dziwne rozstanie, sprzeczności.

Pyłku a kod hasło strasznie skomplikowane  0000

Hahaha :-) dobre

O ranyyy.. jade wlasnie autobusem i usiadł koło mnie facet, ktory ma tak irytujące perfumy, ze nie moge wytrzymać -,-

Jak się nie myja to się przyzwyczaili i nie czują od siebie :-P
No najgorzej jak ktoś śmierdzi i siedzi się obok .

Nie używają antyperspirantów spoca się i śmierdzą

To ci powie nie musi mnie pani wąchać hahaha .
Loka a jak tam u Ciebie ok już ?

Jazz ale loka o kim innym mówi :-P. O swoich przeżyciach hahahaha

Widzisz a ja mam inny problem mam pokój 30m a jestem sama tzn nie sama bo z psem i wielkość tego pokoju mnie przerasta . Tak więc nie narzekaj przeżyjesz te dwa lata i będziesz miała swoje cudowne z pięknymi kubkami itp.
Boże ja też mam fioła na punkcie kubków
:-P. Loka to już tylko do przodu widzisz kryzys zarzegnany :-)

No to prawda ja myślę że gdybym z domu musiała się przeprowadzić do mieszkania napewno też było by ciężko na początku jeśli nie w ogóle . Kocham swój ogród i wyjście na kawę do niego . Loka jak ty już wieszaki malujesz to taka dusza artystyczna z Ciebie :-D. Ja za to kocham malować nie tylko siebie hahaha ...
Muszę pomalować ściany po exie bo mi zniszczył a nawet tego mi się nie chce . Wierzę że przyjdzie ciepło ogarnę sie w końcu i zrobię .

Tak mam pomalowane wieszaki
Jazz - nie trawię figurek i bibelotów nie lubię mieć dużo rzeczy porozkładanych. Mój gust to bardziej to, że mam ładne garnki, że wszystkie moje kuchenne akcesoria typu chochle, mieszadła itd są z jednej serii w jednym kolorze. Raczej preferuję oszczędność pod względem dodatków, ale jak już coś kupię to musi być ładne

I to jest najlepszy wniosek Lady bo  pierwsze wynajmowane mieszkanie jest pierwsze , a wiadomo na początku samodzielnego życia każdy orze jak może i brakuje trochę też doświadczenia w wyborze mieszkania. Kubków i filiżanek u nas w kuchni jest trochę (!).
Ja mam jeden ukochany do śniadaniowej herbaty w którym herbata mi nie smakuje z resztą nie pije herbaty pije z niego kawę
Raz przyśniło mi się że go stłukłem - koszmar koszmar zimny pot .

Edit : krótko FAJRANT home sweet home

Dzięki wzajemnie Jazz 

Miłego wieczoru

Ja doszłam do okropnych wniosków dziś masakra ,ale daje radę ..... I mam nadzieję że się kiedyś zmieni .
Miłego wieczoru wam życzę

Mega strasznych że nadal kocham ..... ale wiecie z jednej strony mi lepiej bo przestałam się samą siebie oszukiwać . Teraz jak mnie nachodzi tęsknota nie jestem na siebie zła przecież ja nic złego nie robię . Bardzo pomaga mi myśl że on żyje i jest szczęśliwy . Naprawdę pomaga mi to bo wolę to niż jakby miała go stracić i chodzić na cmwntarz . Nie płaczę to chyba najważniejsze. Poprostu kochałam kogoś przez 10lat więc to że on mnie zostawił ma inną nie oznacza że przestanę go kochać chociaż bym chciała . Wierzę że kiedyś nadejdzie taki dzień gdzie nie będę kochać. Być może dlatego odrzucam facetów i żadnego niechce . Chyba lepiej się czuję z tą świadomością że poprostu nie wyleczyłam się i nie muszę udowadniać nikomu jaka jestem silna . Oczywiście tylko wy o Tym wiecie reszta podziwia jak dobrze sobie radzę . Teraz możecie się rzucić na mnie hahahaha :-P

