Zostałam kochanką, chyba jestem w ciąży. - Netkobiety.pl

Ale po co ty tam masz być? Nie wyobrażam sobie tego. Facet podejdzie do swojej narzeczonej i powiem ot tak zrywam z tobą, kocham inną? Może jeszcze cię przedstawi? Dziewczyno , masz swoje lata a zachowujesz sie jak gówniara i to niezbyt mądra. On nie szanuje tej kobiety , ciebie nie szanuje stawiając się w takiej sytuacji, a ty chcesz z nim być? Jak to czytam to normalnie szlak mnie trafia jak można być tak głupią a zarazem wredną. Nie dość że jesteś z nim wiedząc że ma narzeczoną to jeszcze teraz to? Bardzo współczuje tej dziewczynie i tyle, nie tobie bo ty to robisz wsyzstko perfidnie.

Sprawa tego ich małżeństwa to już zupełnie osobna kwestia. Może to i dziwnie wygląda, te jego relacje z rodzicami i ten wyjazd przyszłej żony samej, daleko od swojego lubego, którego niby tak kocha. Dlatego tutaj niewątpliwie musza sobie wzajemnie sprawy pozałatwiać. Nie zmienia to faktu, ze popłynęłaś i to ostro. Zatem jeśli coś tam jednak w środku czujesz, że może wato próbować to ciągnąć, to poczekaj aż on zamknie swoje wszystkie sprawunki z niedoszłą żona, jeżeli się oczywiście okaże, że jest tak, jak mówisz i facet nie chciał się zabawić ostatni raz przed ślubem...

Czy ja dobrze rozumiem, że on z nią zerwie zaręczyny przez komputer? zaczynam podejrzewać, że to jakaś bajeczka koronotrolla. Jakby nie było, znam dziewczynę której „udało się” zdobyć żonatego tatusia dwójki dzieci - facet się do niej wyprowadził z winem, które kupił wspólnie z małżonką podczas urlopu i z napoczętą przez nich paczką kondomów. Po jakichś 3 miesiącach powiedział jednak, że pomylił się co do żony i ta żona się przez ten czas zmieniła i musi jednak do niej wrócić. Czasami zastanawiam się czy dla takich zdesperowanych kochanek tych kilka miesięcy bycia „on top” jest naprawdę potrzebnych w porównaniu z tym, ile na tych romansach tracą.

No przez komputer,bo przecież jest koronawirus . To jest dopiero dżentelmen. Nie chcę jej oszukiwać

Dla mnie cale to myslenie o zdradzie w kategoriach o jakich mowicie jest bez sensu i sprowadza partnera do rzeczy lub zajecia.

Udzial w zdradzie nie interesowalby mnie z tego wzgledu, ze nie interesuje mnie branie udzialu w oklamywaniu kogokolwiek i zwiazki z osobami, ktore nie potrafi wprost czegos powiedziec.
Jednak cale to 'niszczenie cudzego szczescia' i 'planow'... Co? Partner to jest zywy czlowiek, a nie przedmiot, ktory mozna ukrasc. Jezeli zwiazek sie rozpadnie bo ktos bedzie zarywac do kogos to ten zwiazek slaby jest jak diabli i juz nie istnieje.
Jak dla mnie to kazdy na wszelkie sposoby moglby sie ubiegac o mojego meza. Jego byla zreszta probowala i dobrze, bo gdyby do niej poszedl to znaczy, ze on i tak ze mna nie chce byc. Albo ktos chce byc ze mna najbardziej ze wszystkich osob, albo jest ze mna bo nie ma ciekawszej opcji.

Jezeli chodzi o autorke to na przyszlosc:
1 Bezpieczny seks
2 Wez krok do tylu, az on z nia nie zerwie na 100%. Tak jak tutaj Ci doradzaja.

Nie wiadomo co to za kobieta, ta narzeczona i jak zereaguje. Nie wiadomo czy on na 100% z nia zerwie. Lepiej sie nie mieszac w zadne afery bo to meczace bedzie pozniej.

Owieczko Absolutna racja!

Powiem szczerze, że bardzo, bardzo rzadko nachodzi człowieka myśl, że może fajnie byłoby dzielić z kimś życie. Tylko, jak widzę ludzi prezentujących taką postawę, że związki można rozwalać w imię własnego szczęścia, to czuję się jakbym dostał obuchem w łeb. Jak czasami tutaj czytam, to po prostu nie warto, bo i tak w pewnym momencie absolutnie wszystko może się znudzić i każdy stojący obok będzie ciekawszy..
Z zasady nie traktuję ludzi, jak przedmioty, które można wyrzucić, dlatego w głowie mi się nie mieści startowanie do zajętych osób, i tutaj fakt, że ktoś "jedynie" jest w związku a nie w małżeństwie, kompletnie do mnie nie przemawia. To po prostu kwestia minimalnego poziomu zwykłej moralności czy empatii. Tak samo jak z popełnianiem przestępstw: chyba większość prawowitych obywateli nie zadrze z prawem dlatego, że zabrania tego kodeks karny, ale raczej dlatego, że nie mają sumienia tego dokonać.

