Dylemat Nie-takiej-już-młodej.. Czyli rzeczywistość kontra teoria..

Tak istotne. Bo może jakiś  o tym marzy ale obawia się że młodsza nie będzie go chciała?

Uważam że im precyzyjniejszy opis tym mniej rozczarowań.

Z tym szczegółowym opisem nie można z kolei przesadzić, czasem bywa i tak że spodoba nam się ktoś kto zupełnie nie jest w naszym typie. I nie chodzi mi tylko o wygląd.
A jak ktoś ma długą litanię wymagań u partnera w profilu to takie coś odrzuca na starcie

Też prawda

Warto moim zdaniem pisać. Chociaż nie ma się co łudzić, że wszyscy to czytają i że powstrzyma to jakiś idiotów do wysłania głupich propozycji.

Przydługawe nie są mile widziane, ale są też przegięcia w drugą stronę. Widziałem wiele anonsów na których były same zdjęcia i zero treści. No i co sobie o czymś takim myśleć ? "Jestem taka piękna, że nie trzeba nic pisać" ? "Nie chce mi się nic pisać" ? "Słabo mam opanowaną klawiaturę i windowsa" ? Nie wiadomo jak w ogóle do takiej osoby zagadać ? Ponoć "Co słychać ?" jest bardzo źle widziane

napisz: dlaczego nie masz opisu- kobieto?
ona: co cię to obchodzi chamstwo---koniec ścieżki
ona: bo i tak nie czytają.--- idziesz dalej
ona: to po co tu włazisz?    ja bym tak odpisała by zobaczyć co gość na to

Mam wrażenie że ci mężczyźni niekoniecznie czytają profil danej kobiety, albo czytają bez zrozumienia, i mimo to piszą,
co z czasem może stać się denerwujące, nudne.
Ja zlikwidowałam już swój profil.

Bagienni,

A czy to nie jest tak że Ty sam odrzucasz, kobiety 50, 50+,
Odrzucasz kobiety które na pierwsze Twoje wrażenie nie są w twoim typie,
albo mają widoczną jakąś niedoskonałość...
Oceniasz je nie poznając ich tak naprawdę jakie są naprawdę,
oceniasz je niesprawiedliwie tylko po ich „płaszczu zewnętrznym” ?

Ludzie niby chcą szukaja prawdy,
to co prawdziwe, ale mam wrażenie
że większość szuka tylko „oczami”

Często ludzie maja wręcz obsesje na punkcie wyglądu, starają się żeby jak najbardziej wyglądać prawie idealnie,
a prawda, głębia wnętrza mało ważna,
bo ważne by wyglądać bardzo dobrze prawie idealnie bez niedoskonałości,
bo są ludzie gdy wyglądasz dobrze to Cię chcą, a jak już wyglądasz gorzej, źle,
to Cię już nie chcą.
I często zależy nam na ludziach którzy chcą nas jak im się podobamy, dobrze wyglądamy, spełniamy jakieś ich „standardy”
Czy to jest wartościowe,
„ płytkie i powierzchowne oceny”/ograniczenie umysłowe,
to jest prawdziwe?

