dziwne rozstanie, sprzeczności.

Dzien dobry
Goldenna ja tak samo czytam ale moje zycie jest tak nudne ze szkoda tu o tym pisac szczegolnie ze... Ze ja dalej chyba sie paplam w moim gowienku. A im mniej o tym mowie tym spokojniejsza jestem.
Tez mi sie snil , przeprosił mnie w tym snie i wyrazil ogromna skruche ze źle postąpił. Rano po przebudzeniu nawet nie czułam ulgi ze chociaz w moich snach miał odwage przyznac sie do bledow. Poprostu poszlam do pracy.

Jazz ja teraz robię treningi od personalnej. I uwiez mi to jest codzienne samobójstwo- tylko przekrecic się nie chce te moje ciało i tak dzien za dniem.

Paslawek a ja tak sie zastanawiam czy Ty sie na kawę dasz wyciagnac jak tam w okolicy będę ?

Udanego weekendu wszystkim. Ja po nocach gram w te moja grę i bajeruje tych moich wspoltowarzyszy a oni to są naprawdę naiwni bo jeden przez drugiego próbuje zaimponowac jedynej dziewczynie w klanie gry. A wczoraj nie działał mi Internet (awaria t-mobile) wiec zasnelam o 23 i teraz lece ogarniac klientki

Ta noc faktycznie była dziwna. Mi tez śniły sie jakieś popieprzone rzeczy i sen w ogole nie był regeneracyjny. Obudziłam sie zmęczona. Znajomy napisał mi dokładnie to samo dzisiaj. Hmmm..

Dostałam zaproszenie na kawe. Wstępnie sie zgodziłam, ale nie wiem czy ostatecznie znowu sie nie wymiksuje z tego. Facet podoba mi sie fizycznie, z gadki tez wydaje sie ciekawy, starszy o 12 lat. No zobaczymy...

Zasiedziałam to się chyba tu tylko ja bo za dwa miesiące minie rok :-P.

Eeee mnie nie, ale byłego chyba tak. Zostawił w kapuście, liście opadły no i został głąb

Załamania ma każdy, czasami jest dzień, żeby pojojczyć ;p Moja "kariera" na tym forum jest stosunkowo krótka, na razie czuję, że to mi jeszcze potrzebne, ale nadejdzie dzień, w którym to się zmieni

Jazz, dokładnie. Poker, uważam że jesteś niesprawiedliwy. Nie piszemy tylko o eksasch, przecież. No jesteśmy krótko po rozstaniu ,robimy progres ,choćby taki że ja np nie rozmawiam o rozstaniu już z nikim w swoim otoczeniu.

To,ze coś tam skapnie czasem No to skapnie ale już nie roztrząsa się tego na czynniki pierwsze.

Ja forum polubilam, przychodzę tu dla ludzi, nie dla pisania o eksie tylko jakoś mi brakuje czegoś jak nie wpadnę choć na słówko tutaj.

Tyle. Choć nie powinnam się tłumaczyć bo po co,ale niech strace

Muzyki nie umiem wrzucać . Jazzmine, ja dorzucr dziś Mel b pośladki i może pobiegam.

Dokładnie ja też wchodzę tu dla ludzi ;-). Gadamy tak naprawdę tu o wszystkim o codziennych sprawach no i motywujemy się

Widzę że sobie poradziłyście z Pokerem niesfornym bachorkiem. Chłopak chciał może i dobrze ale.......

Wszystko co Wam pomaga się otrząsnąć jest dobre wyrzucanie z siebie emocji uczuć i złych myśli może przynosić ulgę bywa też często bolesne nieprzyjemne i tak ma być to nie do ominięcia - ocenianie tego co czujecie i myślicie  niewiele daje poza poczuciem bezradności.Forum to dobre bezpieczne i Wasze miejsce wymiana myśli i uczuć to genialna metoda pomocy wiem o czym pisze.
Ponieważ na poziomie intelektualnym każdy wie że odcięcie się od exsów  jest dobre ,natomiast jest jeszcze podświadomość a tam milion zmiennych wzorców przekonań wtobrarzeń  i oczekiwań które żyją i się poruszają itp.Bardzo wiele myśli jest mimowolnych "nawykowych" poradzenie sobie z tym jest mega trudne tego nigdzie nie uczą każdy uczy się na żywca na ogól w stresie mając doła itd
Problemem jest jak to zrobić i jak sobie poradzić z emocjami .
Wiele razy tu na forum padło określenie że po rozstaniu dochodzenie trwa mniej więcej rok też tak uważam czasem dłużej.
Regeneracje po szoku i traumie odbywa się też na poziomie fizjologicznym dlatego aktywność fizyczna jest dobra nie da się oddzielić psyche od ciała to jeden organizm.Sny choć nieprzyjemne są dobre oczyszczają pamięć ze wspomnień i skojarzeń a to trwa bo jest tego dużo na ogół bardzo jest to naturalne.To że jesteście na różnych etapach jest dobre tak wygląda wsparcie.

