On z innymi kobietami

Gdyby sam z którąś z nich siedział to mogłabyś się stresować ale jeżeli byli w kilka osób to o niczym nie świadczy. Wyluzuj

Polemizowałabym, ze nie musi, jeśli ma w tym cel - typu wywołanie we mnie przekonania, ze z innymi kobietami się nie spotyka to musi. Przecież zdaje sobie sprawę, że nie spotykałabym się z nim, gdybym widziała, że umawia się, czy jest z inna kobietą. Gdyby nawet siedział z jedna kobieta przy stoliku i rozmawiał to normalne, ze powiedziałby mi, ze spotkał koleżankę i z nią rozmawiał. Moje wątpliwości co do niego też nie biorą się znikąd, a z obserwacji.  Informowałam go wcześniej, ze jesli źle się czuje w moim towarzystwie, to powinien spedzać czas z kobietą z którą czuje sie dobrze. Gdy ja się z nim nie kontaktuję, to on po 3 dniach zawsze się odzywa, zostałam niechcianym nawykiem?
Zresztą wczoraj po przypadkowym spotkaniu juz się nie odzywał, a dzisiaj bladym świtem tez dostałam od niego wiadomość, że ślicznie wczoraj wygladałam. odpisałam, że dziekuję. Sprawdzał, czy odpiszę?
Wracając do tegorocznego urlopu- po co zawracać drugiej osobie głowę i robić z nia plany wspólnego wyjazdu na urlop?
Uważam, że wczoraj to była potrójna randka typu kolega wziął kolegów, a koleżanka, koleżanki, a w takim przypadku po co w ogóle mną głowę sobie zawraca i stale podtrzymuje ten kontakt.

Chyba nadszedł czas, żebyś porozmawiała z nim poważnie i po prostu spytała, jaki jest status Waszej znajomości, jak on to widzi i odbiera.
Jak do tej pory, jest fajnie, ale nie wiadomo na czym stoisz i chyba trochę cię to męczy.
Spotykacie się od roku i właściwie na dwoje babka wróżyła; po miłym sposobie spędzania czasu (choć niezbyt częstym), wspólnym wyjeździe, przedstawiania Cię znajomym, mogłabyś oczekiwać zaangażowania i wyłączności (tzn. statusu dziewczyny), ale on być może traktuje Cię jak dobrą koleżankę?
Niekoniecznie okłamał Cię w ostatniej sprawie, może faktycznie był na tej działce, a później spotkał się ze znajomymi. Być może ma wielu dobrych znajomych, a Ty jesteś jedną z nich.
Czy oprócz niego, spotykasz się jeszcze z innym kolegami, czy uczuciowo jesteś z nim związana i starasz się być lojalna wobec niego?
Chyba czas to wyjaśnić, bo jak widać dręczy Cię ta sprawa i niepewność tego co Was łączy.

Dokłądnie.
I porozmawiaj z nim koniecznie, rok to wystarczająco - w tę albo wewtę.

Weź pod uwagę również to, że za wyjazd na wakacje trzeba zapłacić i wielu ludzi naprawdę ciężko pracuje i nadal ich nie stać na zagraniczny wyjazd w komfortowych warunkach. Wybieraliśmy się do tego państwa, do którego on chciał już wcześniej polecieć, ja wybierałam wyspę w tym państwie. Także nie wszystkie "dobre koleżanki" stać na taki wyjazd,a raczej zdecydowana większość nie może sobie na nie pozwolić. Nie chciałam tutaj pisać o pieniądzach, ale powinnam wyjaśnić z czym wiąże się owo "zaproszenie" na wspólne wakacje.
To nie jest ten poziom mężczyzny, aby podniósł rękę na kobietę, ale zdradzał (zakładając, że nie spotykaliśmy się wyłącznie jako "przyjaciele")- no własnie, na to nie mam dowodów.
Przejawiamy 2 z 3 związkowych oznak relacji.

Poznałam jego koleżanki, żony jego kolegów. Te koleżanki ze spotkania były od niego o ponad 10 lat młodsze. I kierując się logiką, gdyby były to tylko znajome to wstałby od stolika, podszedł do nas i przedstawił.
Przyznaję, że wyczuwam od niego nić sympatii, gdy rozmawiamy, czy się widzimy, ale równie dobrze może mi się tylko tak wydawać (może to są moje urojenia).
Ta szczera rozmowa to trudny temat - nie rozmawia ze mną o własnych odczuciach, nabiera wody w usta i milczy przez kilka dni, aż ja zapomnę, że go pytałam. Zupełny brak asertywności wobec mnie.
Ze stoickim podejściem, ale zostawiłam mu dzisiaj wiadomość w telefonie z pytaniem czy mnie się wstydzi? Że mógł przedstawić mnie wczoraj koleżankom i kolegom, a ja poznałabym go z koleżanką, z która byłam umówiona w centrum.
Co otrzymałam? NIC, milczy.

edyta.n pisałaś, że byliście razem na tygodniowym wyjeździe, nie wiesz czy on też organizował sobie podobne wypady z innymi koleżankami, skoro taki towarzyski?
Nie problem w tym, że spotkał się wtedy ze znajomymi, w tym z koleżankami, lecz w tym, że właściwie nie wiesz co on robi, no i jego reakcja w tamtym momencie była co najmniej dziwna.

