Seks - jak długo czekać?

Do seksu z dziewczyną można doprowadzić już po kilkudziesięciu minutach znajomości, także takie dane nic ci nie dadzą.

Ale dobrze, napisze po krotce jak to z tym seksem jest. Dlaczego niektórzy mają po godzinie, a niektórzy po latach/po ślubie? Otóż, faceci nie mają żadnej blokady w głowie, widzą ładną dziewczynę są gotowi zaraz z nią iść uprawiać seks. Z dziewczynami tak nie jest, wszystko tkwi w ewolucji, dziewczyna ponosi ciężkie, biologiczne koszty ciąży, więc musi uważnie dobrać partnera. Dziewczyny nienawidzą słabych, miłych gości (oczywiście, żadna się do tego nie przyzna), albowiem, kiedyś, kiedy mieszkaliśmy w jaskiniach, kiedy samiec umarł to samica zostawała sama z dziećmi = pewna śmierć, więc natura wymyśliła prosty mechanizm, jak ktoś jest słaby, miły to podświadomość kobiety ucina seks, nie ma, ona to może tłumaczyć na setki sposobów, ale prawda tkwi w ewolucji.

Takie czekanie to bzdura, rozumiem czekanie, nie wiem, do max 21-22 lat (o wiek dziewczyny się rozchodzi oczywiście). Jak po tym okresie dziewczyna nikogo w sobie nie miała to jest tak, ponieważ:
- programowanie społeczne, religia, itd, (jeżeli cie naprawdę lubi to bardzo łatwo ją przekonać, że seks to nic złego, że się od tego nie umiera, ani nie idzie do piekła)
- nie znalazła nikogo odpowiedniego (w sensie jej hipergamia nikogo nie zaakceptowała),

Generalnie jak dziewczyna widzi, że jesteś słaby to seksu z nią nigdy nie będziesz miał. Ślub tutaj niczego nie zmieni, ona z tobą jest prawdopodobnie dla pieniędzy, jesteś beta-bankomatem, seks dostaniesz tylko w zamian za zasoby (pieniądze).

Czemu natomiast niektórzy goście nie muszą czekać lat tylko godziny/dni/tygodnie? Bo dziewczyna ich lubi, podświadomie. Od dziewczyny będziesz miał seks tylko wtedy, gdy jej hipergamia uzna, że ten gość jest ode mnie dużo silniejszy, jestem od niego gorsza, mogę z nim być, kocham go. Inaczej nie ma szans na seks. Niektórzy są pewni siebie i po prostu nie cackają się z dziewczynami, one się ich podświadomie boją, a jej ewolucyjną drogą obrony jest oddanie się samcowi. Żadna dziewczyna ci tego nie powie, dlatego ja ci to piszę.

Seks od dziewczyny dostaniesz tylko:
- w zamian za zasoby (pieniądze, ale tylko po misjonarsku, pod kołdrą i przy zgaszonym świetle, "bo ja taka nie jestem"),
- gdy jej hipergamia cię lubi, jest tobą seksualnie zainteresowana -> wtedy nie powie ci nie, możesz ją brać jak chcesz i gdzie chcesz,
- z przyzwyczajanie (tylko szkolne miłości) wtedy będzie ok, nie będziesz z nią mógł robić czego zapragniesz, ale na większość rzeczy ci pozwoli, np w plenerze, na loda, od tyłu, przy świetle itd.

Teraz konkluzja; jeżeli nie zależy ci na seksie z nią (nie, po ślubie też seksu nie będzie) to uciekaj od niej jak najdalej. Skończysz jako beta-bankomat, pantofel, ona będzie tobą podświadomie gardzić i nienawidzić cię. Znajdź sobie inną, taką, której hipergamia cię polubi. Zdrada z jej strony to wydarzenie niemalże 100%, pytanie tylko kiedy, pytanie czy już nie ma kogoś na boku. DZIEWCZYNY NIGDY CI NIE POWIEDZĄ PRAWDY O SWOIM ŻYCIU SEKSUALNYM, chociażbyś z nich skórę zdzierał, bo im to nie jest na rękę, wiedzą jakie są społeczne konsekwencję rozwiązłości seksualnej jako kobieta.

Ślub to jest najgorsze co możesz zrobić, jak ona będzie miała na papierku, że twoje pieniądze są jej to wtedy AMEN. Jesteś skończony, ona osiągnęła swój cel, skończysz pod mostem, lub jako wrak człowieka. Lepiej żebyś teraz się oburzył niż za kilka lat z ręką w nocniku. Z resztą po cholerę ci ślub?

