Warto czekać?

Nie wygląda to dobrze. Chyba już jesteś przegrany. Dam Ci jedną radę, nigdy nie wierz w słowa typu "Nigdy Cię nie opuszczę", "Zawsze będziemy razem" itd. Tak się mówi gdy ludzie są zakochani, jednak gdy pierwsze zakochanie mija, człowiek zaczyna myśleć inaczej. Nigdy nie możesz czuć się pewny, że dana osoba Cię nie zostawi. Pamiętaj o tym, będziesz mniej rozczarowany. Nie każdy rozumie iż te "motylki" z czasem mijają i potem zostaje prawdziwe uczucie, tyle że nie każdemu to odpowiada. Wiele osób myśli wtedy, że to koniec miłości i szuka wrażeń u nowej osoby.

Jak ma 17 to jeszcze przez długi czas nie będzie wiedziała czego chce, tym bardziej teraz wchodząc w taki okres, że niby wszystko jej wolno.

Myslicie ze w przyszlosci moze cos sie zmieni? czy dac se spokoj?

Witajcie po tak długim czasie... opowiem wam co się wydarzyło przez ten czas.
Pod koniec 2015 rozpadł się związek który trwał prawie 3 lata. Przez rok była cisza, ona się odezwała przed swietami 2016r. Ze bardzo tęskni i chciałaby od nowa spróbować, wiec się zgodziłem..Teraz pytanie czy warto??
Przez 2 lata było idealnie natomiast rok 2019 nie za bardzo. Ubzdurało jej się ze chciałaby pojechac za granice zarobić pieniądze i wtedy wrócić (ja natomiast miałem inne plany praca/studia) mam dom gdzie rodzice zostawili mi piętro gdzie można dobudować oddzielne wejście a resztę kupić (kuchnie,salon) łazienka jest w pełni wyposażona ale moja tego nie chciała, chciała iść na wynajem. Ale do sedna pojechała za granice do brata na 10msc, Ten wyjazd okazał się kompletna klapa... lataliśmy do siebie ale tam cos musiało się chyba stać bo końcówka wyjazdu była strasznie wycofana..oziębła. po przyjeździe widać było po niej ze powoli ma mnie gdzies.. w między czasie się pokłóciliśmy o to ze ona nie ma czasu dla mnie, woli wychodzic z koleżankami a mi nawet nie chce poświecić  nawet godziny czy 2... pojechaliśmy na weekend (załatwiłem wszystko) pomijając kwiaty, wino, kolacje itp bo o to zadbałem. Powiedziała mi ze ona chyba już nie chce, cos się w niej wypaliło, ze to chyba była ślepa miłość, kocha ale sama nie wie czy to miłość czy przyzwyczajenie. Wróciliśmy, przez chwile było okej potem już niestety się rozeszliśmy. po niej było widać ze ma ochote z kimś innym się związać, zobaczyc jak to jest. I tutaj nie jest jej wina lecz tez moja ze tak niestety się stało. Czy powrót będzie po jakimś czasie? Tego nie wiem, czas pokaże

Zapewne padnie tutaj kilka pytań:
-dlaczego nie zamieszkaliście razem?
Bardzo chciałem żeby zamieszkała u mnie, byśmy urządzili tak jak chcieli wraz z oddzielnym wejściem.
-czemu pozwoliłeś jej wyjechać?
Nie można trzymać kogoś na sile. Pojechała spróbowała jak to wyglada i wróciła. Gdybym jej nie puścił to pewnie usłyszałbym ze nie pozwoliłem jej wyjechać i zarobić na to co chciała.
-czy byliście zaręczeni?
Otóż nie po jej przyjeździe chciałem to zrobic na tym weekendzie ale powiedziała ze ma tyle emocji w sobie ze nie mam tego robic.

Nie mogę przestac zapomnieć o tym wszystkim, tylko nie wiem czy to tęsknota za nią czy za tymi chwilami..

1. Szczerze.. sam nie wiem.. chyba za bardzo się do niej przywiązałem i miałem poważne plany co do niej..
2.Wręcz powiedziałem jej bo nie mogłem utrzymać to w tajemnicy.
3.Nie jesteśmy razem, musze ją tylko wyrzucić z głowy a to troszke ciężkie.. Gdzieś może i chciałbym ten powrót ale rozum mówi NIE.