#Promyczku oczywiście że się. dam 
# Jazz i Pyłek mają "dożywocie" na forum i już
#Wymig też mi się podoba

Śnieg stopniał prawie całkiem przez noc do realizacji plan B czyli kaloszki i dłuuugi spacer po polach i kałużach.

Miłej soboty dziewczyny

słońce wychodzi z za chmur

słuchamy z moją Panią czterech pór roku Vivaldiego akurat leci lato

Paslawek. Dokładnie, bardzo mądrze. Masz w sobie taką mądrość i zrozumienie. Tak to wszystko dokładnie wygląda jak piszesz. Teoretycznie się wie a w sercu czy tzw podświadomości jest różnie.

Paslawek o to to wlasnie. Określenie „nawykowe” bardzo mi sie podoba i jest mocno trafione. Widze po sobie, ze pewne myśli o nim to swego rodzaju nawyk. Walczę z nimi dzielnie i widze progres, ale nie od razu mozna sie wyzbyć tak totalnie wszystkiego Ja mam dożywocie mówisz? Chyba nie życzysz mi żebym dożywotnio wracała po rozstaniach?:-D

Jak to sie mówi: w zdrowym ciele zdrowy duch. Ja sie oduczyłam jeść świństw podczas choroby, czasem tylko raz na kilka miesiecy sobie pozwole na cos niezdrowego. Słodycze, a szczegolnie żelki, to moja zmora. Mam nadzieje, ze sie z tym uporam aktywność fizyczna bardzo pomaga, głownie po ciężkim dniu w pracy, czuje sie taka oczyszczona

Jesli człowiek miał pewne schematy myślowe wypracowane przez niemalże 30sci lat zycia to nie zmieni ich z dnia na dzien. Ja widze po sobie, ze zrobiłam duzy postęp i jednocześnie mam świadomość, ze niemalże drugie tyle przede mną. Kiedys najpewniej odezwałabym sie do niego, dała sie sprowokować temu co aktualnie robi w moja strone, a tak to sie tylko przyglądam z boku i nie robi to na mnie takiego wrażenia jak jeszcze 2 miesiące temu. Jestem zadowolona z małych kroków jakie poczyniłam. Coraz lepiej mi samej ze sobą, lubie takie dni jak dzis, ze zrobiłam trening, wypiłam kawe, nałożyłam maseczkę na twarz. Nic ani nikt mnie nie goni Pozniej ide na kolacje do Kumpla, ma ugotować moja ulubiona potrawę z okazji zbliżających sie moich urodzin.

Na kawe umowilam sie po 12.02 - wtedy dopiero bede miała troche czasu wolnego. Ciekawe czy wystarczy mu cierpliwości

Kata dokładniej 41. W zeszłym tygodniu ucięłam kontakt z myśliwym, któremu wprost napisałam, ze to nie moja pora. Zreszta, po tym jak sie dowiedziałam, ze jest myśliwym i wiecej z nim pogadałam, uznałam, ze nie jest to typ faceta dla mnie. Różnica wieku 10 lat nie miała dla mnie żadnego znaczenia. Tak samo jak 12scie mnie nie przeraża zupełnie. Ten jednak zainteresował mnie sobą duzo bardziej, przede wszystkim dlatego, ze jest zaradny, wydaje sie miec poukładane w głowie, nie wypytuje o moje porażki miłosne i sam nie opowiada o swoich Rozmowa rozwija sie w sposob naturalny i tematy nie sa wymyślane na sile, a po prostu sie kreca. Zobaczymy. Na ta „kawe” sie wybiorę jesli wykaże sie cierpliwością

Nie musisz się przed nim tłumaczyć dlaczego nie dasz rady. NIE zawsze powinno oznaczać NIE. Wygląda to trochę natarczywie, że próbuje Ci już wciskać, że będziecie szczęśliwi, nawet jak się ta znajomość dobrze nie zaczęła (chyba, że coś przeoczyłam).  Może po prostu krótki komunikat - Nie chcę się z Tobą spotkać?

