Dylemat Nie-takiej-już-młodej.. Czyli rzeczywistość kontra teoria.. - Netkobiety.pl

Syl prawdziwa idealistka z Ciebie

Też kiedyś byłem idealistą. Trochę mi pewnie jeszcze zostało

To nie jest dobra tendencja Idealizm słabo wypada w starciu z rzeczywistością. W warunkach laboratoryjnych wygląda super.

ja się zgadzam z tym co tu Foggy napisał,
To co autorka tu napisała to dobre dla "spełnionej" rodzinnie rozwódki - czyli co przyniesie życie, wszystko już było, może jeszcze miłość:)

ale kobiety  plus minus 40 które chcą sobie ułożyć życie powinny szukać intemsywnie i to w grupie mężczyzn o podobnych planach życiowych
Sprawy z mamą swoim torem - nie rezygnuj z siebie.
jest ileś rzeczy, które jako singielka pewnie robisz sama- niedługo się covid skończy- zapłanuj że każdego tygodnia robisz to z klimś nowym, najwyzęj bedziesz miec wielu znajomych, Jak ktoś nie spodoba Ci się na 1 spotkaniu, nie zatrzymuj się na nim. przecież to i tak nieznajomy. będzie na uśmiech i cześć, co słychać na ulicy.

O, cioteczka dobrze pisze

Ja nie jestem tutaj, aby ci doradzac zyciowo, jednak zapewne jestes dojrzala kobieta i potrafisz w sobie znalezc odpowiedz na te pytania, skoro masz w sobie taka potrzebe. Ze swojego doswiadczenia moge powiedziec, ze po prostu trzeba miec wolne miejsce w sercu, byc gotowym na wspolna podroz z drugim czlowiekiem, ekscytowac sie tym, nie bac sie zranienia, otwarcia, liczyc sie z tym, ze ktos moze odejsc lub sie odkochac po prostu. I tyle i az tyle . A z takiej asekuracyjnej postawy jaka reprezentujecie, nigdy nic nie wyjdzie, moze na chwile, ale tam prawdziwe uczucie sie nie wykluje. To nie to ziarno. Dobry zwiazek to szczerosc, emocje, uwaznosc, odsloniecie sie, dzielenie sie soba.

No widzisz, nawet tutaj, budujac jakas malo znaczaca relacje, zaczynasz od DAJ MI Taka postawa odrzuca, a co dopiero przy randkowaniu, kiedy od obcego czlowieka cos byc chciala, a jeszcze nic nie zrobilas nawet, aby on cie polubil. Mysle, ze na forum jest duzo ciekawych i madrych wypowiedzi, takze w temacie tego watku, do samodzielnej pracy nad soba. W innym przypadku, jesli chcesz miec przewodnika i konkretne przyklady idz po prostu po fachowa porade, gdzie ktos za to, ze mu zaplacisz, pochyli sie szczegolowo nad twoim przypadkiem i pomoze ci wypracowac najlepsza strategie. Powodzenia!

szczerze to myślę, że Gary na ile go znam zgodziłby się z Pronome..
W życiu pojawiają nam się tacy ludzie, na których jesteśmy gotowi i otwarci. Tu nie ma cudów, te klapki to sami otwieramy i zamykamy.
A otwieramy się na tych u których wyczuwamy otwartość. Takie ogólniki- nie podam Ci Piegowata nazwisk i iomion przecież, bo co Ci to da?
ale potwierdzam to. Dajesz- ofiarujesz- dostajesz.

nawet po analizie mojego małżeństwa doszłam do wniosku że w którymś momencie zablokowasłam się na męża, tak bardzoi różniło się nasze podejście do wielu rzeczy, że w pewnych elementach nie mogłam się otworzyć. chocioaż myślałam że takie rzeczy w związkach to mozna obejść.
Ale tak naprawdę mamy wieeelką potrzebę zbliżenia sie z innym człowiekiem w wielu sferach, przenikania się nawzajem i oddania..

