Koniec z użalaniem! Szukam faceta!

Co? Mówicie, że to nie takie proste? Wciąż wierzycie, że wszystko odbudujecie na tych zgliszczach? I jakie to życie będzie? Pełne podejrzeń, oskarżeń i wypominania przeszłości. To przedłużenie agonii. Czemu się tak katować? Czemu nie wziąć przykładu z naszych mężów? Znudziło mnie dotychczasowe życie.....idę w coś nowego! Tylko gdzie szukać?!

Bardzo optymistyczne podejście ,  niesamowicie mi się podoba ... Nie żebym była jakąś marudą , ale kurde żeby jeszcze wszystkie uczucia dało się tak łatwo wymazać , zakochać się na nowo i zacząć żyć. Ale Tobie autorko życzę powodzenia z całego serca

No i masz rację, już dawno to proponowałam w jakimś wątku. Pozamiatać i do przodu

To na mokro - nie wyleci, przylepi się do śmietniczka

Niezaprzeczalnie , trzeba jak najrzadziej , jak najmniej wracać myślami ... kiedyś chyba mija

Prawidłowo ! Mało to normalnych facetów po świecie chodzi ? A wy zawsze musicie zakochiwać się w palantach ;p Najważniejsze by się nie poddawać !

Mimo że jestem facetem daleki jestem od ich obrony. Pracuje z samymi "alfami" i super "maczami" więc nasłuchałem się różnych opowieści. Moja rada ... jeśli nie widzisz błysku w jego oczach gdy na Ciebie patrzy, jeśli nie przetrzymasz go i jeśli nie udowodni Ci tego, że chce, że może dla Ciebie zrobić wszystko - odpuść sobie. Wiem że w życiu jest różnie ale najgorsze jest to, że kobiety same pozawalają na pewne rzeczy mężczyznom i same ich do tego "prowokują". Dają się podejść niezdecydowanym, szukającym doznań lub po prostu znudzonym Jeśli oboje robią to tylko dla zabawy to ok ale jeśli jedna strona się angażuje a druga nie - w końcu zaboli ...

To jeszcze raz, i jeszcze jeden. Do skutku;)
A najlepiej to od razu wynieść do kubła, to może samo nie wróci:DD

Tak, to prawda, trzeba faceta przetrzymać, musi zawalczyć. Strasznie to głupie, że jesteśmy dorośli, każdy wie czego chce a i tak trzeba uprawiać takie gierki. Ale skoro tak mówi sam przedstawiciel niezrozumianego gatunku:) to trzeba się dostosować. Mówię to z całą sympatią, dzięki, że dołączyłeś:)

Witaj majkaszpilka Dzięki, że jesteś! To dzięki Tobie i ludziom takim jak Ty łatwiej się podejmuje takie decyzje! Życzę sobie tylko wytrwałości:)

Never, gratuluję optymizmu. Ja nie byłam zdradzana, ani nie jestem zdradzająca, ale rozstałam się z ojcem mojego dziecka. I jak pomyślę o tym, że miałabym znów kogoś szukać i babrać się w tym emocjonalnym G..., to mnie trzęsie. A z drugiej strony nie chciałabym, żeby moje dziecko miało zgorzkniałą matkę. I co tu robić?...

Nie można wierzyć, że każdy następny będzie skurczysynem! Daj sobie czas...nie wiem jak Ty ale ja jestem typem przytulasa, lubie mieć kogoś bliskiego i wierzyć, że jest tylko dla mnie.Marzę o normalnym, ciepłym i szczerym domu. Prędzej czy później to Cię dopadnie:) Dla dziecka to chyba też lepiej  patrzeć na matkę radosną i mieć pełną rodzinę. Tata to fajny kumpel pod warunkiem, że chce nim być.

Toorank!!!!!! Przywołuję Cię do porządku! Musimy w ramach terapii wyjść razem na piwo:) Wygarniemy sobie jakbyśmy były od tego samego chłopa a później pośpiewamy:
Żałuję że Cię znałam,żąłuję, że ufałam
Bo nie wart jesteś żadnej łzy, nie chciałeś wierzyć im
Żałuję, że Cię znałam, żałuję, że ufałam
I powiem to, choć szkoda słów, że będziesz kiedyś sam
Całkiem sam i bez żadnych szans   

Właśnie ta niewiara w siebie, ta niska samoocena spowodowana ich manipulacją, ich docinkami,,kto by Cię chciał, jesteś byle jaka, nijaka" powodują, że nie mamy ochoty na nowy związek. Powiem Wam tak, ściemniłam, że z kimś się spotykam. Efekt: kilka telefonów dziennie. Ale nie jest to dla mnie sposób na powrót tylko potwierdzenie tezy: pieprzony pies ogrodnika! To kolejna wada do encyklopedii jego negatywnych cech charakteru... Jesteśmy zaje..ste bo mimo ich podłości nie upadłyśmy. Przygnębienie,stres czasem płacz ale co trzeba zrobić robimy bo znamy hierarchię wartości. Oni zazwyczaj uderzają w pijaństwo albo inne głupoty, są słabi i prędzej czy później przyłażą pełzaki jedne na kolanach. A tfu! Dziewczyny nie mówcie, że jesteście pizdowate! ONI SĄ CHUJOWACI!!!!!

