Zauważam bardzo często ciekawą rzecz w takich przypadkach. Jeśli dochodzi do rozstania, szczególnie zaś, gdy to dziewczyna rzuca faceta, mówiąc oczywiście, że to koniec i żeby nawet nie próbował, bo nic do niego nie czuje, nagle stwierdza, że czuje się rozczarowana, kiedy facet się nie odzywa i urywa kontakt. Oczywiście stoi to w zupełnej sprzeczności do tego, co jeszcze niedawno twierdziła. Dlatego, czy to nie jest tak, że największym "policzkiem" i największą porażką dziewczyny jest to, że facet nie wraca do niej z podkulonym ogonem, prosząc o kolejną szansę. Wygląda to trochę tak, jakby każda kobieta czuła, że o nią powinno się zawsze walczyć i starać o przebaczenie, nawet jeśli facet twardo się odciął i nie poczuwa się do żadnego przebaczenia czy powrotu. Zatem brak reakcji ze strony faceta, a tym bardziej "olanie" kobiety( gdy tak naprawę dostało się wyraźny sygnał: To koniec!" i się odchodzi) wywołuje u kobiet chyba zawsze jakiś taki niedosyt czy wręcz uczucie porażki, jakby to była największa obraza lub hańba, że facet nie padł do stóp i się za nią nie uganiał, aby ją odzyskać.
Tak poza tym, to chyba się nigdy żaden facet nie dowie, po co Panie odprawiają takie cyrki, jak właśnie w przypadku podawania całkiem sprzecznych informacji, w stosunku do tego, co się naprawdę czuje. Dokładnie to było widać w momencie, kiedy Autorka pisze do gościa SMS-a, że chce wrócić do byłego, podczas gdy tak naprawdę nie ma w ogóle zamiaru tego zrobić. Jaka jest reakcja? Facet przyjmuje to na klatę, odchodzi z godnością, po czym kobieta zaczyna odczuwać pretensje czy wewnętrzny żal/upokorzenie, że o nią nie walczył...Od tych wszystkich gierek, podchodów i testów można kręćka dostać..
Autorka zerwała z facetem, po czym pojawiają się przemyślenia, czy facet może nie zapomniał ich znajomości.. Niby można to wszystko tłumaczyć zagubieniem, niezdecydowaniem czy pochopnymi/błędnymi decyzjami, ale facet, jak widać jest konkretny i nie ma zamiaru dłużej się bawić w ciuciubabkę..Liczy się najwyraźniej to, jak on to odebrał i dlatego dalej nie ciągnie tej gry..
To nie tak, że ja mam żal do niego, że przestał się odzywać. Wręcz przeciwnie.. rozumiem jego zachowanie.. wiem też, że to co zrobiłam ja było niedojrzałe, bo zamiast pogadac z nim szczerze, powiedzialam coś, co było zupełnie sprzeczne z prawdą! Wtedy wydawało mi sie to najlepszym rozwiązaniem dla mnie i dla niego. Bo miałam poczucie ,że nie jestem dla niego wystarczająco dobra ? I że nie podołam jego oczekiwaniom? Poza tym nie miałam pewności w jaka stronę zmierza ta relacja, bo nie rozmawialiśmy o tym. Przez to teraz nie wiem jak on sie czuje i czy go nie zranilam. Bardzo bym tego nie chciała bo na to nie zasłużył. wiem, że może osoba trzecim ciężko zrozumieć moje zachowanie.. Bo mówię A, czuje B...
Próbowałam to przeanalizować i tak naprawdę myślę, że to jest spowodowane w dużej mierze zaniżoną samoocena i brakiem wiary wiary w siebie.. Co więcej duży wpływ mają na to tez moje doświadczenia damsko-męskie które głównie opierała się na seksualnych relacjach i były szybko przeze mnie konczone..
Chciałabym zmienić swojej podejście i myślenie.. nie wiem jednak do końca jak to wypracować.. napewno na chwile obecna powinnam dam sobie spokój z jakimkolwiek relacji damsko-męskimi i może skupić się na swoim życiu, rozwoju, pracą nad zmianą myślenia? Nie wiem dlaczego nie potrafię budować prawdziwych relacji, mimo tego ze gdzieś głęboko pewnie bym chciała? Sama nie rozumiem tej sprzeczności, która jest we mnie.. A może poprostu się do tego nie nadaje ? No nie wiem..
Ale niestety taka jest prawda, że nieporozumienia są przyczyną rozejścia się i braku kontaktu, bo akurat w tym momencie facet nie czuje się zupełnie winny( i słusznie), ale i tak pewnie chciałabyś, żeby się najpierw sam odezwał? No, nic jeśli Ci zależy to może spróbuj po jakimś czasie RAZ nawiązać kontakt, chociaż pewnie jest już pozamiatane..
