dziwne rozstanie, sprzeczności.

Dziękuję Paslawku, strasznie to trudne.. staram się.
Ekspertka, ech wolałabym być od naprawiania serc
Wymig skąd to bierzesz ,te wpisy ? Otwierają mi oczy... Ale na siebie nie myślałam o sobie w ten sposób.

U mnie od pewnego czasu w najblizszym gronie odradzali mi związek z nim, tylko to była nieznajomość naszych wewnętrznych spin. Ale od pewnego czasu mało kto dawał mu szansę niezbyt wierzono,ze da mi szczęście.
Więc to jak się zachował było dla nich kwestia czasu, ale ja chciałam więc nikt otwarcie mnie nie krytykowal ale znałam ich zdanie.

Moja jedną przyjaciółka po rozstaniu byla zr mną na lini 24/h ,nawet w pracy meile, potem telefony, była u mnie w nocy bo była tragedia i dużo dzięki niej zrozumiałam...choć jak widać nie dość i nie wciąż.

A może warto przestać myśleć że oni nas zranili zrobili nam krzywdę ? Zacząć myśleć że po coś w naszym życiu się pojawili z jakiegoś powodu . Teraz tego nie wiemy ale może z czasem za kilka lat to zrozumiemy . Napewno dzięki nim staniemy się silniejsze , mądrzejsze jak wejdziemy w jakis związek nie będziemy go traktować jako pewniaka i dzięki temu będziemy się starać ,ale nie tak miłością kochającą za bardzo ale dojrzała miłością ? Każda z nas była młoda wchodzą w związek uczyłysmy się dorosłego życia . Teraz jesteśmy dorosłe po przejściach inaczej patrzące na świat . Jeśli mądrze i dobrze przemyślimy to co w naszym życiu się wydarzyło i jakie błędy popełniliśmy to nowy związek musi się udać .;-) .

Pyłku ja doskonale wiem,ze wiele się nauczyłam na tym związku. Nawet nie mam żalu ,ze mnie skrzywdził,klamal ale cała reszta no to cóż, nie poszło. Ja tylko tesknie za nim,za jego osobowością ,za ciałem ,za tym że tak mnie doskonale znał,wiedzial co lubię, co oznacza moja mina, jak poslodzic hebrate,jak nie slodzic kawy, jak przytulić ,jakie kanapki, jaka piosenka, kiedy jestem smutna, kiedy się martwię. Znał mnie na wylot. Nawet wiedział kiedy kłamie. Tego mi brak, tylko tego. Ale wiem,ze to było. Bardzo było.

My byliśmy że sobą dwa lata. Ale znaliśmy się od 15, on zawsze chciał ze mną być a ja miałam go w dupie,bylam w trybie nowy świat, duże miasto, zabawa. Po latach się spotkaliśmy i byl w niebie,ze jak to mówił ,,miłość życia chce z nim być ,bo kocha mnie całe życie " a potem wiadomka. Pojebalo się . Ale przez to,ze on tak zawsze chciał być znał mnie na wylot,wiedxial jak mnie uszczęśliwić. Kto teraz zada sobie trud aby chcieć mnie poznać tak doskonale ? A może lepiej żeby nie poznawał, bo odejdzie

Dużo mnie ten związek o sobie nauczył. Że mam nieskończoność w sercu na miłość, i tego się nie da napełnić. To studnia bez dna.

Przeżyłam ten dzien. Dostaliśmy zaj*biscie w kosc. Ludzie sa poj*bani, amen. Jeszcze całkiem niedawno bym tak nie powiedziała, ale juz mi sie ulewa normalnie. Takiego poziomu głupoty nie widziałam nigdy, a pracuje w handlu od 10 lat. Tra ge dia!

Z czego ma ubaw ? :-D

Podziwiam ja że nie jest zazdrosna z kim tak piszesz w dzisiejszych czasach .....
Super za zaufanie .

