Strasznie podoba mi się mężczyzna o ponad 10 lat starszy ode mnie. Mimo,iż nic nas nie łączy, nawet czasu ze sobą zbyt wiele nie spędzamy; To czuję się strasznie przywiązana do niego. On nie ma dzieci,żony. Wiązałam się z innymi chłopakami, ale niestety na krótko, bo wciąż on jest w mojej głowie... Znamy się od ponad roku.Czy coś ze mną nie tak??? Może powinnam o nim zapomnieć???
Proszę o pomoc i za każde słowo Dziękuje ![]()
Podobne tematy
Hej,
jeśli jest fajny może nie bez powodu siedzi Ci w głowie...
Hej,
jeśli jest fajny może nie bez powodu siedzi Ci w głowie...
Fajny to mało powiedziane
on jest idealny pod każdym raczej względem, albo ja go jeszcze nie znam...
4 2015-10-16 23:08:52 Ostatnio edytowany przez wisienka7 (2015-10-16 23:16:51)
wisienka7 napisał/a:Hej,
jeśli jest fajny może nie bez powodu siedzi Ci w głowie...
Fajny to mało powiedziane
on jest idealny pod każdym raczej względem, albo ja go jeszcze nie znam...
patka.patka123 co stoi na przeszkodzie żeby spędzać więcej czasu ze sobą?
patka.patka123 napisał/a:wisienka7 napisał/a:Hej,
jeśli jest fajny może nie bez powodu siedzi Ci w głowie...
Fajny to mało powiedziane
on jest idealny pod każdym raczej względem, albo ja go jeszcze nie znam...
patka.patka123 czyli znacie się tylko z widzenia?
Jestem w rodzinie zastępczej i to jest jego ciocia, poznałam go rok temu na domówce i od razu wpadł mi w oko. Mieszkał w T. i tam studiował - 3 razy czasem widziałam go w miesiącu jak przyjeżdżał do rodzinnego domu. Kilka razy gadaliśmy tak ooo, gadaliśmy o mojej szkole, bo akurat przechodziłam kryzys i wspierał mnie słowem jak nikt inny .We wrześniu na domówce były %% i na koniec pocałował mnie na pożegnanie mimo, iż się tego nie spodziewałam, bo do niego jestem '' gówniarą''. Teraz niedawno ma okazało się, że będzie moim sąsiadem, bo wraca do rodzinnego miasta/.
Może to po prostu dobry przyjaciel
? Ale będzie Twoim sąsiadem, więc to dobry znak. Będziecie mieli możliwość częstszych spotkań i wtedy poznasz go lepiej. Zobaczysz życie samo przynosi rozwiązania ![]()
Może to po prostu dobry przyjaciel
? Ale będzie Twoim sąsiadem, więc to dobry znak. Będziecie mieli możliwość częstszych spotkań i wtedy poznasz go lepiej. Zobaczysz życie samo przynosi rozwiązania
Mądre słowa!!! Dziękuje ![]()
Nie ma za co ![]()
wydaje mi sie ,że zle zrobisz jesli o nim zapomnisz. może on jest Tobie przeznaczony? ale wiążąc sie z nim skrzywdzisz inne osoby, to troche trudna sytuacja. a on jak widzi wasza znajomosc? jak sie zachowuje kiedy jestescie razem? może i on cos czuje a nie wie jak to powiedziec?
Strasznie podoba mi się mężczyzna o ponad 10 lat starszy ode mnie. Mimo,iż nic nas nie łączy, nawet czasu ze sobą zbyt wiele nie spędzamy; To czuję się strasznie przywiązana do niego. On nie ma dzieci,żony. Wiązałam się z innymi chłopakami, ale niestety na krótko, bo wciąż on jest w mojej głowie... Znamy się od ponad roku.Czy coś ze mną nie tak??? Może powinnam o nim zapomnieć???
Proszę o pomoc i za każde słowo Dziękuje
Dycha różnicy to nic złego, jak masz powyżej 16 lat ![]()
A na poważnie - jeśli się dogadujecie i macie wspólne tematy do rozmów, a jemu nie chodzi tylko o to, żeby być z Tobą w sensie fizycznym to próbuj, nie ma nic złego w żadnej różnicy wieku ![]()
wydaje mi sie ,że zle zrobisz jesli o nim zapomnisz. może on jest Tobie przeznaczony? ale wiążąc sie z nim skrzywdzisz inne osoby, to troche trudna sytuacja. a on jak widzi wasza znajomosc? jak sie zachowuje kiedy jestescie razem? może i on cos czuje a nie wie jak to powiedziec?
