Czy potraficie byc wierni, mezczyzni?

Do tanga trzeba dwojga. Jeśli zona nie zaniedbuje męża to nie ma się o co martwic tzn. porządny sex około dwa razy w tygodniu, pilnuje wagi, dba o siebie, nie mówimy że boli ją głowa itp. itd., pozwala mężowi na spełnienie jego nawet dość śmiałych fantazji sexualnych w domu to facet po prostu nie będzie miał motywacji żeby robić coś na boku. Ale małżeństwo to maraton więc różne rzeczy mogą się zdarzyć. Jeśli kobieta zaczyna zaniedbywać siebie, męża, jego potrzeby lub jego fantazje sexualne no i będzie ją bolała głowa to zaczynają się problemy. My (faceci) musimy uprawiać sex regularnie, mamy swoje fantazje i musimy je zaspokajać. Jeśli nie dostaniemy jeść w domu to pójdziemy szukać gdzieś indziej.

Nikt sobie nie będzie zmieniał na gorsze tak więc im bardziej zaniedbana żona i im rzadziej będzie z facetem uprawiać sex i w ogóle go olewać tym niżej ustawia mu poprzeczkę i tym bardziej jest prawdopodobne, że pójdzie gdzieś bokiem. Póki facetowi brakuje tylko mechanicznego sexu to jeszcze nie jest taki problem ale sex jest częścią strefy intymnej tak więc prędzej czy później zacznie mu to doskwierać i zacznie szukać kobiety która da mu to wszystko. I tu znów jest sprawa jak niskie standardy ustawiła mu jego żona. Jeśli ma BMI>30, myje się raz na miesiąc i daje mu sex raz na pół roku (świadomie przejaskrawiłem) no to jest na 99% pewne że gdzieś będzie musiał dać upust swojej sexualności.

Czyli reasumując potrafimy być wierni pod warunkiem, że żony nie zaniedbują siebie, nas ani naszych potrzeb.

Sex w wieku 40 lat jest tak samo ważny jak wcześniej.

LOL. Nawet nie wiem jak masz na imię a już brzmisz jak byś była moją żoną :-))))

A tak na poważnie to zgadzam się z Tobą w 100%. Mnie też wkurzają faceci z niedomytymi zębami, brzuchami od piwa i w poplamionych podkoszulkach, którzy dzień po pracy spędzają z piwem i chipsami gapiąc się w ogłupiającą telewizję. Jeszcze gorzej jak na swoją żonę mówią "moja stara". Bleeeee.... Ja 2 - 3 x w tygodniu ćwiczę na siłowni, gram w tenisa, chodzę do higienistki stomatologicznej, itp itd. => dbam o siebie. Robię to po to żeby się podobać ale również i dla siebie, żeby się dobrze czuć z samym sobą.

I zupełnie poważnie to mam przyzwolenie dla kobiet które decydują się na sex pozamałżeński bo są zaniedbywane przez swoich mężów. W końcu faceci, którzy są zaniedbywani przez swoje żony muszą mieć z kim uprawiać sex :-))))

Dopóki w moim małżeństwie wszystko było OK to odrzucałem takie zaloty. Byłem parę razy uwodzony przez koleżanki żony i koleżanki z pracy ale to olewałem. W momencie kiedy moje małżeństwo zaczęło się piep....ć to sam zacząłem szukać takich okazji.

