Tragedia w pięciu aktach. Prośba o pomoc - Netkobiety.pl

Po prostu ty jesteś bezczelna, bo wymyślasz sobie wizję naszego życia pod twój własny pogląd.
Ja zawsze odkładałem więcej kasy, bo więcej zarabiałem. Ona potrafiła przez 5 lat odłożyć 4000 zł i gdyby nie "pan i władca", to nie miałaby do dziś samochodu, z którego ja prawie nie korzystam, bo kupiłem go z myślą o niej.
Jeszcze mniej niż rok temu nie była w stanie ruszyć z miejsca, a dziś wolna i swobodna jeździ sobie po największym mieście w Polsce... jak się okazuje także do swojego kochanka.
Dlaczego? Bo zawsze w nią wierzyłem i pokazałem jej, że może być świetnym kierowcą.
Inni nie wierzyli, a ta rodzina, która za nią "stanie murem" tylko doprowadziła do tego stanu swoją nieprzyjazną postawą.

Napisałem, że dostanie pakiet na start nowego życia, bo zasługuje. Nie moja wina, że mój majątek osobisty jest znacznie wyższy niż jej. Mimo tego część bym jej oddał, chociaż utrzymywać powinien ją nowy kolega.

Ja i szantaż psychiczny? Powiedziałem jej, że jest wolna, że dostanie samochód i kasę na start. Że nie będę robił scen i zostaniemy się "aksamitnie", jeśli tylko woli/kocha tamtego lub nie pokocha już mnie. Powiedziałem też, że wywołam piekło, jeśli dalej będą mnie oszukiwać. Niech robi, jak czuje, ale jawnie.
Ona nie umie podjąć decyzji.

Obowiązki domowe, obiady etc. Dobra, tu zawaliłem. Rozleniwiłem się i nie będę się wybielał. Za rzadko pomagałem, ale ona też nigdy nie "kopnęła" mnie w d*upę żebym zaczął lepiej ogarniać te sprawy. Jednak czy to jest wystarczający powód do tego, by doprowadzić do opisanej przeze mnie sytuacji?

A nie przyszło Ci do głowy ze ona to robiła bo chciała?
Żal Ci tej dziewczyny? mi też skoro było jej tak źle w tym związku powinna odejść i to dawno temu a nie męczyć się.
Zamiast odejść wdała się w romans, lipa.
A jeśli już sobie pojeździłaś po facecie to może napiszesz co mu/im w tym momencie radzisz.

No i jeszcze nie zapominaj, że jak ja zawaliłem, do temat szybko zamykałem. Nie utrzymuję już kontaktu z osobami, które były w tych moich zdradach.
Pamiętam, jak parę miesięcy temu wyszła ta ostatnia sprawa z koleżanką. Moja narzeczona stwierdziła, że jej nie zależy i mogę sobie dalej z nią utrzymywać kontakt, ale dla mnie NIE BYŁO takiej opcji.
Sam przyznałem się do błędu, z kobietą zerwałem znajomość. Sam od siebie, bo współodczuwałem i myślałem, co musi czuć moja narzeczona, nawet jeśli mówi co innego.

Zastanawiam się, ile miała ona w sobie współczucia i szacunku, gdy raz po raz oszukiwała mnie w sprawie swojego kochanka.

Nie czytasz ze zrozumieniem. Ona się na tę terapię ZGODZIŁA... pisałem już ze dwa albo trzy razy.

Roxan....ajajajajajaj...

Nie spogladaj ta temat z perspektywy kobiety, tylko z lotu ptaka.