Zwłaszcza, że ty "nie naciskasz", mimo że mieszkacie ze sobą....... Ona tobą podświadomie gardzi. Mówię ci jak brat bratu, ewakuuj się póki możesz. Zagraj jej na emocjach, powiedź to koniec, ona na to czemu taki jesteś i płacz (silne emocje) wtedy będzie wiedziała, że coś nie gra, dziewczyny nienawidzą przegrywać (TY rzucasz mnie?! JAK ŚMIESZ), więc będzie ci próbowała udowodnić coś, wtedy seks dostaniesz. Oczywiście szansa nie wynosi 100%, jeżeli ona ma cie całkowicie w dupie to machnie na to ręką, (chociaż to jest wątpliwe, bo pieniążki się przydadzą), jeżeli nie to coś w sprawie seksu z nią drgnie.

Ja  z żoną kochaliśmy się na pierwszym spotkaniu. I tak to już trwa.

Hmm znów czytam posty, które niestety wprawiają mnie w osłupienie a z kobiet robią zimne suki. Dlaczego większość Panów uważa, że jeśli minie dłuższy czas, kilka miesięcy to kobieta powinna już chcieć seksu? Czy to, że kobieta chce najpierw poznać mężczyznę to zaraz znaczy, że z seksu nici? Ja na początku także wyobrażałam sobie seks tylko po ślubie z perspektywy czasu i tego, że się zakochałam, pragnęłam tego to i moje myślenie się zmieniło. 14 miesięcy? Hmm myśmy to zrobili po 1,5 roku czyli nie dużo później. Czy żałujemy? Nie. Ani On do niczego mnie nie zmuszał ani ja jego. Wszystko przyszło samo i naturalnie. Z tych wszystkich ostatnio postów wynika, że jedna strona chce a druga ma opory. ,, W tym cały jest ambaras, żeby dwoje chciało naraz''. Jak można zmuszać kogoś do oddania? Mam wrażenie, że seks dzisiaj stał się tak powszedni i normalny jak wyjście do kina. Dlaczego jak kobieta nie chce seksu a jest z facetem to zaraz dla pieniędzy? Jak to czytam to ciśnienie mi się momentalnie podnosi. Gdzie jest czas na rozwój uczuć ? Na delikatność, na powolne poznawanie się, na wzajemne odkrywanie własnego ciała? Nie dzisiaj nie wiele kobiet może tego doświadczyć. Bo facet chce teraz, już natychmiast. Myślmy głową trochę a nie tym co w spodniach. Facet bez seksu jest w stanie wytrzymać tak samo jak i kobieta. Znam się dość dobrze na psychologii, psychiatrii i wielu innych rzeczach i z hipergamią sie zgodzę choć nie wszędzie ma zastosowanie.
Od wiek wieków wiadomo, że kobiety lubią obracać się w otoczeniu gdzie to mężczyzna jest wykształcony, dobrze zarabia, jest silny męski. Kobiecie nie przeszkadza, że na papierze jej facet ma lepsze wykształcenie. Mężczyźni zaś wybiorą kobiety mniej wykształcone jeśli tego wykształcenia nie mają zbyt wielkiego. To, że kobieta się tym kieruje to dlatego, że szuka w przyszłości odpowiedniego kandydata na męża czy ojca, nie dla tego, żeby go wykorzystać finansowo.

Nikt mnie nie przekona i nie zmieni mojego punktu myślenia, że jak mężczyzna kocha to i poczeka i tak jest też odwrotnie.

Bardzo rzadko zdarzają się sytuacje nie dopasowań. To już mówię bo ktoś napisał, że nie kupowałby kota w worku. Kiedyś ludzie uprawiali seks po ślubie, małżeństwa potrafiły przetrwać, rodziły się dzieci. W domu panował ład, porządek i miłość. Dziś na to nie ma czasu, miejsca. Ludzie ulegają modzie, presji, tracą dziewictwo/ prawictwo byle jak i byle gdzie.

Dla mnie seks, ślub, dzieci to niesamowita sprawa. Szkoda, że dla wielu nie.

Z własnego, może i małego doświadczenia wiem, że czas i brak pośpiechu czynią cuda. Jeśli partner potrafi poprowadzić we wszystkim kobietę to to procentuje i daje korzyść obojgu.

Nadzieja89, to prawda, że w obecnych czasach pewne wartości zostały zatracone, zgodzę się z tym. Nie uważam natomiast, że kieruje się tylko jednym. Szanuję swoją dziewczynę, wiem, że na pewno nie leci na pieniądze. Chce z Nią spędzić życie i wiem, że będę tyle czekał ile będzie potrzebowała... po prostu piszę to wszystko żeby zobaczyć czy inni też mieli tak "ciężko"... naprawdę nie jest łatwo wytrzymać jeśli ktoś w takim stopniu "podoba się fizycznie". To normalne, że czekając uczymy się szanować drugą osobę i na pewno to zaowocuje w przyszłości, jednak  boje się, że mogę temu nie podołać. Chce czekać jednak nie wiem czy wytrzymam, tym bardziej, że wizja ślubu dopiero za 2/3 lata jest dla mnie lekko "przerażająca".. boje się, że po prostu stracę w sobie popęd, przyzwyczaje się do tego, że po prostu między nami nie ma współżycia i nie będę już tego chciał. Ta walka mnie, nas zniszczy... co do wolnego poznawania się - to ma między nami miejsce i nie żałuję tego. Nigdy nie byłem zwolennikiem otwierania się po 2 tygodniach znajomości... jednak mamy za sobą chyba z 6 wyjazdów, mieszkamy obecnie razem i po prostu jest to nie lada wyzwanie po prostu położyć się obok Niej i zasnąć. Mam wrażenie, że jej to dużo łatwiej przychodzi i po prostu jak już wcześniej wspomniałem boję się o tą różnicę w temperamencie.

