Nie możemy się dogadać

Hmmm u mnie tez tak bylo w sensie kiedy urodzila sie córka, ja w domu z dzieckiem caly dom na mojej głowie, czekalam jak na zbawienie kiedy wroci zeby choc na chwile zajal sie dzieckiem, zebym ja mogla w tym czasie zrobić miliony innych rzeczy ktorych przy dziecku sie nie dalo, a on wracal zajadal sie obiadkiem oczywiście ugotowanym przeze mnie a pozniej co... Wlasnie nic granie na komputerze telewizor albo kanapa... No niestety ale razem robi sie dzieci i razem sie je wychowuje... Kłóciliśmy o byle pierdoly mega czesto nawet juz myśleliśmy o rozwodzie... W koncu ja juz nie mialam ochoty nawet o nic juz go prosic bo kazda prosba konczyla sie tekstem- a musze, a pozniej, a nie mozesz sama. No niestety takie odpowiedzi doprowadzały mnie do szalu wiec stwierdzilam ze mam go gdzies, i sama sobie poradze ze wszystkim jak do tej pory, i zmienilo sie to bardzo szybko kiedy przestalam sie nim interesowac on nagle "zatesknil" zaczal pytac czy cos nie trzeba zrobic, czy cos nie pomoc, w koncu nawet z myciem naczyn sie zaprzyjaźnił zebym tylko zaczela go dostrzegac i by mogl poczuc sie potrzebny Mysle ze odstawienie komputera i drobna pomoc w domu bez proszenia sie zony o to bardzo by pomogla.

Twojej żonie, jak i wielu kobietom, wydaje się, że posiadanie dziecka to taka zabawa jak posiadanie kota, pieska czy króliczka-miniaturki. Najwyraźniej przerosła ją rola na jaką sama świadomie się zgodziła i codzienne stresy stara się odreagować na Tobie.

Powiedz jej jasno, że tyrasz żeby ona mogła siedzieć w domu i zajmować się dzieckiem i nie życzysz sobie takiego traktowania skoro to Ty utrzymujesz rodzinę. Należy Ci się szacunek i koniec, a nie pomiatanie po pracy.

Spędzać dzień z takim malutkim dzieckiem to rownież wykańcza. Już po 5 godzinach pilnowania mojego bratanka zasypiałam razem z nim na popołudniowa drzemkę. Jeśli macie dobre stosunki z dziadkami to niech przyjdą na jeden wieczór popilnowac wnuczki i wyjdźcie sami gdzieś. Relaks po całym dniu dla obojga sie przyda. A jak wspólny relaks to jeszcze fajniej

Facetom często wydaje się, że co to za problem zajmować się tylko dzieckiem, tylko domem.
Ale półroczne dziecko zaczyna raczkować, wchodzi wszędzie, trzeba odkurzyć, umyć podłogi. Obiad się sam nie zrobi, pranie też nie.
Nie wszystkie dzieci są grzeczne i zajmują się same sobą.

W związku powinno być tak, że ludzie dzielą się obowiązkami.
Ty bez łaski powinieneś choć trochę pomóc żonie, choćby przy dziecku, gdy wrócisz z pracy.

Mój mąż pracuje, ale poza tym pomaga mi przy dziecku ile tylko może.
Nie widzi w tym nic dziwnego, kąpie syna, często kładzie spać, bawi się z nim, a przecież też wraca zmęczony z roboty.

Wy się chcieliście w dom pobawić, a tu się okazuje, że zabawa Was przerosła...

----------------------------------

Zwykłyfacet, to kiedy, Twoim zdaniem, może odpocząć kobieta, jeśli jest cały dzień z dzieckiem, a jej facetowi po pracy należy się św. spokój?

Przepraszam bardzo ale to dziecko jest tylko Jej ?? Przecież jest tak samo Jego jak i Jej, więc nie rozumiem Twojego podejścia. Skąd w ogóle pomysł że tylko Ona chciała dziecka ??

nie chciałam tego mowić, ale to takie typowe ja pracuję, ona zajmuje się domem i haj lajf. znam wiele podobnych historii gdzie praca w domu to nie była przecież praca, bo "ty przecież sobie odpoczywasz, a ja pracuję". i wielu zmieniało zdanie gdy musiało się tak poodpoczywać w domu przez 1-2 tygodnie.  rozumiem frustracje M. ale zamiast pisania smsów i szczekania na siebie powinniscie odesłać dziecko do dziadków i po prostu o ty wszystkim pogadać.

