Zerwal po 14 latach bycia razem

Przepraszalam za to ze nie rozmawiałam z jego mama, ze sama do niej nie poszłam i nie zagadywalam, za to ze bylam tak dla niej obojętna a zylysmy razem pod jednym dachem:( Wydaje mi się ze jeszcze tej drugiej nie ma... bo chyba rozsądniej byłoby mi powiedzieć ze Zakochałem się i dlatego się rozstajemy - w końcu po 14 latach szczerość należy mi sie... Nie wiem nie wiem... Tyle myśli chodzi po głowie... Cale życie, plany runęły w gruzach... Świat się po prostu zawalił... Ja 31 lat, on 35 zamiast iść do przodu zakładać rodzinę to się rozstaliśmy:( a ja go tak mocno kocham:(

Ja tez mieszkalam z jego mama pod jefnym dachem. Staralam sie z nia dobrze zyc ale nie powiem ze dzialala mi na nerwy. Do wszystkiego sie wtrancala. U mnie byl typowym maminsynkiem. I tez uslyszalam ze jestem dla niej niemila. Ciezko w 3 mieszkac..ale moze sie nie przyznal do innej bo chcial cie poprostu obarczyc wina.

Teraz się nie odzywa... A zostały u niego wszystkie moje rzeczy, ozdoby, wszystko!!! Niedawno wspólnie wyremontowalismy kuchnie i co.... Po co wkladalam w to tyle serca w każdy szczegół...zeby teraz to zostawić!!! :-(:-(:-(:'(:'(:'(:'(:'(:'(:'(
Nie rozumie... A może on teraz chce być sam - też mi tak kiedyś powiedzial- i potrzebuje czasu ? Odpoczynku?

Najlepiej jakbys teraz nie pisala nie rozmawiala zupelnie nic. Moze przemysli swoje zachowanie i bedzie zalowac...

Przechodzony związek...

Moze to depresja ? Piszesz, ze wrazliwy, ze mama umarla...Ze byl z nia uczuciowo zwiazany.

Tak.
A w razie ewentualnego powrotu musisz sie mocno zastanowic.Zeby nie zranil  Cie znowu.

Też myślałam ze to depresja, bylam u psychologa z tym i psycholog domniemywa zaburzenia adaptacyjne... Mówiłam partnerowi o tym a On mnie wyśmiał....i powiedział ze nie będzie chodził po lekarzach:( Tak był bardzo silnie związany z matka Pojawił się na świecie gdy jego rodzice byli grubo po 40 wiec ma bardzo duży szacunek do ludzi starszych...

To raczej Ty mieszkałaś z nimi w jej domu, ale to tak na marginesie.
Z tego co piszesz, byłaś wobec jego mamy uprzejma, gotowałaś? także dla mamy, w pewnym stopniu ją obsługiwałaś, ale nie wchodziłaś w bliższe relacje, nie rozmawiałaś, nie opiekowałaś się itd.  Nie wiem, czy wyciągam prawidłowe wnioski?
Byliście razem 14 lat, to długo. Czy w ciągu tego całego czasu, gdy mieszkaliście razem, Twój partner rozmawiał z Tobą na temat Twojego stosunku do jego mamy, czy miał kiedykolwiek pretensje o to, że jesteś wobec niej taka obojętna?
Bo jeśli nie, a teraz nagle wyskoczył z pretensjami, to być może wpływ na jego zachowanie ma żałoba po jej śmierci, nagle pojawiły się refleksje.
Być może śmierć matki, była tylko przyczyną do zmian jakie postanowił wprowadzić w swoje życie (przechodzony związek - jak już ktoś tutaj napisał).
Jeśli jednak na przestrzeni wspólnie spędzonych lat, pojawiały się dyskusje na temat Twojego stosunku do jego matki, a Ty nic z tym nie zrobiłaś...?
Jakby nie było, jego zachowanie względem Ciebie nie jest w porządku, jeśli coś mu nie pasowało, mógł jasno postawić warunki, a nie zająć ci 14 lat! a teraz po prostu Cię zwolnić.
Nie pozostaje Ci nic innego jak jeszcze poczekać, ale już bez próśb o powrót. Poczekaj na jego ruch, ale raczej nie rób sobie nadziei.

Nie mieszkam już u Niego 2 tyg ... Jak powiedział ze się rozstajemy to się wyniosłam i wzięłam najpilniejsze rzeczy Ale tam zostało wiele innych... Bardzo wiele :'(:'(:'( i rzeczy i dekoracji, pamiątek... Wiem ze to materialne sprawy ale kupowane dla Nas, do Naszego domku wyszukiwane czasami przez wiele dni kupowane z sercem... :-(

Jeśli chodzi o to czy Partner zwracał mi uwagę to owszem padło w ciągu tych kilku lat zdanie "Kotek idź no tam pogadaj trochę z mama"

I mieszkaliśmy razem 4,5 roku, 14 lat jesteśmy ze sobą (pierwsza miłość)

Zacznijmy od tego, że to nigdy nie był wasz dom. To był dom partnera i jego matki. Dla mnie sprawa jest jasna. On nie chce z toba być. Po prostu.

