Zostałam kochanką, chyba jestem w ciąży. - Netkobiety.pl

Nie nie cofniesz czasu.Szybko i wysoko lecisz uważaj na paliwo, czym się zasilasz.
Nie porównuj i nie wkręcaj się w ,to że wygrywasz, czy że jesteś jakaś od tamtej dziewczyny.To spora pokusa bycia kimś od kogoś.To wybór też jak oceniasz i osądzasz.Lepsza ,gorsza to nie tak.To bardzo fałszywe założenie słaba podstawa, jeżeli pozwolisz sobie na dokarmianie tego zauroczenia porównaniami, to nic dobrego z tego nie będzie.Po prostu zostaw to odpuść sobie takie działanie nic Ci to nie da nawet jak się zakochałaś, marny, mały element, najsłabszy taki który potrafi zawieść, złamać się w najgorszym  momencie.Zakochanie i  co z tego wyrośnie co dalej.Tak mało się znacie skrócone kursy trochę przed wami - ciekawe doświadczenie.
Ty decydujesz a nie żaden los ,jak chłopak zacznie się wycofywać zostaw go bez wahania.
Nie daj się postawić w roli kochanki bo to koszmar nie zaszczyt.
Chłopak (o ile facet 33lata to chłopak) może się budzi do bycia mężczyzną to jego decyzja lepiej późno niż wcale niedobrze że taki zależny był sterowny bezwolny podatny jeżeli się zwiążesz z nim uważaj na to bo możesz zostać mamą dla dwójki dzieci.

W takim razie miejmy pretensje do faceta że najpierw nie zakończył związku, a dopiero potem hyżo nie wskoczył do lóżka z autorką.

Autorka raczej niewielki wplyw miala na to, co ten facet robi ze swoim życiem, ze swoją narzeczoną itd.

I nie stawiaj się na miejscu jego narzeczonej exstravaganza bo nią nie jesteś. Możliwe, że i ona odetchnie z ulgą, że facet się od niej odstosunkowal, bo na tych przemiłych, samotnych wakacjach, też poznała jakiegoś szalonego Don Juana

Jak nie zauważał, jak sama wcześniej pisałaś

Wszystko jest możliwe. Także to, że dla narzeczonej ich rozstanie to będzie ulga. Pozostaje pytanie, czy można zaufać osobie, która znajomość zaczęła bądź co bądź od zdrady? Skoro była zdolna zdradzać, to czemu miałaby tego nie robić w przyszłości?
Autorko, tak jak Pasławek Ci napisał, nie brnij w porównania. Nie jesteś ani lepsza, ani gorsza od jego narzeczonej. Jesteście dwiema różnymi osobami. Ty to Ty, ona to ona. Kiedyś też próbowałam porównywać. Raz myślałam, że jestem lepsza od tamtej, bo on uwielbia ze mną spędzać czas, a nie z nią. Innym razem, że ona jest lepsza, bo to z nią jest, a nie ze mną... No ale przecież ją zdradza... I tak w kółko. Takie myślenie zmierza donikąd.

Edit. Samotne wczasy o niczym nie świadczą. Nie wiemy nic o tych samotnych wakacjach z tematu. Niektórzy lubią spędzać czas urlopu oddzielnie. Czasem jest sytuacja, że jedno marzy o podróży w miejsce, którego nie akceptuje druga strona. Zamiast się męczyć, wolą pojechać w pojedynkę i cieszyć się wypoczynkiem. Innym razem, jedna z osób nie może, choćby chciała, pojechać z partnerem/ką, bo praca, obowiązki, finanse. Przyczyn może być wiele i o niczym to nie świadczy, że pojechała sama.

różnie jest kiedyś rozmawiałam z przyjacielem, z 20 lat starszym ode mnie, od lat w szczęśliwym związku i on mówił, że dopiero wtedy odpoczywa, jak jedzie w męskim gronie, a jego partnerka w gronie swoich koleżanek.
u mnie jest mniej więcej taka sama ilość czasu osobno i razem i to też jest spoko. Ja lubię wyjeżdżać z moimi przyjaciółkami i lubię z moim partnerem, ale jak babskie grono jedzie, to po co mam go na siłę ciągnąć? Tak samo niekoniecznie chciałabym jechać gdzieś z jego znajomymi.
Więc jedziemy razem, a poza tym każde sobie. Ale my mamy rodziny w dwóch różnych miastach i dla nas normą jest to, że np. on w czasie studiów jechał na miesiąc do swojego domu rodzinnego, a ja zostawałam u siebie, bo pracowałam.