Bo ja się nie ukrywam  z tym pisaniem zresztą do mnie sporo osób czasem dzwoni i mam czyste sumienie  jak nowe i nieużywane no i swoje lata też mam. No i jeszcze ma ubaw pewnie z mojej "zamyślonej miny " bo to nie jest częsty widok - nieprzyzwyczajona jest do tego "zamyslenia"

Macie pozdrowienia od pani DR. niezła modelka z niej

Paslawku cos pięknego, macie zdrowa relacje chciałabym kiedys taki związek zbudować pozdrów od Nas Żonkę ❤️

To ona wie o połamańcach ? (O nas )?

Witam wszystkich!!!
Dawno Was nie czytałem a tak jak wcześniej pisałem Jesteście dla mnie motywacją .
Pozdrawiam Wszystkich.

Dla zainteresowanych powrotami : ) i moją sytuacją
Żona wróciła na dobre… zamknęła wszystkie sprawy i próbuje naprawiać co przez ten czas zepsuła.
Jak pisałem wcześniej nie należę do osób, które noszą krzyż i się samobiczują i żyję dniem dzisiejszym co najwyżej też jutrzejszym : }. Osobiście próbuje się również naprawiać. Słuchać, rozmawiać być faktycznie mężem. Nie zawsze wszystko się udaje ale jest dużo lepiej. Potrafię cieszyć się z jej zainteresowań. Ogólnie jest dobrze : )( nie chce chwalić by się nie zje…)
Natomiast co wielu może zdziwić powrót do siebie nie jest łatwy z powodów, które mogą dziwić.
Mimo, że nie ukrywałem swoich zamiarów względem żony przed bliskimi i określiłem sobie czas na to by „zmądrzała” wszyscy po powrocie się odwrócili. Dosłownie bez wyjątku. Rodzina, przyjaciele czy tez znajomi.
Wiem, że czas potrzebny jest dla wszystkich ale szczerze ja osobiście się tego nie spodziewałem. Nie mam o nic do nikogo żalu ani pretensji ale jestem mocno tym zaskoczony.

Macieju, gratuluję Wam ze się układa, podziwiam i trzymam wciąż kciuki co do otoczenia, Jazz ma rację ,daj im czas.

Paslawek, z czego żona ma beke ? No nie, nie daj się prosić, gadaj
Szczerze mam nadzieję,ze kiedyś miłość we mnie będzie i o nic nie będę się martwić. Co do kompleksów ,heh, to też była przyczyna rozpadu naszego związku, byłam (jestem?)zakompleksiona i niepewna siebie, więc była chorobliwa zazdrość, wieczne niezadowolenie z siebie, eks miał tego dość co nieraz podkreslal,ze przez kompleksy to się rozwali bo on już nie ma sił mi udowadniać że jest inaczej. Temat rzeka,wiec muszę to ogarnąć jakoś sama.
Tak,jestem pewena że przestrzeń w związku na równi z zaufaniem to najważniejsze budulce relacji. A tu też trzeba mieć pewność siebie i kółko mamy..
U mnie impreza rodzinna udana, zaraz jadę na basen i jestem umówiona na kino, jakoś ciut lepiej ale sa momenty ,że łezka się zakręci.
Sama nie wiem za czym.
Miłego dnia

