Dylemat Nie-takiej-już-młodej.. Czyli rzeczywistość kontra teoria.. - Netkobiety.pl

Panna z Kapeluszem napisał/a:

Powiem szczerze ze najbezpieczniej czuję się w ramionach wysokiego mężczyzny, ale nie może być chudy,
sama jestem w miarę niska.
Najczęściej podobali mi się w miarę wysocy mężczyźni, ale też nie za wysocy.
Ale wzrost to nie wszystko, jeden z puzzli
w układance.
Niższy może być bardziej wartościowy,
od tego wysokiego.

Odrzucasz młodych, odrzucasz niskich
i potem dziwisz sie że falej jestes sama.

Dlaczego? Dlaczego nie zauwazasz, ze
eliminujesz 90% kandydatow a sposrod tych 10% dopiero zaczynasz wybrzydzac
- aby memtalnie fojrzały był. No i jeszcze oczekujesz aby facet fawał poczucie bezpieczenstwa - czyli silny on a słaba i zaopiekowana przez niego Ty. Nie szukasz rownoprawnego partnera - szukasz faceta, ktory bedzie nad Tobą roztaczac opieke, z drugiej strony ma Cie szanowac, respektowac Twoje zdania  i nazywasz to dojrzałoscia.

Wybrałas sobie wykliczający sie zestaw cech u faceta i dalej takiego szukasz. On nie istnieje,

tak samo jak nieistnieje nieparzysta liczba podzielna przez 2. Zmien zasady ktorymi sie kierujesz,
albo zawsze bedzies  sama,
ale z WŁASNEJ winy.

Uwielbiam wysokich brunetów, ale nie skasuję wspaniałego człowieka tylko dlatego, że mu paru centymetrów brak. Oczywiście ogólnie musi być akceptowalny, nie budzący niechęci, bo czasami rzeczywiście odrzuci jakiś drobiazg i nie ma mocnych... Ale tylko czasami.

Ale wzrost to nie wszystko,
jeden z puzzli
w układance.
Niższy może być bardziej wartościowy,
od tego wysokiego.

 
Elu, ale to nie jest tak ze dla kobiet wygląd prawie w ogóle nie jest istotny,
bardzo rzadkie to przypadki raczej,

to ze mi np siwizna nie przeszkadza,
nie znaczy że innej będzie się to podobac,

większość kobiet chce żeby ich partner
miał to coś, a są takie kobiety które zwracają znacząco uwagę na wygląd mężczyzny, znam kobiety którym przeszkadza łysina u mężczyzny, zbyt niski wzrost, zbyt wysoki,
otyłość u mężczyzn, bądź mężczyźni którzy są za słabo zbudowani jak na mężczyznę,
albo nie chcą  mężczyzn ze słabym wzrokiem/taki który bez okularów słabo widzi.

Widzisz, nie jesteś w stanie..Ale zdajesz sobie sprawę, żę prawodpoodbnie całkowicie źle ich oceniasz? To tylko siedzi gdzies głęboko w Twojej podświadomości, co całkowicie zaślepia Ci zdrowy rozsądek i wgląd w sprawę. Nie widzisz rzeczywistości, tylko swoje wyobrażęnia. Spróbuje stanąć z boku i się zastanowić, na jakiej podstawie oceniasz kogoś młodszego, żę jest niedojrzały? Wiesz to? Widzisz, czujesz wyraźnie? Masz to czarno na białym, że ten czy tamten około 30 latek jest nieodpowiedzialnym dzieciakiem? Ano z pewnością nie masz, bo ZAKŁADASZ podświadomie, że tak jest, kiedy w większości wypadków to zupełna nieprawda. Może też być tak, żę Ty dorosłość i dojrzałość rozumiesz zupełnie inaczej i pragniesz czegoś zncznie ponadprzeciętnego?
Jednocześnie, celując w starszych, jeszcze bardziej drastycznie zmniejszasz szansę na powodzenie, bo, jak inni zauważyli, tacy są już raczej "po przejściach" i niekoniecznie chcą wchodzić w relacje. Szczególnie takie, których efektem ma być dziecko.
Nie widzisz cały czas tego, że po prostu nie dajesz sobie szansy w ten sposób, bo zostawaisz za sobą cały tabun ludzi. Ile to jest kilka lat różnicy? Przecież z rzeczywistego punktu widzenia, mającego znaczenie dla Twoich potrzeb, raczej nie odgrywa to większej roli.