No to zrozumiale,ze szukamy tego czego nam brak. Czyli wszelkie zaloty nie dzialaly na Ciebie bo czules sie calkowicie usatysfakcjonowany. Uwazasz,ze naprawde istnieja tacy faceci, ktorzy nie znudza sie lecz beda cenic to co maja? Wciaz mowie o idealnym zwiazku gdzienudy nie brak-mnie chodzi o  nature meska czy jest taki gosc jeden z drugim , ktorzy beda zyc przy jednej kobiecie jesli jest ona wyjatkowa dla niego. Pytam bo zdarzylo mi sie juz dwa razy,ze kobieta byla wyjatkowa, alfa i omega, niesamowita, facet wpatrzony w nia jak w obrazek, nie wierzyli wrecz,ze im sie to przytrafia, ze ona ich chce. I pojawiala sie ta inna, ktora trudno okreslic co miala bo byla tak samo ciekawa i atrakcyjna (niekoniecznie po wzgledem seksualnym),ze nie byli w stanie przejsc obok chcac utrzymywac obydwie relacje co najciekawsze....bo nie wyobrazali sobie odejscia od wspanialej kobiety ale ta inna byla zbyt interesujaca by nie poznac jej blizej. I nie mowie o jakichs slabych charakterach, o przyglupach czy prostakach. To byli myslacy mezczyzni. Oczywiscie to moj przypadek. Nie wierze juz w zaden idealny, harmonijny zwiazek mimo,ze sa takie pary ale widac nie jest mi to dane. Zawsze pojawi sie ta inna, ktora w jakis sposob przyciagnie. Nie brakowalo naprawde niczego bo podstawa zwiazku zawsze byla przyjazn czyli totalna otwartosc na wszelkie tematy, wzajemnie wspieranie sie, wzajemne wzrastanie, docenianie, kochanie. Jak mam to rozumiec? W jeden dla mnie wytlumaczalny sposob: natura faceta juz taka jest, ze nie potrafi zostawic czegos co go pociaga. Wypowiadajcie sie bo ciekawa jestem Waszych opinii.

Też coś takiego widziałem ale te z pozoru "harmonijne" małżeństwa, które się rozpadają to są tylko pozory. To są małżeństwa bez treści i bez fundamentów, które wyglądają tylko zewnątrz ładnie. Gdybyś im zajrzała do sypialni to byś zrozumiała dlaczego się rozpadają. Jeszcze raz, szczęśliwi faceci którzy otrzymują w domu sex i miłość nie zdradzają. Z czystego lenistwa. Po co mam sobie komplikować życie jak już wszystko mam? Przynajmniej ja wychodziłem z takiego założenia. Oczywiście są przypały ale to mniejszość.

A ja przyzwolenia na zdradę nie daję.

Myślę, że te zdrady wynikają właśnie z takiego myślenia. Ma być pięknie i już, a jak nie jest pięknie to mogę iść w tango i to nie moja wina.
Zmieniamy się. I cóż że kobieta dba o siebie, czasu nie zatrzyma. Naturalne, że z czasem inne, młodsze będą atrakcyjniejsze. Są różne problemy, sytuacje, szwankuje zdrowie, w pracy nie tak... I też może być ciężko, brak ochoty na seks.

Z takiego przyzwolenia na zdradę, jakie proponujecie wynika, że zdrada jest niemalże nieunikniona. Skoro każdy gorszy moment w życiu partnera czy choćby naturalny proces jakiemu podlega każdy związek (z czasem te fajerwerki muszą przygasnąć) musi procentować zdradą.

Raczej proponuję pracę nad związkiem, którą bym zaczęła od szukania przyczyn w sobie, rozmowy z partnerem, próby wyjścia z sytuacji oraz naturalnie od zgody na to, że wprawdzie już tak różowo nie będzie, ale stały, długi związek może dać inne wartości.

A jeśli się nie uda, jeśli partner nie chce niczego naprawiać, jeśli mimo naszych usilnych prób nic się nie zmienia, proponuję ODEJŚCIE. To jest bardziej honorowe i w porządku wobec siebie, partnera i ewentualnej osoby trzeciej.

Zamiast myślenia: "Żona mi dziś nie dała, to mam pełne prawo iść do sąsiadki. A co, należy mi się i już!"

A ja myślę, że niektórzy mają zdradę niejako "we krwi", i nawet jak w małżeństwie będzie idealnie, oni i tak będą szukać wrażeń poza.