I jeszcze jedno, bo znów bym zapomniała
o tym napisać,
nigdzie nie napisałam ze każdy 50 latek
50+ zawsze jest dojrzały mentalnie, rozumiejący z życia wiele, z „duszą”, przykład z życia,
znałam nawet pana w bardzo sędziwym wieku 70+/już taki dziadziuś, który wiele
w życiu osiągnął, zdobył wielkie pieniądze, wręcz fascynujące były jego osiągnięcia/to co osiągnął,
ludzie mu się prawie w pas kłaniają, bardzo pracowity człowiek, z wielką samodyscypliną, żyje jak król,
znudzony już jest wszystkim,
i nadal niezadowolony, pomimo że ma prawie wszystko,
ale czułam ewidentnie w jego wypowiedziach postępowaniu, że to człowiek
z wielkim strachem w środku,
ograniczony umysłowo, bez „duszy„.
Był moim szefem kiedyś, i stwierdził że jestem nieposłuszna, nikogo się nie słucham, robię co chcę,
że takiej to jeszcze nie poznał,
i że nie mam dyscypliny,
i lubił sobie ze mnie żartować
Nie mogłam się z takim człowiekiem
za bardzo dogadać, raz na mnie nakrzyczał bez powodu, aż się popłakałam, ale oczywiście nie przy nim, żeby tego nie widział, później wyjaśniłam z nim to,
ze to było bardzo niemile, i bez powodu,
i poczułam się jak „malutka nic nie znacząca”
wysłuchał,
nic nie powiedział,
i później był spokój,
ja jestem szczerą osobą, ale  nie arogancka, i ogólnie nie mam problemu
z rozmowami „trudnymi”
Nie nadskakiwałam mu jak inni,
a był do nadskakiwania przyzwyczajony,
co mu się tez nie podobało u mnie.
Nie raz potrafiłam powiedzieć NIE,
do czego ten pan nie był przyzwyczajony.Byl to człowiek uczciwy/jeżeli chodzi o finanse, w biznesie,
nie głupi w biznesie, hojny,
ale bez duszy,
ograniczony umysłowo, nie mogłam  słuchać jego niesprawiedliwego, ograniczonego rozumowania, krytykowania „biednych ludzi”/ludzi nieidealnych,
„nie swoich„za bardzo nie szanował,
jakby całkiem nic nie rozumiał z tego życia.

No cóż... każdy nowo napotkany człowiek czegoś nas uczy, może nie bez powodu został postawiony w naszym życiu.

Dlatego właśnie portale randkowe są o tyle specyficzne, że skupiają się na pierwszym wrażeniu i mogą dawać całkiem fałszywy obraz drugiej osoby. Ktoś może nie potrafi ująć w spośób zachęcający tego, co ma do zaoferowania, kiedy tak naprawdę jest ciekawym i przyzwoitym człowiekiem. Zdjęcia przyciągają uwagę, ale póki nie ma niczego więcej to czym mamy się kierować? Intuicją? No sorry, ale ja na przeczuciu wole swojego życia nie budować. Dlatego ta podejrzliwość czy wyszukiwanie w potencjalnym partnerze na siłę jakiś mankamentów, kiedy reszta wydaje się w porządku, to zwyczajne brnięcie w ślepy zaułek.
Z tego też względu śmieszy mnie zawsze, jak ktoś tutaj zakłada wątek, gdzie narzeka, iż się coś popsuło a znają się już tak długo. Po czym okazuje się, że widzieli się kilka-kilkanaście razy w realu, natomiast pozostały czas to tylko rozmowy w sieci no i ta hmm "chemia", nić porozumienia itp. Jak? Przez ekran komputera? Jest niby XXI wiek, ale pewnych rzeczy się nie przeskoczy i trzeba człowieka OSOBIŚCIE poznać, aby go ocenić. Nie da się ocenić czyjegoś charakteru lub osobowości przez Internet!
Wyciąganie wniosków na czyjś temat na podstawie jego wieku możę się całkowicie rozminąć z prawdą. Szukasz pewnych, określonych cech u partnera i zakładasz, że każdy starszy będzie je posiadał, podczas gdy rówieśnik już nie?  Podobnie nie bierzesz pod uwagę, że taki facet po 40-stce może byc podstarzałym lowelasem, nie mówiąć o ewentualnych problemach, wynikajacych z faktu, że np jest rozwodnikiem. Obok stoi atrakcyjny, zaradny i dojrzały 35 -latek, którego skreślisz z powodu wieku, bo "z pewnością jest niedojrzały mentalnie", kiedy nawet nie zadajesz sobie trudu, aby się przekonać czy to prawda..
Ludzie po 30-stym roku życia raczej dają sobie w życiu radę(choć można mieć przecież cięższe czy gorsze chwile), dlatego przypisywanie im z góry niedojrzałości czy braku zaradności jest zwykle całkowicie błędne. Dlatego zawsze, jak czytam oczekiwania kobiet( w facetach raczej nie mam rozeznania), że mężczyzna powinien być o te 10 lat starszy, to nie przychodzi mi na myśl nic innego, jak tylko to, żę kobieta woli żyć w standardzie o ileś tam poziomów wyżęj, niż atkualnie( a ten poziom i tak jest przyzwoity). Potrzeby emocjonalne czy poczucie bezpieczeńśytwa i stabilności, którymi się kierują jest słuszne, ale zakładanie, że dać im może to tylko człowiek starszy, to już tylko zakodowany w głowie stereotyp, nic więcej.
Często zapomina się, że druga osoba tez może być po przejściach, jest wycofana i zwyczajnie obawia się odtrącenia.

