30latek-, czyli gra małego palucha Paslawka

Czyli jednak hanys a gwara coś umiesz czy to juz nie to pokolenie? mój jest pół Ślązakiem jakoś nawet na takich mówią, ale za Chiny nie potrafię tego zapamiętać

Oooo...to, to, to paslawku, dziękuję za przypomnienie ale i tak pewnie zapomnę, nie chce mi to jakoś do łba wejść

Cześć
Pewnie żyjecie wszyscy jutrzejszym świętem, a ja uziemiona.
Za dużo mam energii na leżenie w łóżku, a za mało, by zająć się czymś konkretnym. W domu przydałoby się coś poukładać, coś z kurzu wytrzeć, a ja co się ruszę, to opadam zaraz z sił. Bardzo frustrujący i irytujący stan. W domu cisza aż dzwoni, bo syn zasnął po nocnych harcach (zaprosił sobie kolegę na nocne wariowanie na komputerze). Jakieś wredne nastroje się pchają do mnie drzwiami i oknami.

Jakoś mi dzisiaj nawet książki nie wchodzą. Poszłabym gdzieś do ludzi, ale na razie nic z tego.
Pomału jakoś się z tego marazmu wygrzebię, ale nie lubię takich stanów.

Jak tam pradziadzio?

Kurczę, przykro mi.
Co do spania, to często mam problem wręcz przeciwny Gdybym mogła, przespałabym życie.
Wzięłam się trochę w garść, zaścieliłam łóżko, ubrałam się jak człowiek i leżę pod kocem. Jakiejś lekkiej roboty sobie zaraz poszukam.

Zdrowia dla pradziadka. Jak tylko apetyt to pół biedy..
Dla mnie najlepszym usypiaczem są takie programy Ukrytą prawda Serio. Nie wiem jakim cudem ale nawet jak tam straszne historie są to lektor ma jakiś  głos fajnie łagodzący.:)

Ja uwielbiam wszelkie melodie z pozytywek.
Naprawdę na mnie działają bardzo
A z telewizyjnych to filmy wojenne mnie usypiają. To śmieszne, ale strzelaniny i wybuchy jakoś takie są dla mnie usypiające.

He, he, Paslawek, he he!
Póki mogę, cieszę się plusami sytuacji.

A tak serio i swoją drogą - Bogu dzięki, że już podchowany, bo stara matka trochę się sypie
Chciałabym zdążyć go doprowadzić do dorosłości. A potem... cóż... nie moje rządy.

Oooo, pozytywki bardzo lubię.
Zazwyczaj jednak zasypiam bez żadnego problemu. Śpioch jestem.
Swego czasu nie dawałam rady nawet filmu po dwudziestej obejrzeć w łóżku. Natychmiast zamykały się oczy, a uwaga odpływała w siną dal.

Mój chłopak spokojny - odpukać!
Papierosa raz pozwoliłam mu zapalić przy mnie, bo taki był ciekawy. Machnął parę razy i chyba (!) już go nie ciągnie. Jego ojciec palił jak smok i ja do znudzenia trułam małemu, jakie to niedobre i jakie ma opłakanie skutki. Tatuś okazem zdrowia nie był.
Z alkoholem jeszcze nie zauważyłam, by próbował.
Z dopalaczmi miałam w rodzinie przypadek, który - mam nadzieję - okażę się przestrogą. Rozmawiałam o tym z synem.
Ja byłam bardzo spokojną nastolatką. Tata mówił, że gdyby mi jeszcze tłumik na gębę założyć, bo pyskata byłam okropnie, to nie byłoby ze mną żadnych problemów
Pierwszy raz w życiu upiłam się będąc już pełnoletnia. Natomiast rodzeństwo miało temperament, a już jedna z moich sióstr - iście diabelski. Eksperymenty dorastającej dziatwy i interwencje rodzicielskie się zdarzały. O niektórych rozróbach pewnie do dziś mama nie wie. Ale na ludzi wyszliśmy wszyscy.

Bagienniku drogi podziel się z nami urokami Niderlandów

O, nie, ptakami to Ci się nie uda mnie zanudzić! Jestem na pTAK

Big Bird z ulicy Sezamkowej

Budujące

A żebyś Ty wiedziała jaki młody jest spokojny, ja jestem w lekkim szoku - choć trudno mnie przebić .