Toorank napisała mi na innym poście, że facet, który wynosi z domu intymne sprawy między nim a żoną jest skończonym bydlakiem...no właśnie jeśli człowiek decyduje się na zdradę, powinien zrobić to próbując zachować resztki honoru i nie spychać winy na żonę dodatkowo ją poniżając. Jest wiele podłości, których dopuścił się mój facet, teraz to szambo wypływa. Dlatego zaczynam od nowa. Tych upokorzeń moja głowa nie przetrawi na tyle by wybaczyć, nawet dla dzieci!

zbytdelikatna, właśnie dzięki temu miejscu uświadomiłam sobie jak wiele jest nas- Bogu ducha winnych żon, kochających matek, które często porezygnowały ze swoich pasji i z dotychczasowego, wygodniejszego życia dla tych leniwców, pasożytów, zdrajców! Po części same stworzyłyśmy te potwory pozwalając co raz więcej, wyręczając, machając ręką na ich fanaberie, żeby się nie kłócić, dla świętego spokoju. Wydawało nam się, że docenią, że będą się wręcz chwalić nami. Efekt był odwrotny. Mój chyba chciał żyć jak na początku. Czuć, że jest dla mnie Bogiem, być podziwiany, chwalony za to że JEST nie za to co musi robić...bo nic nie musiał. Gdy zaczęły się obowiązki czar prysł. Łatwiej było uciekać z domu niż go tworzyć. Pod koniec wracał wieczorami, piwo w rękę i telewizorek. Zero rozmowy, przytulenia, nawet brak zainteresowania córką czy dzieckiem które nosiłam pod sercem. Mówiłam, że ktoś go podmienił,że nie jest sobą ale będę na niego czekać bo kocham..on się tylko krzywo uśmiechał. Był zakochany i dalej jest. Dziś wiem, ze to nie miłość do niej ale do samego siebie go zgubiła. On dla niego jest najważniejszy. Egoiści mają lepiej? Chyba nie bo został sam, ludzie nim gardzą. Wczoraj zaczepiła mnie sprzątaczka i mówi: widziałam jak zimą myła Pani okna- w ciąży! Pani jest nienormalna! Ja na to: Chyba tak, ale już dochodzę do zdrowia..jeszcze chwila i znów będę normalna:) Życzę Wam tego samego:)

Ej hola, hola drogie panie ! Nie po to się udzieliłem by czytać teraz że jestem "chujowaty" albo do "porzygu" taki sam ;p zbytdelikatna i nevertoolate jestem waszym męskim odpowiednikiem i "niezrozumiany gatunek" mnie rozbawił ! Współczuje wam ale nie cały męski świat jest taki sam. Wszyscy faceci chcą być "męscy" ale niektórzy nie rozumieją że w związku, obowiązkach domowych, opiece nad dziećmi tez można się realizować. Ilu znam takich którzy są lepszymi ojcami niż kobiety matkami Już nie mówię że coraz mniej kobiet odnajduje się w kuchni - tak, tak drogie panie ;p ! Wrzucajcie nas do jednego wora to nigdy nikogo nie znajdziecie a jak już znajdziecie i znów się fatalnie zakochacie, to zwalicie na to że każdy facet taki sam Mnie wychowywano od bajtla że "swoje skarpetki pierze się samemu". Dzięki temu gdy po 6 latach małżeństwa gdy zostałem sam, umiem poradzić sobie z domem i innymi obowiązkami, mimo że na śląsku tradycyjnie zawsze istniał podział obowiązków Normalni i "nudni" czyli zwyczajni faceci tez się zdarzają drogie panie !

Nooo ;p ! Jestem z natury spokojny ale umiem się bronić ;p ! Białe kruki z chęcią piją kawę w dobrym towarzystwie !