Włąśnie bardzoo trudna sytuacja. Nie gadalismy nigdy o nas, nawet nie ma takiej mowy. W ostatnich miesiącach właśnie zauważyłam, że mnie wzrokowo obserwuje
porostu to czuję, jak się na niego popatrzę to szybko odwraca wzrok.
No i wszystko możliwe, że nie wie jak ma to powiedzieć, ale też na pewno się boj. Ja jestem młoda życie przedemną, a on już powinien mieć dzieci...
patka.patka123 napisał/a:Strasznie podoba mi się mężczyzna o ponad 10 lat starszy ode mnie. Mimo,iż nic nas nie łączy, nawet czasu ze sobą zbyt wiele nie spędzamy; To czuję się strasznie przywiązana do niego. On nie ma dzieci,żony. Wiązałam się z innymi chłopakami, ale niestety na krótko, bo wciąż on jest w mojej głowie... Znamy się od ponad roku.Czy coś ze mną nie tak??? Może powinnam o nim zapomnieć???
Proszę o pomoc i za każde słowo DziękujeDycha różnicy to nic złego, jak masz powyżej 16 lat
A na poważnie - jeśli się dogadujecie i macie wspólne tematy do rozmów, a jemu nie chodzi tylko o to, żeby być z Tobą w sensie fizycznym to próbuj, nie ma nic złego w żadnej różnicy wieku
No nie przebywamy ze sobą aż tak, żeby poznać czy się dogadujemy... Jakieś tematy mamy jak już jest. Kiedyś świetnie dogadywaliśmy się co do kwestii jego bratanicy <8 lat> Mieliśmy to samo zdanie, że jest za bardzo rozpieszczona, a rodzicie jej za dużo pozwalają i nie uczą kultury.
witam
nie wiem czy dobrze trafiłam, ale szukam pomocy, rozmowy, rady w sumie to nie wiem od czego zacząć bo opisywanie 10 lat życia z katem, alkoholikiem i facetem który zdradzał to za dużo, a tak ogólnie. Jestem 3lata po rozwodzie z tego nieszczęsnego małżeństwa jest 3 dzieci. Mój ex mąż nadal nie daje mi spokoju wydzwania, kręci się koło mojego mieszkania, a ja kiedy go widzę jestem jak sparaliżowana. Jestem w związku, ale nie potrafię zaufać boje się wiem, że moim zachowaniem go krzywdzę bo jestem uszczypliwa i czasami złośliwa, nie mogę mu nic zarzucić, pomaga mi kiedy może, pomaga przy dzieciach i tak naprawdę obrywa mu się za darmo. Podziwiam go i jego spokój w stosunku do mnie, Kiedy Ja się wyciszam i wszystko w miarę możliwości wraca do normy, to pojawia się mój ex mąż i burzy mój spokój policja twierdzi że robi wszystko zgodnie z prawem. Zgodnie z prawem ubliża mi na ulicy a mieszkamy dwie ulice od siebie więc nie mam możliwości unikania go choć bym chciała, dzwoni domofonem o 1 w nocy pijany i pyta i co ty kur..o jeszcze nie śpisz wystaje za blokiem i mnie wyzywa, podsłuchuje pod drzwiami, zabiera moje śmieci spod drzwi i szuka w nich czego nie wiem, zaczepia dzieci jak są na dworze i wypytuje o mnie, grozi dzieciom że mnie zabije, a kiedy jest wzywany na policje to mówi że ja jestem psychiczna bo mam depresje i sobie to zmyślam. Porwał syna jest pozbawiony praw rodzicielskich, a kiedy zgłosiłam na policje to mi powiedziano że rozmawiali z jego matka i ona powiedziała że on go zabrał na zakupy, więc policja stwierdziła że jeśli nie odda go do 18 to wtedy przyjmą zgłoszenie. Czasami mam wrażenie że wszyscy są przeciwko mnie. Oczywiście ma zasądzone alimenty na mnie i dzieci i nie płaci rozwód był z jego winy. przeniosłam dzieci do innej szkoły bo chodził do poprzedniej i próbował ich z niej zabrać. Proszę powiedzcie jak to wszystko ogarnąć co zrobić żebym mogła żyć normalnie z moimi dziećmi.