No pięknie się rozwija wątek pokazując tło sytuacji..TŁO- nie winę, więc przeczytaj uważnie autorze, zanim zaczniesz się bronić.
Ty kompletnie nie rozumiałeś swojej kobiety, a teraz chyba nie do końca rozumiesz dlaczego właściwie chcesz ją odzyskać.
Swoje grzeszki niby uznajesz, ale umniejszasz ich znaczenie. I nawet nie o cybersex tu chodzi, ale na przykładzie relacji z koleżanką pokazałeś, jak łatwo Ci przyszło umniejszyć swoją winę kosztem uznania, że to Ona przesadza- to pokazuje, jak dalece się rozmijacie w swojej wrażliwości.
Kolega z pracy nie musiał być pzystojniejszy, bogatszy-- po prostu ją rozumie lepiej- a ma romans bo jego  żona może wzruszająco wygląda z noworodkiem, ale patrząc po wyzwiskach względem kochanki- i sfomułowaniu "możesz go sobie wziąć, dziwko" zapewne jest ciężką w życiu kobietą.
Tak więc para zakochanych tchórzy kontra para właścicieli swoich małżonków.

Nie pisałeś, albo faktycznie nie zauważyłam.  Przeczytałam, że to Ty proponujesz. Dlatego wywnioskowałam, że Ty chcesz, a ona nie.

Ja nie mam problemu z czytaniem ze zrozumieniem, ale Ty masz problem ze zrozumieniem zachowań swojej żony.
Chcesz ratować coś, co od początku było źle rozpoczęte. Błędy od podstaw. Prawie (?) jak toksyczny związek.

Ok, jedziecie do tej Grecji i co? Myślałeś o tym? Jesteś w stanie zapomnieć o wszystkim, patrząc jej w oczy, w których nie widać miłości tylko strach i tęsknotę?
Nie szkoda Ci życia?

Całkiem w sedno

Rozumiem złość, wściekłość, bo w takiej sytuacji o to nie trudno. Natomiast, sprytne umniejszanie swoich czynów i robienie z nich nic nie znaczących i godnych wybaczenia spraw, to już przesada.
Zaraz Autor znów zacznie krzyczeć, że mówił, przepraszał i to jej wina, że wybaczyła, bo przecież mogła odejść, ale rodzina nie pozwoliłaby na hańbę na wsi.
On ją uratował od wszelkiego zła, nakarmił, dał dach nad głową, auto a ona go wykorzystała.

Powtórzę, ten związek nie ma przyszłości. Jeśli nawet zdecydują się na bycie ze sobą, zaczną odbudowywać małżeństwo za pomocą dzieci, to za kilka lat wszystko wróci i wtedy będzie żal, że się nie rozstali kilka lat temu.

Przypominam wam, ze Autor prosil tu o porady a nie o kopniaki.

Roxann, nie jestes teraz fair, wypominajac mu sprawe z masturbacja. To bardzo nieelegancki chwyt, jego zeznanie w taki sposob tu wykorzystac.....
Forum ma pomagac, nie kopac w dupe. Autor napisal o uzaleznieniu dobrowolnie. Trzeba to uszanowac.
Nie rozumiem takich "doradzcow".
Co chcesz osiagnac twoimi slowami o masturbacji? co wnioslas do tematu?

To czy zwiazek ma szanse, pokaze czas.

Warto sprobowac. Podstawa dla mnie jest jego milosc. Ona portafi uczynic cuda.

Może trzeba było po prostu tego nie robić? A jeśli nie potrafiłeś z tego zrezygnować, trzeba było od niej odejść. Jak się kocha, to się nie zdradza, nie krzywdzi.

Serio? Trzeba było nie pisać czego to ona od Ciebie nie dostała. Brzmi to jednoznacznie.

A mów jej co chcesz. Jesteście dorośli.
Unieważnienie? Może i ona taki złożyć, skoro twierdzisz, że byłeś uzależniony, to masz na to papiery. Jej pomogą w sądzie.
Człowieku, ona Cię nie kocha i wątpię by pokochała. Masz szansę zacząć swoje życie od nowa. Pomyśl nad tym.

Dzięki. To rozsądna opinia. Okazuje się, że jak facet krzywdzi, to źle, a jak kobieta zrobi coś jeszcze gorszego, to pojawiają się wymówki. Smutne to.

Zawaliłem. Uważam, że bez terapii nam się nie uda. Jestem na to gotowy. Ona twierdzi, że też pójdzie. Może warto spróbować? Najwyżej nauczymy się czegoś o sobie i wejdziemy zdrowsi w nowe związki.