Chociaż, jak wiele historii pokazuje, jak się już zacznie, to potem przychodzi to nadzwyczaj łatwo.

Po pierwsze jakbym wiedziała, że on jest zajęty nie było by tego popołudnia, wieczoru, nocy i poranka.
Po drugie to nie jest tak, że nie myślę o innych.
On jest już wolny. Nie było mnie przy rozmowie. On chciała mu wybaczyć, była zła, ponoć krzyczała, ale nie płakała. Na końcu powiedział mu tylko, że płakać za nim nie będzie, bo ona nie była święta.
Od godziny dzwoni i odwołuje wszystko co było załatwione na ślub.
Ja naprawdę nie chciałam nikogo skrzywdzić, sama zostałam skrzywdzona. Nigdy nie podejrzewałabym siebie o rozbicie związku.

Na razie ci się wydaje że triumfujesz ale szczęścia na czyjejś krzywdzie nie zbudujesz, wróci do ciebie jak bumerang zło.

Obserwując ludzi dookoła i to forum - nie widzę, żeby na krzywdzie dobrze się ludziom żyło, w końcu ich zawsze dopada jakaś forma jak to nazywasz „sprawiedliwości” - prędzej czy później.

Uważam, że gdyby było mu dobrze z tamtą kobietą, to sprawy by się potoczyły zupełnie inaczej.

Nie byli małżeństwem, facet dokonał wyboru. Jakiejś specjalnej winy Twojej w tym wszystkim nie widzę.

Proponuję teraz skupić się na budowaniu nowej relacji, ale bądź ostrożna - żeby się nie okazało, że za jakiś czas pozna inną, a Ciebie porzuci. W życiu bywa różnie.

Przewiduję jednak, że prędzej wróci do narzeczonej, niż poszuka kolejnej.

Tak tak, może za kilka lat ktoś podobnie skrzywdzi autorkę aby swoje szczęście sobie wybudować i tez będzie cacy, wszak takie będzie miał prawo. Chora logika.

Nie da się uszczęśliwić każdego, ale wystarczy nie ranić drugiego człowieka z premedytacją, bo tak zachowała się Autorka.
Jej życie, jej wybory, jej sumienie. Miłość nie wybiera, ale czasem warto dostrzec różnicę między miłością a zauroczeniem, czy fascynacją.
Autorka czuje się fair, bo przecież ktoś ją kiedyś też zdradził. Poradziła sobie, więc myśli, że i tamta sobie poradzi. Jednak nie wszyscy jesteśmy tacy sami.

I co ciekawe, nie da spokoju facetowi, żeby poukładał swoje sprawy, żeby miał czas wszystko przemyśleć, żeby dał sobie czas na swoje wybory i decyzje - nie. Wisi na nim i kontroluje, bo a nuż się rozmyśli, rodzice go namówią i jej się wymsknie z łapek. Wielka miłość, nie ma co.

Zupełnie inna sprawa to akurat to niedoszłe małżeństwo wybranka Autorki, zupełnie co innego motywacja samej Autorki, kiedy zdecydowała się dalej ten związek rozwijać, o ile można to nazwać związkiem. Co do motywacji wyraziłem swoje zdanie i jest ono całkowicie zgodne z tym, o czym wspomniała już Owieczka. Tylko czy naprawdę facet, który w pośpiechu czy czymś tam zupełnie innym, decyduje się na ślub z kobietą, której w ogóle nie kocha, ale i tak zamiast najpierw to odkręcić, idzie w tango z pierwszą dziewczyną, którą tylko spotkał. niby na Tobie mu zależy, ale kto wie, czy nie jest zwyczajnym bawidamkiem, któremu nie spieszno do stabilnego związku. Zatem, nie drążąc za bardzo tematu tego ślubu czy nawet mleka, które się już rozlało w postaci angażowania się w związek z zajętym facetem - warto przemyśleć sens tej relacji, czy może przez gościa  nie będziesz potem rozpaczać..

Myślę, że to jednak nie miłość, tylko zauroczenie albo jakaś zachcianka. Może jednak się mylę. Ale na czyimś nieszczęściu nie da się zbudować swojego szczęścia. Gdzieś, kiedyś zawsze to człowieka dogoni. Napisz jak rozwinie się sytuacja za jakiś czas. Poza tym jak facet był w związku i w tym czasie związał się z Tobą to dobrze o Nim nie świadczy. Historia się lubi powtarzać niestety.