Rany.. Bagienniku, Ty to też jesteś pokręcony :DDD
jak twierdzisz że wyglad moze być mylący, to nie upieraj się że ludzie nie mogą się poznawać przez słowa. W dawnych czasach przez długie listy przewiazane liliową wstążeczką a w tych przez elektronikę. Mogą tak poznawać swoje duszyczki
oczywiscie w pełni poznamy człowieka nawet nie w realu ale mieszkając z nim.
real na randkach efektownych może być bardziej mylący niż klepanie w klawiaturę o sprawach ważnych.
może być też klepanie w klawiaturę tylko o bzdurach i pytania na forum: a co On sobie pomyslał? bo nie wiem..
a nie wiadomo czemu ktoś po prostu nie pytał odpowiedniej osoby,
można też mieć 10 randek jak nieznajomi i 2 spotkania gdzie odkrywa się duszę

Margines na rożnorodność scenariuszy zawsze warto zostawić. Mnie się kiedyś wydawało, że nie interesują mnie młodsi faceci. Tymczasem Pepek był 3 lata młodszy, a w pracy miałam wspaniałęgo kolegę młodszego o dobre 5 lat.
Uważam, że lepiej po prostu spotykać ludzi i poznawać, a czy coś więcej z tego wyniknie - wyjdzie w praniu, pokaże czas. I dlatego niezbyt przychylnie odnoszę się do portali randkowych (co nie znaczy, że je całkowicie neguję), bo wybór przebiega tam mocno przedmiotowo, płytko i pospiesznie. Aczkolwiek nie zawsze i tu znowu margines na niespodzianki się kłania.

O właśnie, zgadzam się calkowicie. Mnie też kiedyś młodsi nie interesowali a teraz calkiem dobrze się z takimi dogaduję. Ale myślę że to też kwestia tego, że 20 kilku latek i 30 latka mają mniej wspólnego niż 30 kilku latek i 40 latka

Może nie rozmawiają, tylko cieszą się swoją fizyczną obecnością, wiedząc że nie mają do czynienia z jajkiem niespodzianką?
niemniej popieram Cię, że jak się szuka związku lepiej sie szybko spotkać, by uniknąć właśnie tego braku pociągu fizycznego,
Weż jednak pod  uwagę, że tu bkobiety moga mieć trochę inaczej niż męzczyżni- wyglad nie jest dla nich tak istotny.
A jak Ciebie powali na kolana nad jej urokiem i nie wydusisz sensownego słowa to jesteś stratny, bo weżmie Cię za niemotę obcego łatwiej