EDIT bo doczytałam

Może po prostu przestać odpisywać? Przekracza Twoje granice...

Dziwne. Myśliwy nie naciskał, zaakceptował i uszanował moja decyzje. Nie dalam sie ani razu wyciągnąć, poznaliśmy sie w mojej pracy.

Ja, od kiedy sie rozstałam, nie byłam na żadnej randce. Z jednym facetem sie spotkałam, ale juz sie znaliśmy wcześniej i ja traktowałam to typowo po koleżeńsku. Tym razem nawet mam delikatna ochotę sie spotkać, ale nie nastawiam sie na żadna bliższa relacje.

Ja mam spore grono kolegow i lubie z nimi spędzać czas fajne, dobre chłopaki.

#Jazz i Pyłek nie życzę wam ciągłych rozstań nikomu tego nie życzę wręcz przeciwnie.

Dożywotnio to Wy macie być szczęśliwe a to nieuchronne obojętnie co się stanie i co kto  o tym  myśli.
Jedyne co jest pewne ,stałe i trwałe w życiu to zmiany.
Wiadomo to tylko "zwykłe " forum i jeden z 101,706 tematów  jak znikniecie
to kogoś i czegoś zabraknie zwyczajnie po ludzku  takie jest życie i wasze prawo,
Wasza obecność i doświadczenia tutaj są cenna ,refleksje , odkrycia wątpliwości ,nadzieja, power ,humor nawet pisanie o powszednich zmaganiach i codziennych duperelach jest bardzo ważne,
To jest inspirujące budujące dla wielu ludzi czytających ten temat dla mnie to oczywiste.

Kata ,Promyczek, wyimaginowana ,Goldenna i wiele innych osób ujawniają i uwalniają swój  pozytywny potencjał pomimo tego co przeszłyście w życiu i to ,że się nie poddajecie rozpaczy.Warto poznać i budować życie poznając siebie również i w słabościach to czyni nas naprawdę wolnymi ludźmi wiem to wielkie słowa (staruszkowie tak gadają czasem ) ,ale tak jest.Mam  szacunek i sympatię dla Was.
Radość mimo łez jest przepiękna.

(alem się znowu napisał )

Robię zaraz mielone kotlety bo po zupie gulaszowej jak po śniegu ,ani śladu.

Nieustająco Trzymajcie się

Cieplejszy wieje wiatr.

Miłego nadchodzącego wieczoru.

Pomidorowa jest królową zup

Podatki to ta ciemna strona mocy . ale do końca kwietnia jeszcze spokojna czaszka.
Dobrej zabawy Jazz to ta jasna strona

A propos snów moja droga mama (84lata)jakieś trzydzieści parę lat temu miała sen że umrze 2 lutego i każdego roku odczuwamy wszyscy znający temat tego dnia niepokój a broń boże coś jej powiedzieć i wspomnieć o tym - ach te sny.Aby do jutra .

Goldenna możliwe :* sa boskie, jak będziesz miała kiedys okazje to sprawdź w Douglas jak pachna mysle, ze by do Ciebie pasowały

Edit: ja juz po kolacji :-) Kumpel ugotował moja ulubiona potrawę skubany jest mistrzem w jej przyrządzaniu *_* nałożył mi niezły kopiec i podglądał czy dam radę tyle zjeść.. cóż.. zjadłam wszystko, na co on rozbawiony: nałożyłem Ci tyle samo ile nakładam sobie jak jestem bardzo głodny
Zaznaczam, ze kolega ma +|- 190m i wazy lekko 100kg 
Miłość do jedzenia to jedyna, która mnie nigdy nie zawiedzie

„Jakie to dziwne
tak bolało
nie chciało sie żyć
a teraz takie nieważne
niemadre
jak nic”

Jazz, nieźle ,spali się i grunt ,że wieczór udany
Wymig, ogórkowa to też moja miłość i nawet umiem ja zrobić ,za to placki ziemniaczane- nie. Ani kawałka nie zjem...

Ja miałam znów sny cała noc z eksem. Mówicie ,że się pamięć oczyszcza niech się oczyszcza, byle szybko i niech o tych snach nie pamiętam.