Z dobrymi facetami jest jak z mieszkaniami czy uzywanymi samochoda - rozchodza sie po znajomych. Nie trafiają do komisu (auta), czy do biura nieruchomości (mieszkania). Facet tak wysokich lotów o takich zaletach, nawet jak jest żonaty to jest obserwowany przez panie. One czeksją aż jego aktualna żona/partnerka popełni blad i one juz wokół niego się zakręcą. Taki facet nie szuka kobiet na portalach, w barze, taki facet nie trafia 'na rynek wtórny'. On zostaje 'upolowany' jeszcze gfy jest w poprzednim kulejącym związku. Wysocy, przystojni lekarze mają 'followerki' które tylko czekają na jego problemy w małżenstwie.

 
Panno z Kapeluszem, odnoszę wrażenie, że stworzyłaś sobie jakiś obraz mężczyzny, z którym chciałabyś się związać, ale równocześnie nawet nie dajesz mężczyznom szansy, aby mogli Ci się pokazać od tej strony, która jest dla Ciebie ważna, bo ich do tego momentu, kiedy człowiek się otwiera, pokazuje jakąś głębszą warstwę swojej natury, jakąś wrażliwość, spojrzenie na świat, nawet nie dopuszczasz, znacznie wcześniej przesiewając przez sito i wrzucając do szuflady z napisem "nie jestem zainteresowana". Oczywiście, że cham i burak to nie jest kandydat, którym warto się zainteresować, ale czuję po kościach, że ktoś, kto popełni jeden fałszywy ruch lub wypowie kiepsko brzmiące zdanie, bardzo szybko trafia poza krąg Twojego zainteresowania.
I jasne, że są takie sfery w życiu, w których kompromisy nie są dobre, ale też może nie warto być aż tak krytycznym i pozwolić ludziom być po prostu ludźmi? Może na pewne kwestie warto spojrzeć realnie, bo idealizm jest piękny, ale niestety naprawdę rzadko się sprawdza?
Z drugiej strony może warto zastanowić się czy Ty jesteś aż tak bardzo idealna i co Ty możesz drugiej osobie dać od siebie?

P.S.
Zaważyłam, że bardzo podkreślasz, że nie jesteś powierzchowna, nie ocenisz innych ludzi po wyglądzie, nie krytykujesz, nie obgadujesz - z jakiego powodu tak nieustannie to zaznaczasz? Uważasz, że to Cię w jakiś sposób pozytywnie wyróżnia? Dlaczego masz o innych tak złą opinię?

foggy napisał/a:

Z dobrymi facetami jest jak z mieszkaniami czy uzywanymi samochoda - rozchodza sie po znajomych. Nie trafiają do komisu (auta), czy do biura nieruchomości (mieszkania). Facet tak wysokich lotów o takich zaletach, nawet jak jest żonaty to jest obserwowany przez panie. One czeksją aż jego aktualna żona/partnerka popełni blad i one juz wokół niego się zakręcą. Taki facet nie szuka kobiet na portalach, w barze, taki facet nie trafia 'na rynek wtórny'. On zostaje 'upolowany' jeszcze gfy jest w poprzednim kulejącym związku. Wysocy, przystojni lekarze mają 'followerki' które tylko czekają na jego problemy w małżenstwie.

No to mam potwierdzenie, że nie jestem dobrym facetem Nikt mnie nie obserwuje, nikt nie czekał na błąd żony, nie ma kolejki zainteresowanych za drzwiami Spokojnie mogę chodzić po mieście, po lesie i nikt mnie nie upoluje.