I własnie Pojechala z koleżanką i jego kartą , bo on nie mógł, czy nie chciał...

Wypowiedzcie się kobietki, czy jeśliby szykował wam się slub, byłybyście zakochane i szczęsliwe w związku, to naprawdę wystarczyłoby, że facet da wam kartę do bankomatu, aby wypalić na 4 tygodnie i go nie widzieć?

Od razu napisze odpowiedź co ze mną; NIE,  NIE POJECHAŁABYM choćby mnie milionami kuszono. Bo tęsknota za moim narzeczonym zeżarłaby mnie..:)

Ja bym pojechała nie na miesiąc, ale tak na tydzień to na spokojnie, żeby sobie odpocząć od przedślubnego zamętu.

Ale co chcesz teraz przez to powiedzieć? Bo jak dla mnie obie byłyście jednakowo oszukiwane przez tego faceta. No, może ty bardziej, bo bardziej cię wtajemniczał w swoje machloje i do dziś musisz z tym żyć.

Ja też mogłabym książkę napisać o tym jak mnie mój oszust robił w bambuko, jak przeleciał chyba wszystkie żony swoich najlepszych kumpli, a niektóre z tych kobiet albo ich męzowie to do dziś znane osoby z pierwszysch stron gazet. Ale powiedz mi, po co?  Po co to analizujesz, przywołujesz i rozkminiasz? Może potrzebujesz terapii, bo chyba sobie z tym nie poradziłaś? Jak potrzebujesz pomocy, to napisz do mnie na priv. chętnie ci pomogę, jak umiem.

Autorka jest w zupełnie innej sytuacji, nie podobnej ani do twojej ani do mojej. Przeczytaj uwąznie jej posty, wychwyć różnicę.

A skad ja mam to wiedzieć? Jednym się udaje a innym nie. Wszystko zależy od tego ile szczerości w sobie macie. Tego nie da się ocenić będąc "po drugiej stronie monitora".

Jeśli naprawdę aż tak się kochacie, to powinno się udać. Facet powiedział już rodzicom, teraz jeszcze narzeczona i niech oczyści się ze zobowiązań. Nie takie cuda działy sie pod słońcem A ludzie wbrew zazdrośnikom i życzącym im źle żyli i żyją szczęsliwie

Nie o mnie ten temat. Przywołuję swoje doświadczenia, aby autorka mogła zejść trochę na ziemię, z chmurki na której siedzi. Nikt z nas nie wie, jak będzie u niej. Oby jej się wszystko ułożyło.

No i fajnie, jest na świecie różnorodność. I cieszmy się z tego

Tylko co to naprawdę zmienia? Czy Tuż po dowiedzeniu się o fakcie, ze ma się partnera/narzeczonego/chłopaka można tak z czystym SWOIM sumieniem kontynuować tą relację? Mimo tego całego zakochania czy zauroczenia? To, że facet tutaj popełnił cały szereg pomyłek to jest oczywiste. Tylko ja za każdym razem próbuję właśnie zrozumieć motywację tego kogoś, kto jest wolny i niby nie ma żadnych zobowiązań, nie waha się skorzystać z okazji, angażując się w związek z zajętym facetem/zajętą kobietą. Nie wiem dlaczego niektórzy widzą aż taką różnicę między "zwykłym związkiem" a małżeństwem? Jeden rozbijać to zbrodnia a inny już nie? Wyżej ktoś wspomniał o tym, że powinno się dać oprzeć narastającemu zauroczeniu, bo to właśnie chyba jeszcze zauroczenie a nie zakochanie Sam jestem żywym przykładem, że się da Kilka razy miał człowiek pecha właśnie się zauroczyć w kimś zajętym i nie muszę dodawać, że ani razu nie miałem do czynienia z dziewczyną, która byłaby choćby w narzeczeństwie. Zwyczajnie mnie odrzuca i wręcz obrzydza wchodzić między ludzi i (współ)rozwalać ich związek, jaki by on tam nie był..To, że ktoś nie darzy swojego partnera szacunkiem, miłością i uczuciem, to nie znaczy, że od razu mam w to wchodzić z butami..
Wszystko się zaczyna, kiedy facet nawet się nie zająknie, że ma narzeczoną. W tym przypadku chyba jej to wyjdzie na dobre a między Wami to może się coś poważnie rozwinąć, bo póki co , to chyba czysta fascynacja..