??? dokładnie

Na Twoim miejscu, najpierw spróbowałabym wyjaśnić j/w napisałam, status Waszej relacji, a potem, chyba wycofałabym się z tego wyjazdu, zwłaszcza, że z tego co piszesz, Ty masz być sponsorem.
Ogólnie, jak widać, cała sytuacja Cię męczy i czujesz się raczej zawiedziona, a kolega świetnie się bawi.

Każdy z nas zapłaci sam za siebie, nie będę sponsorem. Chodziło mi o to, że biorąc pod rozwagę wysokość pensji w naszym województwie na pewno ciężko byłoby mu znaleźć kobietę, która jest wolna i która stać jest na ten wyjazd.

Moje pytanie "czy mnie się wstydzi?" zmierza do wyjaśnienia relacji jak jest pomiędzy nami. Prawdą jest , że męczą mnie sprawy niejasne. On nie mówi o jego odczuciach, wrażeniach - zachowuje je dla siebie, w ten sposób unika określenia się i ewentualnego rozpadu relacji. Wyjazd zaplanowany jest  w połowie września, także jeszcze nie ponieśliśmy kosztów, a skupialiśmy się na wyborze lokalizacji. Stąd jest jeszcze czas na rezygnację.

Wiem, ze nie zachował się poprawnie, we wiadomości wyjaśniłam mu jak powinien się zachować, jednak moje wyjaśnienia przecież nie zmieniają sposobu w jaki się zachował. Nie spodziewał się mnie tego dnia, w tym miejscu i o tej porze. A skrępowanie nagle zaistniałą sytuacją robi swoje. Gdyby nie spotkanie mojej pracownicy z chłopakiem i troska o zachowanie ich intymności nie wyszłabym z tamtego kawiarnianego ogródka- i pech ( dla niego) chciał, że ja z koleżanką wyszłam.
A jak myślicie w jakim celu przysłał mi z samego rana smsa? Aby wyrazić podziw? Bo ja w to wątpię, uważam, że wysłał mi go po to, aby sprawdzić, czy się do niego będę odzywała. Ja teraz w tym miejscu sobie gdybam, po co, dlaczego itd. Faktem jest, że nadal nic nie wiem.

ja bym za siebie nie zaplacila! .... no chyba ze bylby moim mezem, to bym zaplacila....

facet sie o ciebie stara to niech placi.

Też tak uważam, chciał Cię sprawdzić. Co on odpisał na Twoje pytanie o to czy wstydzi się Ciebie (jeśli można spytać)?
Myślę, że w tym momencie nie ma większego znaczenia, kim były tamte kobiety, tylko jego stosunek do Ciebie.
Nie jesteście już małolatami i spisywanie kontraktu po krótkiej znajomości - od dziś jesteśmy parą, byłoby trochę śmieszne, jednak roczna znajomość, wspólne sprawy, wyjazdy, spędzanie razem czasu, do czegoś obligują, a on chyba nieco lawiruje.
Nie wierzę, żeby nie dostrzegał Twojego zaangażowania.
Możemy tak sobie tutaj jeszcze długo dywagować, ale bez rozmowy i zapytania wprost, nadal nie będziesz wiedziała na czym stoisz - mieliście wybrać się razem na rowery.
Nie zdziwiłabym się, gdyby pan okazał zaskoczenie Twoimi pytaniami i przeprosił za to, że zbyt osobiście odebrałaś Waszą relację.

Nie było mi wstyd przed koleżanką, nie opowiadałam jej bajek, że szaleje za mną, tylko, że zachowuje się dwuznacznie. Jasne to byłoby, gdyby lojalnie wobec mnie się zachowywał. Element zaskoczenia, stresu itd. często eliminuje racjonalne myślenie. Zależy ile korzyści chciał osiagnąć lub ile "pieczeni chciał upiec na jednym ogniu". Czy mężowie mają kochanki, dlatego nie zależy na żonach? Czy to kwestia szacunku wobec drugiego cżłowieka.

Miał wczoraj okazję osobiście poznać moja koleżankę, to nie podniósł się z krzesła. Swoich koleżanek i kolegów tez mi nie przedstawił.

Upss, czyli to już nie pierwszy raz odstawia podobne numery.
edyta.n trudno nie zauważyć, że zależy Ci na nim, jesteś poirytowana jego zachowaniem, chyba zbyt zaangażowałaś się w relację z człowiekiem, który trzyma Cię na dystans i unika jakichkolwiek deklaracji.

