Co robicie, żeby nie myśleć?

Miedzy Wami wszystko dobrze ?
To dlaczego masz nie myslec ?
Nie lepiej myslec o tym, gdzie razem pojdziecie, co zrobicie ?
Czy moze zazdrosc Cie zzera ? Myslisz, ze wlasnie jest z inna, albo ze rozmawia z innymi a nie z Toba ?

I jest powód dla którego nie lubię wyobrażać sobie, co zrobimy kiedy wrócę. Boję się, że kiedy przyjdzie ten moment, nie będzie już "nas" a mi zostaną gorzkie fantazje

Jeśli mam być szczera, jak na spowiedzi, to zastanawiałam się nad tym intensywnie przez kilka tygodni
Na początku myślałam, że tak. Że to coś głębszego.
Potem jednak doszłam do wniosku, że bardziej niż na nim samym, zależy mi na tej bliskości. Wiem, że nie tworzylibyśmy udanej pary. Za dużo nas dzieli.
Chciałabym, żeby było tak jak ustaliliśmy. Bliskość i seks (kiedy jest taka możliwość), bez większej rozkminy. Problem w tym, że on nie dotrzymuje danego słowa. Prosiłam go, żeby odpisywał, ale są takie dni, kiedy mimo wszystko tego nie robi. W tym momencie nie odzywamy się do siebie od tygodnia. Chciałabym, żeby inicjatywa wyszła z jego strony... Myślę, że w tym wszystkim najbardziej cierpi moja duma i nie mogę się z tym pogodzić. Dlatego chciałabym odwrócić swoje myśli i szukam dobrego sposobu
Ta relacja odpowiada mi też dlatego, że nie chcę tutaj kogoś poznawać. Już miałam chłopaka stąd, kiedy mieszkałam tu poprzednio. Musiałam wrócić, skończyło się złamanym sercem, które zbierałam przez dwa lata... Teraz marzę o powrocie do kraju i miejscowy chłopak znowu by wszystko utrudnił. Mam też już dosyć obcokrajowców, z mężczyznami trudno się dogadać nawet kiedy nie dzieli nas język i kultura...

Iceni, masz dużo racji Zgadzam się w 100%.
Na razie aż tak mi nie zależy, teraz płacę cenę niewielką, bo jestem daleko. Nie rozumiem po co on się chciał w taki układ pchać, w sumie teraz nic z tego nie ma. Może czegoś nie zauważam?
Jestem realistką i wiem, ile mogę od niego dostać. Nie mam w tym momencie alternatywy, więc się zgodziłam. Zdaję sobie jednak sprawę z tego, że jest tu time limit Dlatego zamiast wymagać więcej od niego, chcę zapanować nad swoimi myślami i maniakalna naturą Przyda się taki trening, bo już się boję co będzie jak się zakocham na serio... Z poprzednim chłopakiem też nie było kolorowo, ale on był maniakiem pisania i nie było dnia, żebyśmy nie wymienili min. 20 wiadomości...

Hmm, może to niegłupi pomysł każda rozmowa z koleżanką kończy się na jednym temacie - na nim. Z facetem, zwłaszcza jeśli mielibyśmy wspólne zainteresowania, pewnie byłoby inaczej. Mam dwóch przyjaciół płci męskiej, ale to nie typy do codziennych bezkresnych pogaduszek Dziękuję za radę

Jakos nie wierze, ze to jest uklad i tylko uklad.
Uklad na odleglosc.Spotkania rzadkie, bo dzieli Was odleglosc.Zwiazek na odleglosc jeszcze moze istniec, chociaz i to jest trudne.Ale uklad na odleglosc ?
I na dodatek on lamie warunki ukladu, skoro sie nie odzywa przez tydzien...
A Ty sie zamartwiasz.
Co zrobisz, jesli sie zakochasz w nim ? Skoro jeszcze sie nie zakochalas ? A jak sie zakochasz w kims innym ?
Zerwiesz uklad, czy bedziesz dalej w ukladzie ?
I wez pod uwage, ze to samo dotyczy jego.On tez moze sie zakochac.
Ale moze to ja jestem staroswiecka.

