30latek-, czyli gra małego palucha Paslawka

Nie wiem, co Ci napisać, Misinx. Zrobisz, jak czujesz.
Palenie mostów nie jest w moim stylu, chociaż jak widać na przykładzie PP, czasem to jedynie słuszne wyjście.

Często powtarzam sobie i innym, gdy mnie pytają o radę: jeśli nie wiesz, co robić, nie rób nic. Poczekaj.
Okazja do odezwania się będzie np. przed Bożym Narodzeniem.

ale moze warto słuchać intuicji? jak na poczatku coś się takiego działo że bałeś się relacji z żoną to moze coś w tym było co Cię ostrzegało.?
O nowe relacje to byłabym spokojna- jak ludzie mają się wzajemnie ku sobie to się na pewno nie ominą. Najważniejsza jest zresztą zupełna szczerość, kompletna do kosci.
czy dostaniesz rozwód tak z marszu jak zona wyprowadziła się niedawno? chyba podstawą jest rozpad pożycia minimum 6 miesięcy.
a z nową znajomością..czemu tak prawą ręką przez lewe ucho? Może po prostu zapytać najpierw siebie samego czy chcesz sie kontaktować a potem ją wprost czy się zgadza..? czy tematem waszych rozmów musicie być WY?  a życie być nie może? A ja i ja nie może być? MY to się trochę czasu może buduje, cooo? )))) a jakie to będzie MY czas pokaże. O ile oczywiscie w tym My wytwarza się jakas wartość dodana.

A Ty w ogóle zauważyłaś, że mnie nie było ? Rzadko tu bywasz ostatnio.

Może rozrywek zabrakło w dobie korony i wydali się sobie po prostu nudni?

no wiesz co...jak możesz podejrzewać mnie o taką nieczułość ;-) Ja wszystko zauważam.

Rzadko, bo mam fazę na smuty i czekam, aż mi przejdzie :-)

Ela to jest bardzo mylące podejście. Ja z racji chorych relacji w domu rodzinnym generalnie mam od zawsze problem z wchodzeniem w bliskie relacje. Ja obecnie jestem znów w terapii i to ciągle wychodzi, ciągle wychodzi temat moich fatalnych relacji z matką itd. Niestety jak człowiek ma w dzieciństwie pod tym względem fatalne wzorce to potem sam też ma z tym problem. I gdybym słuchał swojego strachu to ja Ci gwarantuję, że nie zwiążę się nigdy z nikim. Zawsze będę uciekał. Zawsze znajdę do tego powód. Tu chodzi właśnie o to, żeby przerwać ten schemat i zawalczyć ze swoim strachem.

W pozwie rozwodowym napisałem o nieudanych dwóch terapiach małżeńskich i że rozpad więzi jest całkowity. Dodatkowo za radą znajomej prawniczki na pozwie podpisała się żona, że ona ten wniosek akceptuje. Dla sądu jest to sygnał, że sprawa jest całkowicie prosta i można ją załatwić na jednym posiedzeniu. W obecnych czasach jest to okoliczność korzystna. Ja myślę, że nie będzie problemu, a zanim będzie termin sprawy sądowej to akurat minie te 6 miesięcy o których piszesz. O ile to w ogóle ma jakieś znaczenie.

Ostatnia rzecz o jaką bym Cię podejrzewał to nieczułość

Po prostu zauważyłem Twoją absencję.
Zresztą jak mnie skazali to nawet tu parę osób wypytywałem, czy mają Cię na fejsie, bo mi żal było się rozstawać Ale nikt nie miał

To już trzeba leczyć !!!
Ja tam sobie coś wyszukuję na allegro i coś sobie kupię. Poluję sobie np. na tanie filmy na blue rey, bo ja jestem fanem kina domowego. Dzisiaj sobie np. upolowałem "Casino Royale" za 28 zł Uwielbiam Bondy z Craigiem.
Ale jeśli chodzi o kasę to muszę się hamować. Ostatnio Tauron mnie omal do zawału nie doprowadził, bo mi wystawił rachunek rozliczeniowy za ten okres od kwietnia w którym wyszła dopłata 640 zł (!!!). Myślałem, że zejdę, bo razem z prognozą to mi wychodziło, że mam w tym miesiącu zapłacić za prąd 800 zł. Ale okazało się na szczęście, że się walnęli w odczycie z licznika.

witaj siostro zodiakalna :-)

baranki barankom nierówne, zależy od ascendentu.

wszystkie terapeutki kobiety?

Rzeczywiście, adiafory też długo nie było..

Żeby czuć kompletnego doła i odczuwać poczucie bezsensu to musiałoby mi się nie chcieć chyba z łóżka wstawać a na pewno wyjść sobie w teren w pogodny dzień, dla Holandii to oznacza bez deszczu, choć może być pochmurno Jutro właśnie robię sobie spacerek nad Morze Północne

Misinx, dobrze, że wasze rozstanie z żoną przebiegnie raczej w pokojowej atmosferze, miejmy nadzieję Bo jak się słyszy czy czyta, chociażby tutaj na forum, to nieraz przybiera to formę wojny totalnej.
Taka plaga rozstań może właśnie wynika z faktu, że ludzie się zwyczajnie nudzą sobą, nie potrafią dłużej być z jedną osobą. Jak zawsze się znajdzie jakiś powód do narzekania czy mniej lub bardziej wyimaginowany problem i już konflikt gotowy..