Nie urodziłąm się ze zdolnościami rozumienia. Mimo inteligencji nie przyjmowałam do siebie połowy rzeczy które pisały do mnie różne osoby w moich tematach tu. Uczę się cały czas. Dużo tutaj, a to 4 lata.
jak chcesz przykład podam Ci.

zakładasz że partner ma być nie z dalsza niż 50 km. tośmiałe założenie jak mieszkasz w małej miejscowości i masz powyżej 40 lat.
gdyby moja siostra tak zakładała, nie byłaby od 10 lat żoną fantastycznego gościa, który dla niej przyjechał do PL ze starej EU
ale był to moment kompletnego otwarcia w jej życiu, bo rozmawiałyśmy o tym parę tygodni przed tym wydarzeniem i nazstawienias na TAK.
więc nie przegapiła kogoś kogo widziała 3 minuty.

randka nie zaczyna się jak na nią idziesz, tylko zanim wybierzesz kandydata, albo On Ciebie.

tak, chciałam napisać że ważne by przyciągać odpowiednie osoby.
A to się da tylko chyba odkrywając się dość mocno: ? jednych to odrzuci a innych przyciągnie.

Elu, z tym się zgodzę. Problem w tym, że nie zawsze wiemy, jak to się robi. Jeśli się tego nie wyniosło "w posagu", to potem trzeba się żmudnie uczyć.
Obserwuję z ciekawością moją najmłodszą siostrę, bo ona tak właśnie bardzo zdrowo podchodzi do relacji, do siebie i innych. Oczywiście ma wady, jest przecież człowiekiem, ale ma w sobie ten zdrowy "posag". Czasami zdarza mi się myśleć: "jak w tej sytuacji postąpiłaby Mała?" (tak ją nazywam, choć młodsza jest raptem o 4 lata).

Kubuś, absolutnie nie uważam, że nie ma fajnych facetów, że każdy jest chamem i wyzyskiwaczem, ale czasami jednak po prostu brakuje "kompatybilności".
Często też mam facetom do zarzucenia, że się ze mną nie liczą, chcieliby mieć mnie szybko, najlepiej od razu (i nie mówię tu zaraz o seksie), ma być tak, jak chcą oni. Nienawidzę tego.
Nie mówię o wszystkich facetach, ale o tych, których spotykałam. Tak się złożyło, że jeśli któryś był o.k., to nie był zainteresowany kontynuowaniem znajomości, a ci co chcieli - chcieli wszystkiego od razu.

Ło matkobosko, nie przypominaj mi o moich dawnych postach. Nie ze wszystkich jestem dumna
Ja raczej nie ukrywam, że mi się ktoś podoba, choć nie manifestuję nadgorliwie. Uśmiechu i życzliwości ludziom nie żałuję. Nie lubię jednak szybkich poufałości, z prawie obcymi ludźmi. Branie za rękę to nie zbrodnia, ale czułam się mocno skrępowana, gdy kiedyś jeden pan (a randka była dosłownie z marszu, po krótkiej pogawędce w internecie) prowadzał się ze mną za rękę na oczach przechodniów, z których wielu znam. Nie, nie... potrzebuję czasu, choćby krótkiego, ale jednak fazy rozbiegu, a nie tak od razu...
Uwielbiam się przytulić, chodzić za rękę, ale w swoim czasie.

Witam,

zaciekawił mnie bardzo ten temat. Jestem po przejściach i w podobnym wieku jak autorka posta. Nadal mam nadzieję, że poznam kogoś wartościowego jednak jestem bardzo ostrożna co do mężczyzn ale nie zamykam się na nowe relacje. Stwierdzam jednak, że łatwiej wejść w relację jak ma się 20, 30 lat życie przed sobą niż 40+ i w miarę ustabilizowane życie, pracę itp. Człowiek chyba im straszy tym bardziej boi się zmian i bardziej boi się zaryzykować.

Dokładnie. Te trudności z poznaniem kogokolwiek właśnie doświadczam na własnej skórze. Ciężko wogóle trafić na kogoś wartościowego. Samotność nie jest fajna ale lepiej sobie nie pogorszyć sytuacji.