To się ciesz że nie masz followerek bo to zwykle słabej jakości kobiety są i polują na padlinę.
Followerki mojego męża rekrutowały się z koleżanek z miasteczka z którego pochodził a namnożyły po zjeździe rocznicowym maturalnym.
Nawet chyba z jedną jakiś czas był.
Followerkę poznasz po tym, że najbardziej podnieca ją termin rozwodu.. bardziej niż mężczyzna..tak że ten...

Są pewne wyobrażenia które są dla Panny z Kapeluszem problemem, ale niestety trochę tsk jest jak ona pisze. Trudno znaleźć normalnego faceta. Ci przystojni i z grubsza fajni, są nastawieni tylko na przygody. A ci mniej przebojowi a zatem i nie dość fizycznie atrakcyjni są agresywni a to wynika z kompleksów, leku przed odrzuceniem. Ja osobiście nawet uznałam, że będę się spotykać ze starszymi choć zazwyczaj byli młodsi, no i młodsi i starsi niby chcą poważnego związku ale skaczą z kwiatka na kwiatek i raczej daleko w ich planach jest stabilny związek.

Atrakcyjny i przystojny ma wiadomy cel i potrafi kobietę omamić

Są pewne wyobrażenia które są dla Panny z Kapeluszem problemem, ale niestety trochę tsk jest jak ona pisze. Trudno znaleźć normalnego faceta. Ci przystojni i z grubsza fajni, są nastawieni tylko na przygody. A ci mniej przebojowi a zatem i nie dość fizycznie atrakcyjni są agresywni a to wynika z kompleksów, leku przed odrzuceniem. Ja osobiście nawet uznałam, że będę się spotykać ze starszymi choć zazwyczaj byli młodsi, no i młodsi i starsi niby chcą poważnego związku ale skaczą z kwiatka na kwiatek i raczej daleko w ich planach jest stabilny związek.

WendyW napisał/a:

Są pewne wyobrażenia które są dla Panny z Kapeluszem problemem, ale niestety trochę tsk jest jak ona pisze. Trudno znaleźć normalnego faceta. Ci przystojni i z grubsza fajni, są nastawieni tylko na przygody. A ci mniej przebojowi a zatem i nie dość fizycznie atrakcyjni są agresywni a to wynika z kompleksów, leku przed odrzuceniem. Ja osobiście nawet uznałam, że będę się spotykać ze starszymi choć zazwyczaj byli młodsi, no i młodsi i starsi niby chcą poważnego związku ale skaczą z kwiatka na kwiatek i raczej daleko w ich planach jest stabilny związek.

Bo te bardzoej swiadome kobiety to sobie mogą przebierać do woli i robią to w wieku 20-26 lat. Wybor wtedy ogromny. Pożniej Panie ktire studiowały , tez zaczynają sie oglàdac za mężem - tak aby poukładać sobie zycie przed 30 tką. Panie ktore dłuzej balowały i zaczynają szukać faceta w wieku 35 mają mocno pod górkę. 'Towar' już przebramy, 'sito' dwa rszy czerpało, co co pozostali to albo sa jakos 'wybrakowani', albo szukają młodszych. Stąd liczne porażki - jak to @Panna opisywała. Wiec takie singielki 35 + zaczynsją kierować sie ku starszym - a tam znowu wtopa. Facet 40+ czy 45+ to albo niezdatny do zwiazku (jak kawaler), albo po przejsciach i zwykle nieskory do ponownej żemiaczki + pieluchy. Ty @Panmo nie wybrzydzaj, bierz pierws,ego ogarniętego co spodnie nosi bo za 10 lat to bedziesz szukać takiego 'co jeszcze bez balkonika chodzi'. Nie musisz za tego pierwszego lepszego od razy wychodzic - ale przełam swoje lęki, pobądz w związkach - tak abys przestała sie bać facetów i porażki związkowej.