Ogólnie zgadazam sie z Tobą, tylko to co wyszczególniłam nie ma moim zdaniem znaczenia.
Znaczenie ma to co się ZMIENIŁO, bo jeśi laska od początku ma bmi>30 i on jest zachwycony sexem  z nią, to mogą żyć szczesliwie latami.
Dbanie o siebie powinno się dziać głównie w sferze mentalnej, nie wiem czy piękny pustak byłby w stanie Cię podniecić....
Choć jest grupa facetów, którzy takie własnie wybierają. Chyba jednak o nich nie mówimy.
I na zakończenie - mój ex mąż zdradzał mnie, mimo, że byłam naprawdę ładną i zgrabna laską. Ważyłam 50 kg i mogłam przebierac jak w ulęgałkach. Ale on wolał bzykac się z pijanymi wywłokami, na prawie każdej imprezie przez 10 lat. Od samego początku jak się okazało. Zdradzał mnie tak samo jak przytyłam w ciązy, jak po niej schudłam i znów przytyłam...jak miałam krótkie i długie włosy... jak byłam szczęsliwa w wieku 20 lat i jak miałam doła w wieku 30...moja waga  i wygląd nie miała nic do rzeczy. Po prostu mnie zdradazał, bo taki był.
Teraz mam BMI= 30 i nigdy nie byłam tak szczęsliwa, swobodna i skłonna do eksperymentowania jak teraz; nigdy, nigdy, ale to nigdy nie boli mnie głowa i zawsze mam ochotę na sex. Mam też pewnośc że mężczyzna z którym jestem nie zdradzi mnie bez względu na moje BMI, czy ono wyniesie 31 czy 25, najwyżej pomoże mi schudnąć.

BMI ma znaczenie w przypadku poznania kogoś, bo nie ma co się oszukiwać, to ważne. Jeśli jednak jest związek i BMI rośnie to nie jest tak, że zdrada bo BMI wzrosło. BMI to raczej pretekst bo kogoś nie chce się już, uczucie wygasło i tyle.
Faceci są wierni tylko tym kobietom, które darzą wielkim uczuciem.

Widać na zabój nie kochają....

Nic sie nie wydaje-po prostu sa w relacji calym soba, nie ma tu udawania czy wydaje mi sie. O to tu chodzi-ciezko pojac , nie? mnie tez...

A skad ta pewnosc, ze sie nie wydaje? Siedzisz w glowie takiej osoby? Przeciez ktos moze byc pewny stuprocentowosci swojej milosci wlasnie dlateg, ze nie wystawil sie na taka probe.

Z tym się zgodzę, Iceni, lecz przypominam, że mowa jest o tych, tzw. "szczęśliwych" związkach, w których niby, wszystko gra.
Przecież nie zaprzeczę, że podobają mi się inne kobiety. Młodsze, ładniejsze i zgrabniejsze od mojej partnerki. Są wśród nich również te, które znam od lat.
Po prostu, nie dopuszczam do  sytuacji, ani sam nie prowokuję do zachowań, które mogłyby nadać im jakąś dwuznaczność.
"Żartów" w postaci "niewinnych" flirtów nie uznaję, wiedząc, jak mogą się skończyć bo sam je często, w wiadomym celu nawiązywałem, wtedy jeszcze, wolny mężczyzna.
Po prostu, dmucham na zimne i chcę być lojalny, choć   jestem tylko "facetem". I oczekuję tego samego od drugiej strony.

O wlasnie!bardzo Ci dziekuje za ten wpis- o to mi chodzilo. Bo to naturalne,ze podoba nam sie to co piekne sek w tym co z tym dalej robimy. U Ciebie jest dojrzalosc i madrosc wynikajaca z doswiadczen zyciowych i wybierasz to co uwazasz za wazniejsze.

Iceni- nie chce polemizowac w temacie kochania-po prostu przyjmujemy,ze swiata poza mna nie widzial a o lenistwie u niego nie bylo mowy

Możesz mieć mężczyznę, który Cię kocha, możecie tworzyć idealną parę, nic mu nie musi brakować, możesz być piękna, mądra, seksowna, możesz mieć z nim cudowny seks... ale, ale, ale -- może zdrada się przydarzyć. I wtedy nie bedzie pytania "dlaczego? co zrobiłam źle?" -- nic nie zrobiłaś źle, było i jest super, ale on bzyknął inną laskę. Jak nie wierzysz, bo poszukaj wokół siebie takich własnie sytuacji.

Jak zdradził, to nie znaczy, że NIE kocha -- może kocha, ale zdradził.
Jak NIE zdradza, to nie znaczy, że kocha...

Miłość i seks czasami są rozłączne.