Dopiero co zgrałem zdjęcia, więc proszę się nie dziwić, że raczej będą jutro. Nie wrzucę wszystkiego, bo po 150 fotkach każdy by się znudził

Paslawek a ten wasz siostrzeniec to któryś już raz przychodzi pijany do domu, czy to był pierwszy raz?
Ja nigdy nie byłam pijana, nie lubię alkoholu. Za to słodycze potrafię żreć do porzygu. Jestem "słodyczoholiczką". Nie rozumiem nałogów od substancji, które nie są smaczne. Papierosy próbowałam, ale to jakby wdychać spaliny z zepsutego auta, nic atrakcyjnego. A powód by dopasować się do innych to dla mnie za mało by się faszerować byle "gó**em.
Bagiennik pokaż swoje obecne  okolice. Mogą być konkursy.

Pierwszy raz mu się zdarzyło.
Niestety  substancje nie są kwestią smaku - działanie się liczy bardziej,z resztą łatwo to przełamać niektórym.
Zobaczymy co młody ma do powiedzenia ,trudne sprawy jeżeli ma predyspozycje
w jego wieku predyspozycja ze względu na właściwości nastoletniego mózgu może być dynamiczna,a w domu wcześniej
były problemy pomiędzy rodzicami, takie rzeczy mają wpływ na dzieci, nikt mi nie powie że nie.Siostrzeniec też dał się poznać jako wrażliwe dziecko.
Dziś rodzice ze mną konferowali.

Bagienniku fajne okolice i fotki i .......... zajunc

Rozmawiają z nim, a rozmowa ze mną to się zobaczy czy będzie potrzebna czy nie.Jakieś doświadczenie jednak posiadam wierz mi Ajko trochę pokory mam w sobie .Sam też pamiętam jak byłem młody inicjację z alko mniej więcej w jego wieku przeszedłem.
Wcale się nie palę do tego, pełny entuzjazmu ,jednak to rodzina, a moja rola w niej to bywa pokazanie ciemnych stron życia młodym w pewien sposób oczywiście nie na siłę jak mnie poproszą to tak jak nie to ich decyzja przecież.
Co wcale łatwym nie jest,udawanie mędrca i świętego odpada, tak się nie trafi do nikogo  ,moralizowanie też odpada od razu jest nieskuteczne,a straszenie młodego może też do niego nie trafić bo to abstrakcja dla niego skutki w wieku 15 lat.
Dołowanie go budującymi przykładami innych też jest barierą - niełatwe to .
Bez psychologa na pewno się nie obędzie ,rodzice nie bagatelizują tego co się stało i słusznie.
A ja raczej nie mam maniery srogiego kwakra co grzmi i straszy piekłem i diabłami .

Tylko, to pierwszy raz sie zdarzyło. Ja rozumiem gdyby 3 ale wy już z niego alkoholika robicie. Psycholog? Rozumiem, że to na pewno jest sprawa do pogadania o strachu rodziców, braku akceptacji dla picia w tak młodym wieku i nie tylko,  zapytania dlaczego, powiedzenia co myślą na ten temat, zapytania czy potrzebuje w czymś pomocy, wsparcia. Jeśli stresuje się problemów rodzinnych szczere wyjaśnienie co się dzieje i co rodzice z tym zamierzają między  sobą robić. Chyba, ze w tej rodzinie ogólnie coś gorszego się dzieje i wszyscy sobie z tym nie radzą, a ja ze szczątkowych informacji wyciągam błędne wnioski.

Sami zainteresowani wiedzą najlepiej, jakie są uwarunkowania, ale incydentalnego wyskoku nie demonizowałabym - co nie znaczy że ignorowała.
To, co wyprawiała moja siostra, niektórym zjeżyłoby włosy na głowie, a byliśmy w miarę normalną rodziną.

Nikt z niego nie robi alkoholika .Natomiast w jego wieku alkohol jest niebezpieczny dla niego - on nie przyszedł o własnych siłach do domu został znaleziony nieprzytomny przez kogoś ze znajomych i rodzice zostali powiadomieni o tym, potem można powiedzieć że szedł niby o własnych siłach z ojcem.
A czekać aż jeszcze przyjdzie 3 razy nawalonym wydaje mi się dość ryzykowne.
Niestety bardzo często zbytnia wyrozumiałość i pobłażliwość prowadzić może do tragedii a zatajanie i ukrywanie takich spraw jest nagminne. Krzywda mu się nie stanie jak nie będzie pił do 18 stki.

Wciągający filmik

Tak jestem bardzo za rozmowami. Jak najbardziej. Ładnie to napisałaś. No i trzeba też pamiętać jak to było jak my byliśmy dzieciakami młodziakami.

Zobaczysz jak będziesz mogła. Film o maszynie na nudne dni w domu, która pozwala popaść w kocią medytację

A ja trochę żałuję, że zwariowane nastolatkowe życie przeszło obok mnie, że pozbawiona byłam wielu spraw.
Byłam spokojną dziewczyną, też domatorką i outsiderką, ale to nie było tak do końca "moje".  Szkoda, że nikt z dorosłych nie podał mi wtedy ręki.

