Mąż nie toleruje mojej koleżanki i jej męża - Netkobiety.pl

Problem z odwłoka, tak to skwituję.

Ja tam nie lubię swojej bratowej, którą odwiedza się kilka razy na rok z grzeczności, jak i ze względu na bratanków. Od kiedy jej powiedziałam wprost, że jej nie trawię, na te wizyty jedzie wyłącznie mój Misio, i jakoś świat się nie zawalił. Daj mężowi luz i nie zmuszaj go do spotkań z kimś, z kim nie tylko ciężko mu się komunikować, ale za kim nie przepada. Korona z głowy Ci spadnie?

Przynjamniej chwile z Wami posiedzi. Moj maz nie chce nawet patrzec na nich juz chocby 5 minut. Chce wyjsc zanim oni przyjda.

Autorka MUSI postawić na swoim, żadne rozwiązanie nie jest dobre, ma być tak, jak ona chce.

Najśmieszniejsze w tym wszystkim jest to, że jak już twój mąż odejdzie od Ciebie, a to kwestia czasu, to będziesz oburzona i zrozpaczona jak to bydle mogło Ci to zrobić.

Rozpaczasz tutaj, że mąż nie może cię zrozumiec. Dla Ciebie jakieś dziwne, zupełnie niezrozumiałe wiejskie poczucie wstydu z uwagi na brak męża przy spotkaniu z TWOIMI znajomymi jest na tyle ważne, że zupełnie pomija aż odczucia swojego partnera, bijesz go z tego powodu i szantazujesz rozwodem (!)

Czas zacząć leczyć nogi.

Mnie mąż nie zmusza, bym siedziała z jego znajomymi. Mamy wspólnych, ale mamy też każde swoje kręgi. No i nie ma u nas lania po twarzy.

To, że ktoś jest twoim mężem, to nie znaczy że stał się twoją własnością, kimś pozbawionym swoich praw. Dobrze, że chce tylko z domu wyjść, a nie zwyczajnie im powiedzieć wprost, że ich nie lubi i za co. Nie wyobrażam sobie, żebym musiała brać udzial w jakichś ponurych wizytach kolegów mojego partnera, gdy ich zwyczajnie nie lubię, brr... Poza tym, chyba bym się zastanowiła czy ten związek ma sens, gdyby partner zmuszał mnie do czegoś, czego nie chcę/nie lubię i mnie to drażni. Dlaczego tak nalegasz na tę jego obecność? Czy coś od tego zależy? Dla mnie to jakieś dziwne jest.

No przecież jest kompromis: Ty ich zapraszasz a on wychodzi. O czym ma z nimi rozmawiać, o znajomych ich znajomych co mają dziecko i nie wiedzą z kim? Do mnie nikt nie przychodzi jeżeli go nie lubię a jeżeli zajrzy do żony to ja wychodzę i wyobraź sobie nie dostaję z liścia. Nawet żona jest za tym bo po co po domu ma roznosić się zła energia jak to ktoś napisał.

Przecież twoj mąż nie lubi ich oboje, to co za różnica, czy są małżeństwem czy nie? Moja odpowiedź jest:TAK.
Co się tak uparłaś żeby mąż robił coś, czego nie chce? Czy ty w ogóle rozumiesz, na czym polega partnerstwo w związku? Twój mąż ma prawo do tego, aby decydować kogo lubi i z kim chce utrzymywać kontakty a z kim nie. To nie małe dziecko, które przełożysz na kolano i dasz klapsa gdy nie będzie chciało iść do nielubianej cioci na imieniny, potem zapłakane pociągniesz wbrew jego woli. A ty pewnie dziecku to właśnie byś zrobiła? Naprawdę zastanów się nad sobą.

Ściema jak nic. Mąż potrzebny jest Ci po to by się nim pochwalić jak to pięknie ułożyłaś sobie życie i jaki zajebisty los na loterii wygrałaś, do niczego więcej. Może przy okazji zobaczyć minę Twojej znajomej jak Ci zazdrości Twojego sukcesu światowego. Przy okazji fama na pewno pójdzie w świat jak to masz wspaniale i cudownie bo jak sama pisałaś znajomi są z takich co o życiu innych bardzo lubią dyskutować to pewnie i o Tobie newsa rozniosą. Tylko pamiętaj że tacy ludzie są z reguły dwu licowi, tyłek przy okazji też Ci obrobią. Jeszcze żeby można było rzeczywiście o czym pogadać ale do tego trzeba raczej dobrze znać język w którym się mówi aby głupich sytuacji uniknąć. BTW, skoro danie z liścia mężowi bez powodu to mały problem i nic nie znaczący incydent to podziwiam go-ma chłop niebiańską cierpliwość.

Wielokropku, zdanie wyrwałas z kontekstu. Sens całości zupełnie inaczej brzmi.

Sukcesu swiatowego? Prosze o rozwiniecie mysli, bo chyba nie rozumiem.