Hej hej hej : ) dawno mnie tu nie było. Nadrabiam zaległości: ) bo widzę, że dużo się zmieniło, nowe osoby,  Ania już nie jest Smutnaania - super pomysł ze zmianą nicka: ). Jak tam Aniu tatuaż, zrobiłaś następny?? ja idę 22 marca na drugi, długo wybierałam wzór i marudziłam ale w końcu trafiłam na taki do którego jestem przekonana, podobnie było z motylem długo zajęło mi podjęcie decyzji ale teraz bardzo go lubię i dobrze się z nim czuje.
U mnie nic nowego, pędziłam przez te kilka miesięcy, robiłam masę rzeczy byle tylko nie myśleć, bieganie, siłownia, książki, jakieś wyjścia ze znajomymi byle tylko coś robić, nie siedzieć i nie rozpamiętywać. No i się doigrałam; P, po środowym godzinnym treningu z trenerem personalnym do dziś nie mogę swobodnie stanąć bo tak mnie cosik w udzie boli; (, wróciłam z apteki kupiłam jakąś inną maść i smaruje obolałe udko ;P w nadziei, że pomoże. I jak tak przymusowo musiałam zwolnić i siąść na tyłku to widzę, że cały ten czas uciekałam...pogoda na polu piękna a mnie dopadł dół i użalanie się nad sobą.
Na początku zimy już praktycznie jedną nogą byłam w innej firmie, przeszłam rozmowę kwalifikacyjną cieszyłam się jak głupia, że w końcu po roku odetchnę i nie będę musiała codziennie mieć do czynienia z eksem a tu lipa, w ostatniej chwili zrezygnowali ze mnie, później się dowiedziałam, że zatrudnili kogoś ze swojej rodziny : (. Wyjazd do innego miasta też nie wypalił bo pokomplikowały się sprawy z rodzicami i moim niepełnosprawnym bratem i muszę być na miejscu, także szału nie ma.
Ex sobie świetnie radzi, zaraz po zakończeniu tego naszego niby związku zaczął spotykać się z nową dziewczyną, są razem do tej pory. Niestety jestem na bieżąco z informacjami na jego temat, w pracy nie wiedzieli,że się spotykaliśmy więc nie mam jak powiedzieć, że nie mam ochoty słuchać na jego temat. Ehhh i tak sobie jakoś trwam z uśmiechem na ustach a w środku burza. Ciężko wyleczyć się z kogoś nawet jeśli relacja trwała tylko kilka miesięcy, widując tego kogoś codziennie. Lady Loka ma racje pisząc, że zerwanie kontaktu jest mega ważne. Nie wiem czy inaczej można się z kogoś wyleczyć, myślę, że jest to bardzo trudne jeśli nie niemożliwe, no chyba, że ktoś ma bardzo mocny charakter i mega silne poczucie własnej wartości a mi obu tych rzeczy jeszcze brakuje. I mimo, że wiem, że z tego i tak na dłuższą metę nic by nie było, bo za dużo nas dzieliło to i tak jest przykro, no i chyba jest jeszcze zazdrość, że z inną chciał coś stworzyć a ze mną nie.  Nienawidzę się tak nad sobą użalać i robić z siebie ofiary, chyba potrzebuję porządnego kopniaka ; )   idę zrobić sobie herbatki i do tego będzie szarlotka na poprawę humoru ))) Miłego popołudnia

Hejka:-)
Często zastanawiałam się co u Ciebie miałam napisać prywatna wiadomość ale myślałam że jesteś już z kimś i niechcialam ci przypominać o forum . Tak zmiana nicku to dobry był pomysł .  Drugi tatuaż chodzi mi narazie tylko po główie wiem już co bym chciała ale jakoś się boję . Masz Instagram ?

Trzeba było pisać:), ja też często myślałam jak Ci się tam wiedzie. Tak mnie wciągnęło to uciekanie przed samą sobą, że całkiem się w tym zapomniałam i dopiero kontuzja usadziła mnie na miejscu, nie wiem, czy to dobrze czy źle bo czuje po sobie, że zaczyna się wracanie do przeszłości i rozdrapywanie starych ran ale z drugiej strony jestem tutaj znowu, nadrobiłam kilkumiesięczne zaległości w czytaniu a przy okazji dostanę może porządnego kopa:P i będzie dobrze, a jak to nie pomoże to chyba zacznę poważnie myśleć o psychologu, bo szczerze mówiąc mam już dość tego wszystkiego i widzę, że zaczyna się to odbijać na zdrowiu szczególnie serduszko ostatnio pobolewa, kiedyś w pracy po kilkuminutowej rozmowie z eks na tematy czystko służbowe tak zaczęło szaleć, że trochę się przestraszyłam, więc coś z tym trzeba w końcu zrobić. Zdrowie ma się tylko jedno i szkoda marnować je na kogoś kto mnie nie chciał, a to, że tak długo rozdrapuje ten niby związek, świadczy też chyba o bardzo niskim poczuciu własnej wartości i braku szacunku do własnej osoby i nad tym coś mi się zdaje muszę popracować a widzę, że ciężko mi to idzie samej.
Instagrama mam tylko muszę sobie przypomnieć hasło;P, kiedyś założyłam ale później w ogóle tam nie wchodziłam.