Ślimaczyca, taka opcja mnie by jak najbardziej pasowała, ale dla Niej (bardziej chyba dla jej mamy) to opcja nierealna. Nie wyobraża sobie "dwóch ślubów"... ma być jeden, "jak wszędzie, u każdego"...

Sytuacja bez wyjścia?

To kolejny temat, w którym partnerka (przyszła żona) ma mniejszy temperament niż jej partner. Ok, nie chce seksu, ma swoje zasady itp. ale czy czujesz, że kręcą Ją pieszczoty, całowanie, inne zabawy ? Nie wierzę w to, że jeśli teraz nie ma ochoty na seks, to po ślubie nagle stanie się gorącą laską

Nie liczącą się z potrzebami? a czy każda kobieta musi robić i uprawiać seks z facetem kiedy On tego chce? . Jeśli ktoś jest religijny i  chce zachować dziewictwo do ślubu to żaden facet nie ma prawa tego zmieniać. Albo się z tym godzi albo odchodzi. To każdego indywidualna sprawa. Kobieta nie ma obowiązku zaspokajać faceta pod pretekstem, że nie da rady i odchodzi -.-

Nadzieja89 prezentuje typowe babskie gadanie, jaki "powolne poznawanie się". Haha. Ja to tak mniej więcej po kilku godzinach znam człowieka na wylot, a oni są ze sobą kilkanaście miesięcy i nadal się poznają. Dobre! Ty w ogóle samej siebie nie rozumiesz, nie rozumiesz procesów jakie tobą rządzą, ale ty tego nigdy nie zrozumiesz, bo jesteś emocjonalna, i zapamiętajcie to sobie bracia na zawsze, jakakolwiek logiczna dyskusją z kobietą mija się z celem, chociażbyś używał najtrafniejszych argumentów, każdy naukowiec się z tobą zgodził to i tak nie przekonasz logicznie kobiety. EMOCJE! Zmienisz jej emocję zmienisz jej decyzję.

Nie ma romantyków, bo ich nie chcecie! Kobiety nie uprawiają seksu z miłymi facetami.

Pamiętaj, że jak dziewczyna ci mówi "kocham cię", to tak naprawdę ci mówi "W TYM MOMENCIE, mój stan emocjonalny pozwala mi ciebie kochać". ale to nie znaczy, że za tydzień/miesiąc/rok nadal cię będzie kochać.

Poza tym statystyki nie kłamią, 80% rozwodów jest inicjowanych przez panie. Najlepsze jest gadanie niektórych, "że ja taka nie jestem, wiele kobiet cię skrzywdziło, ale ja taka nie jestem" <- bzdura, jesteś dokładnie taka sama jak reszta.

werez ty jesteś typem romantyka, "czekasz na nią", nie naciskasz, dbasz o nią, traktujesz jak jajko, niestety ale ewolucja jest twoim przeciwnikiem. W tym temacie ci ludzie napisali, że uprawiali ze sobą seks na pierwszym/drugim spotkaniu i są z sobą do dziś. Seks to nic wielkiego, jego się uprawia, a nie pisze się poematów o nim. Zwłaszcza, że ona nie ma już 20 lat.

Podsumowując:

za zostaniem z nią stoi:
- Nadzieja89

za porzuceniem niej jestem:
- ja i inni uwodziciele,
- hipergamia i ewolucja,
- nauka i obserwatorzy (wpisz sobie np w google "czemu po ślubie boli głowa" i wejdź w link z wykopu, albo wejdz na samczeruno).

Wybór musisz sam podjąć.

Ślimaczyca brawo, aż dziw bierze, że jesteś kobietą i napisałaś coś takiego.

Nadziejo, chcę zauważyć, że nawet najbardziej religijna osoba wie, że po przysiędze, współżycie nazywane jest obowiązkiem małżeńskim. Natomiast, jeżeli chcesz uzależniać seks z partnerem, i on to akceptuje, to ok. Jednak w seksie chyba chodzi o coś więcej niż prokreacja. Można jak Elbanowscy, co zbliżenie to dzidzia, ale dla znacznie większej ilości par, seks jest zabawą, zwalczaniem stresu, bliskością. Nieprawdą jest że seks nie jest najważniejszy. Jest, i od kiedy zaczyna go brakować, lub nie rozwija się, nie szuka emocji, pasji, to zostanie zgorzkniałość. Miłość i seks to jedno wielkie skupisko jedności małżonków. Od ciebie więc zależy, czy chcesz być szczęśliwa i dawać szczęście, czy też nie.
Ograniczanie seksu, lub nakładanie sobie jakichkolwiek kajdan z przyczyn religijnych uważam za śmieszne i nigdy tak naprawdę nie zdało egzaminu.