Ciekwe co by bylo gdyby tak ze mna sie stalo. Ja zaczelam imprezowac i sie bawic majac jakies 15 lat. Pilam i palilam. Pilam oczywiscie zeby sie upic bo to bylo nowe doznanie.
Moi rodzice mnie nie trzymali na zadnej smyczy. Bylam ogarnieta, ale sie bawilam. Nigdy w zaden problemy z prawem nie wpadlam, kolezanek pilnowalam by tez nic nie wywinely. Lawirowalam pomiedzy siedzeniem z nosem w ksiazce 24/7, a imprezowaniem do rana na domowkach.
Ostatecznie skonczylam takie szalenstwa zanim nawet mialam 18 lat bo sie wyszumialam.
Pozniej bardzo malo kiedy zdarzalo mi sie pic, nie pije praktycznie wcale. Mniej niz raz na rok. Pare razy palilam ziolo jako dorosla osoba i nie lubie tego.
Mialam jakis czas tylko taki okres, ze pilismy prawie codziennie z kolega przez kilka tygodni. Kilka lat temu. Drinka robilam o 8 rano juz W klubie bylam jakies 4 razy w zyciu w tym dwa razy na trzezwo.
W squacie nie pilam, a tam jak mozna sobie wyobrazic bylo wszystko. Esctasy, molly, ziolo, lsd, grzyby i alkohol. Co kto sobie moze wymarzyc.

No i jeden nasz wierny towarzysz od wirtualnego kielicha odpadl! Mam nadzieje, ze ten ban to nie bedzie na stale.

Winter, uważam jednak, że miałaś sporo szczęścia w tym całym młodocianym szaleństwie. Czasami niewiele trzeba, by się noga powinęła.
Pisząc, że żałuję zbyt spokojnej młodości nie mam na myśli jakichś mocnych rozrywek. Po prostu gdybym mogła młodośc powtórzyć, więcej obcowałabym z rówieśnikami, niekoniecznie rzucając się w wir imprez. Mogłabym np. należeć do harcerstwa, mogłabym spotykać się w zupełnie nieformalnym gronie. Ale więcej interakcji, więcej wychodzenia ze swojej szklanej wieży, więcej fajnych wspomnień na przyszłość. Takich zwyczajnych, nietoksycznych, przypisanych młodości.
Picie, palenie, rozróby i dzikie imprezy - nie, to mi zupełnie nie imponuje i nie ma dla mnie większej wartości. O ile w ogóle jakakolwiek ma. Może za młodu inaczej bym na to spojrzała, ale gdy koło trzydziestki zaproponowano mi marihuanę, odmówiłam kategorycznie, argumentując, że palenia po prostu nie lubię. No, bo nie lubię i podobnie jak Ajko, nie pojmuję, co to za przyjemność krztusić się dymem. Zwykłych papierosów próbowałam - nic atrakcyjnego.

Z drugiej strony mam silne poczucie, że każde życie, więc i moje, jest jedyne, niepowtarzalne i może właśnie takie, jak ma być. Może każdy scenariusz ma sens. Byłabym zupełnie inną osobą, prowadząc inne życie, dorastając w inny sposób.

Ajko, w pracy dzisiaj dość "lajtowo", bo malowanie nadal trwa. Kolejne osoby poszly na przymusowe trzy dni wolnego, a dla interesantów mamy zamknięte do najbliższego kolejnego święta. W dodatku dyrektorka zrobiła nam prezent i pozwoliła wcześniej wyjść do domu. Tak więc, nie przemęczyłam się dzisiaj, nie zdążyłam poczuć znużenia, zresztą i robotę miałam dzisiaj nieco urozmaiconą. To lubię
Myślę, że Paslawek jest na tyle świadomy i doświadczony, że i tak swoje wie. Wtrącając swoje trzy grosze, ani myślałam cokolwiek mu doradzać, po prostu podzieliłam się paroma refleksjami, które pewnie Ameryki mu nie odkryły. Sprawy wychowania nastolatków są mi bliskie z oczywistych powodów.
Z moim synem ostatnio - odpukać! - układa mi się bardzo dobrze. Lubimy się i dogadujemy. Od pewnego czasu zrobił się z niego pieszczoch i przylepa. Gdy przychodzę z pracy, obowiązkowo zostaję przytulona "na niedźwiedzia". Pomaga mi trochę w domu, nie pyskuje właściwie, a ja też się go nie czepiam o wszystko. Swoje rodzicielskie trucie staram się przemycać zwięźle i krótko. Odpuściłam mniej istotne sprawy, bo szkoda nerwów, zdrowia i czasu.
Oczywiście wolałabym, żeby na przykład więcej korzystał z ruchu i świeżego powietrza, wolałabym, żeby mniej siedział na kompie, a więcej czytał książek, ale cóż... On nie jest mną.
Może kiedyś przejmie coś z wzorców mamusi, a jeśli nie - jego życie.