Potrzebuję pomocy.
Kilka tygodni temu poklocilam się z chłopakiem. Padły słowa o rozstaniu..w sumie skończyło się na "potrzebuje przerwy" ze strony faceta. TYLko ja nie chcę się rozstawać. Kocham go. Zależy mi na nim. On to wie. Chcę o nas walczyć, udowodnić sobie, jemu i nam że warto. Warto dać nam szanse. Przez te kilka tygodni (dokładnie 4) widzieliśmy się kilka razy. Zawsze bylo fajnie. Rozmowa się kleila i atmosfera była okej.. Poza tym, że nie rozmawialiśmy o nas. W sensie o tym co dalej i jak. Prosił żebym nie naciskala, nie męczyła. Tylko ja nie potrafię sobie z tym poradzić. Nie mogę żyć w takiej niepewności, nieświadomości i dziwnym zawieszeniu. Chcę z nim być. Ale ta przerwa, wydaje mi się że tylko nas od siebie oddała. Z dnia na dzień radzę sobie coraz gorzej. Brakuje mi go, tęsknię za nim, za tym jaka byłam i jak się z nim czułam. Nie wyobrażam sobie mojego dalszego życia bez niego. Bez nas.
Spotyka się ze mną, czy to coś znaczy? Czy warto walczyć? Nie chce się poddawać, ale boję się że nie dam rady.

Nie wiem czy ktoś jest czy nie. Chcę wierzyć że nie.
Chodzi o to że poklocilismy się o dość poważna rzecz. O to, że ja nie mowie wprost. Ze zamiatam problem pod dywan, że czasem się źle dzieje a ja udaje że jets okej... Czasem tak było. Nie wiem ja już taka jestem. Mam problem żeby wie otworzyć. Ale szło mi coraz lepiej.. Chodzi o to, że nie wiem jak się odnaleźć w tej sytuacji. Jak to rozwiązać. Powiedział mi że potrzebuje czasu żeby to sobie przemyśleć, że dobrze nam to zrobi.
Kazdr spotkanie było z mojej inicjatywy, ale zgadzal się. Nie zachowywalismh się jak para, tak jak było wcześniej.. Ale każde spotkanie z nim to był mój najlepszy dzień. Od 4 tygodni żyje w agonii i rozpaczy. Nie radzę sobie. Nie moge przestać o nim myśleć. Tęsknię za nami. Chcę mu udowodnić i sobie też, że wszystko mozmey naprawić. Ze może być dobrze. Nie chcę już niczego zamiatac pod dywan. Chcę rozmawiać o wszystkim..z nim.

Nie wyobrażam sobie życia bez niego. Nie mogę w to uwierzyć, że to się tak potoczyło.
To po co się ze mną widuje. Daje nadzieję? Przecież on wie ile dla mnie znaczt, że ja chcę to wszystko naprawić. Skoro on nie chce to po co to wszystko.
27.

Napiszę to samo, co napisałam tam.
Nie ma czegoś takiego jak przerwa w związku, a on Cię będzie trzymał w zapasie dopóki nie pojawi się ktoś dla niego lepszy. To tylko i wyłącznie od Ciebie zależy czy mu na to pozwolisz czy nie. Prawda jest taka, że im szybciej się od niego odetniesz, tym szybciej o nim zapomnisz. I tak, zapomnisz o tej wielkiej miłości i całej reszcie. Pomimo tego, że teraz sobie wmawiasz, że nie, bo nigdy od niego nie odejdziesz. Popatrz, że on nie wykazuje inicjatywy spotkań z Tobą. Zgadza się na to, co zaproponujesz, ale nie ma nic z jego strony. Serio uważasz dalej, że tak mu bardzo na Tobie zależy? A co jak na któreś z tych spotkań przyjdzie i powie Ci prosto z mostu, że ma już inną?

Nie możesz być tak uzależniona emocjonalnie od faceta, żeby rozstanie z nim było dla Ciebie końcem świata. To jest mega niezdrowe i wręcz toksyczne. A druga rzecz jest taka, że nie możesz tłumić w związku tego, że coś dla Ciebie jest nie tak. Jak jest nie tak to się o tym rozmawia i wspólnie się to rozwiązuje. TO masz jako naukę na przyszłośc.