Jakby mnie zakupy miały cieszyć, to dopiero stwierdziłbym, że coś ze mną jest baaardzo " nie tak"

Tak, wszystkie terapeutki to kobiety Ale do psychiatrów od ładnych paru lat chodzę do facetów A i dwa razy w życiu byłem u seksuologów facetów - masakra, nigdy więcej. Do urologów też chodzę do facetów

Ale generalnie na trudne tematy lepiej mi się rozmawia z kobietami. W ogóle lepiej mi się rozmawia z kobietami. Z facetami jakoś nie łapię relacji. Nie mam w ogóle potrzeby męskich przyjaźni, posiadania kolegów. To jest głębszy temat

Tak, relacje z małżonką są bardzo dobre jak na te okoliczności. Mamy i będziemy mieć ze sobą kontakt ze względu na syna. Po prostu czasem trzeba coś omówić. Ale generalnie nie czujemy do siebie żadnej wrogości. Nawet czasem sobie pomagamy. Ostatnio np. robiłem małżonce w Excelu taki prosty arkusz kalkulacyjny do ogarnięcia wydatków domowych, bo mnie o to prosiła.
Ale nie ma mowy o powrocie do siebie. Ten "pociąg" już odjechał.

W Castoramie to ja też umieram z nudów Też wolę Ikeę. Ale rzadko bywam, bo mam z drugiej strony miasta.

Na słońce to może trzeba zainwestować w lampkę do światłoterapii ? Miałem kiedyś taką, ale niestety dokonała żywota. Niestety to nie jest najtańszy sprzęt.

Niezmiernie szanuję ludzi, którzy pomimo rozbieżnych celów w życiu, rozstając się, potrafią to zrobić z godnością. Nawet, jeśli doszło do zdrady, to chęć , odegrania się czy zemsty jest dla mnie oznaką słabości i zagubienia.

W Ikei byłem chyba tylko raz , swoją deogą w Krk niedaleko Ronda Ofiar Katynia..Ciekawe czy tam jeszcze stoi?

Bo teraz jak się coś zepsuje, to się wyrzuca, a nie naprawia. Przez 25 lat rozwodziłem się kilka razy, byłem wyrzucany, sam wyrzucałem, toczyłem bitwy dosłownie i w przenośni. Przez te ćwierć wieku ja nie byłem u żadnego terapeuty, razem nie byliśmy u żadnego, żona chodziła do jednego z powodu wypadku komunikacyjnego ale przestała, bo jej pie......ł jakieś smutki. Ostatnio naszym głównym polem bitwy jest licytacja kto komu będzie pieluchy zmieniał na starość.

A co tu ma płeć do rzeczy ? Istotne jest zaufanie do terapeuty i po prostu dobre porozumienie. Facet-terapeuta dojdzie do takich samych wniosków. To nie jest tak, że kobiety-terapeutki grzebią w "matkach", a faceci w "ojcach". Ja napisałem akurat o relacji z matką, ale u mnie problem jest z obiema relacjami i to też jest poruszane.

Każdy sobie szuka takiego terapeuty jaki mu odpowiada. Może Ty wolisz facetów. Ja wolę kobiety.

Sugerujesz, że się można zakochać w terapeucie ? Ponoć można. Chodziłem raz do terapeutki, która mi się podobała, ale nie miałem względem niej, żadnych emocji. Ale pewnie faktycznie lepiej wybierać takie, które nie..."rozpraszają" uwagi

Terapia nie polega na identyfikowaniu się. Pierwszy raz słyszę o takiej teorii.

Nie mówię o terapii grupowej. To całkiem inna bajka.

Kto ma się z kim identyfikować ? Ja z terapeutą, czy terapeuta ze mną ?
Mamy się identyfikować tym co mamy w spodniach ?

Zresztą każdy szuka w terapii czego innego. Rzecz indywidualna

Piegus idź spać po prostu najprostsze wyjście.Tu nie ma co analizować dlaczego tak się poczułaś.
Z alkoholem tak bywa nie zawsze poprawia nastrój, dlatego że to wcale nie jest najlepszy narkotyk .
Do łóżka marsz .

Tak, dobgrze gadacie, idę spać.
Alkohol pije teraz rzadko, i idzie mi w do głowy w przysłowiowwe  try miga.
Smutno mi dziś, idę spać.
Syn zaprosił kolegę na noc. Trzeba fason trzymać,a ja ryczę po kryjomu.
Jutro będzie lepiej. Idę spać.
Dobranoc.