Dobre. Słyszałaś może coś o pierwszym wrażeniu? Zastanawiałaś się czemu jest tak błędne?

Wklejka z pewnego portalu:
"Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się czemu pierwsze wrażenie jest tak błędne? Czemu maksyma "nie oceniaj książki po okładce" jest tak bardzo popularna? Dlaczego ludzie, którzy spędzili ze sobą wiele lat, można by rzecz, znają się na wylot, wypowiadają słowa w stylu "byliśmy razem przez tyle lat, a ja go w ogóle nie znałam, jak on mógł to zrobić"? [...]

Z pewnością słyszałeś o maskach społecznych, które codziennie zakładamy, w zależności od sytuacji zachowujemy się w określony sposób, w pracy jesteśmy oficjalni, a w gronie znajomych swobodni. Jednak czy osoba, którą widzisz wśród znajomych nie przybiera żadnej maski? Czy podczas przebywania z kimś w cztery oczy twój towarzysz żyje pełnią siebie? Mówi to co czuje, nikogo nie udaje, nie gra? Jest sobą?

Otóż nie, zachowanie tej osoby to tylko obraz, iluzja którą wytworzyliśmy sobie o danej osobie na podstawie jej zachowań, tego co mówi, jak mówi, jak gestykuluje, jakie ma przekonania, czym się zajmuję, jak spędza czas, co lubi, a czego nie lubi, co dla niej jest akceptowalne itd. Czynniki, które miały wpływ na kształtowanie tego obrazu można by wymieniać w nieskończoność.

Czy nie znasz nikogo, kto nie był tym samym gościem za jakiego go postrzegałeś?

Najciekawszą rzeczą jednak jest to, że ten obraz mamy na wyłączność. Sami go sobie z resztą stworzyliśmy, każdy ma inną kalibrację społeczną, więc gdybyś się spytał swojego kolegi co myśli o tym Maćku, z którym zawsze w czwartek chodzicie na basen dowiedziałbyś się ciekawych rzeczy. Najprawdopodobniej powiedziałby ci coś, z czym nie do końca się zgadzasz. Mógłby ci powiedzieć, że ten Maciek to straszny cwaniak jest, a tobie może jego pewność siebie imponować. Zatem ten obraz nie jest tą osobą, nie jest Maćkiem, jest tylko iluzją, którą na podstawie jego zachowań sobie o nim stworzyłeś!

Tak samo z resztą jest z pierwszym wrażeniem, najczęściej jest ono mylne, na pierwszy rzut oka ktoś może nam się wydawać chamski, ale z czasem gdy go poznajemy myślimy sobie, że jednak z niego jest spoko gość. Uważam, że nie wolno nikogo oceniać, albowiem nikt nie zna nas samych, prócz nas samych. Tylko przed samym sobą jesteśmy absolutnie szczerzy, nikogo nie udajemy i nie gramy.

Niektórzy ludzie mają świadomość tego mechanizmu i umieją wykreować dowolny wizerunek (ale większość ludzi robi to nieświadomie), jednak w takiej zabawie najważniejsza jest spójność. Ludzie generalnie są wyczuleni na spójność, jeśli twoje słowa, czyny i myśli nie pójdą w jednym kierunku (w sensie; nie będziesz swoim zachowaniem potwierdzał swojego wizerunku) to najczęściej będziesz słyszał "zmieniłeś się", "przecież ty nigdy taki nie byłeś", ale ty wcale się nie zmieniłeś, ty cały czas byłeś sobą, to tylko ich obraz się posypał.

To nie ludzie się zmieniają, to ich postrzeganie się zmienia, ludzie non-stop kalkulują opłacalność, szukają walidacji, "nie powiem tego, bo co oni sobie o mnie pomyślą", rozmowy w stylu
- "Krystian się zmienił, taki miły gość z niego był, a teraz"?
- "Masz rację, kiedyś był fajniejszy!""

Powiem tak to nie miejsce na takie psychologiczne rozważania ale bardzo ciekawe jest to co piszesz. To co piszesz nie jest mi obce bynajmniej w większej części.
Nie mam już nic do dodania w tym wątku, swoje zdanie wyraziłam. Autor tekstu albo coś sobie weźmie do serca albo to zleje.