A teraz ogarnij się powoli, stań sama ze sobą w prawdzie, że ten związek już nie istnieje. Bo taka jest prawda. Nie jesteście już razem. Przerwa to durny eufemizm dla ludzi, którzy nie potrafią powiedzieć wprost "nie chcę już z Tobą być". On nie chce już z Tobą być. Teraz piłeczka jest po Twojej stronie. Zachowasz swoją godność i odejdziesz z koroną na głowie czy będziesz się czołgać i błagać o każde jedno spotkanie i chwilę zainteresowania kogoś, kto ma Cię gdzieś?

Witaj gossipgirl20

Kochasz i zależy Ci na nim . Czy bardziej na nim niż na Sobie? Czy zależy Ci na Sobie choć trochę ? On to wie dobrze to wie panuje nad Tobą bawi go to być może a może Ciebie już nie kocha ma takie prawo.
Znam to uczucie nie jestem z tego dumny tyle że to było dawno odpuściłem to , wiem co czujesz bo też zostałem porzucony z dnia na dzień potem takie gierki były jak on z tobą pogrywa poznałem dwie strony i jeszcze inne też odpuściłem mam spokój  Ty też możesz to zrobić .
Chcesz walczyć to co chcesz zrobić konkretnie ? Błagać ,prosić ,jak obiecywać poprawę i że się zmienisz .Nie rób tego zachowaj godność i szacunek to nie fałszywa duma .

Czytam ten temat prawie od początku bo moją córkę to spotkało co dziewczyny tutaj piszące mniej więcej w tym czasie co Autorkę .
No i w jakiś sposób zżyłem się z tymi na pozór obcymi nieznanymi osobami ale to wszystko jest mi znane i bliskie .

Pamiętam najlepiej jak dołączyły do "ekipy" w tym samym czasie Kata (Katastrofa88 obecnie Gilotyna88) ,Wyimaginowana ,Nixx,Goldenna ,Wojowniczka i nne wszysykie jakoś przedd świetami
Pisały to co Ty "Nie wyobrażam sobie życia bez niego"  "Nie mogę bez Niego żyć " kłamały bo mogą żyć bo już doświadczyły takich momentów- mówiły prawdę w tym że cierpią, rozpaczają.
Tęsknią czasem płaczą wspominają  nie ma w tym nic dziwnego .

Tylko mimo tego że cierpiały i jeszcze im się zdarza to wyobraziły sobie inne życie i walczą o Siebie o teraźniejszość i Swoja przyszłość.
Niektóre zdania które przeczytasz odbierzesz jako atak na Ciebie to nie atak to doświadczenie przeżyte na żywca na własnej skórze.
Są też inne weteranki , inspiruja pocieszaja dadzą kopa jak jakaś ściemnia i kombinuje.
Jak chcesz poczytaj od początku pisz płacz nie siedź z tym sama w czterech scianach z czasem będzie lepiej tu zapisano to czarno na białym wybierzesz na pewno coś dla Siebie utożsamisz się wszystko działa sprawdzone.

Ten wątek jest dziwny jakoś  działa na ludzi  nawet na mnie przypomina że nie mamy nikogo na własność i nie jesteśmy niczyją własnością a miłość to wzajemne dobrowolne oddanie się i przyjęcie drugiej osoby .To szacunek akceptacje którą zaczynamy od siebie nie jakieś fantazje wyobrażenia.Lęk przed samotnością i opiniami innych, to przymus bycia z kimś czasem z byle kim na siłę wbrew jego wolności wyboru a to desperacja niedobra postawa głęboko ukryta .Niemożna kochać kogos jak nie kocha się siebie.
Chyba się lubimy tutaj i rozumiemy na wzajem.Ja jestem troche od czapy bo jestem długo w związku a córka już prawie się pogodziła i odpuściła Sobie ale
lubię tu być tak po prostu bo wiem że wspieranie się nawet obcych ludzi skutkuje wyzwalaniem się od żalu uraz ,poczucia winy krzywdy ,błednych przekonań,nierealnych oczekiwań rozgoryczenia .

