Nie kocham swoich rodziców , boję się , że przestanę i brata ...

Witam wszystkich , z problemem zmagam się odkąd skończyłam 6 lat teraz mam 21 . Wtedy właśnie urodził się mój brat i jakby od tego wszystko się zaczęło , bo wcześniej naprawdę z tego co pamiętam było po prostu normalnie jak w zwykłym domu . Od tego właśnie momentu rodzice kompletnie naprawdę kompletnie mieli mnie w dupie , w sensie , że do tej pory od tamatego czasu , czyli 15 lat żaden z rodziców nawet się ze mną nie pobawił ANI RAZU ani w nastoletnim wieku mnie gdzieś zabrał czy coś . Za to zaczęli mnie wyzywać o najmniejsze gówno no naprawdę(a byłam grzecznym dzieckiem) , dostawałam laczkiem (co akurat znosiłam najlepiej) , ale też pare razy paskiem . Ich ciągle interesował mój brat , jaki to on nie słodki itp - taki , że tak nazwę dowód: moich zdjęć w albumie jest 6 mojego brata 134 - uwierzcie mi że to policzyłam . Potem gdy poszłam do gimnazjum jeszcze bardziej zaczęli mnie wyzywać o wszystko (mimo , że byłam najlepszą uczennicą w klasie , nigdy nie miałam problemów z prawem nawet nie spróbowałam alkoholu ani bucha papierosa - z resztą do dzisiaj ) . Za to mój brat był większy i mogłam już z nim porozmawiać itp , oni już uwagę podzielili na oboje mniej więcej i ja mojego brata pokochałam - w moim domu jego jedynego kochałam tylko . Przyszło liceum - nadal najlepiej się uczyłam , zawsze pasek , zawsze jakieś konkursy itp , problemów też ich żadnych nie robiłam naprawdę . W tym okresie zaczęłam chodzić z moim chłopakiem z którym jestem do dzisiaj ( 5 lat razem ) , i wtedy dopiero się zaczęło . On go nienawidzą , a to nie jest jakiś chłopak co jest kryminalistą itp , pochodzi z normalnej rodziny , trochę koksi ale naturalnie bez sterydów. Oni przez te 5 lat nie zamienili z nim słowa , w domu mam z nim  spotkania które w roku szkolnym mogę mieć raz w tyg we wakacje 3, muszę o 21 wracać najpóżniej i jeszcze liczą mi godziny że mogę być z nim tylko 4 , wyzywają go oczywiście w domu(on o tym nie wie - nie mam serca mu tego powiedzieć) , bo na zewnątrz świętych udają ,od najgorszych od downa itp - jak tak można wgl .... Nie wolno mi też z nim jeździć samochodem . Dodam , że z nim nie śpię , a wyzywają mnie od dziwek , ladacznic itp . Jestem już na studiach na medycynie (nie mam w rodzinie lekarzy)- którą chciałam bo chciałąm sama z siebie , a to że moim rodzicom się to podobało - akurat miałam gdzieś . Kupili mi mieszkanie tam gdzie studiuje bo dom rodzinny mamy w małej miejscowości , gdzie moi rodzice pełnią że tak powiem publiczne funkcje i ogólnie są znani w mieście , bo są majętni do tego . O mieszkanie dbam ,zawsze jest tam porządek , nigdy nic nie leży na swoim miejscu - ogólnie mam naturę pedantki . Jak wracam do domu co tydzień ( tylko dla chłopaka i brata) to oni nadal mną dyrygują , zakazują czegos itp . Ogólnie 3 lata temu przy wzroście 169 ważyłam 67 kg to wyzywali mnie od grubej świni itd , schudłam dzięki ciężkiej pracy i wyrzeczeniom do 52 i teraz mówią że mam anoreksję , chodź nie wyrzucam żadnego jedzenia , jem co mi dają , tylko nie jem żadnych syfów  . W ogóle oni mają naturę wyolbrzymiania problemów . I co mnie martwi mój brat zaczyna się robić jak oni , do tego jest konfidentem - był ze mną u mnie w mieszkaniu kilka dni to tylko dzwonił , że np mam okruszki na stole , nagle też przestał mojego chłopaka lubić , uważa że jestem głupia itp - boję się , że bedzie jak oni że go stracę ... Nigdy od swoich rodziców NIGDY  nie uslyszalam ze są dumni ze mnie ani razu , a uważam ze mieliby powody.... Rodzina mojej matki jest w miarę normalna , mojego ojca to już w ogóle super  tylko oni się tak musieli dobrać . Babcię i dziadka z obu stron bardzo kocham , są po prostu normalni , a nie udają świętych na zewnątrz . W gimnazjum był taki moment kilka dni , że jakieś laski się na mnie uwzięły to potem w kłotniach matka mi potrafi powiedzieć że się nie dziwi że mnie nikt nie lubi ... Chcę też zaznaczyć że mimo tego że mają pieniądze to jakoś super ich nie dostawałam w dzieciństwie - nawet 50 zł na miesiąc , a teraz dostaję na utrzymanie , ale wcale nie mam jakichś najlepszych smartfonów itp raczej najgorszy telefon a stać ich naprawdę na super rzeczy . Moja matka miała jakiś czas temu zmianę na piersi - ale w sumie to nic takiego i wiecie co ? Mnie nawet nie było jej szkoda... Chciałabym kochać moich rodziców , ale nie potrafię , boję się tylko że mój brat będzie jak oni pierwszy dzień pracy mam zamiar wziąć ślub z chłopakiem ( to naprawdę prawdziwa miłosć , z resztą on to upokorzenie znosi już te 5 lat) i mam zamiar zerwać wszelkie kontakty z nimi . Matka np ma nie kłamię z 300 par butów których cena mniej więcej 300 złotych a jak się idę kąpać to mi liczy czas lania wody - mogę 3 min ... Pomożcie...