Paslawku uwielbiam czytać twoje rady itp. naprawdę pomagają  dziękuję . Myślę że nigdy go nie zapomnę napewno nie żałuję że go poznałam i że pojawił się w moim życiu. Boli mnie że przez pracę się strasznie zmienił i wydarzyły się niektóre rzeczy jakie nie powinny. Miał prawo przestać mnie kochać i w brew pozorom poza tym że zerwał przez smsa zachował się i tak w porządku kończąc jeden związek a zaczynajac drugi . Kiedyś powiedział mi że nigdy w życiu by mnie nie zdradził i że wolał by najpierw zostawić i tak w sumie zrobił . Jednak gdzieś tam głęboko w sercu boli to ale trzeba żyć dalej . Czasmi jak mam myśli że jak on mógł mnie zostawić stawiam się w tedy na jego miejscu i wyobrażam sobie jakby to było jakbym była z kimś kogo nie kocham . To jest coś strasznego być z kims kogo się nie kocha i się męczy . Wybaczyłam mu w serduchu puściłam wolno nie niszczę mu życia . Cieszę się że miałam na tyle siły żeby do niej nie napisać w nerwach . Nawet nie żałuję że przez półtora miesiąca jak głupia walczyłam . Było minęło trzeba żyć dalej jednak chciała bym kiedyś przestać go kochać .....

No umnie to też nie jest tak że jestem bez winy . Chyba niema nigdy tak że jedna osoba winna rozpadowi związku. Ja byłam straszna zazdrośnicą , zakompleksiona brak zaufania i wiele wiele innych . Tak naprawdę kto z nas jest bez wad. Tak bycie miła to chyba wada Anek moja napewno . Ja nie potrafię krzywdzić chyba nawet wroga nie umiała bym . Mam natrętnego kolegę który uważa mnie za przyjaciółkę . Już nawet z nim sobie nie mogę dać rady . Ostatnio napisałam mu że przekracza .granicę przyjaźni ale potem czułam taki żal do siebie że mogłam delikatniej . W sumie ostro nie napisałam ale dlamnie i to było za dużo .
Bardzo się cieszę dziewczyny że u was lepiej i trzymam kciuki żeby nie wróciło do was po roku czasu jak do mnie . Niespodziewałam się takich uczuć po sobie no ale cóż człowiek sam sobie nie może ufać

Cieszę się że was mam tu na forum jesteście mega dziękuję :-*.
Jazz ja też mam wrażenie że mój ex się pojawi bo wiem że on nie będzie miał skrupułów wpaść bo coś tam zostawił . U ciebie to trochę inaczej bo coś tam się dzieje między nimi . Chyba nie da się przygotować na taką chwilę tak mi się wydaje przynajmniej.
P.S nie chodziło mi o to że się rzucicie na mnie bo jesteście ostrzy i nie rozumiecie tylko troszkę myślałam że zostanę opier.... za to że już rok minoł a ja jęcze  i że się nakręcam .

Pyłku bez wątpienia jestem swego rodzaju podwinięta rzęsa pod powieka, skoro pomimo upływu czasu i ich w pewnym sensie „happy endu” wciąż ktoś o mnie pamięta i sie mną w jakimś stopniu interesuje. Jednak ja tego nie rozkminiam. Intuicja mnie nigdy nie zawiodła i mysle, ze teraz tez nie zawiedzie. Prawda jest jednak taka, ze ja nie czekam na ta chwile a żyje i mam sie naprawdę bardzo dobrze

To naturalne, ze jakieś myśli sie u Ciebie pojawiają. 10 lat to szmat czasu i nie wymazesz tego etapu ze swojego zycia. Mysle jednak, ze przyjdzie niedługo taki moment kiedy będziesz gotowa na poznanie kogos nowego i zbudowanie szczęśliwego związku :*

Kata byle do przodu, jak to sie mówi

We mnie myślenie o nim nie wywołuje emocji. Po prostu czasem sie pomysli, czasem zatęskni, ale nie poświęcam na to wiecej niz chwile i moja uwagę zdecydowanie kieruje na inne rzeczy bez żadnego problemu:)

Kroi mi sie awans i podwyżka. Ale csss... coby nie zapeszyć

paslawku, czy Ty masz w końcu instagrama czy nie? bo już się zgubiłam w temacie.

właśnie chyba myślę że Ty to Ty, ale głupio będzie jak zaobserwuję kogoś obcego
ale widzę wspólnych obserwujących więc chyba Ty

ciekawa społeczność instagramowa nam się tworzy

Moj telefon mierzy ile czasu poświęcam na rożne rzeczy w telefonie i zdecydowanie najwiecej przesiaduje na tym forum. Ufff -,-