Bagienni-k, a ty byłes kiedyś zakochany, czy tylko teoretyzujesz? Co to znaczy; zajęty facet? Ma on ten status wypisany na czole, wytatuowany za prawym uchem, czy jak?
jesli kobieta poznaje faceta, a on nie nosi obrączki, na pytanie czy jest żonaty, odpowiada że nie i dalej lgnie w nawiązywanie kontaktu, to co kobieta niby ma zrobić? Wysłać za nim detektywa, poprosic o akt urodzenia potwierdzony notarialnie z adnotacją z urzędu stanu cywilnego, że ktoś taki malżeństwa nie zawierał? I dopiero póżniej z oczywistych względów albo się zakochać, albo nie?

Ludzie..

Nie stawia go to w dobrym świetle, ale z tymi pretensjami to do owego pana, nie do autorki.

Poza tym, choćbyśmy nie wiem jak chcieli, jak zaklinali rzeczywistość, to ludzie którzy się w sobie zakochali i była to nie wiem jak zakazana miłość, często zyją potem długo i szczęsliwie wbrew złym życzeniom ludzi zazdrosnych, skrzywdzonych i żądnych tego, aby im sie nie udało, aby cierpieli i dali satysfakcję im, oczekującym zadośćuczynienia.
Niestey, tak wygląda zycie i nie oszukujmy się że "na czyjejś krzywdzie nie zbuduje się szczęscia". Najgorzej wymyslić sobie, ze nasza krzywda jest tak ważna dla świata, że kiedys MUSI być pomszczona. Nie musi. I dobrze, żeby każdy kogo tak pali ta żądza zemsty, po prostu zajął się budowaniem swojego życia, które mu pewnie przecieka między palcami gdy tak się koncentruje na przeszłości

No właśnie Autorka powinna spojrzeć na niego i jego sposób działania. Ja bym chyba naprawdę przestał wierzyć w kobiecy rozsądek, gdyby każda zakochana dziewczyna nie zwracała uwagi na to, jak jej potencjalny partner traktuje innych oraz to, ze nie może się to przełożyć na ich wspólny związek. Nie wiem, jaki procent takich związków z romansów, zdrad czy zauroczeń kończy się długim i szczęśliwym życiem razem, ale patrząc po tym forum to kiepsko wyglądają takie statystyki. Czy naprawdę chcąc zbudować swoje własne szczęśliwe życie musimy iść przed siebie jak taran, nie zważając na nic, nawet na cudza krzywdę? Najbardziej bezczelne chyba i egoistyczne tłumaczenie kiedyś przeczytałem: "jak nie zdradzi ze mną, to z innym/inną". Tak sobie myślę, że chyba naprawdę jedynym powodem z zewnątrz, dla którego nawet bym nie pomyślał o kontynuowaniu znajomości z kimś, jest fakt, że ktoś jest zajęty. Bo nawet pomijając fakt, że ludzie są sobie zupełnie obcy, ale co wtedy, kiedy np odbija się partnera najbliższej przyjaciółce/przyjacielowi czy zakochuje się w żonie/mężu kogoś z rodziny? Wspólne spotkania czy rodzinne imprezy - na samą myśl, że kogoś można tak robić w wała i kłamać mu prosto w oczy robi mi się niedobrze. Naprawdę mam sądzić, że moje uczucie czy też nasz miłość jest najważniejsza i mocniejsza od wszystkiego a jednocześnie mamy prawo ją rozwijać kosztem innych?

Autorko, Ty jak mówisz czujesz coś wyjątkowego, tylko pytanie czy to jest miłość, zakochanie czy fascynacja? I jak bardo jest to trwałe? Za to inna sprawa, co czuje tak naprawdę ten facet?

A skąd ona ma to dzisiaj wiedzieć?

Teraz jest tylko niezły bajzel. Co z tego wyniknie, czas pokaże. Dziewczyna zakochała się i tyle. Naprawdę można nią pomiatać, bo tak się stalo? Jk widac niektorzy robią to z zaangażowaniem godnym  lepszej sprawy

Dobra, ja muszę na nocny dyżur.
Dobranoc wszystkim.

poki nie ma slubu i dzieci to nie ma tragedii, powodzenia.
dziewczyna zostanie sama, coz zycie, znam takie historie, mlodzi ulozyli je sobie i są z kims innym.

Kolejny raz napiszę, że ten wątek nie służy umoralnianiu Autorki. To co się stało, jest już faktem dokonanym. Poszła do łóżka z facetem. Po wspólnej nocy dowiedziała się, że on ma narzeczoną. Chcieli to zakończyć i tydzień trzymali się z daleka od siebie, ale nie udało się. Byli słabi, to ludzkie i się zdarza. Kazdy popełnia błędy mniejsze lub większe i wyciaga z nich wnioski. Być może to też okaże się błędem ale jeśli nie? Wydaje mi się, że na tym etapie pozostaje tylko brnąć dalej i zobaczyć jak się sprawy ułożą. A nuż to prawdziwa miłość, ta jedyna.