Nie chcę Was martwić, drodzy koleżanki i koledzy, ale wczoraj przeczytałam artykuł niejakiej Barbary Pietkiewicz pt. "Rozwód i co dalej", który mną wstrząsnął.
Fragment:
"Ci, którzy czują się po rozwodzie skrzywdzeni, ale i ci z uczuciem wyzwolenia, mają nadzieję, że czas uleczy rany rozstania. Niektórzy psycholodzy twierdzą, że potrzeba na to zaledwie pięciu lat. Nieprawda. Rozwód to takie zdarzenie w życiu, po którym najtrudniej dojść do siebie.Połowa rozwiedzionych kobiet i co trzeci rozwiedziony mężczyzna, zwłaszcza jeśli weszli w udany drugi związek, są szczęśliwi. Lecz w życiu połowy kobiet i dwóch na trzech rozwiedzionych mężczyzn trauma rozwodowa trwa jeszcze po 10 latach. Niektórzy przeżyli kolejne rozstanie. Każde było dramatem. Co trzecia kobieta i co czwarty mężczyzna uznali życie po rozwodzie za smutne i pozbawione satysfakcji. Dla wielu upływ nawet 15 lat nie oznacza zniknięcia bólu i cierpienia."
I...
"Bezpieczny wiek rozwodowy dla kobiet – od 20 do 30 lat. Nie są jeszcze pogruchotane, wierzą, że rozwód będzie dla nich szansą na lepszy związek. Niemal wszystkie kobiety po czterdziestce w badaniach Wallerstein pozostały niezamężne (połowa ich mężów ożeniła się powtórnie). Wypadły z rynku matrymonialnego, a i zbyt są poranione. Ale niektóre z nich, szykanowane i poniżane przez mężów, po rozwodzie odżywają. "Połowa badanych przez Wallerstein, którzy pozytywnie oceniają drugi związek, zawarli go wiedząc już nie tyle, czego chcą, ale czego nie chcą. Ponuractwa, czepialstwa, małostkowości, gderliwości, kłótliwości, sknerstwa, durnej zazdrości. Już nie szukali ideału, lecz kogoś, kto nie ma w sobie tych małżeńskich trucizn. Jeśli się takiego znajduje i potrafi docenić jego walory, wygrywa się życie po rozwodzie.

Ale skoro szukacie nowych partnerów, to:
"Połowa badanych przez Wallerstein, którzy pozytywnie oceniają drugi związek, zawarli go wiedząc już nie tyle, czego chcą, ale czego nie chcą. Ponuractwa, czepialstwa, małostkowości, gderliwości, kłótliwości, sknerstwa, durnej zazdrości. Już nie szukali ideału, lecz kogoś, kto nie ma w sobie tych małżeńskich trucizn. Jeśli się takiego znajduje i potrafi docenić jego walory, wygrywa się życie po rozwodzie."

Chyba znalazłam, czego i Wam życzę;)

Ja przeżywałem przez dwa lata rozpacz po śmierci matki i mniej więcej tyle samo po każdym nieudanym związku.
Ale chyba masz rację, że nieuświadomione rany goją się o wiele dłużej.
Tym razem zostałem bez mojego dziecka i wiem że ta męka jeszcze potrwa.

Never nie jest aż tak źle.
Mam kochanych przyjaciół, super współpracowników i w wuj miłości i sympatii wokół.
Po prostu życie przyjebało mi w ryj.
Daj maila to Ci opiszę.

Odnowię temat
Nevertoolate widzę, że dostałaś pozytywnego "kopa" do zmian na lepsze i do zostawienia przeszłości za sobą. Mam takie pytanie do Ciebie i innych udzielających się w temacie, czy Wy macie też tak, że po rozstaniu są dni, kiedy wydaje wam się, że wstapiło w Was nowe życie, że możecie góry przenosic, zmieniacie fryzurę, zczynacie biegac, dietę, kurs tańca itd., a dnia następnego jest dno, wraca wszystko, żal, pretensje do siebie i do byłego partnera, tęsknota za dawnym związkiem, niepewnośc siebie i chęc schowania się pod kołdrą i nie wychylania nawet nosa? Ja tak mam od rozstania i zastanawiam się czy to zwyky proces powrotu do normalności.

Tak to normalne. Z biegiem czasu będzie coraz to więcej tych dni, gdzie się już nie wspomina i nie myśli o tym. Potem będą tez wygaszaly się uczucia. A przyjdzie dzien, kiedy to będzie się po prostu wspominać ale bez tęsknoty czy innych uczuć. Tak bardziej na chłodno. Kiedy to będzie to już zależy od stopnia zaangażowania i osoby, jej charakteru, uczuciowosci...

Też mi to przyjaciel polecił. Pomaga?

W jaki sposób można kochać za bardzo lol???

hmm głupota? Raczej dawanie dobrego serca osobom, które na to nie zasługują. Serce jest ślepe i tyle. Ja też byłem i chyba nadal jestem głupi.