Ja tu czegoś nie rozumiem...
Facet wraca z pracy (wyszedł z domu, zmienił otoczenie, przebywał z innymi ludźmi etc.), i zmęczony pada przed tv bądź siada do komputera bo potrzebuje odpoczynku.
Kobieta przez cały dzień opiekuje się ich WSPÓLNYM dzieckiem i po przyjściu księcia z pracy nadal zajmuje się maleństwem by hrabia mógł wypocząć.
A kiedy odpoczywa kobieta? Prócz dziecka ma na głowie również cały dom i jej też należy się chwila dla samej siebie.
Jakie to egoistyczne...
Jakim prawem ONA się jeszcze czepia bądź dlaczego ma pretensje? Trochę empatii, wyrozumiałości.

A za czyje pieniądze ona żyje w domu i karmi dziecko? Mikołaj przynosi czy skrzat?
Dziewczyna "chciała się pobawić w dom" to ma, a teraz jest niezadowolona.

Nic poza rozmową z żoną nie zmieni Twojej sytuacji.

to ja sie troche wylamie z tej solidarnoscic jajnikow i napisze, ze opieka nad dzieckiem to naprawde nie jest koniec swiata. Opiekowalam sie dwojka malych dzieci i mialam czas zeby posprzatac, zrobic zakupy, ugotowac obiad, isc na spacer z dziecmi... I naprawde nie czulam sie jakas skonana. Ustalilismy z mezem taki podzial, ze on bedzie zarabial, a ja bede pracowac w domu. Odwrotnie nie bylo problemu. Ale poniewaz on zarabial bardzo duzo, a ja nie, to bylo oczywiste, ze on bedzie utrzymywal dom i dbal, aby nam niczego nie brakowalo.

W dobie pralek, zmywarek i innych cudownych technologii, spokojnie mozna tak czas zorganizowac, ze ma sie go jeszcze na relaks.
Nasze prababki nie mialy tych wynalazkow za to mialy i po tuzinie przychowku, i jakos sobie dawaly rade.
Nie rozumiem wiec troche niepracujacych kobiet, ktore maja pod opieka jedno dziecko i uwazaja, ze z tego powodu caly swiat powinien sie wokol nich krecic z uznaniem a wlasny maz to juz bic glowa o podloge z czcia To jest ich praca, na taki podzial obowiazkow przeciez sie zgodzily. Ich mezowie maja swoja prace poza domem, ktora czesto bywa bardziej stresujaca, niz ta w domu. Maja wiec prawo po przyjsciu do domu na chwile odpoczynku. 

Oczywiscie nie bronie tu panow, ktorzy nic nie robia. Bo angazowac sie w zycie rodzinne  i wychowanie dzieci nalezy, w koncu sa wspolne. Ale niektore kobiety zachowuja sie jak angielskie krolowe. Przychodzi styrany facet z pracy, ktory ma na utrzymaniu ten caly majdan, i juz od progu slyszy tylko wymowki. Bo zonie sie wydaje, ze on poza domem to odpoczywa. 
Ja wiem, ze opieka nad dzieckiem bywa nuzaca, nie ma atrakcji, i to jest glowny powod, dlaczego kobiety tak narzekaja, co sie odbija na ich partnerach. Bo dni sa do siebie podobne, kaszka, pieluchy, pieluchy, kaszka... Ale kazda, decydujac sie na rezygnacje z pracy poza domem na rzecz pracy w domu, chyba rozumie, ma swiadomosc, na co sie decyduje. Ze dziecko wymaga wiecej uwagi i jest bardziej absorbujace niz piesek.

Ale tu nie chodzi o ciężar opieki nad dzieckiem, podział obowiązków ani nic z tych rzeczy.
Istotę problemu stanowi wyłącznie retoryka narracji, zwana ze staropolska 'zrzędzeniem'.
Witz polega na tym, że nie ma najmniejszego znaczenia, czy żona ma obiektywną rację czy nie.
Bo cała wartość merytoryczna ginie za formą w jakiej jest przedstawiana.
Wiele kobiet ma manierę nadawanie każdej swojej wypowiedzi ram żalu, skargi albo pretensji.
Efekt jest taki, że budzą tym wyłącznie irytację, gniew i naturalną niechęć do spełnienia żądania.
I nieważne czy żądanie jest słuszne czy nie.Ważne, że człowiek z natury się wzbrania przed ultymatywnymi nakazami.
Skutek jest taki, że facetowi w ogóle się nie chce wracać do domu, jeśli wróci, to chce jak najszybciej zaszyć się gdzieś żeby nie słuchać zrzędzenia.
A jeśli słyszy zrzędzenie, to kombinuje jedynie jak sprawić żeby ona się wreszcie zamknęła.
Tymczasem kobieta mogłaby powiedzieć dokładnie to samo, tylko bez głupich ozdobników typu 'ty zawsze','ty nigdy' etc.
i wówczas spora szansa, że uzyskałaby pozytywną reakcję.