Dobranoc, Złoci, idę spać. Już dawno odkrylam, ze sen jest dla mnie najlepszą terapią. Na wszelkie napięcia reaguję zmęczeniem i przemożną potrzebą snu.
Dobrej nocy!

Dobranoc
Długo to się idzie do tego łóżka, od północy do 1:22 - daleka droga.

znowu się przestawiłam. Śpię do południa a potem  tłukę się po nocy.

Kupiłam sobie chrobotka. Będę robić dekorację, tylko jeszcze nie wiem jaką. Ale chrobotek jest czadowy! I nie trzeba podlewać :-) Pobiera wilgoć z otoczenia, trzeba tylko pilnować, żeby za sucho  nie było.

To jest super. Może skopiuję pomysł.

Trzymam Cię za słowo

Ten chrobotek jest super

Gdzie takie coś można kupić ? Bo rozumiem, że nie w Castoramie ?
Chociaż podejrzewam, że u mnie w domu to nawet chrobotek by usechł

A ktoś w ogóle zauważył, że Lovelynn odeszła z forum ?

Tak i w sumie szkoda że się wyrejestrowała.

Misinx, mnie nie dziwi, że się relacja rozpadła, zanim się na dobre zaczęła. Ja wręcz przewidywałam taki scenariusz. Pisałam Ci (wprawdzie lakonicznie), że powinieneś najpierw skupić się na wyleczeniu siebie i uporządkowaniu spraw formalnych. Zresztą, w dziale o rozstaniach tyle się pisze o szybkim przeskakiwaniu z gałęzi na gałąź. Różnie to potem w sądzie mogłoby zostać zinterpretowane.
Uważam, że po długich związkach każdy potrzebuje jakiegoś indywidualnie dobranego czasu spędzonego w pojedynkę, by odbudować siebie jaką jednostkę samodzielną, by wypłukać byłego partnera z siebie. Jednemu zajmie to krócej, innemu dłużej. Najczęściej takie szybkie związki po poprzednich rozstaniach to tylko plasterki na rany i mają malutkie szanse, by przetrwać.

Tak, Lucyfer, zgadzam się. Dobrze, że próbuje naprawiać siebie. Ale uważam, że na razie tylko na tym powinien się skupić. Musi wykonać to zadanie, sam się uleczyć, a nie oczekiwać, że nowa relacja dokona uleczenia za niego.
Do tego teraz wydaje mi się, że Misinx chce związku z lęku przed samotnością, to jest niewłaściwa pobudka.

Tak, Piegowata.
Ja jak wiele osób popełniłam ten błąd przed laty, gdy zaraz po rozstaniu chciałam innym człowiekiem zalepić swoje rany po stracie. Przysporzyłam sobie nowych. Potem długo byłam sama, nawet przeszła mi ochota na związki i dobrze mi było samej, aż w zeszłym roku poznałam pana, o którym Ci pisałam. Zakończyłam z nim relację, bo nie rokowała, ale obudził we mnie chęc bycia z drugim człowiekiem. Poznałam następnego, jest bardzo rokujący, zobaczymy jak się znajomość potoczy.
W każdym razie, ja wiem, że wykonałam pracę nad sobą, pozbyłam się wzorców związku, które wyniosłam z domu rodzinnego (nie były one dobre). Uleczyłam duszę i ciało, od 7 lat nie miałam nawrotu choroby. Myślę, że dopiero teraz mogę mówić o sobie jako o dojrzałym człowieku bez duchowych bolączek.

Cóż. Rynek obecny jest po prostu taki, że ... człowiek nie ma ochoty za bardzo się w nim babrać.

"Uwielbiam" takie zero-jedynkowe podejście. Mam "zadanie" i póki go nie zrobię nie wolno mi czegoś innego. Mam już prawie 49 lat. Na co mam czekać ? Strach przed samotnością ? Jak zwał tak zwał, ale generalnie wiążemy się z innymi ludźmi dlatego, że nie chcemy być sami. Jedni nazywają to strachem, a inni naturalną potrzebą. Ja po prostu lubię dawać z siebie bliskiej osobie. To jest taka cecha, której nie zamierzam "leczyć", choć może i coś robię nie tak. To co próbuję leczyć u siebie wg mnie można leczyć zarówno będąc samemu jak i z kimś. Ale to jest moja opinia. Ktoś może potrzebuje się całkowicie skupić na sobie. I niech tak będzie. Każdy niech robi tak jak uważa dla siebie najlepiej. Nie ma uniwersalnego schematu.

A co do spraw formalnych to są w toku. Póki co nic aktualnie więcej nie mogę zrobić. Czekam na termin sprawy sądowej. Akurat ta relacja była dla mnie bodźcem do tego, żeby te sprawy zakończyć. Bez tego być może jeszcze bym tkwił w "rozkroku", bo najtrudniej zrobić pierwszy krok.

Halo, a co to za drama się tutaj robić zaczyna?

Oczywiście, że zakończyłbym. Zaczynało mnie to już uwierać. Ale mogłoby się to jeszcze przeciągnąć w czasie

Tylko mnie nie zbanuj