Może to i prawda, Gary. Ale, czy miłość i zaufanie, także można rozdzielać? Powiesz, że dokąd zdradzany nic nie wie, wszystko gra. Może nie dowie się do końca życia nawet. Co jednak z poczuciem zawiedzionego zaufania? Jeśli takiego poczucia brak, nie ma też miłości, moim skromnym zdaniem.
Jest tylko obawa, by nie zranić partnera/ki jeszcze bardziej. A to już litość i chronienie własnego wizerunku w jego/jej oczach.
Tak to wygląda, niestety.

Ach... ideały ideałami... a życie pisze swoje scenariusze. Czy to nie dziwne, że dwoje ludzi się kocha, żyją razem w zaufaniu, a to wszystko runie jak domek z karty, gdy on się zabawi z inną kobietą? Aż tak kruche to jest? Czy seks ma tak gigantyczną wartość, że może zniszczyć związek? Seks z inna kobietą to zdrada... która niszczy wiele lat bycia razem?

Znam wszystkie argumenty. Można mówić, że on ślubował wierność, a nie dotrzymał umowy, więc zdradził, czyli związek nadaje się na śmietnik. A jeśli o nią nie dba? Nie jest miły? Tego nie ślubował... może być nieprzyjemnym typem, nie zdradził więc jest okej?

Są związki, gdzie była zdrada i są mocne. Są związki gdzie jest wierność, ale są kruche i zgniłe w środku. Wszystko jest względne, dużo w tym złudzeń.

Moja obecna rada dla par w przypadku zdrady -- nie patrzcie na zdradę, patrzcie na Was, jak jest między Wami. Jeśli jest dobrze, a pojawiła się zdrada, to nie róbcie z tego tragedii.

Rada dla grinty:   nie martw się dziewczyno o zdradę, patrz na Was, na miłość i czy Wam jest dobrze ze sobą. NIGDY nie zastanawiaj się czy on zdradza. Wymęczysz się tylko. Jeśli związek jest do bani, to zakończ go. Jeśli jest dobry, to niech trwa, niech trwa bez ciągłego pytania o wierność.

Ja proponuję jednak zachować odrobinę człowieczeństwa i samokontroli. Naprawdę trzeba być słabym by nie móc się powstrzymać od takich głupot.

Oj, Gary!
Chyba niezbyt uważnie czytałeś niektóre posty.
Mówiłem, że przysięgi i przyrzeczenia to rytuał, dziś praktycznie bez znaczenia. W końcu naśladujemy kulturę i obyczaje Wielkiego Brata zza oceanu.
Chodzi o zasady, a na nie argumentów nie znajdziesz.
Lojalność. To jest podstawa. Gdy jest zagrożona, należy się rozstać, a nie partnerowi/partnerce raz po raz pokazywać, gdzie ma jego/jej zaufanie.
I również tego nie doczytałeś, że mówimy o (rzekomo) szczęśliwych związkach, a nie patologii lub kołtuństwie dulszczyzny.
Dopuszczasz prawo zdradzacza do skoków w bok,bo przecież "szczęśliwy" związek i tak przetrwa. Lekceważąc jednocześnie  prawo zdradzonego do odpowiedzi na takie postępowanie - w postaci kopa w dupę. Po wystawieniu walizek, oczywiście.
Czy zaskoczenie i zdziwienie (no bo, dlaczego tak ostro?! Przecież to tylko seks!!!) zdradzacza z tym związane i skamlenie o pozwolenie na powrót będzie dowodem miłości?Wątpię.

A owe "scenariusze pisane przez życie" to już tak wyświechtany slogan, że mógłbyś go sobie darować.
W końcu nie jesteśmy w teatrze marionetek, byśmy byli pozbawieni możliwości wpływania na swoje postępowanie.