Dziś słońce i wiatr ostro wieje, więc może pobiegam w końcu ,przewieje cały syf w powietrzu i można oddychać

Co do sprawy tego pana,nie jest to proste ,napisał że się dostosuje do mojego tempa i będzie czekał tak długo jak tego potrzebuje, że jest oczarowany ,że nie odpuści- jednym słowem. Jak chce czekać niech czeka, ja napisałam jak u mnie ,nie biorę odpowiedzialności za niczyje nadzieję, napisałam wprost jestem w porządku.

Wyimaginowana ja tez jestem drobnej budowy, a zjeść potrafię naprawdę duzo ogórkowa pycha, placki tez pycha moja Mama jest ogromna fanka placków

Kata dokładnie tak. Współczuje Ci tego typa, jakis nawiedzony jest. Ja bym sie od niego totalnie odcięła i tyle.

Pyłek <hug>

Mi sie dzis śniło, ze uprawiałam seks z jakimś grubasem a on miał tak dużego, ze nie bardzo mogliśmy.. porażka! Juz wolałabym zeby przyśnił mi sie eks Hahahaha

Hahahaha o matko dobrze jednak że mi się ex śnił jednak może być coś gorszego padłam

Pyłku moze :c

Kata wierz mi, ten koleś nie był ani troche apetyczny ja bym nie pisała nic. Juz dosc zrobilas by dac mu do zrozumienia, żeby dał spokój. Chce czekać i marnować czas, jego wybór

Kartacze to cosw stylu pyz? Moim rekordem ostatnio było zjeść 40deko pistacji aż mni nie dobrze było :-P.
Chyba odpuszczę dziś zrobię sobie spacer to będzie lepsze

Ja mam dziś jakaś chandrę wszystko mnie wkurza w moim wyglądzie masakra sama ze sobą nie mogę wytrzymać idę na długi spacer może ochłonę miłego dnia wam życzę

Pyłku skad ja to znam:D od kiedy scielam włosy, mam codziennie „bad hair day” i nie podobam sie sobie

To ja się dziś wyłamuje, kapuściany głąb mi się nie śnił, ale niestety nadal pojawia się po przebudzeniu. Ale zjadłam tatowy żurek z jajeczkiem i kiełbaską, zrobiłam makeup (mimo, że nigdzie nie ide - to chyba nienormalne) i ............ nie wiem co dalej xd

Jazzmine, spoko. Ja jeszcze w pizamce i napewno cały dzień bez makijażu opitolilam czekoladę słodycze to moja zmora, moge jeść codziennie,najlepiej tylko to
Czytam sobie ,ale tak co strona to w ścianę i tak mi schodzi.

Paslawek ,No niezle, a Mamuske pozdrów ,uwielbiam takie akcje

Pyłek,
Ja mam tak z paznokciami ,No mam słabe, ciągle je skracam ,owszem maluje ale do pieknych szponów to daleko i chyba nigdy...

Goldenna,z wlosami takimi jak my mamy jest tak,ze po akcji regeneracji jest fajnie jeden dzień potem znów szopa. Ale chyba jestem dobrze obcięta bo mi się dość ładnie falują, ciekawe jak dlugo

Kocham żurek ! I tez wszystkie kwaśne zupy. Ojej, może na basen się zbiore,ale jeszcze boję się o to ucho...Ale wszyscy jadą w sensie rodzinnie więc może się zawine.

Lady Loka, z tego co piszesz to Ty go chyba nawet nie bardzo lubisz a co dopiero kochasz. ?
Może to małe mieszkanie ,zdaje sobie sprawę że taka mała przestrzeń dobija i trudno o intymność, czas dla siebie. Może pomyślnie o czymś większym jeśli chcesz z nim być, bo jeśli nie no to nie ma tematu.

Tak sobie pomyślałam ...czy Ty kiedykolwiek mieszkałas z kimś innym niż z rodzicami w dużej przestrzeni ? Ale tak Np z koleżanką, itp? Bo może chodzi o to,ze nie masz w sobie takiej otwartosci bo nie nawyklas do mieszkania z kimkolwiek ...tak mi się to trochę kojarzy z osobami dość skupionymi na sobie i swojej świętej przestrzeni bez kompromisów na innych. Ale to luźna myśl.

A tak po prostu to chyba już podjelas decyzję, tak mi się wydaje....
Poza tym ja się nie znam za bardzo już na relacjach i decyzjach.