Zachodzę w głowę jak to się dzieje, że ludzie tutaj tacy np. jak Wasza dwójka, którzy wydają się do rzeczy, mają doświadczenia i mądrość życiową, wiedzą czego (nie)chcą, są świadomi swojej wartości itd., nie mogą się spotkać na tych portalach?

Portale działają inaczej. Tam się "odsiewa" potencjalnych kandydatów i dopiero bierze z tych co zostaje W moim przypadku pewnie najczęściej właśnie jest to, że jestem w separacji, czyli wg wielu pań pewnie potencjalny lowelas, który jest w takiej separacji, o której żona nie wie. Albo generalnie "mina", bo przecież z tym rozwodem to różnie może być. Jedna pani mnie wprost bez ogródek zapytała kiedy rozwód. Jak jej napisałem zgodnie z prawdą, że nie mam jeszcze terminu sprawy to rozmowa się zakończyła. Innym kryterium jest oczywiście fizyczność np. w moim przypadku wzrost, który wielu paniom nie będzie odpowiadał, bo jestem dla nich za niski (nie żalę się, tylko stwierdzam fakt).
Nikt tam nie patrzy na doświadczenie i mądrość życiową, bo tego się nie da tam wywnioskować. Napisać na stronie można wszystko i tak nie wiadomo co z tego jest prawdą.

Właśnie tak. U mnie chyba odstraszają dzieci. Bo nie ma co ukrywać lepsza relacja bez dzieci z poprzedniego związku. Chyba że się facet zakocha to wtedy inaczej na to patrzy. Jestem już od jakiegoś czasu na jednym z portali i czarno to widzę. Nie ma to jak poznać kogoś w realu jednak.

O jakiej dwójce piszesz?
Misnix i kto?
Tonia80?

Forum to forum.
Portal randkowy to portal randkowy.

Nie ma co porównywać.

Na portalu randkowym jest się anonimowym pomimo wklejenia zdjęcia,  na forum pomimo braku zdjęcia już co nie co wiesz o danym człowieku, już tej anonimowości nie ma.

Tak tylko, że samotna kobieta z dzieckiem jednak ma jasną sytuację, po prostu jest samotną kobietą z dzieckiem.
Ma uregulowany status.

Człowiek w trakcie rozwodu tego statusu uregulowanego nie ma.
Przecież w trakcie rozwodu jest podział majątku, alimenty, opieka na dzieckiem.
A rozwodnik już to wszystko ma uregulowane i wiadomo na czym się stoi.

Wiadomo, że nawet jak się rozwiodą ludzie to mogą do siebie wrócić.
Wiadomo, że jak się zwiąże ktoś z kawalerem to też mogą się rozejść.

P.S. W swoich wypowiedziach pisanych biorę tylko pod uwagę neuregulowany status rozwodnika.

W tym momencie nie interesuje mnie jakim jest człowiekim.

Samotna kobieta z dzieckiem to dla niektórych też źródło "potencjalnych problemów". Jakich ? Na przykład źródłem problemów może być trudna relacja z ojcem tego dziecka. Źródłem problemów może być relacja z samym dzieckiem To nie jest taka jasna sytuacja jak Ci się wydaje Status ? Życie wspólne to znacznie więcej niż uregulowany status.

Ja osobiście jak wchodziłem w relację z żoną to bardzo się bałem jak rozwinie się moja relacja z jej synem. Na szczęście ułożyła się bardzo dobrze. Trochę "pomógł" mi w tym ojciec syna, który go po prostu olał i się wycofał z jego życia.

Sytuacja ze sprawami w sądach jest teraz ciężka. Liczę się z tym, że może nawet przyjdzie mi czekać rok na rozwód. Chociaż u mnie sprawa jest prosta. Żona nie wnosi żadnych roszczeń. Mamy ze sobą dobre relacje.
Ale w praktyce to oznacza, że raczej przez ten rok jestem wyłączony z "obiegu".

