choć miałam się od tego trzymać z daleka ("ch... cię to obchodzi, ch... cię to obchodzi, ch... cię to obchodzi!" ) , wysłalam ze swojej komórki sms-a z ostrzezeniem, by uwazala na tego czlowieka. Skonczylo sie na tym, ze porozmawiałyśmy dość długo, ale kto ciekawy, niech zajrzy na 40-latki.
Nie mogłam spokojnie na to patrzeć.
Dziewczyna wydaje się do rzeczy, obiecała mi dyskrecję. Obiecywać można wiele, wiem. Ale niech się dzieje, co chce.

Miętusie, mam pewne przypuszczenia, kim jest ów samotny wilk, ale nie powiem
Nie spotkałam się z nikim z forum, ale gdy miałam kłopoty, dwie osoby bardzo realnie i konkretnie mi pomogły, a była to pomoc materialna. Z jedną z nich rozmawiałam przez telefon.

Paslawek, nie był to pies ogrodnika, choć nie będę udawać, że zemsta nie była słodka.
Oczywiście Pepek poszuka sobie innej sponsorki, jeśli nie wyjdzie mu z Panią Nową. Nic już o nim nie chcę wiedzieć. Niech spierrrr...

Wiem, Paslawek, wiem. Mam nadzieję, że sobie poradzę. Nie czułam się dobrze z tym, że wiem o dymaniu, i to z pierwszej ręki, a nic z tym nie robię.

Swoje zrobiłam, a ona niech z tym dalej robi co chce.

Ja makijaż tylko od wielkiego dzwonu.
Raz: wkurza mnie stanie przed lustrem i mozolne cyzelowanie. Na lewe oko jestem prawie ślepa, a do tego trzęsą mi się permanentnie łapy (choć to Pepek pił, a nie ja), więc wykonanie makijażu jest wyzwaniem. Jakiś tam skromny mi się zdarza.
Dwa: Sjogren powoduje suchość spojówek i ust. Oczy mam ochotę sobie wydłubać po kilku godzinach z makijażem, a szminkę zjadam natychmiast oblizując usta.
Odpuściłam sobie i dobrze mi z tym. Niech żyje wolność i swoboda
Trzy - patrz: ostatnie zdanie.

Nawet przed chorobą rzadko się malowałam, po prostu nie lubię, choć wiem, że makijaż dobrze mojej mało spektakularnej urodzie robi.

Maseczki są koszmarne, gdzie się da, tam zsuwam na brodę. Wśród ludzi zakładam.
Koleżanka z pracy opowiadała, jak po całym dniu w masce dostała bólu głowy, który przeszedł jej dopiero po dłuższym spacerze z kijami.

To pewnie ten co na "Litwina" się robił  w poprzednim "wcieleniu" wiem kto

A co do Amelki Cyngli to trochę szkoda że odeszła , i nic nie wiadomo co i jak, a ideałów to nie ma,może błędem było bycie moderatorką. .

Artysta się obudził

Artysta dziś artystycznie działa
No i skończyłem właśnie czytać doktora Bartosiaka. Bardzo ciekawa lektura.

A wczoraj bym ganiał normalnie w mundurze milicjanta w ramach rekonstrukcji... ech

Nie zgadzam się.  Kompromis wcale nie jest zawsze konieczny i nie zawsze jest dobry.
Czasami można to pominąć jeśli daje się komuś prawo do bycia innym niż nam się wydaje że powinien być. 
Natomiast wiem że wiele osób nie wyobraża sobie związku  inaczej  niż bryczką gdzie 2 koniki są blisko i idą w tym samym kierunku przy dyszlu cały czas. I NIC w tym złego tylko nie zawsze tak się da i nie wszyscy tak mają.