No i w końcu jakiś konkret.

Też nie wiem, po co. To ona 3 miesiące temu leżała na podłodze i zapłakana błagała mnie, żebym się z nią ożenił. To dobre pytanie, ale nie znam odpowiedzi.

Oby, tego jej życzę. Ja tylko powtarzam to, co ona sama o swojej rodzinie ostatnio mówi. Czytałem jednak, że zdradzający często sami odcinają się od rodziny i zaczynają ją krytykować. Może jakiś mechanizm obronny przed krytyką, która zawsze się pojawia? Poza tym masz dość idealistyczny obraz rodziny. Znam wiele, które do takowego nie pasują.

Widzisz, to samo jej powtarzam po tym zwolnieniu z obecnej. Może jednak jej obawy wynikają nie tyle z niepewności o byt o nową pracę, ale są efektem tego, że nie będzie już spotykać się w pracy z kochankiem.

Nie wiesz, że jest coś takiego jak majątek osobisty? Ja od zawsze jej mówiłem, że moje pieniądze są też jej i tylko prosiłem, żeby wskazała, na co chce je wydać (to jeszcze przed ślubem). Niestety niespecjalnie z tego korzystała.

Weź jednak poprawkę na to, że ta nasza tekstowa komunikacja jest mocno uproszczona. Nie da się wszystkiego przekazać, łatwo o pomyłki czy nieporozumienia.

Kobitki, duzo w was jadu i zlosci.

Wiadomo, ze Autor tez narozrabial. I nie jest to tak, ze on tego nie widzi, jak twierdzicie. Ja czytam chyba jakies  inne Forum.
Ciagle dopowiadacie jakies tresci, ktorych on tu nie wyprodukowal. Trzymajcie sie tekstu, nadinterpretacja to jak krzywe lustro, nie oddaje tego, co sie w nim odbija.

Nie wierzycie w jego slowa?
To juz wasza sprawa. Nie widze powodu, dla ktorego ktos na anonimowym Forum tu musialby pisac nieprawde. Facet rozebral sie tu do gaci i pisze o sobie najintymniejsze rzeczy; uszanujcie to. Nie przypominajcie ciagle o cyberseksie, bo robi sie to niekonkretne.

Facet jest gotowy na terapie.
Facet jest gotowy dac jej kase i auto, rozstac sie aksamitnie.
Facet jest gtowy na urlop sam-na-sam ze zdrajczynia.
Facert jest gotowy na naprawe zwiazku.
Facet jest gotowy na przebaczenie.
I wreszcie: ciagle kocha.

Moim zdaniem zrobil wszystko.
Co zrobila ona?

CO?????
Aha, gotuje i sprzata.
A to przepraszam.

Nic, bo ona go nie kocha, ale nie ma siły by odejść.

Forum ma za zadanie otworzyć oczy i pokazać, że nic nie jest ani białe, ani czarne, a punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. I czasami kopniak w tyłek pomoże bardziej i zmotywuje, niż takie porady jak "Warto sprobowac. Podstawa dla mnie jest jego milosc. Ona portafi uczynic cuda."

Lady Siggi: masz racje.
Poczytaj rady, ktore ja mu daje: KONKRETY.
Ale WSZYSTKIE  porady i uwagi  mozna dawac z klasa.
Autor zachowuje sie tu z fasonem.
Nalezy jak widac i czytac do ludzi inteligentnych. Podejrzewam, ze takich odpowiedzi tu tez oczekuje.
Ciagle przypominanie o cyberseksie i uzaleznieniu od masturbacji jest niesmaczne i nie na miejscu.

To jest wasza metoda na otwieranie oczu?

Ale jest to dość istotny fragment jego życia, który też pewnie wpłynął na jego relację z żoną, a to, że uważasz cyberseks i masturbację za jakieś wulgarne i niesmaczne słowa to Twój problem. Autor nie wstydził się tego robić, więc ma go teraz zawstydzić, że na forum padają takie słowa? Używanie ich nie umniejsza nikomu, ani inteligencji, ani klasy.