Pewnie mąż autorki się jakoś tam na to godzi, w jakiej skali to tego już nie wiem.. Ale gdybym to ja dostała "z liścia" od partnera, bo nie mam ochoty zrobić czegoś, co on sobie tam wymyślił, to naprawdę partner widzialby mnie ostatni raz na swoje piękne oczy Bylam już raz w życiu w związku z przemocowcem i bardzo dobrze odrobiłam lekcje.

Przemoc jest przemocą niezależnie od tego, czy jest jednorazowa, czy wielokrotna, czy stosowana wobec dziecka, czy dorosłego; jej rodzaje są różne, fizyczna jest najbardziej widoczną.

Nie , nie rozumiem.

No czego nie rozumiesz?! Chodzi o to, że mąż jest ci potrzebny do utrwalenia wizerunku przed koleżanką, a nie dlatego, że jest wspaniałym człowiekiem. Też zresztą takie wrażenie odnoszę czytając twoje posty. Ma być tak jak chcesz, a po drodze do tego celu może nawet płonąć świat... Szanuj lepiej męża, bo jak przekroczysz granicę, będziesz musiała tłumaczyć znajomej dlaczego wybył na stałe:)

Nawet jak mąż się jakimś cudem zgodzi zostać ,nie boisz się że może narobić Ci wstydu? Dajmy na to,upije się i zacznie rozrabiać ?  Z samej zemsty żeby Ciebie ukarać? Jesteś pewna że tak nie zrobi?
Uprzeć koleżankę ze Twojego męża nie będzie  a ona sama zadecyduje czy przyjdzie sama  czy w parze. Tylko go nie zmuszaj.  Powinnaś go przeprosić serdecznie  a może za jakiś czas zechce sam się spotkać z Twoimi znajomymi

Nie skakalabym z radosci,ale z wlasnego domu bym nie wyszla, tylko siedzialabym w innym pokoju. Jest tyle mozliwosci.
A maz kolezanki akurat chce z nia przyjezdzac.

Piąty dzień wątku, różni użytkownicy (ze mną włącznie) wyjaśniają autorce sytuację, jakiej jest współautorką. Argumenty były przeróżne, sposoby ich przedstawiania, słownictwo  także, mimo tego autorka nie zmieniła swego myślenia o włos, dalej nie rozumie postawy swego męża i jego decyzji o wyjściu z domu przed wizytą bohaterki wątku i jej męża.
Jakie mogą być przyczyny takiego stanu rzeczy? Hm... .

Bawmy się dalej!

Wielokropku a Ty rozumiesz sytuację, w której piękny mebel, czy piękny ubiór - nie chce dać się zaprezentować?

Autorka narzuca swoją wolę mężowi, jest apodyktyczna i zupełnie nie zauważa, że ma z tym problem. Generuje konflikt między nią a mężem i zachęca go by kłamał aby nie dostać "z liścia" następnym razem w podobnej sytuacji. Rownia pochyła dla związku, ale my tu strzępimy języki (klawiatury) a do niej i tak nic nie dociera.

Wreszcie ktoś napisał o absurdalnej sytuacji.
Goście w salonie. Gospodarz siedzi ostentacyjnie za ścianą.
Komiczna i kosmiczna sekwencja tragikomedii.
Nie ma takich gości, ktorzy by się nie obrazili. Może to dobry sposób na pozbycie się niechcianych gości? Na miejscu męża zrobiłbym tak!

Mnie chodzi o to, że jeśli byłby przebiegły, to zrobiłby tak jak żona proponuje.  Siedziałbym w drugim pokoju, w kuchni coś bym sobie zrobił. Chodziłbym po domu nie zaglądając do gości. więcej nie przyjdą. Jak bank.
Przecież żonusiu zrobiłem jak kazałaś.

Miałam na mysli siedzenie w drugim pokoju i bawienie się z dziećmi, nasyzm synem i ich córką. Mąż ma bardzo dobry kontakt z dziecmi i uważam,ze tak byłoby super. Miałby "wymówke" zeby nie siedziec z nami, a ja byłabym szczęśliwa,ze nie wyszedł z domu.

Autorka:
Ja chcę się widywać z koleżanką i jej mężem - ważne
Ja chcę aby był przy tym mój mąż - ważne
Moja koleżanka chce się że mną widywać - ważne
Maz mojej koleżanki chce z nią przyjeżdżać do mnie - ważne
Koleżanka i jej mąż chcą aby mój mąż ze mną był na spotkaniach - mega ważne
Mój mąż ich nie lubi i nie chce mieć z nimi kontaktów - nic nie warte, jak on smie, dlaczego ten brutal ki to robi, wstyd na całą wies

Jak mówiłem, czas leczyć nogi

Ja na Twoim miejscu nie narzucałabym mężowi Twoich znajomych wiedząc,że ich nie cierpi.Wybrałabym męża,jeśli go kochasz i Ci na nim zależy,pomaga przy dziecku itp.Wielu facetów tego nie robi.