To powiedzcie gdzie jest ta grsnica czasu, kiedy się można zakochać,  bo ja żyję już na tym świecie tyle i nie wiem, może wreszcie się uświadomię.
Samej narzeczonej mi też szkoda, bo podobno go kocha. Niemniej jednak ich związek raczej szans wielkich nie miał ,o ile prawdą jest że facet nie kochał narzeczonej i slub byl pomyslem rodzicow.
Imieslow właściwie idąc twoim tokiem rozumowania, równie dobrze narzeczoną też mogła polecieć na kasę. Jeśli tak jest w przypadku Autorki, to sama ukręci na siebie bat.

Orzechy przeciw żołędziom, że to też nie przetrwa.

Pod warunkiem, że facet mówi prawdę. O bajeczkach wciskanych nowym zdobyczom można napisać książkę.

Ile na tym forum jest wylewanych żali, jak to oszukał/a, z dzieckiem zostawił, w ciązy porzucił, a taki był zakochany, amerykański Kwiaty kupował i na rękach nosił, na inne nie patrzył tylko o związek dbał. Nie ma się co bawić w przewidywanie przyszlości, bo ta zwykle płata figla.

Autorko

Jak przebiegła rozmowa z jego rodzicami?

Pytanie czy faktycznie odwołał ślub, czy to rzucanie słów na wiatr. Teraz tylko pozostaje czekać, co ustalą z narzeczoną, bo ona ma tu też coś do powiedzenia.

Ale wciąż mielimy ten sam kocioł. Tak, narzeczeństwo jest jakimś tam przyrzeczeniem, ale jest też czasem próby. Można się z niego wycofać, nawet chwilę przed ślubem, jesli coś nie pasuje.

Ja osobiście nie pochwalam tego, że facet dobRnął już w tym związku do ustalenia terminu ślubu, ale chyba lepiej dla wszystkich, że zrezygnuje teraz niż dzień po ślubie np?
Autorka nie ma takich dylematów, bo nikogo nie zdradziła, nikomu  ślubu nie obiecała i z nikim nie jest zaręczona. Nie analizuje, jak to wygląda moralnie, tylko wybieram gdzie jest mniejsze zło.

A jak im się ułoży? Któż to może wiedzieć? Może się nie ułoży, a może będą żyli dlugo i szczęsliwie, jak inni którzy też zaczynali od skrzywdzenia KOGOŚ PO DRODZE.

Masz rację, nikt nie wie co się stanie jutro.

Co bym poleciła Autorce? Trzeźwy osąd sytuacji.

Mam trochę depreche jak tak piszecie o krzywdzie drugiej osoby i że stałam się 3. On mnie nigdzie nie przedstawił, przedstawił sytuację rodzicom.
Porozmawiają przez Internet, ale on chce to zakończyć jak najszybciej. Dopiero wtedy zablokuje swoje karty, które ona ma, dopiero wtedy zacznie odwoływać ślub.

Owieczko, zgadzam się w pełni!

To, co pogrubiłem jest chyba najistotniejsze w moim odczuciu. To nawet nie chodzi już o samą Autorkę, ale ogólnie o pewne podejście, jakie czasami obserwuję. Jak to jest, że właśnie w takim momencie ludzie nie odwracają się od razu i nie rezygnują z takiego układu? Dziewczyna rano się budzi, po czym słyszy, że facet jest zaręczony(!) i jak gdyby nigdy nic, brnie w to dalej. Bo przecież ona jest wolna i nic złego nie robi. Skoro już mają za sobą seks, to hulaj dusza! Zatem dlaczego tutaj nie ma tej bariery, która powinna powstrzymywać przed dalszym rozwojem tej, bądź co bądź, ryzykownej znajomości? Jakie to ma znaczenie czy są narzeczonymi, małżeństwem czy też w zwykłym związku? Czy naprawdę aż tak łatwo ulec tej pokusie i się odwrócić od partnera, po to tylko, żeby sprawdzić w praktyce i uwolnić te swoje emocje? Idąc tym tropem, to nic nam nie stoi na przeszkodzie, skoro tylko ktoś zajęty się nam podoba - co tam, walczmy o niego, bo przecież "nasze" musi być  na wierzchu. Brakuje mi w takim postępowaniu elementarnej refleksji i poczucia moralności, kontrolowania swoich euforycznych stanów, bo póki co to przecież żaden związek nie jest.
Niezależnie od motywacji Autorki, i tak cały ten jego ślub wygląda na jakąś maskaradę i w sumie dobrze, że się nie odbył. Jedyną pokrzywdzoną osobą w tym wszystkim jest ta narzeczona, o ile go naprawdę kochała.