Tonia80 napisał/a:

foggy napisał/a:

Bo te bardzoej swiadome kobiety to sobie mogą przebierać do woli i robią to w wieku 20-26 lat. Wybor wtedy ogromny. Pożniej Panie ktire studiowały , tez zaczynają sie oglàdac za mężem - tak aby poukładać sobie zycie przed 30 tką. Panie ktore dłuzej balowały i zaczynają szukać faceta w wieku 35 mają mocno pod górkę. 'Towar' już przebramy, 'sito' dwa rszy czerpało, co co pozostali to albo sa jakos 'wybrakowani', albo szukają młodszych. Stąd liczne porażki - jak to @Panna opisywała. Wiec takie singielki 35 + zaczynsją kierować sie ku starszym - a tam znowu wtopa. Facet 40+ czy 45+ to albo niezdatny do zwiazku (jak kawaler), albo po przejsciach i zwykle nieskory do ponownej żemiaczki + pieluchy. Ty @Panmo nie wybrzydzaj, bierz pierws,ego ogarniętego co spodnie nosi bo za 10 lat to bedziesz szukać takiego 'co jeszcze bez balkonika chodzi'. Nie musisz za tego pierwszego lepszego od razy wychodzic - ale przełam swoje lęki, pobądz w związkach - tak abys przestała sie bać facetów i porażki związkowej.

Coś w tym jest. Choć z tym pierwszym ogarniętym co spodnie nosi też ciężko...

Czyli rezerwacje trzeba już robić w podstawówce

Tonia80 napisał/a:

Misinx napisał/a:

Czyli rezerwacje trzeba już robić w podstawówce

na to wygląda

W szkole podstawowej podkochiwałem się bez wzajemności w dziewczynie, która była podobna do księżniczki Lei. Czyli mi nie wyszła rezerwacja

Misinx napisał/a:

Tonia80 napisał/a:

na to wygląda

W szkole podstawowej podkochiwałem się bez wzajemności w dziewczynie, która była podobna do księżniczki Lei. Czyli mi nie wyszła rezerwacja

Bo to jak na basenie. Nie wystarczy na leżaku ręcznik położyc, trzeb jeszcze pilnować aby nikt tego ręcznika nie zrzucił. O 'rezerwacje' trzeba dbac, bo dobre i puste miejsce innych kusi.

Lepiej wybierać niż być wybieraną. I vice versa

Tu się z Toba nie zgodzę Misinx.
Wybieraja nas zwykle osoby obce, które nas nie znają i wg swoich wyobrażeń się nami interesują. Nie masz gwarancji że zechcą poznawać jaki jesteś, czy tylko realizują swój ustalony cel, patrząc czy pasujesz do obrazu.
gdy Ty się zainteresujesz jakąs kobietą to oczywiście też masz jakieś wyobrażenia- ale są to Twoje wyobrażenia i od Ciebie zależy czy rozwijasz się na tyle by siebie poznać i wiedzieć jakiej partnerki szukasz, co lubisz, czego nie i w razie czego ze znajomości się wycofać.
Będąc wybieranym i zachwycając się faktem tego że zostałeś wybrany można wejść na manowce.
Swoją drogą dziwne, że jak sprzedajesz sukienkę na Vinted  czy OLX to portal potrafi nie przepuścić ogłoszenia bo za mało danych, a przechodzą na portalach randkowych op[isy gdzie jest samo zdjęcie i jedno zdanie.

Ela210 napisał/a:

Tu się z Toba nie zgodzę Misinx.
Wybieraja nas zwykle osoby obce, które nas nie znają i wg swoich wyobrażeń się nami interesują. Nie masz gwarancji że zechcą poznawać jaki jesteś, czy tylko realizują swój ustalony cel, patrząc czy pasujesz do obrazu.
gdy Ty się zainteresujesz jakąs kobietą to oczywiście też masz jakieś wyobrażenia- ale są to Twoje wyobrażenia i od Ciebie zależy czy rozwijasz się na tyle by siebie poznać i wiedzieć jakiej partnerki szukasz, co lubisz, czego nie i w razie czego ze znajomości się wycofać.
Będąc wybieranym i zachwycając się faktem tego że zostałeś wybrany można wejść na manowce.
Swoją drogą dziwne, że jak sprzedajesz sukienkę na Vinted  czy OLX to portal potrafi nie przepuścić ogłoszenia bo za mało danych, a przechodzą na portalach randkowych op[isy gdzie jest samo zdjęcie i jedno zdanie.

