Agresywnie Tępię Facetów..

Och... Gosia Srosia... Mam dla Ciebie straszną wiadomość... Byłaś dla ludzi niemiła, opryskliwa, raniłaś uczucia. To tak jakbyś zaciągała długi... coraz większe i większe. Ale jak to z długami -- trzeba będzie je kiedyś spłacić. Być może teraz los zechce wyrównać rachunki, będziesz cierpieć. Niemniej za kilka lat być może znowu będziesz na zero. Zaczniesz od nowa, może będziesz milsza. Złych czynów nie da się oddzielić kreską i zacząć od nowa -- one są jak długi właśnie... Możesz teraz zacząć być dobra, ale długi bedzie trzeba spłacić -- tyle samo złych uczuć jakie wygenerowałaś u innych będziesz musiała sama przeżyć.

Chciałbym wiedzieć jak się to rozwinie na przestrzeni lat...

Gary, właśnie chodzi o to, że wszyscy uważają mnie za przesympatyczną, miłą i dobrą osobę.
Nigdy nie chciałam nikogo ranić tym, co robię czy mówię.

Swojego ostatniego faceta zostawiłam 3 miesiące temu, bo okazało się, że nie chcę podjąć wyzwania, jakim jest wyjechanie z rodzinnego domu i rozpoczęcie mieszkania ze swoją dziewczyną. Wybrał skoki spadochronowe, a nie mnie, więc postanowiłam się z nim rozstać.

Jestem bardzo zawiedziona takim obrotem spraw, jestem zawiedziona, że faceci w moim otoczeniu to głównie dupki. Mieszkają z mamusiami, które im gotują, piorą, wkładają majtki do szuflady.

Z byłym mam kontakt koleżeński. Dzwoni, opowiada jak to strasznie się czuje z tym, że mieszka z matką, a nie ma kasy na wyprowadzkę, bo wszystkie oszczędności wydaje na skoki, 7 stów jeden! Dziś też tam pojechał... Dostał wypowiedzenie w pracy, nie ma gdzie pracować od października.
Dlaczego niektórzy zachowują się tak nieodpowiedzialnie? Tak bezjajecznie... ?

Jest we mnie aktualnie taka ilość złości kierowanej w facetów, że nie wiem kiedy się jej pozbędę...

Tak czy siak, dzięki za odpowiedzi. Może za jakiś czas przejdzie

...serdeczne dzięki Wielokropku
Bardzo ładne krótkie przypowieści. Biorę je sobie do serca
Pozdrawiam

Przepraszam za błędy. Poprawiłam, co się dało, ale pisanie z telefonu to droga przez mękę.

A Ty Sony z czego się cieszysz / śmiejesz?  Niezrozumiała reakcja dla mnie. Tu się przykro robi i żal bierze za serce....

Wiesz SonyXperio, można komuś bardziej taktownie dać do zrozumienia że się nie jest otwartą na nową znajomość, jeśli ktoś nie jest chamski ani nachalny nie zasługuje na potraktowanie go z buta Dla Ciebie to wyraźnie powód do dumy, cieszysz się że mogłaś iluś tam kolesi potraktować jak biurwa petenta w urzędzie skarbowym, w sumie to tym kolesiom oddałaś przysługę i szanse na spędzenie czasu z kimś fajniejszym

Jeśli mój wpis potraktowałaś jak zaproszenie do jałowej czy jakiejkolwiek innej dyskusji, to zbyt wiele podpowiada Ci wyobraźnia Kończę off i żegnam ozięble

To nie rań. Bo zło wraca. Ale dobro też. A los jest brutalny i bezwzględny, nie ma przebaczenia. Tak wierzę.

Nooo... tak kobiety wychowują chłopców. Ale na pewno nie wszyscy tacy są.

No bo tacy są niewyrośnięci chłopcy. Nie martw się -- szukaj fajnego. Ale nie kasuj każdego. Czasem miły chłopak jest fajny... czasem lovelas jest super mężczyzną... różni są. Poznawaj, a nie kasuj.

Zobacz na żonatych wokół... Fajnych mężów. Są dobrymi mężczyznami? Wielu z nich, prawda? A wiesz... oni kiedyś byli wolni. I jakaś dziewczyna postanowiła z takim żyć. Nie są doskonali.

Więc nie złośc się na facetów, ale poznawaj i odrzucaj tych co są beznadziejni. Pamiętaj, że twój mąż kiedyś pewnie podejdzie do Ciebie pierwszy, albo napisze maila pierwszy...