Odnoszę nieodparte wrażenie Klaudia, że Twoja inteligencja emocjonalna  "leży i kwiczy".Warto byłoby na tym popracować dla dobra własnego i najbliższych. To niesamowicie przykre, że Twoja wrażliwość na odczucia męża jest bliska zeru, tym bardziej, że Wasz "problem" naprawdę nie jest nie jest problemem ważkim. Nie chcę deprecjonować Twoich odczuć, ale gdybyś dobrze przemyślała temat, to sama doszłabyś do podobnego wniosku. Moim zdaniem aktualnie nie myślisz logicznie, bo zafiksowałaś się na tym, żeby przeforsować swój punkt widzenia. Mąż jak sama napisałaś jest dobrym człowiekiem, który generalnie nie stroni od innych znajomych, więc skoro unika jedynie tych, to może jednak  ma ku temu poważny powód ? Nie bierzesz pod uwagę faktu, że skoro znasz koleżankę od wielu lat, to być może straciłaś wobec niej obiektywizm? Swoja drogą Ciebie to regularne wałkowanie plot nie męczy ? Ty przynajmniej znasz ludzi, których życiem podczas tych spotkań się  ekscytujecie... ale Twój mąż ? Umarłabym z nudów i mdłości  po 30 minutach takiej biesiady. Organicznie nie znoszę plotkarzy, więc może łatwiej mi męża zrozumieć. Swoją drogą ciekawa jestem, czy Twoi przyjaciele choć grzecznościowo i przez "tłumacza" potrafią wykazać choć minimalne zainteresowanie sprawami Twojego męża ?  Znajomi zauważali go przy tym stole, czy generalnie byliście zajęci jedynie sobą ? Znajomi wykazali chęć bliższego poznania Twojego męża, kultury z której się wywodzi ?

Z jednej strony niby rozumiem, że z Twojego punktu widzenia mąż mógłby uczynić ten miły gest i się poświęcić dla Ciebie, z drugiej jednak strony on wie, że to naginanie nigdy się nie skończy, bo to nie jest jednorazowe ugięcie się. Czy on ma udawać całe życie ? Klaudia, no tak się nie da... Nie sądzisz, że w dłuższych relacjach lepszy jest szczery grymas na twarzy niż udawany uśmiech ? Twój mąż jest dorosłym człowiekiem i sam za swoje postępowanie  odpowiada. Nie musisz się za niego "wstydzić". Znajomym powiedziałabym grzecznie, ale szczerze, ze mąż w tych spotkaniach uczestniczyć nie chce. Jeżeli przyjaciółka jest prawdziwą przyjaciółką, to na Wasze relacje ta sytuacja w żaden sposób nie wpłynie. Udawanie na dłuższą metę nie ma sensu, bo nikt nie jest aż tak głupi, żeby prostych faktów nie powiązać...

Witaj Klaudio!
Doskonale Cię rozumiem i w pełni popieram. Myślę, że problem z którym musisz się zmierzyć zupełnie by nie istniał gdyby Twoim mężem był Polak /chociaż nie jest to obligatoryjne/. Chłop wyjął by porządną flaszkę, Ty przygotowała byś coś fajnego do jedzenia i rozmowy z Twoją koleżanką i jej mężem toczyły by się w "przyjemnej i serdecznej atmosferze". Temat absolutnie obojętny, ale wspólnie spędzony czas z pewnością byłby mile wspominany przez obie ze stron. Obecny mąż wielu spraw i naszych niuansów nie rozumie, nie rozumieją go również osoby biorące udział w dyskusji. To wszystko w ramach; "prawa człowieka", "należy mi się",  "tzw. "poprawności politycznej" i tym podobnych rozmiękczających życie bzdur. Jak postąpisz nie wiem, ale brak męża na spotkaniu dotknie Cię bardzo i będzie miało wpływ na przyszłe życie. Pozdrawiam Cię serdecznie.

Tak się zastanawiam ile  osób z Waszej czwórki lubi te wspólne potkania???

Czyli nie ma zmiłuj się, twoje musi być na wierzchu? Zdajesz sobie sprawę, że twoje działanie jest jak kropla, która drąży skałę? Za kilka miesięcy/lat zapodasz na forum temat: "Mąż powiedział mi, że już mnie nie kocha, spakował się i wyjechał z kraju - CO MAM ROBIĆ?!".

Nie, nie zawsze moje musi byc na wierzchu. Chciałam z mężem dojsc do kompromisu,ale dla niego zaden kompromis nie istnieje w tej sytuacji. I to jest moj problem.

Nie prawda, powiedziałam mu,że jesli nie chce to wcale nie musi do nich jezdzic,ale poprosiłam,zeby nie wychodził z domu na czas ich obecnosci,ale dla niego takie rozwiązanie nie istnieje. Nie będzie go i już. Żadnej ugody.