U mnie tak było, kilka miesięcy rozmów zanim było spotkanie na żywo, bardzo długo, wiem, tak wyszło później przypadkowo przeczytałam jak Moj napisał do kogoś, ze nigdy juz w coś takiego by nie wszedł, czyli takie długie rozmowy bez spotkania na żywo, wiadomo, jakby się nie udało to stracony czas, który mógłby poświęcić na inna znajomość. No ale wyszło jak wyszło i czasu nie stracił i nie, na pierwszym spotkaniu nie było głuchej ciszy, bo juz się zna cały życiorys, wręcz przeciwnie co do wyglądu to cóż, wcześniej tylko na fotkach się widzieliśmy i było lekkie zaskoczenie, Moj wyglądał trochę inaczej niż sobie go wyobrażałam, bo po prostu bardzo młodo, zdjęcia tego nie oddawały, ale i tak bardzo mi się spodobał, a ja, podobno lepiej niż na fotkach, także było na plus ja zawsze wolałam dłużej popisać i lepiej kogoś poznać przed spotkaniem, bo czasami pierwsze spotkania mogą być na tyle stresujące, ze człowiek sie dziwnie zachowuje i zle wypada. Misinx napisać ze w pierwszym wrażeniu może zle wypaść, ze jak mruk, a przeciez dobrze wiemy, ze tak nie jest

Elu, ale to nie jest tak ze dla kobiet wygląd prawie w ogóle nie jest istotny, bardzo rzadkie to przypadki raczej, to ze mi np siwizna nie przeszkadza, nie znaczy że innej będzie się to podobac,
większość kobiet chce żeby ich partner
miał to coś, a są takie kobiety które zwracają znacząco uwagę na wygląd mężczyzny, znam kobiety którym przeszkadza łysina u mężczyzny, zbyt niski wzrost, zbyt wysoki,
otyłość u mężczyzn, bądź mężczyźni którzy są za słabo zbudowani jak na mężczyznę,
albo nie chcą  mężczyzn ze słabym wzrokiem/taki który bez okularów słabo widzi.

Ela Chyba trochę przesadza w kwestii tej neutralności wyglądu, jakim niby kobiety maują się kierować. W końcu Panie ,tez macie oczy i lubie popatrzeć na, powiedzmy to coś ciekawego

Ten ostatni powód - słaby wzrok- mnie rozwalił

Co by nie mówić o preferenjach w wygladzie, to jednak przykre, jeśli ktoś kogoś odrzuca TYLKO I WYŁĄCZNIE na tej podstawie.Tym bardizej jeśli chce z nim stworzyć związek a nie przeżyć krótką przygodę.
Ciekawie preztują się opinie osób, które twierdzą, że jedna cecha potrafi całkowicie przesłonić czy wykluczyć atrakcyjność partnera w ich oczach.

Dla mnie też, jak dla Piegowatej ważne jest aby facet był zadbany. Nie musi być ubrany jak z żurnala, po prostu czysty i schludny. Jeśli tego nie spełnia to jest to właśnie ta cecha która skreśla go na starcie. Nie wspominając już o wszelkich uzależnieniach. Np w moim przypadku palacz też odpada, nie cierpię papierosów.

Akurat palaczy toleruję, choć wolę niepalących.
Chodziło mi o to, że w zasadzie nie mam jakiegoś jednego i niezmiennego kryterium wyglądu faceta. Mam się czuć komfortowo obcując z nim i tyle. Czasem gość jest czysty, zadbany, nieszpetny, a nie pasi i koniec. Jednemu mojemu koledze to się nitki śliny ciągnęły między zębami, gdy coś mówił... Apetyt odbierało, choć był to przystojny człowiek i jako kumpla bardzo go lubilam.
Nie mówiłam, że to czasem aż śmieszne?

Jak to?
Nieraz widziałam, jakie wrażenie na facecie robiła kobieta, z którą nigdy nie zamienił słowa.

Pomyłka oczywiście zabrakło słowa nie. poprawione. 

Ale do tego, ze uroda nie determinuje powodzenia trzeba dorosnąc. @Panna swoje lata juz ma i chybai patrzy na wiecej niz wygląd. Młodsze panny kierują sie głownie wyglądem, ktorego istotną cechą jest wzrost - stad taka mnogpść wątków o braku zainteresowania niskimi facetami. A Ty @Panno jak patrzysz na facetów nizszych od Ciebie - w tych przypadkach tez patrzysz na dojrzałość, czy nozszych odrzucasz?