A, co do fasonu Autora to bym zachowała dystans, bo nie wszystkie wypowiedzi o nim świadczą.

W każdym razie Autorze, gdyby Ci nie wyszło jednak z żoną, to masz tutaj osobę bardzo zafascynowaną Twoją

Nie jest łatwo zakończyć od tak 10 lat związku. Ty również nie wiesz co chcesz, więc nie wymagaj tego od niej.

Niestety w realu też tak było i moja żona to dostrzegała. Ja czasem - głupi i próżny - cieszyłem się tym zainteresowaniem ze strony innych kobiet, chociaż go nie wykorzystywałem (poza opisanymi w pierwszym poście przypadkami).
Z drugiej strony moja żona raczej nie cieszyła się wielkim zainteresowaniem ze strony innych facetów... aż pojawił się ten konkretny.
Boże, teraz do mnie dotarło, jak idiotycznie się zachowywałem.

Autorze czytam i nie wieże w to co czytam, uważasz że to co ty robiłeś przed ślubem to było OK. Nie to była zdrada jak by na to nie patrzeć. Mówienie jej o tym to nie było w porządku to było zagłuszenie wyrzutów sumienia. Twoja żona też cię zdradził., ale tak jak mówi Gosia to jest zależne od was czy to przepracujecie czy nie.
Ona tera wierzy biednemu misiowi, który z powodu małego dziecka nie może odejść od żony. Ona jeszcze tego nie zauważa. Poczytaj na tym forum i nie tylko na tym oni nie odchodzą bo mają za dużo do stracenia. Twoja żona jest teraz w depresji, wyjazd razem nic nie da w waszych relacjach. Ona musi się poskładać . Terapia małżeńska też nic nie da. Ona potrzebuje terapii dla siebie która pomoże jej spojrzeć na siebie i stwierdzić czego ona chce oraz może pomoże jej trzeźwo ocenić tamtego gościa z boku, inaczej pójdziecie na terapie ktoś na was zarobi a i tak nie ruszycie o krok do przodu. Ty się miotasz i nie wiesz co zrobić, ale ją kochasz i chcesz z nią być. Nie możesz powiedzieć, że ona cię kocha czy nie kocha. Zadawanie tych pytań na tym etapie jej zauroczenia jest bezsensowne (ona jest teraz w amoku zauroczenia-zakochania nic do niej nie dociera), jeżeli nie jest wystarczająco silną kobietą to depresja ją dopadnie i to wielka. Jeśli musisz jechać na wyjazd to jedź. Daj jej pobyć samej. Teraz twoja obecność dla niej nie ma znaczenia. Jeśli nie znajdzie siły aby sie otrząsnąć z tego stanu i zerwać całkowicie wszelki kontakt z tam tym gościem to jakakolwiek praca z twoje strony jest bezsensowna. Pozostaje ci tylko czekać a zapewniam cię że może to trwać nawet rok. Powinieneś być konsekwentny w tym, że o waszej przyszłości nie będziesz myślał dopóki ona nie zakończy tamtej relacji. Jesteś 3 miesiące po ślubie życie dopiero przed tobą. Macie długi staż związku kryzysy w każdym się zdarzają. Jej stan można porównać do stanu alkoholika na odwyku, każda kontakt najmniejszy to odwyk zaczynamy od początku. Wspólny wyjazd ma sens tylko w przypadku jeśli jesteś wstanie jej tam dać dużo czasu dla niej tylko dla niej aby nie myślała o gościu (myślenie tylko pogorszą jej stan psychiczny) ale też nie oczekuj super relacji i nie spodziewaj się że będzie to prawdziwa podróż poślub. Raczej wyjazd znajomych. Pisałeś, że dużo pracowałeś, kupowanie prezentów nie zastąpi poświęcanego czasu, ale naprawdę poświęconego czasu. Decyzja należy do Ciebie.

Nie dopuszczasz do siebie myśli, że te zdania są prawdziwe, że jest na takim emocjonalnym kołowrotku, że już niczego, jeśli chodzi o uczucia, nie jest pewna a nie chce obiecywać gruszek na wierzbie? (Nie. Nie bronię jej, ale też nie atakuję Ciebie.)