O matko aż nie wierzę w to co czytam tak dobrze wam szło :-\ pamiętam jak mówiłaś o od poczynku mówiłam że szybko a ty mówiłaś że to nie od was itp. coś musiało się chyba wydarzyć poważnego .... Bo samo ciasne mieszkanie to chyba nie problem . Sama mieszkam w piętrowym domu mój pokój ma 30metrow ale jakbym kogoś kochała to przeprowadziła bym się do 30metrowego mieszkania . Mam pytanie kochałaś go w ogóle ?

Lubię go. Lubię z nim rozmawiać, mamy podobne poglądy na dużo sytuacji, stał się przez ten czas moim przyjacielem, ale też sam narzucił na mnie dużą odpowiedzialność za siebie, bo tak naprawdę bardzo wcześnie usłyszałam, że on mnie nigdy nie puści, że jestem dla niego wszystkim, że jestem dla niego najważniejsza, że beze mnie to tylko skakać z mostu i to mnie trzyma teraz najbardziej, bo jest naprawdę bardzo fajnym człowiekiem, a ja nie chcę go zranić, a zranię i mam tego ogromną świadomość. Z jednej strony widzę szare barwy jeżeli chodzi o wspólną przyszłość, ale tak samo widzę to, że jego w moim życiu nie będzie, bo chciałabym, żeby był.

Właśnie ja nigdy nie mieszkałam z kimś. Miałam u rodziców swój pokój, ale przy takim metrażu to pół dnia mogliśmy sobie nie wchodzić w drogę i przyzwyczaiłam się do tego, że mam tej swojej przestrzeni dużo. No i tak, wiem, że mam trudności w tym, żeby kogoś wpuszczać do swojej przestrzeni albo z kimś moją przestrzeń dzielić. Jestem tego świadoma.
Zresztą moi rodzice tak funkcjonują, że dużo czasu spędzają osobno nawet jeżeli są w domu razem. Wiem, że to nie jest dobry przykład, bo oni są małżeństwem od 27 lat, ale właśnie takie coś by mi pasowało chyba najbardziej. Żeby każdy miał własną przestrzeń i nie tak, że chcę sobie włączyć film to za chwilę mam towarzystwo bo włączyłam telewizor. Albo jak chcę poczytać książkę, to przychodzi do mnie rozmawiać.

Czy przeżywam to nie wiem. Bardziej jestem zmęczona. Kochałam bardzo. Naprawdę, w zeszłym roku nie wyobrażałam sobie dnia, żebyśmy się nie widzieli. Coś mi odwaliło po wakacjach, jak ja zostałam w Krakowie, on pojechał do swojej mamy i nagle okazało się, że go nie ma. I tak minął miesiąc, gdzie jak coś się działo, to nie miałam się do kogo przytulić, po intensywnym czasie razem, wspólnych wakacjach została mi pustka plus rozmowy na skype, które po kilku dniach zaczęły mnie bardziej irytować niż cieszyć i jak już wrócił, to dla mnie to nie było to samo. Tylko wtedy miałam poczucie, że jest już za późno, żeby się z tego mieszkania wycofać, on już był w trakcie przeprowadzki, ja myślałam, że mi to minie samo jak się znowu przyzwyczaję do jego obecności, ale to nie mija, bo ciągle gdzieś się mijamy w naszych oczekiwaniach. Potem miałam dużo stresu, nowa praca, przeprowadzka jednocześnie, trochę konfliktów z rodzicami, przez parę tygodni nie mogłam sobie znaleźć miejsca, bo miałam poczucie jakbym sama siebie pozbawiła własnego miejsca na ziemi, które do tej pory było w moim pokoju, a teraz jest nigdzie, bo to mieszkanie jest wynajmowane, a nie nasze + strasznie tęskniłam za moimi kotami, które zostały u rodziców. W międzyczasie mega dużo rzeczy wyszło i ciągle wychodzi w tym mieszkaniu do naprawy, też już jestem tym zmęczona, dużo miałam na głowie, bo on się uczył tego, że trzeba myć naczynia, że ja oczekuję, że zrobi czasami pranie, że pojedzie na zakupy itd.
Nie mam pojęcia, co mi w mojej durnej głowie przeskoczyło wtedy w wakacje, gdybym wiedziała, to tak naprawdę byłaby to dla mnie cudowna recepta na odbudowę związku. A ja pojęcia nie mam jak wrócić do tego, co było.