To teraz już nie jesteś kochanką. Czyli kim?

Ja bym raczej powiedziała, że nie da sie zbudować szczęścia na własnym nieszczęściu. W romanse wchodzą zwykle osoby nieszczęśliwe, emocjonalnie niespójne, niedowartosciowane, czasem "kochające za bardzo". Jak na tym zbudować coś szczęśliwego? Nie da się.
Poza tym dla mnie ten facet nie kocha żadnej z nich. Ani tej narzeczonej ani tej kochanki. Kocha siebie. Żadna z nich nie będzie z nim szczęśliwa.

[Post usunięty z powodu naruszenia punktu 6 postanowień szczególnych Regulaminu Netkobiet.]

[Post usunięty z powodu naruszenia punktu 6 postanowień szczególnych Regulaminu Netkobiet.]

[Post usunięty z powodu naruszenia punktu 6 postanowień szczególnych Regulaminu Netkobiet.]

Proszę o powrót do kulturalnej dyskusji, bez wzajemnego dogryzania.

Przy okazji przypominam również, że jeśli ktoś postrzega ten wątek jako próbę trollingu, to nie musi marnować czasu na wypowiadanie się w nim. Ot, takie proste.

Usunęłam cały off-top, jaki na chwilę obecną udało mi się zauważyć. Jeśli pojawiły się obraźliwe posty, a żadna z moderatorek ich nie zauważyła, prosimy o raportowanie.
Ponadto będąc z nami już tyle czasu, powinnaś wiedzieć, że sugestie tego typu kierujemy do moderatorek drogą mailową, jeśli już nie możemy się powstrzymać od krytykowania. W innym razie powstaje KOLEJNY off-top.

A mnie się wydaje, jeżeli to wszystko prawda,że kochaś tylko wykorzystuje naszą autorkę. Tak czytam jej wypowiedzi  i śmiem twierdzi, że chciał pozbyć się narzeczonej, a nie wiedział jak.A Ty kochanko pojawiłaś się idealnie. I jeszcze Twoja ciąża. Toż to byłoby wybawienie dka niego. Już tłumaczę Ci dlaczego.
Jest uzależniony od rodziców finansowo, którzy wciskają mu narzeczona na siłę. On próbuje się jakoś wymiksować. I tu oto taki cud  jak TY. Wkakujesz mu do łóżka. On się opiera. Bo przecież nie jesteście łatwi. A tu nagle twoja ciąża. Przecież jak powie rodzicom, że nie może wziąść ślubu z tamtą, bo chce być odpowiedzialny i związać się z Toba z powodu ciąży to tylko zapunktuje u rodziców. I tu już ma z górki. Ciebie udupi miłymi słówkami, rodziców udobrucha,a on dalej będzie latał za innymi.

Masz dowody na to czy on z nia zerwal, czy masz tylko slowa? To jest wazne. Na tym etapie znajomosci, znajac jego historie nie bycia szczerym popros o dowody.
Bardzo mnie cieszy Twoje podejscie, ze niczego nie zalujesz. Jednak narazie nie dawaj wiary w kazde jego slowo, chyba, ze masz taka ochote.

Co do tego szczescia budowanego na nieszczesciu innych... Oj, ale sobie ludzie lubia wyobrazac, ze zycie to bajka.
Moj byly byl zalamany rozstaniem ze mna. Plakal strasznie i dramatyzowal.
Nie spalam ani nie calowalam sie z mezem przed rozstaniem z bylym, ale zostawilam bylego dla meza.
Poszlam tam gdzie mialam byc.
Tez niektorzy mowili do mojego meza, ze nigdy nie wezme z nim slubu, ze nigdy nie bedzie traktowany powaznie przeze mnie i bla bla bla bla.
Kazdy, w kazdej chwili i w kazdej sytuacji ma prawo zmienic cos co nie jest dla niego na cos co jest.
To jest podstawowe prawo czlowieka, zeby zyc w zgodzie ze soba i w swiecie, ktory pasuje do tej osoby.

Ludzie za bardzo projektuja siebie i swoj strach w postac zdradzonej. Wyobrazaja sobie byc 'wyrzuceni'. Jezeli ktos was wyrzuci, ze swojego zycia to znaczy, ze tam wcale nie nalezycie. Wiec to jest dobra rzecz, bo pokazuje wam, ze zyjecie w iluzji. Ja wiem, ze iluzja jest przyjemna, ale to wynika z niskiej samooceny, ze wam wystarczy jak ktos jest z wami bo 'obietnica', a nie dlatego, ze kazdego dnia chce  byc wlasnie z wami. I nie sadze, ze moj maz bylby slaby jezeli poszedlby do tej bylej czy innej dziewczyny. Sadze, ze w takim razie nie nalezy do unii ze mna i ja musze sie z tym pogodzic. Nie czyni to ze mnie ani przegranej, ani gorszej, ani przedmiotu. Znaczy zwyczajnie, ze jego glowa i serce sa w innym miejscu juz i nie w naszym wspolnym domu. Jednak ja umiem wziac porazke i lubie rzeczy, ktore maja jakosc, a nie tylko trwaja dlugo.