Śniła ci się matematyka chcesz być bogata może to jakiś znak ? Ja myślę że najłatwiejszym sposobem być bogata to znaleźć jakiegoś szejka hahahaha .
Oczywiście nie polecam :-P

Ja jako nosicielka kresek z chęcią zobaczę hahahaha :-P. Oj tam uczysz się się dopiero tylko pamiętaj koniecznie żeby na dwóch zrobić :-P

A ja czytam was i czytam i kurde Zastanawiam się jak to możliwe że w wypowiedzi każdej z was odnajduje część siebie? Te wszystkie porady tez wydaja sie byc idealnie  dopasowane do mojej sytuacji niby biorę je w serce a ni cholery nie potrafię uporzadkowac głowy.

Ex wraca w czerwcu a nasi przyjaciele planują na ten czas wakacje , po to by mnie zabrac z tego paskudnego miasta i ochronić moja dupe przed rychlym spotkaniem. I tu zaczął się dym w mojej glowie. Taki wyjazd bedzie kosztował dość dużo, bo dzieci, atrakcje dla nich , nie chcialabym oszczędzać na takiej akcji a jednak. Znowu ciazy wszystko na mnie. Nie mam o to żalu ale jak było by latwiej gdyby ktoś był , chocby ze względu na finanse. Tym bardziej ze wyjazd 1+2 niewiele różni sie od wyjazdu 2+2... Jednak nie mam zamiaru zabierać kolejny raz koleżanki ani tez kogoś kogo nie znam. I w tych chwilach chciałabym by to był jednak on. Tym bardziej ze to tez jego przyjaciele. Tyle nas omija bo ex miał kaprys. Za dużo mysle o tym czy on żałuję. Tzn. Nie ze zaluje i teraz myśli jak wrócić tylko czy nie czuje straty jako życia ze mna. Fajne to życia było, i napewno nie jedna osoba chcialaby choc przez chwile miec to co mieliśmy my: siebie, zdrowie urodę, spokój finansowy, przyjaciół, dzieci i wszystko co młodzi ludzie potrzebują.  istna sielanka.
Tylko z tego względu uwierzyłam w swoje uczucia. Myslalam cały czas ze jestem zepsuta suka a jednak. Potrafilam kochać. I chyba to ta miłość skoro pozwolilam odejść . 7 miesięcy mija i oprocz tego że żyje w uczuciach nie zmieniło się nic. Lapie przez to Stany smutku i zdolowania. Nie chce mi się pracować, odstawilam siłownię najlepiej zaszylabym się w domu.
Dwa dni temu odwiozlam dzieci i pojechalam 100 km nad jezioro.  Kupilam kawę i siedzialam na mostku i płakałam . potrzebowałam byc sama , ze swo2um bolem i smutkiem. Nie lubię tego. Nienawidzę tego ze tak się dalam zrobić. Ponad 30 lat bylam ostrozna i jeden   frajer znuszczyl cała moja pracę.

Co do wyleczenia nie wiem czy to u nas przejdzie. Nie w orzypadku ich. Tych najważniejszych dla nas. Wspominam moj 10letni związek, przeciez nawet mu dzieci urodziłam. Wszystko zdobyliśmy ciężką pracą , mialam wszystko- piękny dom, pracę , chłopców, auta, pieniądze i wyszłam. Nie kochałam , pocierpialam z dwa miesiące i się skończyło. 3 lata ponad sama bez niego i żyje. I wiecie co . ostatnio w niedzielę zadzwonił do mnie bo poklicil się z kobieta aktualna z prozba pomocy bym jej cos wyjaśniła bo ex teściowa powiedziała totalna głupotę w ktora ona uwierzyła. Czaicie to? Godzilam swojego ex narzeczonego w zasadzie z kobieta. Ona ni cholerę nie chciała mnie sluchac, była wrecz wściekła ze on zadzwonił do mnie no ale cóż. Mój ex nie zmienil się, nie moglam potwierdzic słów teściowej wyssanych z palca , wiec mu suma sumara pomoglam, jednak gdy tak rozmawiałam z nim, gdy byl tez pijany, te jego gadki wywołały we mnie tylko stres, strach i obrzydzenie. Az sie zaczelam cala trzasc. Oczywiście opusuje sytuacje z tata dzieci. Na kobiec podziękował i powiedział ze zawsze mozna Na mnie liczyć. I co ja biedna mam poradzic jak nie umiem komuś szkodzic czy robic cos po złości.