Już jej to proponowałem, to usłyszałem, że "jak siedząc w domu będę przynosił tyle pieniędzy co teraz pracując to proszę bardzo."

adiaphora i cslady dobrze piszecie, gdyby żona to przeczytała to może by coś zrozumiała... albo byłoby jeszcze gorzej, tzn jak ja mogłem gdzieś napisać na forum o naszych problemach i byłby powód do kolejnej afery. Niestety Ona tak ma, że nikt nie może jej nic powiedzieć i wytłumaczyć, bo Ona wie wszystko najlepiej i wszyscy inni się mylą. Kilka razy proponowałem jej wizytę u psychologa albo terapeuty jakiegoś to usłyszałem, że z nią jest wszystko ok i nie musi chodzić po lekarzach, że to ja stwarzam problemy.

Jak dla mnie musisz jasno postawić warunki i nie dać sobą pomiatać. Jesteś facetem a nie zabawką, polecam przejść na forum braciasamcy.pl  tam jest więcej przydatnych informacji.

Może i tak trochę jest. To co ja mam w takiej sytuacji zrobić? Robić wszystko co chce? Jak ja nie daje rady tak, Ona nie rozumie, że mogę być zmęczony po pracy i że nie mam siły robić wszystkiego co mi mówi.

Może już tyle razy mówiła, że teraz ma dość.

w tym watku chyba piszemy o opiece nad wlasnymi dziecmi, wiec nie rozumiem Twojego wstepu o cudzych dzieciach.

Bylas zmeczona, ok, nie neguje. Nie pisalam nigdzie, ze opieka nad dzieckiem to relax, tylko, ze niektore przesadzaja. Co bys zrobila przy trojce albo piatce dzieci w takim razie, skoro przy jednym juz bylas wykonczona? Zatrudnilabys 3 opiekunki?
Co do cudownych technologii, to pralka nie jest w dzisiejszych czasach chyba zadnym luksusem a standardem. Pampersy raczej tez. A to przy dzieciach podstawa. Dzisiejsze  mamy maja o niebo lepiej z podobnymi wygodami, ktore oszczedzaja czas. Ja przy pierwszym dziecku nie mialam na poczatku  pralki ani pampersow. Uwazasz, ze moje dzieci roznily sie od innych? Nie, nie siedzialy grzecznie w fotelach i nie czytaly gazety   Byly nieznosne i absorbujace jak wiekszosc dzieci. Dlatego irytuja mnie troche te stekania dziewczyn, ktore dzisiaj  maja nieporownywalnie lepsze warunki do opieki nad dziecmi i ogolnie lepszy standard zycia, niz kobiety kiedys. A pomimo tego narzekaja bardziej. Przeniesc was w czasie o 50 lat wstecz to byscie poumieraly chyba z przepracowania.
Opieka nad dzieckiem i zajmowanie sie domem jest praca jak kazda inna. I robienie z siebie meczennika z tego powodu jest troche nie na miejscu. Wystarczy troche organizacji pracy i zycie jest naprawde duzo latwiejsze. I nie sa to rozwazania teoretyczne, pisze to z doswiadczenia, jako pelnoetatowa mama i pani domu (przez 6 lat) , ktora nigdy nie byla tytanem pracy bo ma dosc leniwa nature a ktora potrafila bez problemu tak te prace sobie zorganizowac, ze starczalo jej jeszcze czasu na plotki z kolezanka.

p.s Nie zrozumialas. Nie napisalam, ze opieka jest nuzaca z braku atrakcji, tylko, ze nie ma w tym zajeciu atrakcji, dlatego jest nuzace.  Nie znam zadnej, ktora odczuwalaby ekscytacje na mysl o tym, ze kolejny dzien bedzie taki sam :-)

W sumie rozumiem i Ciebie i zonę.
Chociaż jej dziecinnych zagrań (SMSy, zabieranie karty do bankomatu) nie jestem w stanie pojąć. Jest chyba strasznie młoda.

Zyciem w malzenstwie trzeba sie po prostu dzielic. Jesli np. jednak osoba pracuje caly dzien, wraca pozno i jeszcze gra na komputerze to druga osoba praktycznie nie ma jak nawiazac wiezi z ta osoba. To po co malzentwo? Jakos wiezi spada, rozpoczynaja sie wzajemne pretensje. Owszem, czas wolny trzeba dzielic zostawiajac sobie cos dla siebie. Ale poza grami jest jeszcze zona, dziecko, obowiazki domowe. Budowanie czulosci, intymnosci, spedzanie czasu razem. Potem autor sie zdziwi jak przy zaniku wiezi zaczna sie zdrady jego albo zony. Bo on i zona beda szukac gdzie indziej spelnienia swoich potrzeb uczuciowych. Zona na razie reaguje prawidlowo. Bunuje sie i sygnalizuje problem. Niestety autor, jak to nalogowiec, tego problemu nie widzi. Dzis oglupiacze w stylu komorka, TV, gra niestety zabieraja czas ludziom. Kiedys tego nie bylo i ludzie mieli czas na spotkanie, rozmowe, bycie razem. Wiez buduje sie spedzajac czas razem (a nie obok), zajmowanie sie, bawieniem sie z dzieckiem razem (a nie traktowanie tego jako obowiazku utrzymania go), ikontaktujac sie w ciagu dnia, dzielac sie, rozmawiajac o wszystkim, o problemach. No ale jak niedojrzali do roli meza, zony, ojca, matki ludzie zakladaja rodzine, to roznych kwiatkow mozna sie spodziewac.