No tak, ale czy to nie jest głupota? Jak ma się już ewidentne przesłanki, że na to nie zasługują, jak już sami mówią, że na to nie zasługują, a "serce" czy co tam jest za to odpowiedzialne nie potrafi odpuścic, bo przecież uczucie może wszystko zmienic. Jak patrzę na to już troszkę trzeźwiej, to widac, że głupota  i właśnie ślepa naiwnośc.

O co chodzi z tym tłumaczeniem rozwiązłości, bo nie rozumiem?  Hm, myślę, że to jednak jest realny problem niektórych typów osobowości, a nie tylko ględzenie.

Widzi się więcej, ale czy da się z tego wnioski wyciągnąc na przyszłośc i jeszcze się do nich zastosowac? Mam nadzieję, że tak. Nie wiem, czy zobojętnienie to dobre rozwiązanie, pewnie bezpieczne, ale dużo się traci z "kolorów".
Czyli naiwny nie jesteś, ale głupi nadal, jak napisałeś w poprzednim poście?

Ale Ty uważnie to wszystko czytasz i analizujesz.
Głupota, czyli pewna słabość jeszcze mi pozostała. Naiwny nie jestem i wiem jak się zachować by ta głupota nie wzięła nade mną góry. Co do zobojętnienia to jestem bardzo ostrożny. Szansę warto dać ale ... zdrowy dystans jednak trzeba zachować i emocje trzymać na wodzy. Z kolorów może coś tracę ale, wszystko wróci do normy jak się spotka odpowiednią osobę na drodze. Wydaje mi się, że kolory wtedy znów się pojawią

Czasami to źle, że uważnie czytasz bo potem muszę długo myśleć co Ci odpowiedzieć. Trudne pytania zadajesz
Wy kobiety rzeczywiście bardziej emocjonalnie podchodzicie do pewnych spraw. Nie widzę w tym nic złego. Wy przez to jesteście trochę bardziej narażone na przykre sytuacje ze strony przeciwnej. Jest w tym jednak Wasze piękno - w tym jakie jesteście uczuciowe, jak myślicie w waszych emocjach. Rolą faceta jest wiedzieć to jakie jesteście i żeby Was nie skrzywdzić, nie wykorzystać itp. Wy jesteście bardzo delikatne. Waszą skuteczną bronią przed nieodpowiednimi facetami wydaje mi się, że są wymagania. Jak kobieta stawia wymagania przed facetem to szybko może poznać z kim ma do czynienia. Jak się szybko gość zniechęci to lepiej dla Was. Nie tracicie na idiotę czasu i energii. Ale jak się stara, coś mu nie wychodzi ale jednak stara no to już może warto się zastanowić   Kobiety - musicie być ostrożne i przebiegłe. Czy długo mi zajęło wypracowanie dystansu? Do tej osoby kilka tygodni. Wiem jak się wobec niej teraz ewentualnie zachować. Jakie wymagania przed nią w razie czego postawić. Wyciągnąłem wnioski i tyle. Ten dystans przełożę też pewnie na przyszłą relację. Trzeba zmądrzeć. Wiem, że trzeba mieć szacunek dla samego siebie, zachować swoją wartość. To wszystko jest kwestią dojrzałości i ciągłej pracy nad sobą. Po zranieniu na początku jest ciężko ale uwierz mi, że wyjdziesz z tego silniejsza i bardziej dojrzała. Wiem to po sobie. Ważne by nikogo nie szukać na siłę i by być ostrożnym Czasami lepiej by pewne sprawy toczyły się wolniej i by nie robić sobie i drugiej stronie zbędnych nadziei. Uciekam spać, ciężko pracowałem, dobranoc

Dzień dobry. Proszę bardzo. Dobra rada to moje drugie imię   Pierwsze to trudny_

Trudny ma dziś dobry humor, a to rzadkie zestawienie. Fajnie, że pewne rzeczy przemyślałaś i jak to określiłaś dojrzałaś. Kobieta wymagająca (nosząca nad sobą ochronny parasol), dojrzała, szanująca się, rozważna, rozwijająca się, wyciągająca wnioski ... ale też emocjonalna(to fajne) = kobieta zyskująca na swej atrakcyjności i wartości. Ważne by pewnych nieodpowiednich kandydatów odsiać na wstępie.

Dziś nawet opuścił mnie cynizm i wyrachowanie.  Aż sam siebie nie poznaję.
Chyba przechodzę jakiś kryzys. Mam nadzieję, że jutro powrócę do normalnego stanu - formy.

Co do głównego wątku: "Koniec z użalaniem! Szukam faceta!" to zawsze uważałem, że użalać nad sobą się nie warto, to do niczego nie prowadzi. Szkoda na to czasu.
Wiem, że to trudne ale...  tak trzeba. Trudniej znów się przełamać ale to już chyba temat na osobną rozmowę.