Muszę przyznać, że niezmienne dziwią mnie tego typu atawizmy, jak stwierdzenia, że kobieta czuje się bezpieczniej w ramionach wysokiego mężczyzny. Bo co to znaczy? Facet ma mnie bronić przed napastnikiem? Serio? Nikt nigdy fizycznie mnie nie zaatakował, tym samym mój mężczyzna nawet nie miał okazji, by się wykazać, a jego ewentualny wzrost mogł być straszakiem i/lub dawać fizyczną przewagę.
W każdej innej sytuacji wzrost i postura nie mają żadnego znaczenia, bo ani nie mają wpływu na to, co sobą reprezentuje, ani na to na ile jest życiowo ogarnięty, co z kolei może przełożyć się na bezpieczeństwo bytowe. Sama nie należę do niskich, ale nigdy w ten sposób nie patrzyłam na potencjalnych kandydatów na partnera.

I tak by mi nie uwierzyli!
Oczywiście, że ta jedna cecha, to wciąż tylko JEDNA cecha, a na całokształt człowieka składa się taka ich ilość, że może się okazać, że w zderzeniu z całością ma naprawdę nikłe znaczenie. Niemniej jest to mój osobisty pogląd i nie oczekuję, że wszyscy będą się z nim zgadzać, co jednak nie znaczy, że pewne podejścia mnie nie dziwią.

No Drogie Panie, toż to prawdziwy balsam dla uszu dla wielu niskich Kolegów

Tak na poważnie, to widać, jak bardzo to wymaganie ma atawistyczne podstawy , bo tak jak mówicie, wysokość nie przekłada się na zaradność czy bezpieczeństwo

Przy całym moim neutralnym stosunku do wzrostu(zwłaszcza mojego), doceniam, żę jednak można coś wytłumaczyć w sposób bardziej, hmm przyziemny, zamiast powiedzieć "bo tak i już" lub "tak po prostu jest" Tudzież widać, żę jeśli coś nie ma racjonalnej podstawy, nie warto kierować się tym, czego nie potrafimy wytłumaczyć.
Niemniej Panowie typu NTN i tak by nie uwierzyli

No i potwierdza się moja teoria że malutkie kobiety na niskich nie patrżą, pozostaje głowy w górę zadrzeć to pewnie mądrość natury dążąca do wyrównania wzrostu.
natomiast co do poczucia bezpieczneństwa to najmniej bezpiecznie czułabym się z wysokim osiłkiem, który nie byłby inteligentny.
Jego postura prowokowałby podobnych sobie, a nierozgarnięcie prowadziło do konfliktów zamiast np koniecznej ucieczki

Olinko, każdy ma inne doświadczenia,
foggy zapytał, wiec szczerze odpowiedziałam.
Mi nie chodzi o to żeby mężczyzna mnie bronił, czy bił się,
nie lubie typów - Łobuzów.

Może to sentyment, wspomnienia?
ze mężczyźni wysocy przeważnie tak
mi się kojarzą?
Pamietam jak miałam 17/18 lat, w tym okresie spotykałam się z dwoma fajnymi wysokimi mężczyznami, oni w wieku 24,25 lat, i do dnia dzisiejszego bardzo ciepło miło ich wspominam,
jak czasami nosili mnie na rękach,
byli tacy „duzi” tacy męscy,
a zarazem ciepli.

Jakie to byli piękne uczucie,
jak sobie przypomnę...
Czułam się taka zaopiekowana,
taka szczęśliwa w ich ramionach/w tych momentach.
Ah rozmarzyłam się
ale oni nie byli typami osiłków.

Ale nie wiem co to jest - jeśli leżę obok „dużego”męskiego mezczyzny jestem bardziej „podniecona”?

Typy mężczyzn zbyt napakowanych, „Osiłków” to nie moj świat,
tacy mnie wręcz odstraszają.