Ha, ha ja właśnie odnalazłem jedną zaletę, która pozwala mi przetrwać z zarostem. Otóż, taki zarost świetnie pasuje do taktycznego emploi
Co do maseczki, to moja chyba jest już nawet nie trzeciej świeżości ale jaka ma być walając się po samochodzie. Nakładam do sklepu i urzędu ale nie będę oszukiwał, jest zazwyczaj na brodzie. Inaczej zaparowują mi okulary. Na rowerze nie korzystam, choć mam wtedy solidny kominek ale to do ochrony uszu. Z maseczką na ustach wykorkowałbym po kwadransie.
Z leśnych obserwacji. Na szczęście w lesie znów pustki. Dziś przez całe prawie dwie godziny minąłem jednego biegacza i grupę konnych amazonek, które jak roześmiane elfy przemknęły ścieżką. Dziś było fajnie, bo zatrzymałem się w środku lasu, a właściwie przeprowadzałem rower przez chaszcze. Stanąłem i cisza. Nie ma wiatru, drzewa nieruchome. Nic nie słychać, nie widać nikogo żywego. Niebo i korony drzew.
No i z tych obserwacji. W lesie spotykam samotnych panów biegaczy i rowerzystów. Samotne panie na rowerze spotykam tylko w bardziej cywilizowanych okolicach, znaczy trzymają się dróg bitych W terenie, to tylko w towarzystwie. Natomiast konno nie pamiętam kiedy widziałem faceta. Same panienki uprawiają hippikę.
Znalazłem anons grupki pań, które na koniec roku wybierają się w las niedaleko. Piszą, że będą miały herbatę i prowiant i he, he się zastanawiam. Po spotkaniach z panami w lesie, to ciężko iść o własnych siłach, a najlepiej mieć od razu jakąś podwodę.

Nie, nie zawsze jest konieczny, tego nie powiedziałam. Ale ludzie rozumieją kompromis jako takie ustępstwo, które nikogo nie zadowala, a za to obie strony unieszczęśliwia. A można przecież wypracować taki kompromis, który daje pozytywny rezultat, spotkać się gdzieś w połowie drogi, poszukać takich rozwiązań, które zadowolą oboje.
Niepotrzebnie kompromisowi przykleja się taką negatywną łatkę.
Przykładowo: ja chcę do kina, on woli posiedzieć w domu. Idę więc bez niego, ale po powrocie spędzamy razem jakiś miły wieczór, może on czeka z kolacją...
Jest kompromis? Jest.

Gdybym ze zbolała miną została w domu w imię kompromisu, albo on z miną męczennika poszedłby do tego kina, to tyle ma z kompromisem wspólnego, co ja z narciarstwem alpejskim.

Ale podalas właśnie przykład na akceptację a nie na kompromis. Niektórzy pójdą na taki kompromis np że ktoś nie cierpi opery ale pójdzie dla kogoś a ona np boksu a pójdzie z nim. Niby kompromis ale po co?

To dla mnie żaden kompromis, bo ktoś jest niezadowolony.
Kompromis to owszem, rezygnacja, ale po to, by coś zyskać. A zyskać chcieliby oboje.
Ja w ramach kompromisu poszłam kiedyś z PP na "Psy 2". Strasznie chciał obejrzeć ten film ze mną, a ja sensacji i mordobicia na ekranie nie lubię. Stwierdziłam, że najwyżej się w tym kinie wyśpię, a tego nigdy mi nie za wiele I o dziwo, nawet mnie ten film wciągnął.
Jeśli ustępstwo mnie nie unieszczęśliwia, nie godzi w coś dla mnie ważnego, to nie przeszkadza mi od czasu do czasu.

Mój syn trenował kiedyś piłkę nożną i musiałam z nim chodzić na mecze.
Żeby te nudy przetrwać, brałam zawsze ze sobą książkę.
Ale żeby młodemu nie było przykro, pytałam zawsze sąsiadów z widowni, kto strzelił właśnie gola, gdy podnosiły się wiwaty, kto wygrywa i ile

Ktoś wspominał jakiegoś wilczysko ? Do takiej prehistorii sięgacie ?

No ja miałem okazję dwukrotnie spotkać się z jedną osobą z forum. Ale o tym już było

Coś się kończy... coś się zaczyna

Syl, dzięki za gratulację, ale wygrałam dopiero bitwę, a mam obawy, że czeka mnie wojna.

Napisałam Luckowi, że czuję się znakomicie?
Adrenalina już opadła i łapię chandrę