Jeśli chcesz podywagować na podobne tematy jak powyżej to możemy popisać np na priv. Zapraszam

kiedys tez byłam przekonana ,ze takie rzeczy dopiero po ślubie , dopoki sie nie zakochalam. my czekaliśmy rok wspolnie podjelismy decyzje o wspolzyciu dzien po rocznicy chociaz bylismy stosunkowo mlodzi (18,21) uwazam ,ze to byla dobra decyzja i odpowiedzialna z naszej strony. Podziwiam kobiety ,ktore sa w zwiazku i nie czują pożądania do swojego mezczyzny. Nie chcę nikogo obrażać dla mnie to zwyczajnie dziwne i podejrzane byle po slubie nie oznajmiła Ci ze jest aseksualna

Przede wszystkim to ona może mieć swoje własne przyzwolenie na wybór swojej drogi. Ta droga nie musi oznaczać zaspokajanie potrzeb partnera, bo ten je ma. I ona ma do tego prawo.

Czekać dla samego czekania to nie warto ani jednego dnia. Mieszkacie razem, jesteście dorośli, może to ma być jakaś próba, nie wiem, ale to wszystko wygląda absurdalnie po prostu. Kochająca się para pragnie seksu i wątpię żeby nawet religijne uprzedzenia miały w takiej sytuacji znaczenie, ale dobrze powiedzmy, że ktoś może być tak bardzo religijny, chociaż w przypadku katolików seks przed ślubem można bez problemu rozgrzeszyć, wystarczy wziąść ślub, iść do spowiedzi i po sprawie. Co innego po rozwodzie, wtedy już tak łatwo nie ma. Nawet jeśli twoje kobieta nie chce za nic w świecie grzeszyć (znaczy, że nie zna swojej religii, bo świętość nie polega na życiu bez grzechu, ale na tym by się po nim podnieść i naprawić), ale pragnie seksu i kocha cię to też sprawa jest prosta, tak jak sam zauważyłeś, kameralny ślub, a wesele zrobicie jak się dorobicie i tyle. Moim zdaniem ona nie chce seksu zupełnie z innej przyczyny i jeśli nawet do tego ślubu dojdzie, to po ślubie na jakąś znaczącą zmianę na twoim miejscu bym nie liczył, co najwyżej na gorsze. Albo jej nie kręcisz, lub cię nie kocha, lub jedno i drugie, może być aseksualna, może mieć jakieś uprzedzenia, schorzenia, oziębłość i całą masę innych zupełnie przyziemnych powodów. Może wcale nie jest dziewicą? Może tak naprawdę kocha, albo pragnie kogoś innego, kogo póki co nie może mieć, lub miała go wcześniej. Tak z ciekawości spytam, czy wykazuje jakąkolwiek inną aktywność seksualną wobec ciebie, wspólna masturbacja, inne zabawy poza samym stosunkiem, jeśli nie to naprawdę kiepsko to wygląda. Podzielam głosy przedmówców, ślub tu jest wyłącznie pretekstem, może do niego wcale nie dojść, wystarczy, że pozna kogoś przy kim zadrżą jej kolana i religijne zakazy pójdą w kąt równie szybko jak wasz związek. Poczekać dla czekania może nastolatka, jeśli jest rozsądna i nie da się zaszantażować groźbą porzucenia, jeśli nie da "dowodu miłości", ale nawet nastolatka jeśli jest rozsądna powie po prostu "nie jestem gotowa" i tyle. Tylko, że u nastolatki świadczy to raz o sporym rozsądku, aserywności i zdrowiu psychicznym i moralnym. U dorosłej kobiety raczej na odwrót.

Jeśli szukasz rady oto rada, skoro ona czeka do ślubu oświadcz się jej i bierzcie kameralny ślub w możliwie szybkim terminie. Jeśli odmówi potraktuj to jak zakończenie związku, w tym momencie przenieś ciężar rozmowy na kwestię małżeństwa, a nie seksu. Jeśli będzie dalej mówić o tym weselu jak sobie wymarzyła, podtrzymaj oświadczyny, zaręczacie się, idziecie do łóżka, a ślub kiedy tylko ona będzie chciała. Inaczej daj sobie chłopie spokój, bo i tak jesteś na ostatniej prostej do katastrofy. A jeśli cię ciekawi, ja ze swoją żoną wylądowałem w łóżku na drugim spotkaniu po tygodniu znajomości, gdyby nie dzieliła nas odległość pewnie byłoby szybciej, ona jest wierząca, ja nie, oświadczyłem się po 3 miesiącach znajomości, zaraz potem zamieszkaliśmy razem, a ślub był dwa lata później. Jesteśmy po 15 latach świetnym małżeństwem, pod każdym względem.

A ja sie po czesci zgodze z Kacperkiem.
Mialam w zyciu 3 facetow. 2 musialo czekac bardzo dlugo. Trzeci nie musial. Prawda to, ze jest silniejszy od tamtych.
Nie zgodze sie z jednym - nie chodzi o zadne pieniadze w zwiazku bez seksu czy z seksem - niewazne. Nigdy nie bralam kasy od mezczyzny, nie liczac ojca i dziadka a jednak bylam w takim zwiazku gdzie nie chcialam sypiac z facetem wcale z zalozenia

Jestem w świeżym związku - bardziej świeżym niż twój, werez, ale już po fazie burzy hormonalnej i początkowej euforii. Ochotę na bliskość z moim facetem (niekoniecznie seks, bo narazie ten temat odłożyłeś na bok) mam w zasadzie zawsze, gdy okoliczności temu sprzyjają. Jasne, bywam zmęczona, obolała czy nie w nastroju, albo brakuje czasu, ale proporcja tygodniowa jest odwrotna niż u ciebie. Nie wyobrażam sobie, żeby mój facet dotykał mnie tylko raz w tygodniu - to zdecydowanie za mało DLA MNIE.