I wiem ze ten który byl mi tak ważny kiedyś zachowa się podobnie. Stanie przede mna i potraktuje mnie jak dobra znajoma. A mnie peknie serce poraz kolejny.

To wygadalam. Kumuluje siedzę mnie tyle emocji , uczuc ze nie umiem się poskladac w całość.

Jednak racja że po pół roku przychodzi ponowny kryzys.

Mimo wszystko życzę wam spokojnego dnia. Co złego to nie ja

No to prawda ja miałam kryzys pół roku po rozstaniu i teraz po roku stwierdziłam że moja miłość nic nie osłabła . Promyczku najlepiej będzie jak będziesz go unikała jak ognia uwierz mi to ci w niczym nie pomoże wręcz przeciwnie . Jeśli macie wspólnych znajomych rób tak żebyś ty nie była w tym samym czasie co on z nimi . Wiem że to boli ale tak trzeba . Moim zdaniem zapomnij o przyjazni z nim przynajmniej kilka lat

Ale ja to rozumiem. Tylko bardzo dużo zależy od naszego własnego podejścia.
Możesz żyć kochając exa. Nikt Ci tego nie zabroni. Tylko wtedy, jak za 2-3-4-5-6-10 lat pojawi się ktoś wart Twojej miłości, nie będzie dla niego miejsca, bo w Twoim sercu będzie ciągle ten ex. I po co? Cały czas mówię jedno - czas ok. Ale trzeba na niektóre rzeczy dawać sobie deadline. Bo to też mobilizuje. Inaczej naprawdę będziesz tak żyć przez kolejne lata, a to jest bez sensu. Nie widzę powodu, dla którego ex miałby grać w Waszym życiu tak ogromne role. On jest ex z jakiegoś konkretnego powodu i moźe warto sobie ten powód przypomniec zamiast gloryfikować miłość, która się skończyła?
Prawda jest taka, że jak sama w swojej głowie ściągniesz exa z piedestału, to wszystko się zmieni. Ale to trochę kosztuje psychicznie.

Mój problem był na całkowicie innej podstawie.

edit.
Ja na ten temat patrzę jak na swojego rodzaju grupę wsparcia. Jak AA i inne tego typu
a celem takiej grupy nie jest duszenie się we własnym sosie i opowiadanie o tym, jak miłość nigdy nie przeminie i jak wspaniały był mój ex, nie będzie już nigdy w moim życiu nikogo lepszego. Celem takiej grupy jest postawienie człowieka na nogi i doprowadzenie do etapu, kiedy już grupy nie potrzebuje.

Z tym że nie kochasz przegielam i przepraszam ale chodzi mi o to czy kochałaś tak kogoś kiedy naprawdę może nigdy nie byłaś tak zakochana (porzucona ).

Z jednej strony tak ale z drugiej myślałaś nad tym ? Ciężko uwierzyć że ktoś kto chociaż raz kiedyś mocno kochał i przeżył rozstanie nie rozumiał drugiego człowieka. Nie życzę ci żebyś była kiedyś w takiej sytuacji i ciesz się że tobie to tak łatwo przychodzi. Miłego dnia życzę

Loka właśnie ty to wiesz z doświadczenia każdy musi sam przejść . Niewiem po co ten tekst rób jak uważasz  czy ja coś robię nie tak ? Poprostu powiedziałam że nadal kocham nic więcej . Nie wzdycham nie płacze nie kombinuje co zrobić żeby wrócił . Uwierz mi chciała bym go przestać kochać i próbowałam sama siebie oszukiwałam pomogło na kilka miesięcy . Gdy wracała tęsknota obwibialam siebie za to że nie powinnam bo przecież nie kocham . Teraz umiem sobie przetłumaczyć  dlaczego tak się dzieje i wydaje mi się że to jest ok .
Chciała bym być w takim miejscu jak ty tzn umieć panować nad sercem i walczyć z psychika ale napewno nie chce być taka ostra w ocenianiu innych . Pozatym u ciebie to też inaczej bo tyasz kogoś jesteś zakochana więc też napewno inaczej na to patrzysz bo ci się ułożyło