Nigdy bym nie zrezygnowała
z mężczyzny, ze względu na jego wzrost, gdyby był wartościowy.

Całkiem możliwe, że to sentymenty i doświadczenia, za którymi tęsknisz, a które niemal automatycznie przekładasz na mężczyzn w typie tych, których łączysz z tymi ważnymi dla siebie przeżyciami.
Co może być ciekawe, oczywiście w tym kontekście, to jak sięgnę pamięcią podobali mi się bardzo różni mężczyźni i z bardzo różnymi miałam jakieś bliższe relacje, a jednak nigdy wśród nich nie było tzw. dużych (wysokich i mocno zbudowanych) facetów, którzy fizycznie kojarzą się ze stereotypowym silnym, męskim ramieniem. To jest zupełnie nie mój typ i ten typ zupełnie mnie nie kręci.

To już jesteśmy co najmniej dwie .

Ludzie mają sporą różnorodność gustów, więc nie powinna dziwić rozpiętość pomiędzy upodobaniem do wysokich mężczyzn a obojętnością na ten czynnik. Ale tendencja ewolucyjna jest taka a nie inna, więc dlaczego dziwi, że przeciętnie kobiety częściej zwracają uwagę na wysoki wzrost mężczyzny?

Bo analogicznie, mężczyzna jest ewolucyjnie uwarunkowany na patrzenie na kobiety młodsze (bo płodniejsze). I co z tego, że dziś mamy inne czasy, że zwykle z tych "zdolności reprodukcyjnych" młodej kobiety nie skorzysta z uwagi na to, że żyjemy w innych czasach, z uwagi na antykoncepcję i planowanie rodziny, więc nieważne czy zwiąże się z kobietą 20-letniączy 40-letnią, jego wynik reprodukcyjny zazwyczaj mógłby być zbliżony (najczęściej 1-2 dzieci zamiast 7-8). Ale wrodzonych upodobań nie zmienisz, więc dlaczego ludzie potępiają że kobiety przeciętnie częściej patrzą na wysoki wzrost i określają to jako prymitywne i naganne w nowoczesnym świecie, a jednocześnie jest dla nich oczywistością, ze faceci we współczesnym świecie nadal przeciętnie częściej wolą młodsze? Hipokryzja?

DAWNIEJ kobiety miały większe szanse przetrwania przy postawniejszym partnerze, DAWNIEJ mężczyźni mieli większe korzyści reprodukcyjne z kobiet młodszych, ale te preferencje pozostały. One nie zmieniają się tak szybko jak dynamicznie zmieniająca się cywilizacja.

A co byś powiedział/powiedziała ludziom którzy bardzo się dziwią, i uważają kobietę (która jest w wieku 35+, nigdy nie była mężatką, nie ma dziecka,
nie ma swojej własnej rodziny)
że z taką kobietą to coś nie tak?
Że to prawie „Kosmitka nie z tego świata”?
Niektórzy tak mówią o takich kobietach.

foggy Aleś pojechał..

Ale w sumie sporo w tym prawdy, niestety takie oczekiwania, zbyt często się  spotyka..

Fakt. Bez obrazy, ale teoretyczne to mocno i na wyobrażeniach oparte. Takie - mam wrażenie - nie do końca Twoje, Panno.
Ze mną było kiedyś podobnie. Realne doświadczenia uświadomiły mi, na czym mi autentycznie zależy i co naprawdę lubię. Być może nie wszystko jeszcze w tej kwestii wiem o sobie.
Nie, żebyś nie miała prawa lubić np. wysokich, broń Boże.
Uwielbiam wysokich brunetów, ale nie skasuję wspaniałego człowieka tylko dlatego, że mu paru centymetrów brak. Oczywiście ogólnie musi być akceptowalny, nie budzący niechęci, bo czasami rzeczywiście odrzuci jakiś drobiazg i nie ma mocnych... Ale tylko czasami.