Z mojego doświadczenia wynika, ze Gosia jest niestety bardzo typowa i reprezentatywna dla portalowego populacji powiedzmy 35+. Niżej juz nie rozmawiałem. To w większości są niestety kobiety po przejściach, ktore maja w sobie jakaś taka właśnie złość. Kiedys chyba napisze książkę o tym czego sie nauczyłem w 2015 i w 2016. Moja historia przypomina troche film Stardust/Gwiezdny Pył. Zamiast gwiazdki z nieba dla Victorii odnalazłem milosc tam gdzie sie jej zupełnie nie spodziewałem

Druga korzyść jest taka, ze jestem teraz duuuuuuuzo mądrzejszy

Magia tego forum wciąż mnie zaskakuje. Krytykujecie mnie, wyciągacie bardzo daleko idące wnioski, które nie są zgodne z tym, co o sobie słyszę, a wciąż w każdej wypowiedzi znajduje pewne spojrzenie, które mnie wzbogaca.

Z moim obserwacji, faceci wciąż będą bronić facetów. Uważacie, że powinnam była facetowi otwarcie powiedzieć, ze nie chce żadnych relacji i na dodatek pochwalić go za to, że miał jaja by podejść, zagadać i jeszcze powiedzieć, że jest ciekawy. Otóż NIE!
Ten sam facet powiedział, że moja agresja objawia się również w tym, że odbijam piłeczkę w dyskusji. A cóż powinnam robić? Uśmiechać się, szczerzyć jak głupi do sera w reakcji na wszystko co powiedział tak, by czuł się doceniony? Nie... Oglądając się dookoła siebie w tamtym momencie, widziałam jak wiele dziewczyn właśnie TO robi. Każdy ma prawo reagować tak, jak mu odpowiada.

Sugerujecie, że nie powinnam faktu, że w końcu go spławiłam uznawać za zwycięstwo. Nie, wcale tego tak nie traktuję. Po prostu zaskoczyła mnie moja własna reakcja, że znowu potraktowałam faceta tak oschle. Zaskoczyło mnie, że rzekomo odbijam piłeczkę, bo jakże to tak, żeby kobieta była w stanie prowadzić aktywną dyskusję? Dodam jeszcze, że na koniec skomentował to, co mówiłam słowami, że jestem bardziej inteligentna, niż mu się wydawało. Ten koleś ewidentnie szukał pościelowej przygody. Może wyglądam na głupszą, niż jestem w rzeczywistości.

Czytałam wszystko co pisaliście na bieżąco i wzięłam sobie wiele rzeczy do serca.
Wczoraj zupełnie nieświadomie opieprzyłam kelnera, bo zastrzegł sobie, że dziś piwo ma ciepłe i niedobre, a sok niestety tylko malinowy.... Nerwowo zapytałam czy to zachęta do zostania w tej knajpie, czy może mu nie odpowiadamy z grupą znajomych, bo schowaliśmy się tam w strasznej ulewie. Facet zbystrzał, zdziwił się, ale jakoś wybrnął z sytuacji... A mi zrobiło się okropnie głupio i poszłam go później przeprosić........ Zupełnie nie wiem po co tak reaguję, zwłaszcza, że tylko ja zwróciłam na to uwagę. Nikt inny z 6-osobowej grupy. Tak, pewnie powinnam sobie przyczepić jakiś żenujący słomiany medal.

Zastanawia mnie, że i Wy od razu reagujecie na mój wpis dość złowrogo. Krytykujecie, w większości faceci, hejt przeważa. Tak czy siak, dzięki nawet za te ostre słowa. Dziękuję za obiektywizm Garemu. Ty tłumaczysz, próbujesz coś wyłuskać z tego, co opisałam. próbujesz radzić.
Dzisiaj zrobiłam pewne postępy. Małe, drobne. Byłam miła dla nieznajomego, bo i on wydawał się być normalny, fajny. Zupełnie niezobowiązująca rozmowa ze ślązakiem na pracujących wakacjach nad morzem.

Poza tym, papuga z Monte Casino w Sopocie wylosowała mi bardzo dobrą wróżbę... hehe

Przyznam Wam rację, że z moim obecnym nastawieniem na pewno będę przyciągać tylko idiotów, nieciekawych gości. Emanuje ode mnie zła, obca mi energia. Nigdy tak nie było. Nie uważam też, że moi byli faceci byli nieciekawi. Wręcz przeciwnie, mieli szerokie horyzonty, własne pasje, którym się oddawali, byli inteligentni i mogłam z nimi przegadać całe noce i dnie.