Podjąłeś decyzje i o waszym wyjeździe, i o terapii. Przestań więc rozpamiętywać dotychczasowe wydarzenia, nie pozwól swej wyobraźni hasać, bo to naprawdę niczemu dobremu nie służy.

Jak czytam Wasze opinie o moim związku, to wychodzi mi, że tej przyjaźni nigdy nie było, a i przywiązania nie było na czym budować.
To ja już jej zupełnie nie rozumiem...

siggi, czy jak tam ci...
Piszesz, ze on nie wie, co chce?

Kocha.
Wie co chce.

Ja jestem po prostu obiektywna.

PS nie szukam na Forach ani kolegow, ani wrogow.
Mam meza, szczesliwy uklad, twoj strzal w stosunku do mojej osoby jest bardzo hybiony.
Trzymaj sie konkretow.

Ona też twierdzi, że nie chce składać obietnic bez pokrycia i ja jej wierzę. Tylko mimo tego ciężko ten stan znieść. Rozumiesz? Już odpuściłem pytanie o to, czy mnie kocha czy co czuje. Musi kiedyś sama z siebie mi to powiedzieć. Dopiero wtedy co coś będzie znaczyć.

Rozumiem.

Masz racje Siggy- nadinterpretacja z mojej strony polegala na tym, ze uwazam (tego na pewno nie wiedzac), ze ona z nim spala.
Ale znam zycie.
Nie widze logicznie rzecz ujmujac, powodu, dla ktorego dwoje ludzi ZAKOCHANYCH udaje sie POTAJEMNIE do HOTELU w innym miescie.

Chcieli tylko pogadac?

Hm. Mozna bez noclegowania.

Nawet jeśli się kochali, to nie ma to dla mnie takiego znaczenia jak fakt wielokrotnego oszukiwania prosto w oczy.
Co ja straciłem na tym, że inny z nią był? Ja byłem jej pierwszym i już na zawsze tak zostanie.
Jak jednak mam budować rodzinę z kobietą, której nie umiem czy nie mogę zaufać? To jest problem i mam nadzieję, że terapia w tym pomoże.

Jeśli chodzi o seks to nie chciałbym tylko, żeby za jakiś czas żona tamtego wystrzeliła z taką historią, bo problemem nie będzie to, że spali, ale kolejna nieszczerość ze strony mojej żony.
Ja jej to tłumaczę, a ona dalej idzie w zaparte, że to tylko przytulanie.
No i mimo wszystko jak się postaram, to ciągle godzi się na pieszczoty czy seks ze mną...

Tak, to tylko plan B. Do tej pory wierzyłem jej bezgranicznie i miałem tylko jeden plan na przyszłość (naszą, wspólną), ale jak widać okoliczności uległy zmianie. Nie mogę zostać ze spuszczonymi gaciami i porożem na głowie. Chyba rozumiesz?

No wiem, dlatego nie naciskam specjalnie i się dzieje "od święta". Pozostaje mi zaspokajanie się w wiadomy sposób, bo przecież skoku w bok nie zrobię.

Też się zgadzam, że mogłem bardziej się angażować w obowiązki domowe.
Chociaż jak byliśmy na studiach, to ona tylko chodziła na uczelnie, a ja w zasadzie zacząłem już pracę naukową i/lub angażowałem się w liczne projekty.
W sumie wtedy częściej coś ugotowałem czy posprzątałem. Jednak z czasem to wszystko mocno przeszło na nią. Później ona zaczęła pracę i nie zadbałem o to, żeby wyrównać proporcje.
Mój błąd.

Aha, myślicie, że warto jej pokazać ten wątek? Jeśli tak, to kiedy? Przed wyjazdem, w trakcie czy po? Może lepiej tego nie robić?

Raczej Nie. Jeśli do końca roku sytuacja nie ulegnie wyraźnej poprawie, to zacznę wprowadzać w życie plan B.
Czytałem trochę wątków na tym forum i nie będę kobiety przy sobie trzymał na siłę przez lata.