dokładnie Maniek ujął to idealnie

Dla mnie czas kiedy moje dziecko było małe i siedziałam w domu był najlepszym czasem,mogłam sobie wszystko zorganizować, miałam czas dla siebie , mogłam zaplanować i to zrealizować.
To był czas kiedy wszystko było takie przewidywalne.
Teraz jak jest dużo starsza nie wiem co mnie czeka każdego dnia.

Małe dzieci- mały kłopot

Zorganizować sobie czas przy trojaczkach to już sztuka.

Haha... nie miej mi za złe, ale trochę mnie ta sytuacja rozbawiła Masz do czynienia z typowym FOCHMISTRZEM. Zawsze mnie to rozwalało u kobiet, że zamiast pójść coś zrobić wolą strzelić Focha i się nie odzywać. Ja byłam całe życie praktycznie wychowywana z facetami, mam 2 braci, tatę i ambitną mamę pracującą od rana do wieczora. Wyprowadziłam się już dosyć dawno i mieszkam z mężem. Nie zdarza mi się strzelać fochów i denerwuję się kiedy mąż mi próbuje wpoić, że mam focha, choć tak na prawdę jest mi smutno i chcę zwykłego przepraszam. Nie mam czegoś takiego, że się nie odzywam po prostu jest mi źle, smutno, ale normalnie ze sobą gadamy. Mam coś takiego, że nawet gdy jestem zła, humor można mi poprawić w jednej chwili, trzeba tylko odpowiednio do tego podejść i mojemu mężowi się to udaje.

Ja lubię grać na komputerze, sprawia mi to przyjemność, jednak mam ciężko z czasem. Co prawda nie mam dziecka, ale pracuje praktycznie przez cały dzień. Zwykle mój dzień wygląda tak pracuje do 15.00, jadę na zakupy, robię obiad i potem lecę do pracy. Mój mąż kończy swoją pracę po 17.00 więc ma więcej czasu dla siebie.
Wcześniej wyglądało to tak, że on codziennie po pracy siadał na kompa i siedział na internecie. Gdyby grał nie byłby to dla mnie problem, bo pewnie znalazłabym sposób, żebyśmy grali we dwójkę a tak to on wolał nie raz posiedzieć przykładowo od 20 do 22.30 niż spędzić czas ze mną.  A ja wkurzona bo nie mogłam robić dawnej rzeczy której robiłam, czyli grania i jedynie co mi zostawało to telewizor. Dlatego często dąsałam nad nim i mówiłam, żeby spędził czas ze mną. Tekst który wtedy mnie zbijał z nóg to "Przecież spędzamy ze sobą czas" Przychodziłam wtedy do niego co pół godziny i pytałam się kiedy skończy, mówił że zaraz. Koniec końców zmuszał się i do mnie przychodził Po czasie męczyło mnie już dąsanie nad nim. Szukałam sobie innych zajęć i sam do mnie przychodził i wspólnie oglądaliśmy film. Potem zaczęłam namawiać go na zwierzaki i tak mamy poza kotem, którego on chciał jeszcze królika i pieska. Teraz głównie wieczorami oglądamy ze sobą filmy, wiadomo siedzi na kompie ale godzinkę, dwie, a w weekendy wychodzimy razem z pieskiem na długi spacer.

Nie rozumiem po co Twoja żona pisze smsy w momencie gdy ty jesteś na kompie, nie lepiej byłoby podejść i pomęczyć ci trochę dupę ? Ja osobiście tak bym robiła. Nie stroiłabym żadnych fochów, które nic nie dają, a jedynie faceta denerwują.
Po części ją rozumiem powinieneś z nią spędzać więcej czasu. Nie może być sytuacji, że ty jesteś zmęczony i jedynie o czym myślisz to o kompie. Powinieneś cieszyć się też czasem wspólnie spędzonym z żoną. Proponuję żebyś ograniczył komputer do 40 min dziennie i pobył z nią i z dzieckiem. Gdy poczuje, że jesteś obecny, przestanie tak bardzo wymagać, a zaczniecie znowu cieszyć się sobą. Musisz zaspokoić jej potrzebę bliskości i bawić się z małą tak, żebyście oboje czerpali z tego przyjemność. A nie żebyś brał to za przymus.