Edyta, a dlaczego po prostu nie pogadasz z nim szczerze? Może on na taką rozmowę właśnie czeka a Ty przez jakąś banalną sytuację chcesz wszystko przekreślić.
Szczerze to nie rozumiem Twojego wkurzenia o to, że nie wstał i nie przyszedł po Was. On nie umówił się z Tobą tylko ze swoimi znajomymi. Nie spodziewał się, że tam będziesz a dodatkowo byłaś z koleżanką, więc może uznał, że chcecie sobie po prostu pogadać i nie przeszkadzał.
Napisał Ci z samego rana smsa, że ślicznie wyglądałaś a Ty analizujesz czy zrobił to tylko po to by sprawdzić czy się odezwiesz. I ten Twoje pretensje czy się Ciebie wstydzi. Nie jesteście parą a Ty mu taki tekst walisz i jeszcze się dziwisz, że nie odpisuje.

Pogadaj z nim. Powodzenia.

Przywitanie się i przedstawienie znajomych nie przeszkadza w spotkaniu z moją koleżanką,a świadczy o kulturze.  Nie mam nic przeciwko umawianiu się ze znajomymi, ale mam przeciwko potrójnym randkom. 3 dojrzałych panów z 3 o ponad 10 lat młodszymi dziewczynami w sobotę wieczorem.

Edyta, po primo jak go zobaczyłaś to trzeba było podejść a nie wiać z uśmiechem na ustach. Podejść, powiedzieć wolno cześć, poczekać chwilę i zapytać słodko: Nie przedstawisz mnie koleżankom i kolegom? :-)
Secondo jak Ci napisał, ze ładnie wyglądasz to "dzięki, właśnie spieszyłam się na spotkanie z facetem" Zobaczyłabyś ile pytań zostanie Ci zadane. Faceci nie zostawiają takich sytuacji bez pytań w celu upewnienia się o Twoich zamiarach.
Ty zostawiasz to chyba bez jakiejś specjalnej ciekawości i sytuacje się powtarzają, on chwile pomilczy bo jesteś zła (znalazł na Ciebie sposób), odezwie się i jest ok, zamiecione. Może się tak zachowuje bo nie widzi specjalnie, ze Ci zależy? Faceci też lubią jak się o nich zabiega, nawet Ci co generalnie wykazują większa aktywność - tez lubią być docenieni.
Tymczasem , źle go troszkę "wychowujesz" - utrwalasz nieodpowiednie, nieakceptowane przez siebie zachowanie. Przeprowadź terapie szokową, zrób coś kompletnie innego i nigdy nie wracaj już na stare tory. :-)

Jestem przekonana (ale to tylko ja jestem przekonana), że jest świadomy tego, ze mi zależy. Sprawdza to co jakiś czas.

Edyta, a jakbyś wyłożyła kawę na ławę i powiedziała wprost, że nie potrafisz już dłużej tkwić w takiej luźnej relacji? W sumie to chyba nie masz innego wyjścia w tym momencie.

Ty podeszłabyś i przywitałabyś się, ja nie. Uważam, że to on powinien wstać i przywitać się z nami. Gdy byliśmy na koncercie wiosną to nie miał problemu,aby mnie na chwilę przeprosić, przywitać się i zamienić dwa zdania z jego koleżanką, która rozmawiała z towarzystwem, z którym była.

Skłaniam się coraz mocniej ku twierdzeniu, że wiem na czym ja stoję.

To nie jest relacja dla mnie.

40

Pytanie o to czego on ode mnie oczekuje już kilkakrotnie mam za sobą, odpowiedzi oczywiście nie otrzymałam, tylko milczenie.

Ja tu klamstwa nie widze. Autorka napisala, ze spotkali sie w tym lokalu wieczprem.
Samochodu nie myje sie pol dnia. To zajmuje godzine -dwie (no chyba, ze ktos hoduje syf przez pol roku )

Jedziesz sobie po obiedzie na dzialke, myjesz samochod, wracasz do domu, bierzesx prysznic i czysty/a, w czystym samochodzie jedziesz w miasto.

Czy autorka pytala sie jakie ma plany na wieczor kiedy rozmawiali przez telefon?  A moze godzine po jej telefonie zadzwonili tamci znajomi i facet zwinal sie z dzialki szybciej niz planowal?

A byc moze byl na łączonej randce

OK, to wytłumacz mi, proszę, czym twoim zdaniem różni się "bycie razem" od "związku"?

Nie, to jest moja luźna dygresja odnośnie zdania napisanego przez ciebie w pierwszym poście *

Rozpoczęłaś ten temat, zeby się dowartościować? Ile ty masz lat? 16? Ty już powinnaś doskonale znać swoją wartość, bo jak sądzę, spotykając się z 40-latkiem jednak tych 16 lat nie masz.

*

Podpowiem ci coś na przyszłość - jeżeli musisz się zastanawiać nad tym, czy jesteście razem, czy nie - to znaczy, że NIE jesteście,
Znacie się rok, 5 miesięcy spotykacie regularnie - po takim czasie to nawet dziewica umiałaby postawić sprawę jasno i doprowadzić do rozmowy, na której się dowie, czy jest potencjalną kochanka/dziewczyną/kandydatką do dłuższego związku czy przyjaciółką.

Jeżeli będziesz tak zwlekać za każdym razem i z własnej woli trwać w takim stanie zawieszenia, to się kiedyś ockniesz i okaże się, że masz 50 lat i żadnych perspektyw na ciekawy związek. Szkoda marnować życia.