samotna w małżeństwie

Witam
Jestem z mężem 12 lat a po ślubie 6 mamy dwójkę dzieci i mieszkamy u moich rodziców. Problem polega na tym ze nie mogę dogadac się z mężem bo nie wiem czego on chce. Zacznę od początku zaraz po ślubie (9 miesięcy) urodził nam się syn było fajne mąż pomagał przy dziecku był czuły kochany podczas ciąży domagal się tego i owego to ja miałam czasami dość ale było ok . chodziliśmy na spacery rozmawialiśmy było fajne.  Minął rok i zaczęliśmy planować drugie dziecko długo nie mogłam zajść w ciążę ale po 4 latach udało się i tu się zaczynają schody na początku ciąży było ok ale czasem zaczęło być coś nie tak mąż oddalił się ode mnie przestał mnie dotykać przytulać nie chciał się kochać. Pytałam co się dzieje  czemu się tak zachowuje ale odpowiedź była jedna jestem zmęczony chce mi się spać bolą mnie ręce znowu się czepiasz bolało mnie to no ale... Gdy urodziłam córkę to mąż do szpitala przyjechał tylko 2 razy i to na chwilę a jak wróciłam do domu to zachowywał się tak jakby go nie było nic mi nie pomagał nie zapytał sięczy czegoś  potrzebuje a byłam w kiepskiej formie gdyż byłam po cesarce mam żal do niego do tej pory było już tak ze kazałem mu się wyprowadzić we wszystkim pomagała mi moja mama a on nic zero zainteresowania. Ile było próśb rozmów (ja mówiłam on milczał) czego tak się zachowuje aleto nic  nie dało może była poprawa na miesiąc. Nie wiem o co mu chodzi on pracuje ja siedzę z dziećmi w domu ( urlop wychowawczy) wszystko robie sama to ja sprzątam to ja gotuje na zakupy chodzę ja mimo że mamy auto a mąż jak wraca z pracy to jest bardzo zmęczony kładzie się i ogląda tv. Co do dzieci to nie mogę narzekać bo przypilnuje uspi przebierze mała (roczek) ale stał się nerwowy w stosunku co do dzieci krzyczy nie wytłumaczy nie pobawi się z nimi jeżeli już to wyglupy na spacer jak weźmie to z łaski. O cokolwiek go poproszę to już ma problem ale dla swojej rodziny to czas ma. Nie pamiętam kiedy powiedziałmi jakieś mile słowo przytulił pocałował juz nie wspomnę o kochaniu bo to jest raz miesiącu a czasami nawet dłuższą przerwa. Nigdzie razem nie wychodzimy sami bo jemu się nie chce każe mi iść samej. Nie chodzimy juz na rodzinne spacery do kościoła tez chodzimy osobno kiedyś tak nie było. Nie mam juz sił go prosić bo ja mówię on milczy a żyć tak to nie jest łatwo dodam że jestem osobą przy kości zawsze taka byłam nie zmieniłam się z wyglądu.  O co mu chodzi czego on w ogóle chce?  Proszę o porady i dziękuję