Ale tylko na portalu randkowym.
W innych sytuacjach/miejscach, gdzie będzie możliwość poznania Ciebie przez pryzmat tego, jakim człowiekiem jesteś a nie Twojej nieuregulowanej sytuacji prawnej możliwe, że ten czas będzie krótszy, na pewno będzie krótszy!!!
I tego Ci życzę!!!

Teoretycznie tak, ale ja nie jestem typem podrywacza. Zawsze byłem w te klocki nieśmiały i nie mam "gadki". Tak naprawdę to nie ma gdzie kogoś poznać.

Teraz to jest masakra. Nie ma gdzie iść na kawę, bo wszystko pozamykane. Ludzie w maskach, więc nawet nie widać ich twarzy

Umówić się z kobietą w masce to jak w jakiejś baśni o Szeherezadzie A co jak ściągnie maskę i czar pryśnie ?

Z panami oczywiście jest podobnie. Ściąga taki ninja maskę, a tu taki wąs, że mu ust nie widać

I o to chodzi

Z takimi burakami się nie dyskutuje,do takich się strzela......

To jakiś sfrustrowany psychol. Współczuję bardzo. Takiego banuje się od razu.
Ja w pierwszej wersji swojego opisu na Sympatii opisałem szczerze swoją obecną sytuację. A w obecnej wersji postawiłem całkowicie na ironię i humor. Nic to nie daje Podejrzewam, że ludzie i tak w zdecydowanej większości patrzą na zdjęcia i podstawowe informacje.

Ja w sumie mam inne doświadczenia. Na poziomie pisania jeszcze jakoś było, ale spotkania to już zupełna porażka. To się człowiek może nasłuchać, że tu ma za mało, tam za dużo, w tym się powinnam poprawić, najlepiej pracę zmienić, a jak wydawało się, żę w końcu poznalam mężczyznę na poziomie to po 5 miesiącach okazało się, że ma żonę Nie wiem co takimi ludźmi kieruje ..

Jak jestem na Sympatii to często piszą do mnie tacy frustraci. Niestety tam każdy może do Ciebie pisać. Nauczyłam się tam, że nie można uprzejmie odpowiadać na wszystkie wiadomości i dawać się wciągać każdemu w rozmowę. Jak tylko widzę kogoś dziwnego, kto dziwnie pisze, to go po prostu blokuję. Jedyny sposób by oszczędzić sobie nerwów. Potrafię takie osoby bardzo szybko poznać.
Ostatnio pan nauczyciel do mnie pisał. Wysłał długaśną pierwszą wiadomość gdzie nawet opowiedzial dokładnie jak wygląda jego sytuacja pracowo- mieszkaniowo-majątkowa. Dziwny był, w ogóle mnie nie interesował, ale go nie zablokowałam. Druga wiadomość "Co nie jestem dla ciebie wystarczająco atrakcyjny by odpisać???". Trzecia wiadomość: "Ty głupia dupo!". I takie niechciane wiadomości powodują, że aż się nie chce zaglądać na portal. Dlatego dużo osób blokuję z góry. Takich co wyglądają na frustratów lub wysyłają niechciane propozycje.

Ale tak swoją drogą to kompletnie nie wiadomo jak zagadywać. Przynajmniej ja mam z tym problem. Mnóstwo kobiet już w opisach pisze, że mają alergię na "Co słychać ?" itp. No ok, rozumiem. Ale co w takiej sytuacji ? Ja próbuję zawsze jakoś z humorem, ale to też działa najwyżej przez chwilę, bo wygląda to tak, jakby wszyscy na tym portalu byli na pozycji "najeżonej", czyli jak ktoś zagaduje to na wstępie traktuje się go bardzo chłodno, odpowiada krótkimi zdaniami i bez jakiegokolwiek zainteresowania drugą stroną. Może ja tak trafiałem, ale to jest cholernie zniechęcające, bo to jest tak jakby się ciągło z kimś rozmowę, kto nie bardzo ma na to ochotę.

No na to wygląda. Chociaż ja chyba znów zawieszę to konto, bo aktualnie chyba nie ma to sensu.