Do mnie akurat nigdy nie przemawiały argumenty za jakąkolwiek arbitralnością w kwestii właściwego czasu na seks. Ani te natury religijnej, ani te natury "ciotkowej mądrości" np. nie wcześniej niż na 3 randce. Moim zdaniem, jeśli chce się seksu, ma się chcianego i chętnego partnera, i okoliczności sprzyjają, to moment na seks nie może być bardziej odpowiedni. No ale to jest w sumie bardzo liberalne podejście.

Paweld podnosi wiele ważnych kwestii, ale jego wytłumaczenie nie jest jedynym. Czasami tak bywa (znam przynajmniej 2 takie przypadki), że dziewczyna ma tak wyprany mózg teorią "seks przed ślubem niedopuszczalny" (przez proboszcza, katachetę czy własną matkę), że naprawdę chce, ale sama się blokuje.

To, czego tak naprawdę w postawie twojej dziewczyny nie rozumiem, to właśnie kwestia ślubu. Rozumiem, że każda dziewczynka ma swoje marzenia i że presja rodziny potrafi być duża (miałam w rodzinie kameralny ślub, młodzi+rodzice+rodzeństwo - część niezaproszonych się poobrażała, matka pana młodego stwierdziła, że "nie o takim ślubie marzyła", a jak powiedziałam, że ślub i wesele jest dla młodych a nie dla ich matek, to babcia zaczęła na mnie krzywo patrzeć). Ale z mojej perspektywy to wygląda tak, jakby twoja dziewczyna przedkładała huczne wesele nad bliskość z tobą (na którą podobno i ona ma ochotę). I to mi się nie do końca mieści w głowie. Nie wyobrażam sobie kochać kochoś, chcieć z nim być, mieć pewność, chcieć seksu - i odkładać to wszystko 2-3 lata dla wielkiego wesela. Po prostu wesele nie jest moim zdaniem tyle warte.

Potrzeby seksualne kobiety odnoszą się do konkretnego faceta, do którego odczuwa zauroczenie i pożądanie. Z nim chce seksu/bliskości często, albo i częściej. Jednocześnie z nikim innym nie ma na to ochoty.
Jeśli takiego faceta akurat nie ma, to potrzeba seksu jakby się wygasza, do momentu spotkania kogoś właściwego.
Mam wrażenie, że jesteś dla niej aseksualny, a to raczej nieodwracalne.

Ja tu widzę typową babke, która zamiast żyć swoim życiem to patrzy na wszystkich dookoła, co kto powie itp. Ważniejsza jest dla niej wizja wesela jaką wymyślila sobie jej matka, zamiast fakt że to WASZE wesele

Sytuacja podobna do mojej ... kilkanaście postów niżej znajduje się temat z tym , że u nas seks był przez okres roku , teraz znów go nie ma . Sprawa wygląda prosto , już ktoś napisał ... albo akceptujesz , albo szukaj innej. Jeżeli raz w tygodniu jej jest na rękę to też licz się z tym ,że raczej wasza relacja fizyczna też będzie uboga. Nie martw się Niedługo ksiądz też będzie mógł mieć dzieci to i podejście kościoła się zmieni .

Matce nia pasuje szybki termin, to może z jej Ojcem pogadaj? Jaki masz z nim kontakt?

Rozumiem... w pośpiechu tak się nieprecyzyjnie wyraziłem. Zmierzałem do tego, żeby znaleźć wśród najbliższej rodziny kto by Ciebie poparł i trochę osłabił takie podejście Twojej dziewczyny i jej Matki.
Cięzka sprawa w takim razie, trudno wygrać z takim społecznym "wzorcem". Coś o tym wiem- z racji tego gdzie mieszkam.
To może rozmowa z księdzem? Jeżeli ma rozsądne podejście to może mógłby pomóc? Powinien byc zainteresowany takim problemem. W końcu to ewidentnie szkodzi Twojej relacji z dziewczyną.

Postaram się dorzucić parę moich groszy. Sam ocenisz na ile odpowiada to Twojej sytuacji, a może doda nieco materiału do przemyśleń.