Spacery z mamusią zdecydowanie nie są już największą atrakcją.
Wspominam z łezką te czasy, gdy mały synek zbierał kasztany i wrzucał mi je do "fartucha" z mojego długiego swetra, który nadstawiałam dla niego. Potem się wracało do domu i robiło ludziki, zwierzątka... a potem teatrzyk z tymi wszystkimi zwierzątkami.
Kurczę, ech!...

Nie wiedziałam, że Missinxa zbanowali. Podejrzewam, że znowu narozrabiali z Adiaforą

Podejrzewam że za niewinność został wykluczony z obrad sejmu..
Szkoda.  Ale ja się już nadyskutowalam w sprawie regulaminu i nie spodziewam się jakiś uzasadnień.

Co do alkoholu: mam nadzieję że młody miał wystarczającego kaca by mieć nauczkę.
U mnie w domu a mam dzieci 18 i 22 lata alkohol nie był tabu. Chciałam by dzieci pierwszego piwa czy wina czy drinka spróbował w domu by nie był to zakazany owoc.
Gdy córka szła na pierwsze imprezy to nie otrzymała zakazu picia tylko instrukcję  jak się nie upić. Nie mam problemów z dziećmi  a w ich opinii jestem najbardziej liberalną matką z wszystkich matek koleżanek i kolegów.
Może to sposób? Niczego przede mną nie ukrywają bo nie ma tematów tabu. Pyskują też. Gimnastykę umysłu mam zapewnioną. Bo byle czym zbyć się nie dadzą.

To prawda. Ja na przykład nie miałam jakiegoś luzu i też się  nie upijalam. A brat najmłodszy miał luz totalny i odwalal różne rzeczy.. A teraz jest najbardziej zrównoważony z wszystkich

Ja też na takie rzeczy trzeba zaznaczyć patrzę osobliwie i osobiście to nie ma to tamto,ale po tylu latach i poznaniu w tym czasie setek ludzkich historii wysnułem osobistą nienaukową teorię,że jak na kogoś trafi to koniec kropka,natomiast pomaga się podnieść, i zdrowieć to co dostało się od rodziców od rodziny wcześniej .Predyspozycje,odporność,skutki - jedno się wali i adieu no i te emocje uciekanie, ten odruch jest niebezpieczny w każdym momencie życia okazuje się - wiadomo im później tym trudniej uciec od siebie,ale i to się zdarzało ludziom.
Te wszystkie teorie o dziedziczeniu o predyspozycjach,dysfunkcjach,deficytach,grupach ryzyka w problemach z uzależnieniami,to po pierwsze są tak skomplikowane że i tak wychodzi z tego ruska ruletka i od groma jest odstępstw wyjątków.
Z moją córką i bratanicami też nic złego się w tej dziedzinie nie dzieje jak na razie,ale pierwsza impreza córki była dla mnie przeżyciem
na szczęście mam żonę która ma inny ogląd niż ja i nieco inne doświadczenia.

Mi się hulanka włączyła po 27 roku życia i w sumie trwa... ponoć człowiek musi przejść przez każdy etap...

Misinx chyba za wulgaryzm poleciał, ale to trochę śmieszne, patrząc na to, że motywem przewodnim jest słowo "w*********ć
PRZYWRÓCMY MISINXA
PRZYWRÓCMY MISINXA
PRZWYRÓCMY MISINXA

PACEM ET CIRSENSES

Mi Mordiego szkoda, bo często miał sporo dobrego do powiedzenia.

I pssss.... nie niszcz mi forumowej rewolucji

PRZYWRÓĆMY MISINXA
PRZYWRÓĆMY MISINXA
PRZWYRÓĆMY MISINXA

PACEM ET CIRSENSES
PACEM ET CIRSENSES
PACEM ET CIRSENSES

--------------

swoją drogą dzisiaj usunąłem wszystkie konta na tzw. portalach randkowych. Stracony czas kompletnie.

Raczej Paslawku uznaniowo. Burzowy wyleciał za co?

Dzisiaj zaduszki można powspominać zbanowanych towarzystwo interesujące.
Nieraz czytam tu kogoś ciekawego a widzę że zbanowany.

Zdecydowanie najlepiej wspominam posty niejakiego anderstuda : życiowe i pisane w taki sposób, że aż chciało się czytać Mimo, że czasami przesadzał z językiem, ale widać, że miał to , co bardzo doceniam w ludziach: szczerość i bezpośredniość(prostolinijność)