Nie mam decyzji. Teoretycznie ok, mogę dawać szansę, mogę próbować żyć dalej w ten sposób, może to stres, nerwy, może potrzebuję po prostu czasu, może się jeszcze przyzwyczaję, ale w praktyce to nie wiem na ile to jest możliwe i realne.
Bo podejrzewam, że z kim bym nie mieszkała, to moje odczucia byłyby dokładnie takie same, bo zawsze to jest ktoś, kto wchodzi w moją przestrzeń. A jednocześnie nie da się tworzyć relacji mieszkając na dwa mieszkania.
Pomaga mi jak wychodzę sobie po pracy sama na miasto na kawę, ale my razem też na tyle rzadko wychodzimy razem, że jest mi głupio bo wiem, że chciałby wyjść ze mną gdybym tylko zaproponowała.

Nawet zastanawiam się czy to jest tema na jakiegoś psychologa może, ale sama nie wiem co bym powiedziała i wydaje mi się to strasznie głupie

Lady Loka, mi się tak wydawało dawni temu,ze nigdy nie będę umiała z nikim zamieszkac, że moja przestrzeń jest najmojsza,ze ja i moje odczucia to coś absolutnie apriori i nie wpiszcze nikogo do siebie. Perspektywa -na szczęście mi się zmieniła mieszkając w różnych miejscach, nawet w jednym pokoju z aneksem kuchennym i dwoma kotami plus kumpela. Przestałam być w epicentrum swojego komfortu.
Uważam,ze powinnaś to dla siebie zrobić i swojej przyszłości albo terapeuta albo praktyka . Jak chcesz być kiedyś z kim to zawsze ludzie później podejmują decyzje o mieszkaniu, a niestety nie da się ani mieszkac z kimś az tak skupionym na sobie ani na dwa mieszkania. Nie twierdzę ,że jestes AZ tak skupiona na sobie ale uważam,ze za duże znaczenie przypisujesz tej swojej przestrzeni. Bo ona jest ważna ,ale nie najważniejsza.
Reszta jest kwestia pochodna mieszkania razem. Bo jest to albo to co wyżej albi pierwszy serio związek z mieszkaniem i chyba zwykle takie się gdzieś tam wysypuja...
Jedz do rodziców. Zobacz jak się czujesz,czy tesknisz. To nie jest łatwe, zwłaszcza jak kogos jednak jakoś darzymy uczuciem. Przepraszam że zapytam , nie ma związku ale z ciekawości ,jesteś jedynaczką ?
Edit. Może się mylę. Sama nie wiem

Loka kazdy ma potrzebe mniejsza lub większa posiadania własnej przestrzeni i zeby cos było tak, jak lubi. Ja nie lubie bałaganu i zawsze sprzątałam jak głupia, dzis wiem, ze bez potrzeby. Para spodni na krześle, kilka talerzy w zlewie, skarpetki na podłodze.. co za różnica, skoro mozna ten czas spożytkować inaczej, w duzo przyjemniejszy sposob, niz wiecznie jadąc na szmacie. Tez mam swoje natręctwa i udało mi sie je zwalczyć mniej lub bardziej, to zweryfikuje kiedys nowy związek i wspólne mieszkanie.

Mysle, ze kompletne szaleństwo, w dobrym tego słowa znaczeniu, na czyimś punkcie nie musi byc pozbawione racjonalnego myślenia. Po prostu w pewnym momencie pojawia sie w naszym życiu ktoś, dla kogo zdolni jesteśmy do zmiany niektorych swoich nawykow i robimy to z przyjemnością.

Przypominasz mi troche moja przyjaciółkę. Weszła w związek z facetem, którego z czasem nauczyła sie kochac, nie było fajerwerków i wielkiego bum. Nie twierdze, ze ta relacja nie jest dobra. Wydaje mi sie, ze jednak moze łatwo nia zachwiać w przyszłości jakieś silne zauroczenie, bo wcześniej nie przeżyła czegoś takiego i nowe emocje mogą ja pochłonąć. Oczywiscie życzę im jak najlepiej, bardzo lubie jej faceta i sa dla mnie bardzo zgranym duetem. Byc moze ona, jak i Ty, macie inne podejscie do budowania relacji i ono pod pewnym względem jest zdrowe, poukładane i mocno przyszłościowe.

Jednak nie jestescie zbyt długo razem, mieszkacie ze sobą relatywnie krótko i wydaje mi sie, ze skoro juz targają Tobą takie uczucia to warto zastanowić sie nad tym, czy jest sens nadal w to brnąc. My Ci nie powiemy jaka decyzje masz podjąć, bo jesteśmy zupełnie rożne i nie przeżyjemy zycia za Ciebie. Sama wiesz najlepiej co jest dla Ciebie dobre.