Z drugiej strony.
Netania ma racje. Poniewaz jest to prawda, ze bardzo czesto tak bywa, wiec na miejscu autorki bralabym to pod uwage i przygladala sie sobie. To jest zawsze wazne.
Jezeli jednak facet rzeczywiscie rozstal sie natychmiast z narzeczona, to byc moze jest to typ bardziej zdecydowany i to juz wyglada lepiej.

Tak mam dowody. Chociażby oddany pierścionek. To nie jest tak, że ja jestem tym bluszczem wokół niego, on sam kręci się wokół mnie. Dzisiaj poprosiłam to, żeby pojechał do swojego mieszkania i jeszcze raz na spokojnie przemyślał sobie czy chce tego co zrobił. Od razu odpowiedział ,,chce", ale pojechał.
Nigdy nie patrzę za siebie, zawsze przed siebie, ale nigdy nie gdybam co będzie, bo po co? Przestaniemy- trudno tak miało być.
Całkiem szczerze - nie będę płakać jak coś nie wyjdzie. Nie jestem na tym etapie życia. A raczej miałam tyle zawirowań życiowych, że nic mnie nie złamie. Istnieje bez faceta, istnieje bez niego tak jak on istnieje beze mnie.
Rozumiem też jego, bo w ciągu ostatnich dwóch dni zmienił swoje życie. Szuka pracy, myśli o swojej firmie. Dzisiaj powiedziała, że czuje się wolny.
Co do ostatniej odpowiedzi ktoś inny uznał, że ciąża to było najlepsze co mogło mi się trafić i zarzucił mi szantaż. Wiedzieli tylko jego rodzice i ja.
Ona prosi, dzwoni, żeby wróciłi mogłabym się bać, że go stracę, ale nie boję się. Nawet jeśli wrócić do niej to trudno.

Skoro takie masz podejscie to nie ma problemu. Bo cokolwiek sie nie stanie to Ty dasz sobie spokojnie rade,
Nic tylko pogratulowac i zyczyc powodzenia

No trochę jak w powieści fantastycznej.

Gołąb pocztowy albo kurier ekspres

Tylko, że narzeczona nie chciała się rozstawać, chciała by został, a ona mu wybaczy. Takie osoby nie oddają pierścionka.

Przeczytałam cały wątek. Jako, że bywam dociekliwa, jeszcze jedna rzecz mi się nie zgadza: autorko, napisałaś, że zdążyłaś gdzieś tam, przypadkiem, poznać narzeczoną chłopaka. Następnie, że on przed wyjazdem nie zdążył z nią zerwać (o co się nawet posprzeczaliście), bo najpierw Wy nie widzieliście się przez tydzień, potem oni się nie widzieli a następnie ona wyjechała. To kiedy i w jakich okolicznościach to poznanie?                        Teraz z innej beczki, może nawet na pocieszenie. Moja kuzynka „odbiła” chłopaka swojej przyjaciółce, choć wesele było już w przygotowaniach. Było to wiele lat temu, są już dziadkami, całe życie przeżyli w wielkim szczęściu i miłości. Co prawda znali się dość długo, wszyscy tworzyli jedną paczkę. Tuż przed jego ślubem dogadali się, że oboje coś do siebie czują i „poszło”. Postawili na własne szczęście i w tym przypadku, wygrali, otoczenie z czasem przyzwyczaiło się.                                                             Natomiast wracając do Twojej historii. Ja raczej skłaniam się ku stanowisku Wioli. Trochę niewiarygodne wydają mi się te deklaracje chłopaka. Czy Ty miałaś okazję poznać otoczenie chłopaka? Wiem, że będąc jeszcze narzeczonym, nie chciał się z Tobą afiszować, teraz z kolei okoliczności nie sprzyjają, ale przecież nie siedzieliście chyba cały czas w domu. Coś za łatwo i za szybko poszły mu te rozmowy z rodzicami i narzeczoną. Czy na sto procent jesteś pewna, że to wszystko miało miejsce? Oby nie okazało się, że to typ konfabulanta- gawędziarza, który dla seksu potrafi układać scenariusze, których nie powstydziłby się niejeden brazylijski scenopisarz. Chyba, że to prawdziwa strzała Amora, trafnie wycelowana w Was oboje. Wtedy pozostaje życzyć Wam szczęścia, co też czynię.