Jak chcesz to witaj to dobre miejsce dowiesz się jak się odciąc jak sobie radzic.

Trzymaj się

#wyimaginawana na obiad który jest już odległym wspomnieniem była zupa cebulowa pstrąg z koperkiem pieczone ziemniaki surowy szpinak z żurawinami suszonymi serem pleśniowym i pomidorkami koktajlowymi z sosem no i sernik .

Pasławku, w ekipie od czapy jesteśmy razem

Gossip, jeżeli to w jakiś sposób Cię pocieszy, to ja byłam w takiej sytuacji jakieś 2 lata temu. Bo mniej więcej po walentynkach zauważyłam, że coś się sypie. Potem też była przerwa, milczenie, moje bieganie za nim, powrót i 2 tygodnie po powrocie kolejna przerwa, na którą tym razem zareagowałam zdecydowanie i ucięłam kontakt. I szczerze bardzo żałuję tego, jak ja się przed nim płaszczyłam i jak ja go błagałam o powrót. Jak nie ja. W życiu bym sama siebie o takie zachowanie nie posądziła, a przez dobre 3 albo 4 dni naprawdę płakałam i błagałam. I co z tego, że wybłagałam, jak on w tym samym czasie co "naprawiał" nasz związek, spotykał się już z inną. I nie miał odwagi mi tego powiedzieć, zorientowałam się po zerwaniu po zdjęciach (bo głupia nie wywaliłam go z instagrama).

Więc głowa do góry i będzie dobrze. Nie rób sobie teraz czegoś, czego potem będziesz żałowała. A płaszczenia się przed nim będziesz żałowała, zobaczysz.

Gossipgirl, witaj, ja jestem dziewczyną od której facet chciał przerwy,ale się nie zgodziłam zarzadzilam rozstanie. Powiem Ci tak, jak usłyszałam to samo co Ty najpierw myślałam że oszaleje z bolu, itd., Ale od razu wiedziałam że przerwa to przedłużenie rozstania,ze on pewnie kogoś poznał i się musi zastanowić. Urwalam to i oczywiście że cierpiałam, tęskniłam i wciąż tesknie ale jedna rzecz mam, mam poczucie godności i szacunku do siebie,ze nie dałam się wkręcić w idiotyczne gadki o przerwach gdzie on w tym czasie husta się po świecie. To mi zostało, za to jestem wdzięczna sobie,ludziom na tym forum.
Wygarnelam mu oczywiście wszystko w ostatecznym meilu, nic to nie zmieniło,mi ulżyło i dzięki temu czuję ,że mam jaja aby się nie dać karmić syfem.
Cóż ci powiem, tesknie ,jasne ,ale nie ma przerw w związku. Ja też byłam od eksa uzależniona, ale zrób dla siebie jedną rzecz ,zadbaj o to abyś mogła na siebie patrzeć w lustrze s godnością. A bol minie, oczywiście będzie ciężko, płacz, itd.,itp, ja to dalej mam,ale jeśli ktoś mnie nie chce...to ja tego kogoś też nie chce.
Czytaj forum,wszystkie historię są do siebie podobne. I kończą się podobnie i mają podobny schemat. Anderstud stworzył watek, jak poznać że związek zbliża się ku końcowi. Poczytaj.
Poplywalam a potem jadła ciasto ....
Ja byłam w kinie na Kafarnum.
Co do tego typu myśli, że go kocham itd też mam podobnie ale cóż, mówią że to minie,wierze im i cza żyć. Dziś ciuto lepiej. Ale objedzona jestem jak wieprzowina.