Ok, widzę, ze jestes krok do przodu. Tak, to co napisalas o ojcu itd.  prawdopodobnie ma duzy jesli nie zasadniczy wplyw.

Natomiast to nie jest tak, ze jestes mloda i mozesz sie pobawic w ten sposob.

Po pewnym czasie to sie staje nalogiem i moze nadejsc taka chwila, ze bedzie ci sie trudno wyrwac z tego kregu.

Uzaleznienie od czatowania/wirtualnych znajomosci jest dosc powszechne. I niestety bardzo wypala emocjonalnie.Najpierw zaczyna sie od sprawdzania telefonu 5 minut po przebudzeniu i rozczarowania jezeli nie ma wiadomosci, potem zaczniesz sprawdzac po 20 razy czy aby nie rozmawia z kims innym i zaczniesz byc zazdrosna o kazda minute podczas ktorej rozmawia, ale nie z toba.

Potem zaczniesz dazyc do jakichs deklaracji z jego strony, zastanawiac sie nad "dalszym sensem" zeby uslyszec, ze oczywiscie wszysrko jest ok. I po takim OK przez 3 dni bedziesz sie czula dobrze a potem hustawka zacznie sie znowu. Zamiast byc dla niego mila bedziesz roszczeniowa.

To juz nie bedzie przyjemnosc  tylko glod narkotykowy. Bedziesz rozdrazniona kiedy on nie bedzie pisal, bo jak  kazdego narkotyku bedziesz chciala wiecej.

Niestety poniewaz rzecz dotyczy emocji tego glodu nie zaspokoi byle jakie czatowanie - to musi byc konkretnie ta osoba aby poczuc sie na haju. I kiedy on bedzie pisal bedziesz szczesliwa, usmiechnieta, lekka i cala w skowronkach.

To nie jest "uklad", to nigdy nie bedzie "zwiazek" to jest uzaleznienie...

Albo sobie postaw surowy limit (na przyklad dwa dni w tygodniu) albo wyrzuc telefon / komputer

Chcesz bliskości ? Znajdź sobie faceta na miejscu. Taki układ jaki opisałaś jest dziwny i szkoda na nie czasu bo tylko człowiek się niepotrzebnie biczuje i męczy..

Cześć, natknęłam się na ten wątek przypadkiem, a okazało się ze i mnie on dotyczy - w kontekście uzależnienia się od ludzi. Za każdym razem robię to samo, te same błędy...dochodzi niemal do stalkingu z mojej strony gdy on nie odpisuje. Ciągle sprawdzam komunikatory, chodzę wkurzona, a kończy się to pretensjami. Postanowiłam dziś napisać mu wiadomość, że już nie będę sama pisać ani pytać. Napjsalam, ze go kocham, ale nie chce nie chce myśleć o tym wszystkim na okrągło bo to mnie zabija i jeśli chce niech sam się kontaktuje. Równocześnie z tym skasowalam te wszystkie cholerstwa żeby nie kusilo mnie sprawdzanie co chwilę. (U mnie też związek na oodleglosc i moja połówka ma kryzys. Fatalnie się czuję i nie wiem co robić, ciągle o tym myślę a nie mogę się skupić na pracy. Poradzcie co robić nic nie pomaga bo moje myśli są tylko z nim)