Ostatnio jej koleżanki też zaczey cudować że z obecnymi nie wiedzą czy to jest to, jedna jej przyjaciółka tak zrobiła z kwiatka na kwiatek i teraz mówi że jest super.

Czyli uważasz że już pozamiatane? Czy jest jakiś cień szansy aby się odezwała?

Przede wszystkim, to musisz zmienić podejście do kobiet. Jak możesz jej tak nadskakiwać, załatwiać wszystko, prosić o chwilę uwagi. Robisz z siebie typową betkę. Ona i tak zachowała się w miarę ok. Mogła z Ciebie korzystać do woli, a na boku mieć faceta, z którym będzie się czuć jak kobieta, a nie księżniczka.

Dokładnie tak jak piszesz. Nie chce aby się historia powtarzała.

Teraz tego się nauczyłem.

Historia lubi się powtarzać z tym ze już będę mądrzejszy. To wszystko wyglada bardzo podobnie jak za pierwszym razem, wyszaleje się i będzie szukać kontaktu. Myśle ze tez duzy wpływ na decyzje ma jej przyjaciółka.

Ludzie, trochę więcej empatii a mniej agresji do autora tematu proszę.

Niby człowiek uczy się na błędach a mądry na cudzych. To chyba jednak guzik prawda bo dopiero gdy samemu się tego nie doświadczy to się nabiera pełną świadomość.

+1

Decyzja jest Twoja. Czego chcesz? Aby wróciła? Czy aby żyć bez niej? Bo od Ciebie wszystko zależy.
My Ci tu możemy pomagać, ale to będzie bez sensu, jeśli Ty wciąż będziesz podsycał i pielęgnował w sobie jakieś pozytywne wspomnienia z nią związane. Bo każdy ma pozytywne prócz negatywnych.
To jest proces, ma różne etapy. Jak żałoba. Musi boleć. Ale Ty decydujesz o sobie i o tym, czego chcesz.

Przed chwilą pisałam komuś innemu taką radę: "Jak najdzie Cię chęć na wspominanie, natychmiast przypomnij sobie wszystkie jej wady i niecne rzeczy, których dopuściła się wobec Ciebie. Wypisz sobie na kartce i często czytaj. Aż na zawsze zapamiętasz." Wykorzystaj proszę ją też i Ty.

Autorze, cały problem właśnie w tym, że pewnie kiedyś wróci. I w tym, co wtedy zrobisz?
Musisz doprowadzić się do takiego stanu, aby móc być blisko niej, z nią itd. i nie czuć nic. Po prostu nic.

+1

Olej ją, potem spłucz w kiblu nie wiem. Takie manipulantki rozbudzające uczucia by mieć z tego korzyść są po prostu przerażajace.

Przeczytaj proszę powyższe posty w tym temacie. I tą kartkę, którą miałeś kiedyś napisać.
To co czujesz jest częścią procesu zdrowienia. Zdecydowanie najlepiej byłoby móc jej nie spotykać, skoro nie potrafisz zablokować emocji na nią. Ja potrafię na szczęście - tak kontroluję swoje myśli, aby będąc nawet twarzą w twarz, nie czuć nic. Można. Czysta obojętność. Pielęgnuję tylko te myśli, które mnie w tym wspierają.

A wiesz, że to zdanie oznacza też "jak nie będziemy razem to nie będziemy"?
Ona z Tobą nie jest, nie chce z Tobą być. Gdyby chciała, to by była. Żyj swoim życiem i daj jej święty spokój.
Serio chcesz mieć dziewczynę, która będzie Cię regularnie zostawiać dla innych, a potem regularnie do Ciebie wracać jak jej się tamto znudzi?

No jak nie chcesz to weź się w garść. Przecież to jest jasne, że miłość nie zniknie z dnia na dzień. Ale Ty ją w sobie pielęgnujesz. Tak to będziesz za nią smęcił przez 10 kolejnych lat.

Ale po co? To ona odeszła, po kiego grzyba Ty ją będziesz przepraszał? Odeszła to odeszła. Pozwól jej na to. Zablokuj kontakt, żeby nie mogła wrócić. Nie odpisuj, nie czytaj, nie obserwuj jej na portalach, zacznij po prostu żyć swoim życiem tak jak ona Ci powiedziała. Zamknij mentalnie ten rozdział. Nie pakuj się znowu w takie bagienko.

Dostaniesz wiele więcej. I piękniejsze chwile. Pod warunkiem, że pozbędziesz się jej raz na zawsze. Nie jesteś żebrakiem.