Z mojej perspektywy nierealne wydaje się bycie w długotrwałym związku, następnie mieszkanie ze sobą przez ponad 2 miesiące i brak seksu. To nie świadczy o sile i czystości przekonań/wierzeń/sumienia, a o niskim libido, względnie problemach z bliskością generalnie, niedojrzałości, niezbyt gorących uczuciach w stosunku do Ciebie. Wasze wspólne mieszkanie bez kontaktu seksualnego pozwoliło jej przekonać się, że Takie życie jest możliwe, a Ty jesteś w stanie się do niego dostosować. Nauczyliście się zatem żyć razem, a jednak osobno i nie powinieneś się spodziewać radykalnej zmiany po ślubie.
Wydaje mi się, że sam jesteś w stanie to zauważyć:

Życzeniowe myślenie w tym względzie może przysporzyć Ci w życiu wielu rozczarowań. Albo coś jest, albo tego po prostu nie ma. W tym wypadku brak pociągu do Ciebie, potrzeby seksu i czy tylko z Tobą, czy ogólnie, tego ona sama nie wie, bo nie ma żadnych doświadczeń w tym względzie.

Z pozostałych postów dotyczących wierzeń/ślubu/rodziny rysuje mi się obraz niedojrzałej dziewczyny, która hołubiła przez lata swoje wyobrażenia o bajkowym związku, wzruszającej ceremonii ślubnej, hucznym weselu, oczywiście wspaniałej sukni ślubnej itp., ale która zupełnie nie wie na czym polega bycie w takim zwykłym, ziemskim, codziennym związku. Niedojrzałość objawia się również w podejściu do spraw finansowych, bo ja również uważam, że mając prawie 30 lat obydwoje powinniście już odciąć pępowinę i nie oczekiwać od rodziców, że do końca życia będą was utrzymywać. Jakie w tym względzie są jej poglądy na temat finansów w waszym związku? Czy przeniesie po prostu obowiązek utrzymania jej z rodziców na Ciebie, czy może ma inne poglądy?

Metryka nie jest wyznacznikiem dorosłości i pomimo 27 lat Twoja dziewczyna wydaje się być mentalnie na poziomie dwunastolatki.

Werez
Znalezione w necie (odpowiedź księdza na pytanie czy można powtórzyć ślub kościelny)

" ...Jednak ze względu na niemożność spełnienia wszystkich swoim marzeń nie warto odkładać w czasie zawarcia sakramentu małżeństwa. W przyszłości będzie zapewne wiele okazji, aby zaprosić rodzinę i przyjaciół, np. w kolejną rocznicę zawartego sakramentu małżeństwa na Mszę św., podczas której będziecie mogli odnowić przysięgę małżeńską, a następnie spotkać się przy wspólnym stole."

Może dotakiej opcji da się je przekonać? Kameralny ślub + uroczyste odnowienie przysięgi małżeństwa za jakiś czas/wesele?

Joachim, zdanie księdza samo z siebie nie przekona ale może być wpływ.
Ale generalnie zgadzam się z Tobą, jeśli nie autor nie będzie widział żadnego wyjścia to powinien postawić sprawę na ostrzu noża. Skoro mamusia jest tak zdulszczona to perspektywa zostawienia córki na lodzie w tym wieku musi zadziałać.

Z mojej strony małe sprostowanie.
Sytuacja w której jesteś jest dla mnie tak absurdalna, że mozliwe że rozważałbym zastosowanie tego rodzaju "szantażu" który opisałem ale nie było moją intencją doprowadzenie Cię do takich wniosków jakie zawarłeś w ostatnim akapicie. Jeżeli byłbym w podobnej sytuacji i kochał tą dziewczynę nie wyobrażam sobie raczej, żebym myslał o niej w takim kontekście, niezależnie od stanu w jakim bym się znalazł.

Zwłaszcza, że nie jestem przekonany czy można tak jednoznacznie określić jej libido przed rozpoczęciem klasycznego seksu.

Co do tego nieszczęsnego ślubu a konkretnie kasy. To przyszedł mi do głowy jeszcze taki pomysł. Dość niekonwencjonalny ale mówię poważnie.  Wejdź na polakpotrafi  i zacznij zbiórkę! To wymagałoby sporej odwagi ale moim zdaniem zrobisz tam furorę i ci sie uda. Obiecuję, że się dorzucę

Jeżeli zależy Ci na niej i ją kochasz (o ile to nie jest po prostu przywiązanie) to musisz jej przedstawić tą wizję . W związku rządzi ten , kto mniej daje . Wydaje mi się , że nie do końca tak jest u Was . Ślub ma być taki i koniec , seks tylko po ślubie. Powiedz jej w jakiej jest sytuacji , że masz swoje potrzeby i że Ci na niej zależy. Powiedz jej , że wyprawicie wesele takie o jakim marzy , ze wszystkimi gośćmi , ale na litość niech Ci nie każe czekać do ślubu z tym. Przedstaw jej swoje stanowisko i dojdźcie do kompromisu , a jeżeli tylko Ty masz się dostosowywać to rzeczywiście jest to bez sensu . A uwierz mi jest dużo dziewczyn które wcale nie uważają ,że trzeba z tym czekać do ślubu i to w dodatku młodszych od niej Jesteście razem tylko 14 miesięcy co tu mówić o ślubie na chwile obecną . Ja ze swoją też bym poszedł do ołtarza od razu , ale nie chcę , żeby to było tylko dla seksu i myslę ,że Ty też byś nie chciał , aby to tak wyglądało