EDIT: całej tej sytuacji i tych wszystkich dylematów udałoby się uniknąć, gdyby Autorka się odwróciła na pięcie zaraz po tym, jak dowiedziała się ,że on jest zajęty. Ślub ani pierścionek nie zmienia niczego. Póki ktoś jest zajęty nie istnieje jako kandydat na partnera.

A czy stanie się numerem 1?
Nie wiem, dzięki Bogu, nigdy nie byłam takiej sytuacji. Nie wiem czy potrafiłabym się cieszyć z własnego szczęścia wiedząc, że ktoś miał plany, marzenia i przyczyniłam się do rozwalenia czyjegoś świata na kawałki.

Kochanko, mam takie pytanie, bo chyba nie doczytałam. Kiedy zaczęłaś się z nim spotykać, to ona była już na tych wakacjach? Trwają 6 tygodni?
Bo jeśli nie, to dlaczego nie porozmawiał ją zanim wyjechała?

Bagienniku, nie wiem. Ręce mi opadają. Przez takie historie przestaję wierzyć w ludzi. Staję się podejrzliwa, bo co z tego, że sama staram się ufać, jak znajdzie się jakaś kobieta, która nie uznaje żadnych zasad i będzie latać koło mojego faceta? Na szczęście, każdy ma rozum, jak go używa?jego sprawa, ale tracę wiarę w ludzi. Nie ma solidarności kobiet.

Nie dojdzie do tego, przecież ten facet to jakiś ściemniacz. Zaraz zaczną pojawiać się przeszkody.

[Post usunięty z powodu naruszenia punktu 6 postanowień szczególnych Regulaminu Netkobiet.]

Dodatkowo przypominam, że podejrzenie trollingu zgłaszamy za pomocą opcji „raportuj”.
Posty typu „to troll” wprowadzają jedynie niepotrzebny zamęt i są zwyczajnym off-topem.

Poczułam się tą złą i serio mam nawet miałam myśli, żeby zrezygnować z niego dla niej. Bo tak byłam zdradzona. Bolało. On cichy, spokojny ideał na męża zdradził.
Dlatego wiem, że nie można wrzucić wszystkich do jednego worka i warto dać szansę. Nikt nie wie co będzie za miesiąc, rok czy 50 lat. Jeśli on teraz mnie kłamie robi to bardzo dobrze, nie zorientowałam się, a mam zmysł.
Ona na wakacjach jest 4 tydzień, znamy się 6 tygodni, dlaczego nie powiedział jej wcześniej? Przez tydzień nie widzielismy się, później oni się nie widzieli. Przed jej samym wyjazdem bał się o swoje własne finanse. Zresztą pokłóciliśmy się o to,że nie powiedział jej wcześniej. Narazie zapewnił mnie, że jutro rozstanie się z nią przy mnie. Ona ma podać swój adres i ma zostać w swoim mieszkaniu, a on powie jej o rozstaniu.
Co do znajomych i rodzicow. Szczerze? Nie zależy mi na innych. Jeśli już to będę żyła z nim, a nie z jego rodzicami czy znajomymi.
Jeśli myślicie, że dla mnie wszystko jest takie łatwe - nie jest. Ja wiem że jest ona. Wiem co może czuć jeśli go kocha, ale z drugiej strony ona się tak dobrze bawi bez niego, że nawet zbytnio nie dzwoni. Zadzwoniła może 3 razy na całe 4 tygodnie. To jest roczny zwiazek nie 20 letnia. Nie da się zbudować szczęścia na nie szczęściu... właśnie chciałam przeczytać, że komuś się udało. Mam teraz mnóstwo czasu na przemyślenia.  Ja naprawdę nie chciałam nikogo skrzywdzić.

Jak to on zerwie z nią przy tobie? Będziesz stała obok? Zero szacunku dla tamtej dziewczyny !!! Sorry ale ten twój wybranek to jakiś palant.

Co do rodziny i znajomych... każdy tak mówi że nie żeni sie z rodziną itp, ale mieć ich za wroga to nie jest dobre podejście. Rodzina czy znajomi są ważni, i wierz mi lub nie, ale prędzej czy później, on będzie na to zwracał uwagę ..  i nie wazne jak wielka będzie wasza miłość... szybko przeniknie