Jutro znów poniedziałek. Ale jest plan na tydzień i jakoś to będzie

Paslawek...❤️ Swietnie to opisales. Jest dokładnie jak napisał Paslawek, moze ciężko w to teraz uwierzyć ale dokładnie tak jest
Ciesze się że Was mam :*

Paslawku nie o nienawiść mi chodzi, a obojętność pomieszana z odrobina sentymentu, tyle. W sumie „kocham” to chyba mocno na wyrost, bo nie tęsknie personalnie za nim, bardziej za uczuciem i ciepłem drugiego człowieka. Mam jednak jednocześnie jakas dziwna blokade przed mężczyznami, nie mam ochoty nikogo poznawac. Cóż:) na pewno i ten etap mi kiedys minie, bylebym nie zdziczała Jestem jednak zadowolona z tego, ze coraz bardziej lubie siebie, nie mam problemu ze spedzeniem czasu sama ze sobą, nie mam poczucia, ze muszę przed czymś uciekać. Przepracowałam bardzo duzo od rozstania i wiem, ze wlasnie to było bodźcem do tych zmian

Co do tego, ze jednego Smoka nie da sie wytresować.. PRAWDA! ❤️

Paslawku ja to chyba zmądrzałam dawna „ja” rzuciłaby sie w wir spotkań i randek. A teraz.. nie chce mi sie nic na sile.

Hahahaha oj Tatku ❤️

Gissip...to nie brzmi pięknie i ładnie ,nawet teraz ... Ale ja jak słyszałam to samo na forum ,myślałam że pobije wszystkich tutaj. Tak mnie denerwowali tym,ze nie widzą szansy,ze wszystko na złom i na straty, że to NIELUDZKIE podejście,ze nie maja serca i są sfrustrowani.

Powiem tyle, do naprawiania trzeba dwojga, a przerwa to nie jest rozwiązaniena tym bardziej naprawianie ,to jest oddalanie się od siebie w konkretnym celu. On pewnie nie chce cię drastycznie odcinać a może ranić, nie wiem czemu tak robi, to akurat wolna interpretacja mogę się mylić i napewno się myle.

Płacz, złość się ale proszę cię nie dawaj się stawiać w takiej pozycji ,ze masz czekać az jaśnie krol podejmie decyzję...
Ściskam Cię bardzo mocno..wiem co czujesz. To najgorsze chwile,ale to minie. A myślenie ,że tylko ty i ciebie...No sory. ;)I mnie ,i nas a jestem starsza luźno,tym się nie spinaj ze ktoś coś ma a ty jeszcze nie.
Przyjdzie na nas czas ze i my będziemy się plawic w miłości.

Paslawek ,ja szybko rosnę ale dojrzewanie idzie niezbyt w parze ;P

No... ja to juz stara panna znajomi śluby, dzieci.. a ja.. fun FUN fun

No tak, już stara panna, no i co jeszcze? No cóż jak tu ktoś zauważył to ja z dinozaurami kamieniami się tłukłem. I co mam zrobić? No nie uciekniemy przed upływającym czasem, trzeba to zaakceptować. Dziewczyny, przede wszystkim musicie zaakceptować siebie, takie jakie jesteście. Trochę miłości własnej i odrobinę egoizmu i reszta przyjdzie sama. Pozdrawiam serdecznie całą bandę, tak przy poniedziałku.

Ja mam nadzieję że zartowałaś bo są tu starsze od ciebie przypominam :-P i proszę po wieku nie jechać hahahaha

Dzień Dobry Smoki i Dinozaury

Widzę ekipa na na nogach już skoro świt - budujące , ja do południa się będę op...... z rozkoszą potem coś pozałatwiam

takie tam i do roboty rozwiązać konflikt dwóch czubków, stwierdziłem że oni pracować ze sobą nie mogą jeden do przeniesienia .

wcięło mi tekst w poscie jednym nie wiem jak to sie stało nieważne pewnie cos przekombinowałem

Do zobaczenia i Miłego dnia

#gossipgirl jak utrzyma się ten stan o którym piszesz to koniecznie do lekarza nikt żaden supermen,nie jest wart utraty zdrowia

magnez witamina B complex i pij dużo wody jak już nie możesz jeść a co ma być to się stanie na niektóre sprawy nie mamy wpływu choć wydaje się że mamy Ty decydujesz tylko o sobie i kim dla Siebie jesteś.

Trzymaj się

Teufel insta to diabelstwo ostrzegam wciąga upss sorry ja nie panimaju po gemansku

No myślę, że żartowałaś, ale z insta to ja na poważnie mówiłem.

Z prawdziwego  imienia i nazwiska. Ale możesz wysłać na priv. To odpiszę.