5 lat

Ta sama sytuacja co u mnie . Zaczynasz bronić dziewczynę . Jak dla mnie sprawa jasna albo dostosowujesz się do tych dwóch kobiet , albo szukaj czegoś innego i zobacz reakcję. Jeżeli Wy kłócicie się o błahostki to ja temu niczego nie wróżę dobrego. Ale to tylko moje zdanie , ja z resztą nie mam doświadczenia . Decyzję podejmij sam

Naprędce
Mówimy o normalnej sytuacji, bez ciężkich chorób itp. to oczywiste. Wtedy libido kobiety zależy tylko od tego czy facet jest dla niej atrakcyjny seksualnie. A o tym decyduje jego osobowość, sposób bycia i naturalna umiejętność flirtu. To jak kobieta go postrzega rozstrzyga się na samym początku znajomości. Potem można się starać do woli, ale raczej bez efektów.

Naprędce, chciałbym odnieść się do dwóch Twoich argumentów:

"Zwłaszcza, że nie jestem przekonany czy można tak jednoznacznie określić jej libido przed rozpoczęciem klasycznego seksu."

"No dobra, ale to nie znaczy że nie może wzrosnąć albo spaść. Przecież jest uzależnione od wielu obiektywnych czynników, nie tylko od subiektywnego podejścia danej kobiety. Poziomy hormonów, styl życia, choroby, leki, stres, palenie fajek i wiele innych... "

Co do klasycznego seksu. Rozmawialiśmy o tym. Powszechnie wiadomo, a raczej z tego co wypisują ludzie na tego typu forach, że łatwiej doprowadzić kobietę do euforii poprzez petting niż przez klasyczny seks. Co więcej, jeśli kobieta ANI RAZU nie współżyła przez 27 lat, wydaje mi się, że zanim nauczy się poprawnie wszystko odbierać musi minąć naprawdę sporo czasu. Myślę, że to ją też skutecznie odpycha od tego, bo wie (naczytała się), że fajerwerków może nie być.

Co do drugiego argumentu - Wy jej nie znacie, ale ja tak - w końcu jesteśmy już ze sobą trochę czasu. Niestety wątpię szczerze, że jej libido może wzrosnąć. Ono po prostu zostało już mocno przytępione przez jej wiarę oraz stronienie od współżycia przez 27 lat swojego życia. Ja nie słyszę od Niej słów mówiących, że jej jest ciężko wytrzymać bez seksu. Jeśli przez dwa tygodnie nie byłoby pettingu, może i bym usłyszał, że mnie potrzebuje... jednak takie przedziały czasowe odbiegają od moich potrzeb. Co do chorób, one nie występują, leków nie przyjmuje, fajek nie pali zatem czynników zaniżających libido nie ma, po prostu może ma niski poziom hormonów.

Kocham ją, nie myślę o tym żeby ją zostawić, chcę ratować to co jest między nami jednak chyba NIE DA SIĘ tego zmienić. Tak jak ktoś napisał, albo akceptuje to jak jest albo odchodzę. Dobijające jest, że pomijając już kwestie samego seksu, to dochodzą te kłótnie o błahostki... i to wszystko naprawdę nie wygląda za ciekawie.

Paweld1974, otrzymałem od Ciebie odpowiedź w sumie jaką chciałem uzyskać zakładając ten temat. Mianowicie:

"Mogę cię natomiast zapewnić co do tego, że z tego co piszesz jesteś zupełnie normalnym facetem, a twoje zachowania i potrzeby są jak najbardziej typowe i naturalne w twoim wieku i twojej relacji z kobietą. "

Uspokoiłeś mnie. To o czym dalej piszesz, ciągle wraca właśnie w moich myślach. Fakt, że im dłużej będziemy razem tym nie będzie lepiej, a gorzej. To normalne, że w miarę upływu lat libido spada, po ciąży szczególnie, a teraz mamy swój "najlepszy czas", którego niestety nie możemy wykorzystać z uwagi na różnice w potrzebach.

"Moim zdaniem związek który od początku w okresie zakochania i buzujących endorfin seksualnie leży i kwiczy nie ma żadnej przyszłości. No chyba, że obojgu taka sytuacja odpowiada." - kolejne bardzo mądre słowa. Przykre to, ale prawdziwe.

Jak wy panowie nie chcecie niczego zrozumieć...
Gdyby był dla niej atrakcyjny, to przeszłaby nawet ma inną wiarę
Jeszcze raz napiszę, libido kobiety nie zależy od wiary, przekonań, tego jak długo nie ma faceta i innych okoliczności.
Zależy tylko od tego czy jest zakochana w swoim facecie.