Związek - koniec czy nowy początek?

Nigdy nie angażuj się z facetem z tej samej grupy bo jak coś źle wyjdzie do będzie klops skoro ciągle się widzicie.

Nie rozumiem tego jak mogło być dobrze na początku a potem źle. Czemu on nagle się zmienił. Czegoś brakuje w opisie. Jaka była przyczyna tak dużej zmiany zmiany, z zaangażowania do złośliwości. Czy chodzi o sprawy związane z seksem? Czy chodzi o to że on ma jakieś problemy którymi się nie interesowałaś? Poza tym ja nigdy nie mówiłem dziewczynie "kocham". Takie rzeczy się widzi na podstawie rozmowy i zachowania. Natomiast gdy się to mówi wprost, to najczęściej jest to nieprawda. Brak wam zdolności komunikacji i porozumienia w ważnych sprawach. Gdy się pojawiają różne sytuacje trzeba je omawiać i podejmować decyzje bo inaczej są niedopowiedzenia które kończą się sporami. Myślę że wina jest po obu stronach. Ty za mało zwracałaś uwagi na niego a on zbyt impulsywnie reaguje na to. Nie wiem czy da się jeszcze to uratować ale wyciągnijcie wnioski na przyszłość.

Witam,

przeniosłam tu temat z zamkniętego wątku. Za dotychczasowe odpowiedzi - dziękuję. Dały mi do myślenia.

chciałabym zapytać o jakiś punkt widzenia na moją sprawę. Kolejny raz w moim związku pojawia się podobny temat, problem.
Jesteśmy już razem 2 lata. Ostatnio układało się między nami dobrze. Mój chłopak znalazł pracę i na horyzoncie pojawiła się możliwość wspólnego zamieszkania, sam to zaproponował. Powiedział, że chce uskładać trochę pieniędzy i zamieszkać ze mną. Trzymałam się tego.
Jednak moi rodzice odczuli jego negatywny wpływ na mnie, że opuściłam się na studiach, że moje ambicje znacznie spadły, że powinnam znaleźć pracę... Mój tata nawet przeprowadził rozmowę z moim chłopakiem, powiedział mu wprost, że jeśli planujemy jakieś wspólne życie dalej to powinien mnie wspierać, pomagać, mobilizować do pracy, a nie ciągnąć w dół. On obiecał, że postara się zrobić co w jego mocy. No i znalazł mi oferty pracy, wypytuje się jak mi idzie z pisaniem CV itd.
Ale po tej rozmowie z moim tatą, wyrzucił mi, że musi się wstydzić przed moimi rodzicami, potem powiedział, żebym o tym zapomniała i powiedział, że wszystko będzie ok..
Cały czas czuję do tej pory, że jest wściekły na mnie, że przyniosłam mu wstyd, kiedy powinien być zły na siebie, że nie potrafi być dla mnie oparciem.

Jednak tu nie chodzi tylko o to. Ostatnio obliczył i stwierdził, że nie będzie w stanie zarobić tylu pieniędzy by wynająć jakieś mieszkanie. Że powinnam się dołożyć, ok - dla mnie nie ma problemu, pójdę do pracy i coś się wymyśli.
Druga sprawa, na naszym ostatnim spotkaniu, chciałam obgadać pewne rzeczy, chciałam, żeby był bardziej czuły wobec mnie itd. To skończyło się na tym, że on mnie dobrze zna i wie, że gdy zacznie mi okazywać uczucia to odwróci się to przeciwko niemu. Że stał się zimny i oschły przeze mnie. (bo kiedyś go skrzywdziłam) Że myśli o tym, że nie chce obudzić się kiedy będzie ze mną przykładowo w małżeństwie i że odkryje, że to nie jest to. Tak jakby nie do końca był pewien, że chce być ze mną. Na pożegnanie jednak przytulił mnie mocno i powiedział, że "wszystko będzie dobrze", całkowity odwrót.
Powiedziałam mu na tamtym spotkaniu wprost, że nie zaspokaja wszystkich moich potrzeb, a on powiedział, że też nie czuje się zaspokojony w tym związku. Ale i tak stara się być szczęśliwy. Stara się stworzyć warstwę ochronną i rzucić w wir pracy i zapomnieć. I powiedział, że powinnam zrobić tak samo.
Ale w takiej sytuacji, gdy on sam nie wie czy chce być ze mną na 100%, bądź zastanawia się to jak mam mieć motywację, żeby cokolwiek robić.

Dodam, że ostatnimi czasy w ogóle nie złoszczę się na niego, nie wydzwaniam przesadnie, żyję sobie całkiem spokojnie, ale ostatnio straciłam lekko kontrolę.
Mam dosyć, bo ostatnio było coraz lepiej, a nie chcę żeby było gorzej, bo już nie mam na to siły i czasu.

Już rozmawiałam z nim ostatnio o nas i zamierzam jeszcze raz podejść do tematu, żeby dojść do jakiegoś konkretnego wniosku, bo jestem zmęczona tym związkiem. Nie powiedział mi definitywnie, że nie chce być ze mną, jakby chciał, żeby coś z tego jeszcze było i ja myślę podobnie, ale nie chcę ciągnąć czegoś co nie ma przyszłości. Albo gdzie przyszłość będzie wyglądała jak do tej pory.
Nie chcę kolejny raz odpuszczać, aż do następnego razu, gdy znowu coś się wydarzy.