Czyli jako wybierający jestem osobą obcą, która nie zna wybieranego obiektu i interesuję się nim wg swoich wyobrażeń. Wcale nie chcę poznawać tej drugiej osoby, tylko realizuję swój ustalony cel
Interesujące.

foggy napisał/a:

WendyW napisał/a:

Są pewne wyobrażenia które są dla Panny z Kapeluszem problemem, ale niestety trochę tsk jest jak ona pisze. Trudno znaleźć normalnego faceta. Ci przystojni i z grubsza fajni, są nastawieni tylko na przygody. A ci mniej przebojowi a zatem i nie dość fizycznie atrakcyjni są agresywni a to wynika z kompleksów, leku przed odrzuceniem. Ja osobiście nawet uznałam, że będę się spotykać ze starszymi choć zazwyczaj byli młodsi, no i młodsi i starsi niby chcą poważnego związku ale skaczą z kwiatka na kwiatek i raczej daleko w ich planach jest stabilny związek.

Bo te bardzoej swiadome kobiety to sobie mogą przebierać do woli i robią to w wieku 20-26 lat. Wybor wtedy ogromny. Pożniej Panie ktire studiowały , tez zaczynają sie oglàdac za mężem - tak aby poukładać sobie zycie przed 30 tką. Panie ktore dłuzej balowały i zaczynają szukać faceta w wieku 35 mają mocno pod górkę. 'Towar' już przebramy, 'sito' dwa rszy czerpało, co co pozostali to albo sa jakos 'wybrakowani', albo szukają młodszych. Stąd liczne porażki - jak to @Panna opisywała. Wiec takie singielki 35 + zaczynsją kierować sie ku starszym - a tam znowu wtopa. Facet 40+ czy 45+ to albo niezdatny do zwiazku (jak kawaler), albo po przejsciach i zwykle nieskory do ponownej żemiaczki + pieluchy. Ty @Panmo nie wybrzydzaj, bierz pierws,ego ogarniętego co spodnie nosi bo za 10 lat to bedziesz szukać takiego 'co jeszcze bez balkonika chodzi'. Nie musisz za tego pierwszego lepszego od razy wychodzic - ale przełam swoje lęki, pobądz w związkach - tak abys przestała sie bać facetów i porażki związkowej.

Coś w tym jest. Choć z tym pierwszym ogarniętym co spodnie nosi też ciężko...

Nie jest tak źle. Z racji wieku, bo to jest moje naturalne otoczenie, obracam się wśród osób 40-50 letnich. Z kolei praca i pasja pozwalają mi na swobodne przebywanie zarówno wśród rówieśników, jak i osób znacznie młodszych. To co zauważyłam, to że tu nie ma żadnej reguły. Znam wartościowych 25-30 latków, którym wizualnie też nic nie brakuje, a którzy jednak z jakiegoś powodu nie potrafią ułożyć sobie życia osobistego, ale i równie wartościowych, a przy tym wcale nie sfrustrowanych 40-50 latków, którzy chcieliby z kimś związać się na stałe, ale okazuje się, że nie jest to takie proste, bo z kobietami też wcale nie jest kolorowo.
Do pewnych rzeczy trzeba się jednak dokopać, a żeby móc to zrobić, trzeba z daną osobą trochę poprzebywać, porozmawiać, zobaczyć jak zachowuje się w neutralnych warunkach, jednym słowem pozwolić jej pokazać się od tej prawdziwej strony, bo na początku znajomości nastawionej stricte na związek obraz tego drugiego człowieka może być mocno zafałszowany.