baby23.Zobacz, co sie stalo.
Chcialas sie poradzic, co robic, aby ciagle nie myslec o Twoim facecie na odleglosc.
Mozesz szydelkowac, jezdzic na wrotkach, rozmawiac z innym.I tak czas zleci.
Ale forumowicze wyciagneli z Ciebie informacje, ze masz inn problem.Lubisz facetow, o ktorych musisz sie starac, ktorzy sa trudniej dostepni.
I oazalo sie, ze masz inny problem.Nie jak zabic czas, zajac sie czym innym, zeby nie myslec, nie pisac do swojego patrnera, z ktorym zawarliscie uklad.To napisalam ze zlosliwoscia,bo dalej w ten uklad nie wierze.
Gdyby ten od ukladu teraz zaczal wypisywac od rana do nocy, wykazywal ciagle zainteresowanie Toba, to co bys zrobila ? Bys sie odsunela.
Boisz sie zwiazkow, blizszych relacji.
Pomysl sama.Dlaczego zawarlas uklad z kims, kto jest daleko   ? Przeciez to uklad, umowa, bez uczucia...
Bo tak Ci wygodnie, bezpiecznie.Oklamujesz sama siebie.Jestes jak psiak, ktory chce byc glaskany, ale jak ktos sie zbliza, to sie boi.Nie ma sie czego bac.Musisz wyjsc zza tej szyby, za ktora sie ukrywasz.
Pogadaj z jakims psychologiem, moze sama poczytaj odpowiednia literature.
Bo takim postepowaniem wyrzadzasz sobie krzywde,
Powinnas sie otwierac na mezczyzn, poznawac, doswiadczac zlego i dobrego.Izolowanie w niczym Ci nie pomoze.
To jedno.
A drugie - docen tych dobrych facetow.Tych ktorzy moga Ci dac cieplo,szacunek, zaufanie.A nie zabiegaj o tych nieprzystepnych.
I wypisz sie z tego ukladu...Po co Ci to ?
Zadalas pytanie, co zrobic, zeby nie myslec.Nawet gdyby istnialy tabletki na niemyslenie o konkretnej oosobie.Polykasz,i nie myslisz przez dwa tygodnie.
Ale te dwa tygodnie mijaja.I co dalej ? Bedziesz ciagle brala tabletki ?

Cześć ponownie
U mnie to 9 tyś  kilometrow, kosmos. Do tej pory było tak ze miałam kryzysy A on wspierał. Mówił że damy radę, będzie dobrze a ja raczej zastanawiałam się nad wypisaniem z tego związku bo zawsze byłam realistka (poza tym dla mnie to na początku była zabawa, nie sądziłam że się zaangażuje . To właściwie on ppdtrzymywal nasz kontakt, on prosił o rozmowy itd A ja się wkrecilam ). Teraz role się odwrocily. Chyba spadły mu różowe okulary. Mówi ze nie daje już rady psychicznie, ze rozmowy to nie to samo i co zrobimy kiedyś  (chodzi mu o miejsce zamieszkania). Wraz z wątpliwościami widzę że się odsunal. Nie wiem czy jemu jeszcze w ogóle zależy lecę do niego niebawem (znaczy w sprawach służbowych ale do jego miasta, na tydzien ) ale nie wiem nawet czy się cieszy. Nie chce go męczyć i zaproponowalam mu przyjaźń na razie. Zobaczymy co będzie kiedy pojadę tam na dłużej (w przyszłym roku jadę tam w interesach na kilka miesięcy). Nie wiem czy dobrze zrobiłam proponując to Ale chyba lepsze to niż dramatyczne zrywanie.  Czuję bowiem ze się na to zanosi.

U mnie to bardzo podobna odległość Rozumiem, że to on wyjechał? A jakie są perspektywy powrotu?
Czyli przy pierwszym spotkaniu postanowiliście być razem?? Może to był trochę za duży krok
Myślę, że powinniście się oboje zrelaksować, macie dosyć duże ciśnienie, może lekko bez sensu. To jest właśnie ten problem - przez taką odległość i różnicę czasu nie jesteś w stanie zawsze wiedzieć co czuje/robi dana osoba. Łatwo jest się wzajemnie oszukiwać. Najlepszym rozwiązaniem, na czas rozstania, jeśli nie jest się w trwałym związku, jest trochę odpuścić. To jest to co właśnie próbuję zrobić