To co opisuje mialo miejsce pare lat temu. Nie chce opisywac historii bo nie ma takiej potrzeby i za duzo byloby to dyskutowania. Excop dobrze zrozumial,ze chodzi o zwiazki harmonijne, gdzie zdrada nie bylaby powodem do rozstania. Mnie chodzi o to,ze partner oczarowuje sie inna kobieta ze wzgledu na nia cala-nie o seks mu chodzi przede wszystkim. Ze ta inna jest w stanie bardziej go zatrzymac. I o to tu chodzi-nie o zdrady, o jednorazowe wybryki-o caloksztalt. Nie mam przez to ufnosci bo albo za mlodu bylam zajebista kumpela, ktorej zwierzali sie wszyscy i szlag mnie trafial no bo taka laska na pewno ma caly sznureczek chetnych...kiedy ja okazywalam uczucia widzialam poblazliwe usmiechy. Ex malzonek byl rzeczywiscie mezczyzna, dla ktorego rodzina byla koncem i poczatkiem i zona tez-ale z przegieciem. Nie mozna bylo oddychac od tego skupienia sie na rodzinie i strachu,ze "wlasnosc" moze ktos ukrasc. Nie zdradzal, nie byl typem bawidamka. Potem, po rozstaniu z nim dwa epizody z fajnymi facetami ale wlasnie tak bylo jak tu napisalam. Postanowilam,ze bede sama-nie przeraza mnie to, przeciwnie. Lubie decydowac sama o wszystkim, czuc,ze jestem odpowiedzialna za wszystko i nei mam na kogo zgonic czy oczekiwac. Nie powiem,ze fajnie by bylo miec takiego dojrzalego partnera, ktory nie boi sie silnej i madrej kobiety, ktory wlasnie to w niej ceni i wie jaki skarb posiada. No ale okazuje sie,zetakich skarbow jest wiecej

Myślę, że szczęście, zadowolenie i harmonia w życiu małżeńskim czy po prostu w związku, wcale nie są żadną gwarancją wierności partnerów, obojga płci. Zmniejsza to prawdopodobieństwo zdrady, ale nie wyklucza.

Seks i relacje międzyludzkie są za bardzo złożone, ze zbyt wielu puzzli - a nie tylko z puzzli pod tytułem "mam fantastycznego partnera i jest mi z nim jak w niebie". Zawsze będzie ryzyko. Ktoś napisał, że na zdradę pracują 3 osoby, ja myślę że nieraz i cały tłumek wokół. Widziałam przypadki, gdzie teść rozpieprzył małżeństwo syna bo synowa nie urodziła chłopców, gdzie ona wyniosła z domu sporo problemów psychicznych i mimo wielkiej miłości do swojego męża poprzestawiało jej w głowie (i mniej lub bardziej świadomie niszczyła każdą relację w której była),  gdzie alkohol tak namieszał że do zdrady doszło w niecały miesiąc po ślubie. Miłość nie jest uniwersalnym lekiem na wszystkie problemy. Może to strasznie pesymistyczne, ale patrząc na takie przypadki wokół mam przekonanie, że nic nigdy nie da mi gwarancji, żadna miłość i harmonia, że nie dojdzie do zdrady.

A dlaczego?

Ta lakoniczność oznacza, że dla ciebie bzdurą jest to, że ktoś ma super świetny związek a jednocześnie problem w innej sferze i to się łączy?

Związki to nie jest samotna wyspa, zależą od otoczenia, społeczeństwa, historii, szczęścia i innych rzeczy które nas otaczają - zależą ale nie są jedynym determinantem. Nie żyjemy w sterylnym laboratorium, gdzie jedynym determinantem jest szczęście i harmonia w związku. Mam wrażęnie, że autorka wątku chciałaby żyć na pustyni - niee ma przeszłości partnerów, problemów, innych osób, historii i mnóstwa innych spraw i nagle pojawia się osoba trzecia. To tak nie działa, żyjemy w realnym świecie.

Jednych to przytłoczy, w sensie - to co jest w innych dziedzinach życia. Innym doda skrzydeł w miłości a na jeszcze innych spłynie jak po wodzie. Czemu to, że człowiek i jego związek nie jest samotną wyspą wydaje ci się bzdurą, że to na równi z harmonią i szczęściem w związku może wpłynąć na zdradę lub nie?

Troszke chyba nie doczytalas sensu moich pytan...

Przepraszam. Nie chciałem Cię urazić. Tak rzuciłem jakąś cyfrą. Zgadzam się, że człowieka nie można opisać KPI. BMI=22 nie implikuje automatycznie że kobieta jest atrakcyjna tak samo jak większe BMI nie implikuje automatycznie, że kobieta jest nieatrakcyjna. Mam koleżanki z większymi rozmiarami i niektóre z nich są rzeczywiście bardzo atrakcyjne.