Postaram się już tak nie kasować każdego po kolei poprzez klęczenie na grochu albo leżenie krzyżem w kaplicy Posłucham też Radia Maryja i wpłacę im na konto parę groszy....

Przemuś, nie chodzi o samą rozmowę, ale o to co mi uzmysłowiła
Ale fakt... już wiem, że przesadzam
Zamykam temat

Krytyka jest zawsze za darmo , wielu masochistów się w tym odnajduje a nawet to sobie chwali.
Ale w sumie jak kelner powiedział ze dzisiaj ma kiepski  towar to można było powiedzieć to się nawet dobrze bo jakiś rabat poprawiłby mi humor.
No chyba ze faktycznie przyszliście tam "smakować" piwo.

Gosia, mnie Twój post przypomniał siebie dawną, a czasem chce się coś z siebie wyrzucić, może trochę kogoś wesprzeć podobnymi doświadczeniami. Czasem błahostka uświadamia nam, że mamy z czymś problem, powielamy jakiś schemat. Warto przeanalizować, rozpracować, wyciągnąć konstruktywne (!) wnioski. Od czasu do czasu dzielenie włosa na czworo nie zaszkodzi.
Podobne Twoim spostrzeżenia poczyniłam i ja: są kobiety, które przymilają się i podlizują facetom. Nie lubię tego. Z natury jestem podobno sympatyczna i raczej można się ze mną dogadać, ale uśmiechanie się, gdy coś ewidentnie jest mi nie w smak, udawanie i ustępowanie, byle tylko gościa do siebie nie zrazić, nie jest w moim stylu.
Są też faceci, który nie lubią kobiet z własnym zdaniem i nadają im różne niepochlebne etykietki.
Ja nie opieprzam barmanów, ale jestem przesadnie ostrożna i zdystansowana. Czasami reaguję na wyrost, np. gdy mi obcy gość zaczyna pitolić jakieś głupoty i podteksty, wycofuję się, albo gaszę jakimiś wrednymi tekstami. Niby trzeba być asertywnym, ale czasem, że tak porównam, zabijam muchę strzelając z armaty
Tak, że myślenie, przyglądanie się sobie i swoim reakcjom - to procentuje.
Zapewne ciężka praca, ale jaka satysfakcjonująca, gdy pojawiają się rezultaty.

Piegowata, dokładnie tak. Reakcje w stylu "och, jesteś taki zabawny, że będę się śmiać z tych przeciętnych żartów do utraty tchu" do mnie nie pasują. I wcale nie uważam, że dziewcyzny, które tak reagują są gorsze. Nie, wcale nie. Po prostu mi takie reakcje nie odpowiadają. Miałam tak zawsze, ale nigdy nie mówiłam o swoim zażenowaniu tak otwarcie, jak teraz.

Beyonblackie, swojemu byłemu mogłabym swobodnie dokopać. Dzwonił dziś nawet do mnie. Pracy wciąż nie szuka, mówi że ma to w dupie. Chciał się za to pochwalić kolejnym skokiem spadochronowym i radością, jaka się z tym wiąże. Gdybym chciała, mogłabym mu dowalić mówiąc, żeby zaczął swoje życie i pracę traktować poważnie, bo żadna kobieta się nim już nigdy nie zainteresuje, ale po co mi to.... Chciał się pochwalić czymś, co go ucieszyło, zrobił to, ja się do niego uśmiechnęłam i wszystko w porządku. Ni mniej, ni więcej

.... ale wciąż przeżywam, że faceci ok. 30letni mają tak swobodne podejście do życia i nie myślą przyszłościowo.
Wkurza mnie to

Gosiu, on ma prawo żyć, tak jak chce. Tak naprawdę jesteś wkurzona, bo on nie robi tak jakbyś to sobie życzyła, stąd też wylewanie twoich frustracji i złości na bogu winnych, przypadkowych facetów. Kiedy pogodzisz się z życiem i z tym, że w większości nie jest tak jakbyśmy chcieli , popłyniesz z falą bez ograniczających cię projekcji, całe to napięcie w tobie minie. Zaczniesz wysyłać i pozytywne sygnały na zewnątrz, i przyciągniesz fajnych ludzi do siebie . Na razie jesteś chodzącą, sfrustrowaną bombą .