Jeśli nie wierzysz w psychologów, sama coś na ten temat poczytaj Nikt nie każe Ci od razu lecieć na sesję

Ja z kolei mam od wczoraj ten problem, że zastanawiam się nad sensem wszystkiego. Głównie dlatego, że ten człowiek w kółko powtarza, że zaraz się odezwie i nigdy tego nie robi Wiem, że ma swoje życie, ale wysłanie jakiejś wiadomości zajmuje max 1 minutę. I wiem doskonale co mi wszyscy powiedzą - ma mnie gdzieś... Nie zamierzam się z tym kłócić... Ale chyba potrzebuję czasu, żeby wszystko przetrawić. Już tak niedługo wracam do domu na jakiś czas... Wolę wszystko załatwiać w 4 oczy, a nie przez telefony.

Napisałaś, ze twój wraca do domu za jakiś czas. Tzn macie szansę wyjaśnić sobie pewne sprawy, tylko czy on chce? Mam wrażenie, ze jest dość zamknięta osobą i albo nie potrzebuje tak częstych kontaktów  (np jest zajęty praca? Ja to rozumiem bo czasem jak się wkrece to dopiero wieczorem odpisuje ludziom na smsy itp). Może być tak, ze dla niego to jest zbyt wirtualne by traktować Ciebie poważnie. Tzn on uważa ze nie ma sensu się angażować i nawet jeśli mu pasujesz to on wie ze jesteś za daleko by brać to na poważnie i z tego względu ułożył sobie w głowie odpowiedni obraz tej znajomości.  Myślę ze on jest realista stąd ten dystans. A gdy wraca do Polski spedzacie czas razem? Jak on Ciebie wtedy traktuje? Jestem ciekawa jak on określa waszą znajomość.

Dopiero co wyjechałam, nie miałam jeszcze okazji wracać, to będzie pierwszy raz.
Jak on to traktuje? Zaproponował mi bardzo konkretne rzeczy, które też mi pasują. Mówi, że chce być blisko i być oparciem, oprócz tego strona seksualna. Ale mówi też, że to nie jest typowy "związek" bo on się do takich nie nadaje.
Myślę, że nie problem definiowania tego jest najważniejszy. Mi nie chodzi o wielką miłość. Przeszkadza mi po prostu, że mówi jedno, a robi drugie. Mówi te rzeczy nieprzymuszony, to nie ja zaczynam temat. Mógłby mnie po prostu olać, co bym mu zrobiła z drugiego końca świata? Już sama nie wiem co myśleć, czasem mam ochotę się wyłączyć

Tydzień to rzeczywiście niewiele, ale może wystarczyć, żeby odświeżyć uczucie Zależy jak to rozegracie, ile czasu spędzicie razem. Myślę, że ten wyjazd da Ci wgląd na to jak ta sytuacja teraz wygląda. Do tego czasu nie podejmuj żadnych pochopnych decyzji. Grudzień to niedługo!

Ja dokładnie za dwa miesiące wracam do Polski, na kilka tygodni. Cały kontrakt kończy mi się Za rok i 2-mce. Nie zamierzam go przedłużać z wielu względów, więc to data finiti. Do tego czasu pewnie wiedziona tęsknotą wrócę nie raz Mi się po wyjeździe jakiś dziwny patriotyzm włączył!

Wydaje mi sie, ze dobrze, ze rozwazasz wyjazd, ale nie rob niczego na sile. Chyba jest troche za wczesnie na takie decyzje. Pol roku, ktore spedzisz w jego kraju moze byc dobrym testem tej znajomosci. Wtedy bedziesz mogla myslec o wyjezdzie
Wiem, ze na pewno on pochlania wiekszosc Twoich mysli, a odleglosc to napedza. Za dnia staraj sie robic co masz robic, a wieczorem mozesz pozwolic sobie na troche fantazji i pomyslec jakie fantastyczne rzeczy bedziecie robic razem juz w grudniu!!