Odnośnie Twojego faceta który puszczał się na lewo i prawo to widzę 2 możliwości:
1) nie kochał Cię
2) taki typ lekkoducha który nie lubi "commitments"
W każdym razie jak dla mnie to nie jest to typ reprezentatywny dla całej męskiej populacji.

A ja dodałabym jeszcze, że nie ma miłości bez seksu. Jak kobieta nie chce seksu, to znaczy, że nie kocha po prostu. Więc co to za miłość. Może przywiązanie, ale nie miłość. Nie rozumiem, jak mężczyźni mogą uważać, że kobieta ich kocha, tylko nie chce seksu. To się wyklucza.

Jest duzo czynników jedne działaja chwilowo inne utrzymują sie .
O to samo mozna by sie spytac kobiet kiedy ida ze swoim facetem i patrza na innych "kandydatów" .
To jest kwestia na pewno czy ktoś jest bardzo impulsywny albo jak zarządza emocjami lub co daje mu satysfakcje ale tez i kwestia tego kogo spotka na swej drodze i w jakich okolicznościach.
Potem to kwestia tego czy to zdrada jednorazowa z jedna osoba czy z jednorazowa z kilkoma a może wielorazowa z ta sama osoba.

Jestem kobietą i naprawdę ciekawi mnie jakie według ciebie jako faceta to mogą być czynniki
Gdyż ja uważam, że pominąwszy choroby i inne obiektywne problemy, to znaczenie ma tylko relacja między kobietą i mężczyzną. Jak nie ma seksu, to jest z nią kiepsko. Bo to znaczy, że nie wzbudzasz u niej pożądania.

Tak -- taka jest natura. Ludzie w związkach się czasem zauraczają kimś innym -- mężczyźni sąsiadką, koleżanką z pracy, żoną kolegi. Może się zakochują. Może w ciszy to przeżywają, może podejmują działania, powstaje romans. Romans z seksem lub bez seksu. Czasem nie ma emocji -- jest tylko seks, wyjazd firmowy, jeden wieczór, chętna pani... Czasem nie ma seksu, ale jest jakaś inna relacja -- przyjaciółka z dawnych lat, bliska koleżanka z pracy. Oprócz tej najwazniejszej relacji z żoną może się "pojawić  jakaś inna".

Często z tej innej relacji robi się mega-problem. Rozbija się dotychczasowe życie. MIja 10 lat, kobieta miała w międzyczasie kilku facetó, a teraz kobieta się żali, że wtedy taką wojnę rozpętała, że w sądzie kłamała mówiąc, że go nie kocha, a mogło być inaczej, można było dalej żyć, chociaż rok, aby sprawdzić, czy romans nie wyparuje, a może on ja tez kochał? "Czy warto było szaleć tak... czy warto było kochać tak, aż do bólu" -- kochać, czyli też mieć kogoś wyłącznie dla siebie, bez wyjątku... nie tylko razem żyć, ale żyć tylko dla siebie, ze sobą...

Inna bardziej go zatrzymać? A może jak zauroczenie minie, to zobaczy kogo naprawdę kocha?

Mieć kogoś na własność -- prowadzi do tego, że się tę osobę traci. Lepiej mieć ptaszka, który fuwa wolno i do nas przylatuje kazdego dnia, niz miec ptaszka w klatce i bac sie, że on ucieknie gdy nadarzy sie okazja.

Czasem faceci boją się inteligentnych kobiet...

Dzięki! Też tak mi się wydawało ale dobrze to usłyszeć z ust płci przeciwnej.

Drugi raz dzięki. To bardzo ważne stwierdzenie.

Zmienność osobnicza. Nie chce zabrzmieć jak bufon ale miałem kiedyś dziewczyna po zawodówce. Relacja była nie do utrzymania. Od tej pory pilnuję się żeby zawierać znajomości z kobietami które potrafią mi zaimponować inteligencją. Najchętniej popartą wykształceniem.

Wyksztalcenie nie zawsze idzie w parze z inteligencja. Mnie w partnerze wyksztalcenie nie obchodzi ani pozycja spoleczna-inteligencja natomiast bardzo oraz osobowosc.