Ale nie przeskoczę tego i nie jestem
w stanie zaakceptować: braku kultury, „burackich„ gadek/odzywek/bluzgających,
fałszywych, plotkarzy facetów/obgadujacych innych,
złośliwych/uszczypliwych, bez pokory,
mało tolerancyjnych,
takich co są jak „chorągiewka na wietrze„
Nieodpowiedzialnych, mówiących coś innego, co innego robiący, egoistów, chytrusów, robiących coś na pokaz, sztucznych w sposobie bycia,
facetów chodzących na codzień
w dresach/adidasach,
nie musi być super elegancki,
ale klasyczny normalny styl, i nie jakiś strojniś, laluś wylizany,
mężczyzna nie bojący
się wyglądać nieidealnie

bagienni_k napisał/a:

Foggy poruszył kolejny problem a mianowicie częstą tendencję do wyolbrzymiania i wrzucania pewnych, wyjętych z kontekstu słów czy zachowań, do jakiegoś swojego worka z napisaem "niedopuszczalne". Kiedy w rzeczywistośći większość ludzi dookoła uznaje to samo za zwykłe potknięcie czy nieszkodliwy wybryk. Nie wiem jak, ale nie przychodzi mi do głowy sposób, w jaki ktoś możę ocenić większą grupę ludzi na podstawie krótkiej znajomości, przypisując im takie czy inne cechy, jakie padły w Panny nieco wyżej. Inaczej mówiąc, ciężko mi sobie wyobrazić, że widzi się wokół siebie to mrowie facetów, posiadających wymienione "przywary"(wszystkie naraz lub niektóre z nich), kiedy się tych facetów praktycznie nie zna.Foggy słusznie zauważył, że ciężko z kimś takim nawiązać relacje, bo tak naprawdę nie wiadomo, czy dowolna wypowiedź czy tez zachowanie, na które inny by machnął ręką, nie zostanie odebrane jako dowód, że ktoś się zupełnie nie nadaje do nawiązania znajomości.
Lecąc przykładami: jeśli z 10 osób Tobie jednej Panno ktoś wyda się "burakiem", kiedy inni odbiorą to za sarkazm, to znaczy, że problem leży gdzie indziej, niż w tym"buraku", prawda? Podobnie może być z szastaniem pieniędzmi czy ubiorem. Swoją drogą, to jeśli idzie o ten ostatni element, to jakoś mam dziwne przeczucie, że np mnei nazwałabyś dziwakiem, bo właśnie nie przepadam za tzw eleganckim stylem, często zamiast koszul czy marynarki ubieram sweter. Może nie taki a la  Kononowicz, ale zwykły schludny ciemny sweter, nie za gruby, ale wygodny. Uznałabyś, że brak mi "klasy" "stylu" czy wyczucia i spławiłabyś z kwitkiem po pierwszym spotkaniu?

Ciężko kogoś ocenić dobrze po kilku wypowiedziach czy po jednym spotkaniu. Każdy z nas jest inny i dla każdego inne cechy są ważne oraz inne przywary kłują w oczy. Co nie oznacza że trzeba taką osobę od razu skreślić, warto dać sobie czas.
Na mnie działają żle pytania w stylu czy mieszkam sama i czy spotkamy się u mnie "na chacie" albo u tego faceta. Już mi się pali lampka alarmowa. Albo pytania czy lubię sie przytulać, całować i popisać "intymnie" Kurczę, chyba nie powinno być tego typu pytań na początku? Nie wiem już może teraz inaczej się zawiązuje znajomości. Nie pamiętam czegoś takiego za czasów mojej młodości, jakoś wtedy wszystko działo się naturalnie  i po kolei.

Tonia, chyba przedmiotowo

Dla mnie oczywiste jest, że do kochanej osoby chcę i lubię się przytulać, ale nie wtedy, gdy znajomość jest w powijakach (przecież wtedy osoba jeszcze kochaną nie jest). Pytanie samo w sobie uważam za niezbyt mądre. A gdy ktoś obcy wkracza w moją intymność, z miejsca go to dyskwalifikuje, nie ma przebacz.
W ogóle nie rozumiem, jak można generalnie nie lubić przytulania, seksu czy jedzenia.. Jak dobre i chciane, to uwielbiam, a jak nie - to nie.
Czy ludzie zadający takie pytania są jacyś nierozgarnięci?