No tu się akurat z tobą zgodzę . Ze po rozstaniu to ciągła walka żeby z tego wyjść jak najszybciej dlatego doradzalam brak kontaktu i nie przyjaźnić się co najmniej kilka lat

Przypominacie mi dzisiaj dziewczyny to jak dyskutują ze sobą moje sztudenki tzn córkę i bratanicę są z tego samego rocznika  moja córka jest trochę starsza.
Czasem właśnie wpadają w pułapkę porównywania się i różnicowania która ma lepiej która gorzej obydwie po rozstaniu okoliczności i sytuacja inne skutek ten sam .
Utożsamianie się identyfikacja jest w porządku dochodzi jednak do momentu w którym przestaje wystarczać do osiągnięcia stanu własnej równowagi i tu zaczynają liczyć się osobiste problemy z rozstaniem czyli konkrety.
Jest dziś sporo rzeczy które się powtarzają np frustracja i okropne słowo desperacja żale do siebie i do niego rozczarowania,zawody,poczucie krzywdy i winy ,idealizowanie (stawianie na piedestale) i deprecjonowanie (obrzydzanie sobie kogoś ).
Ania ma już pewne sprawy za sobą ale nie wszystko10 lat to sporo Promyczek miała wcześniejsze związki Lady jeszcze inaczej.
Sposoby poradzenia sobie z emocjami każda wypracowuje sobie inaczej ale konieczny w tym jest drugi człowiek tak to jest w samotności odpływamy i jak mówi Jazz zakotwiczamy się w "ulubionych" emocjach i doznawanych chwilowych ulgach przez zamienianie np poczucia doznanej krzywdy słusznej lub nie w naszym mniemaniu na poczucie winy urojonej lub rzeczywistej również w naszym mniemaniu moment przejścia daje złudzenie ulgi do tego bardzo łatwo się przyzwyczajamy niestety.Wspominanie wspaniałych chwil też przywiązuje tak samo idealizowanie.Jedne  działania myśleniem napędzają i wzmacniają drugie przeciwstawne stąd poczucie rozdarcia,przygnębienie ,tłumiony gniew walka.Potrzeba wyciszenia i odprężenia uspokojenie i tu jest najtrudniej nie da się tego zadekretować ale pławić się w kółko w emocjach ambiwalentnych też nie można wypieranie i tłumienie męczy.
Konieczne jest uczciwe i szczere ( najlepiej jak umiemy w danym momencie) odkłamanie przyznanie się do każdej przeżytej emocji i każdego mechanizmu (bez oceniania analizowania tych emocji ) który je wywołuje tu przydaje się druga osoba z podobnym doświadczeniem ale będąca trochę dalej.Podpowie i zaproponuje sposób rozwiązania.Ocenianie uczyć na przemian wzmaga je lub niezdrowo tłumi nie raz aż tak że tracimy kontakt ze sobą .Konkret wypracowuje się osobiście każdy ma swój własny problem i potrzebuje własnego sposobu ale nie są to przepaście mamy podobne schematy i wzorce .
Dlatego dobrym sposobem jest karteczka pisak i indywidualne spisanie wszystkich konkretnych urazów pretensji win itp do partnera i konkretnych błędów które popełniliśmy wobec partnera /partnerki.Wszystkich za pierwszym razem się nie da ,nie uniknie się przerzucania odpowiedzialności surowego osądzania itp.Dlatego co jakiś czas należy to powtórzyć dobrze mieć superwizora do tego kogoś kto nie jest przesadnie uległy wobec nas lub przesadnie surowy tu jest trudno kogoś znaleźć takiego najtrudniej wśród bliskich i rodziny .Forum to fajne miejsce ale nie jedyne .Trzeba użyć wszystkich dostępnych możliwości aby pomóc sobie.
Niektóre sposoby radzenia sobie powszednieją i przestają być aż tak skuteczne dobrze poszukać innych i nie koniecznie rezygnować ze zdrowych nawyków już wypracowanych.
Myślę co dalej i konkretnie.

Do zobaczenia