Gary, no wlasnie ja czuje, ze tam jest problem. Mnostwo uczuc zranienia, rozczarowania, które teraz się ulewają na caly swiat. Zreszta nie tylko o samo zranienie chodzi, ale również o to, ze jakos Gosia bylemu zazdrości tego, ze zyje sobie jak chce i jest w tym wyluzowany, podczas gdy Ona ma bardzo kontrolujących rodzicow od których ciagle nie potrafi się uwolnić. Z tej nuklearnej zupy powstaje agresja.

Były spobie spadochronuje? No i co z tego? Chcesz spadochronowac Gosia (czy nie wiem jezdzic motocyklem, projektować ciuchy, zalozyc kanal na yt), to się za to weź. Szybciej przejdzie ten foch.

Tak, zazdroszczę mu, że wciąż może być dzieckiem, choć mieszka z mamą, co go 'kastruje i zabija' - to cytat.
Nie zazdroszczę mu całej tej sytuacji, tylko tego, że on sam nie zdaje sobie sprawy z tego, że i sam marnuje czas. Sam twierdzi, że nie nadaje się teraz do związków, a mi ufa i wie, że zawsze możemy pogadać.

Prawda jest taka, że zazdroszczę mu tego luzu.... mimo tego, że sam zaznacza że jest sfrustrowany i nieszczęśliwy. W obyciu też jest mocno zestresowany, nawet w łóżku, niestety.

Dużo ostatnio się wydarzyło.
Moi rodzice się rozwiedli. Okazało się że mój Tata zdradzał mamę 25 lat, po czym wziął od kochanki kasę i się zawinął. Już ma nową babkę.
Boli mnie to niesamowicie... mam niesmak do facetów również przez to, choć Tatę kocham miłością bezgraniczną...

Gary, pisałam o tym dowalaniu, bo ktoś mi wcześniej zarzucił, że pewnie chciałabym to zrobić, ale nie mogę. A prawda jest taka, że ja mu wcale nie chcę dowalać. Życzę mu dobrze, lubię z nim rozmawiać, mimo tego, że nie podoba mi się to, jak się zachowuje.

Lilka, to fakt, że on po prostu nie zachowywał się tak, jak ja bym tego chciała. Nie był gotowy na coś, co dla mnie bylo naturalne. Chcialam z nim mieszkac. Byl nawet u terapeuty, ktory zrównał go z ziemią, wyjaśnił, że dziewczyna chce czegoś zupełnie normalnego i że pewnie go zostawię, jeśli nie zachowa się jak dojrzały facet. Nie zachował się.

Będę pracować nad tym, by pozbyć się tej złości i rozczarowania. Nie chcę jej na nikim wyładowywać....
Analizuję to, co się dzieje w mojej głowie. Wychodzę jednocześnie dużo do ludzi, nie siedzę sama w domu.
Jak jeszcze mogę się tego pozbyć?

Znasz takie powiedzenie marketingowe -- "nie ważne czy się o produkcie mówi dobrze czy źle, wazne że się mówi"?

Tak samo jest u Ciebie -- cały czas mielesz w swojej głowie swojego byłego faceta. Negujesz go, ciągle pielęgnujesz uczucia do niego, głównie złe. Ale nie jesteście już razem, więc przestań się angażować. NIE odcinaj się całkowicie -- jak dzwoni do Ciebie to rozmawiaj... ale nie angażuj się.

Całkowicie skup się na sobie. Ile masz lat, że kwestia rodziców tak Cię boli? Może ich sprawy nie mają wpływu na twoje życie?

Nie ma sensu tłumić uczuć. To jak tłumienie złego ogniska, złego ognia -- czasem lepiej, aby się przepalił, wypalił, aby została czarna ziemia.

Na pewno muszę stanąć na nogi w sensie emocji. Emocje są zachwiane, bo dużo się niedawno zadziało. Na pewno w tej chwili nie jestem gotowa na nowy związek, ale też na szczęście nic mnie do niego nie zmusza. Dopiero 3 miesiące minęły odkąd zostawiłam Michała.

Myślę, że rozwód rodziców budzi różne emocje u każdego, choćby już dorosłego dziecka. Zwłaszcza, gdy w wyniku takich czy innych informacji Ojciec przestaje się do dziecka odzywać. Mnie to boli mimo moich 27 lat i myślę, że nie ma w tym nic dziwnego. A nawet jeśli jest, też mam prawo do swoich dziwactw. Trudno

Lilko, wierzę w Twoją obietnicę i będę trzymać za słowo