Nazwisko swoje, męża czy dwuczłonowe?

Jestem w tej kwestii tradycjonalistką i napewno przyjmę nazwisko mojego narzeczonego Dwuczlonowe jest trochę kłopotliwe, ale to wszystko zależy od danej osoby czy od samego nazwiska.

Natalio, wiesz ja po prostu chciałabym zachować swoje nazwisko dla samego faktu, chciałabym aby moje dziecko kiedyś miało moje nazwisko, wcale nie jest wyjątkowe, ani piękne-zwyczajne ale w jakiś sposób nie potrafiłabym nosić innego.A do tego nazwisko mojego chłopaka nie podoba mi się w ogóle(o czym on wie) więc być może stąd moja zawziętość
a dwuczłonowe nie wchodzi w grę bo moje jedno jest dość długie więc po co komplikować i dodawać drugie?!

O, to chyba jak na razie jedyna sprawa, w której mam inne zdanie od Noelle. Bo ja mam zamiar przejąć nazwisko męża.

Znam takiego chłopaka który przyjął nazwisko swojej żony. Szczerze - zdziwiło mnie to i znam tylko jedną taka osobę.

No a które nazwisko byłoby pierwsze? Męża czy moje?

Najpierw panieńskie potem po mężu

ja bym chciała chyba dwuczłonowe, ale obawiam się że narobię sobie tylko problemów w urzędach; panieńskie mam krótkie, a poza tym szkoda żeby takie fajne nazwisko przepadło ...mam siostrę która przejęła nazwisko męża, więc chocby w tym moim dwuczłonowym jeszcze istaniało. sama nie wiem, obawiam się że wygra strach przed urzędami

Ja nigdy nie mialam problemu czy zostawić sobie swoje nazwisko czy zmienić na nazwisko męża.
Noszę nazwisko męża bo bardzo mi się podobało mimo, że moje też było bardzo ładne.
Zdarza się też że narzeczony nosi brzydkie czy obciachowe nazwisko, którego moze się nawet wstydzić. Wtedy warto zostać przy swoim, a narzeczonego namówić na zmianę nazwiska.

Ja przejęłam nazwisko męża i pomimo początkowych problemów z przyzwyczajeniem się do używania go w urzędach itp. ani trochę nie żałuję!! Mój kochany jest zachwycony jak ktokolwiek, gdziekolwiek wyczytuje moje nowe nazwisko. Niemalże się rozpływa, jest taki dumny ... Jestem tradycjonalistką i nie widzę nic złego czy ujmującego kobiecie w noszeniu nazwiska męża.

ja nie lubię swojego nazwiska, dlatego z miłą chęcią się go pozbędę ;P
hehe
chociaż z drugiej strony szkoda, że moje nazwisko już wyginie

Jeżeli kiedykolwiek jakimś cudem wyjdę za maż (czego bardzo nie chcę) to i tak zostawiam swoje nazwisko Ewentualnie dwuczłonowe. Inna opcja nie wchodzi w grę.

Nie chcę być jedynie żoną swojego męża i to dotyczy każdej dziedziny życia

mój partner ma nazwisko po byłej żonie co też mnie bardzo zdziwiło i również jest to jedyny taki przypadek jaki znam, na szczęście już niedługo znów będzie miał poprzednie:D

Ja zmieniłam swoje na nazwisko męża, dużo krótsze i łatwiejsze w wymówieniu. Szkoda tylko, że przepadło moje nazwisko a jest to niepowtarzalne i jedyne w całej Polsce. Nadzieja zostaje więc jeszcze w rękach córki mojego brata

Jako ciekawostkę dopowiem, że ostatnio usłyszałam taki argument, z którym akurat się nie zgadzam: "dwuczłonowe nazwisko jest oznaką wyższego statusu społecznego". Wg. mnie jest to kwestia gustu i dogadania się między sobą. Ale zgodzę się z tym, co było tu już powiedziane, że kiedy te dwa nazwiska tak samo się kończą, nie brzmi to najlepiej. Z czasów szkolnych pamiętam nauczycielkę o podwójnym nazwisku, którego obie części były długie (8-sylabowe), a do tego jeszcze się rymowały (oba kończyły się na -owska), co wywoływało ogólną wesołość.

Ja zostawiłam dwu członowe ale to dla tego ze ludzie juz sie przyzwyczaili do mojego nazwiska i nawet teraz sie raczej moim posługują, no jak ktoś tam powiedział, to ja rzeczywiscie pracuje w służbie zdrowia. Zawsze też łatwiej kogoś odszukać sprzed lat gdy zachowuje swoje nazwisko

Ja również chciałabym przyjąć nazwisko męża. Jeśli będzie mi to dane i wyjdę za mąż za mojego obecnego faceta, to będę miała identyczne i imię i identyczne nazwisko, co moja koleżanka. Tak się fajnie złożyło 

Dobre pytanie Takie dotyczące lojalności, tego czy nadal jestem córeczką tatusia czy już żoną innego faceta. I tu można być córeczką, można być trochę przy tacie, trochę przy mężu, a można znaleźć swoją nową wersję jako kobieta, która odchodzi z domu rodziców i zakłada własny dom. Jakby moja żona chciała zostawiać sobie stare nazwisko, nawet jako 1  z 2 to byłbym po prostu zazdrosny. Dla mnie to ważna, symboliczna kwestia separacji od rodziny. Często kobiety narzekają, że facet jest rozdarty między mamusią a żoną i nie wie którą wybrać, której słuchać, a ten cały problem z nazwiskami to taka sama sytuacja tylko w drugą stronę.

A ja zawsze uwazalam, ze przyjme nazwisko mojego meza. Od niedawna zaczynam sie zastanawiac nad dwuczlonowym, bo zal mi mojego nazwiska. Jakby moj facet mial jakies ladnie dzwieczne nazwisko i krotkie to bez zastanwoienia bym wziela podwojne. Za to nie jestem przekonana, bo mialabym bardzo dlugie nazwisko i niewygodnie by bylo sie nim poslugiwac. Moj facet powiedzial, ze gdyby dziewczyna (ja) mu kiedykolwiek powiedziala, ze nie chce jego nazwiska to by sie zastanawial co sie dzieje i ze jest cos nie tak...Faceci chyba zwracaja na to uwage..Musze sie jeszcze zastanowic - mam na to czas :>

Mnie sie wydaje, ze to chyba kwestia ich meskiego honoru...:>

Często bywa tak, ze wszystkie zacięte dziewczyny, które mówią, ze nie chca w4elonu, nazwiska męża, mówić do tesciów "mama tata" - zmieniają zdanie w dniu ślubu. To bardzo wyjatkowa chwila jeśli wychodzisz za meżczyznę,. którego kochasz i on kocha Ciebie:) Na prawdę - z własnego doswiadczenia. Wszystko przychodzi naturalnie i z entuzjazmem:)

Cwaniara a mnie moje pasuje i dałem je mojej świeżej żonce :-)

Zdecydowanie dwuczłonowe ze względu na zawód. Lepiej brzmi pani prokurator z dwuczłonowym nazwiskiem.