Fakt dom jest partnera (a matka mieszkała z nim)

Marti998 to najgorsze, co może powiedzieć mężczyzna kobiecie po długoletnim związku. Przeczytaj jeszcze raz to , co napisała Ci KajkaKa.
Ja nie twierdzę, że w tle jest inna kobieta, może tak, a może nie, jednak sposób w jaki on z Tobą postępuje jest podły.
Rozumiem Twoje rozgoryczenie i próby ratowania związku, ale daj już spokój. Jedyne co możesz w tej chwili zrobić, to zachować twarz, nie płacz przy nim, nie pokazuj swojego bólu, on prawdopodobnie ma to gdzieś.
Spróbuj odzyskać swoje rzeczy i zaczynaj życie od nowa. Nie będzie łatwo, ale odseparowanie się od niego, to dla Ciebie w tej chwili jedyne rozsądne wyjście.

Gdyby to wszystko było takie proste...
Nie płakać, nie czuć bólu, smutku, tęsknoty, nie kochać.... :'(

Śmierć bardzo bliskiej osoby, nie tylko rodzica, potrafi wiele w człowieku zmienić. Wierzę w to, że Twój partner spojrzał na swoje życie i wszystko co w nim było z zupełnie innej strony. Wiele rzeczy mogło dla niego stracić znaczenie, wiele innych, nowych mogło stac sie priorytetem. Dlaczego tak się dzieje? Nie wiem. Wiem jednak, że można zmienić stosunek do życia, sposób życia, po prostu wszystko.

Ale przecież można iść dalej do przodu Razem, stworzyć rodzinę wychować dzieci... A nie rozstać się i zaczynać od nowa

Nie. Myślę, że są sytuację gdy nie można. Po prostu wszystko zostało spalone. Nie ma z czego budować...

Przestań się biczować, facet postąpił z Tobą podle. Zacznij po woli życie bez niego. Postaraj się zająć sobie czas, żebyś jak najmniej myślała o tym co Cie spotkało.
Zrób to dla siebie, bo się wykończysz.

Hej, uspokoj sie.
Facet ma problemy sam ze soba.Imprezowicz sie znalazl.
Ten sie upija, baluje, a Ty cierpisz.
Wiem, ze to trudne, ale postaraj sie chociaz.Ladnie sie ubierz, zaloz usmiech i do ludzi.
Do niego nie dzwon, nie pisz.Wmow sobie, ze go nie ma, ze wyjechal.Ale wroci.
Ale zastanow sie, jak go przywitasz po powrocie.Bo za jakis czas moze znowu wyjechac.
Moze czas na zmiany i u Ciebie ? Moze to szansa od losu ? Szansa na poznanie kogos,kto Cie mocno pokocha ? Dla kogos, dla kogo bedziesz najwazniejsza ? Nie matka, nie koledzy, ale Ty ?

Przestań go usprawiedliwiać, że się pogubił, facet Cię zdradził, wyrzucił z życia jak...
Odbierz swoje rzeczy i daj mu spokój, nie jest wart Twoich łez. Co do znajomych, to wcale nie znaczy, że musisz zerwać z nimi kontakt.

Nie chodzi o to, że chce Cię zranić. Jest nawet gorzej. On ma w nosie to, że Cię rani.
Nie, nie pogubił się. Właśnie poznajesz go z innej strony.

Podobno najlepiej poznaje się ludzi, kiedy przestaje im zależeć. I ja w to wierzę. Bo kiedy im zależy, są dla nas może i dobrzy, ale robią tak głównie dla siebie. Bo strata naszej osoby godziła by w ich samopoczucie...

Kiedy jednak im zależeć przestaje, kiedy już nic od nas nie chcą... o wtedy pokazują swoje prawdziwe oblicze.

I Ty właśnie poznajesz jego oblicze. Pogubił się?? A co to dziecko jest? Strata bliskiej osoby niczego nie usprawiedliwia. Nie jemu pierwszemu umarła matka. Każdy z nas przecież prędzej czy później przez to przechodzi, a przecież raczej wtedy szukamy bliskości, wsparcia a nie niszczymy.

Kompletny brak klasy. Jego wieloletnia partnerka jeszcze na dobre się nie wyprowadziła a on już szlaja się z inną...

Szkoda że przepraszałaś. Przecież on teraz pewnie opowiada wokół, że musiał Cię zostawić, bo byłaś okropna dla jego matki i on Ci tego nie potrafi wybaczyć mimo że przepraszałaś. No przecież skoro przepraszałaś, to wszyscy pokiwają ze zrozumieniem, że dobrze zrobił, że Cię zostawił. Na Twoim miejscu odszczekałabym to.

Wynieś się od niego na dobre. Myślę jednak, że masz sporo szczęścia. Pomyśl sobie, że ten nieodpowiedzialny gnojek mógł być Twoim mężem i ojcem Twoich dzieci. Pomyśl o nim jak o kimś obcym. Bo czy w kimś takim byś się zakochała. Ano nie. To oznacza, że Twoja miłość, Twój idealny partner nie istnieje. Nie no w sumie istnieje, ale musisz na niego najwidoczniej jeszcze poczekać. Mi zawsze pomagało takie myślenie. Zdarzyło mi się tak odkochać niemal z dnia na dzień. Kiedy właśnie zdałam sobie sprawę, że kochałam wyobrażenia o kimś a nie tego kogoś.

Nie załamuj się. Musisz przez to przejść. A to naprawdę jest do przejścia. Mówi Ci to kobieta, która z mężem spędziła 15 lat, z czego prawie 10 w związku małżeńskim. No i ja mam dziecko, co bardzo utrudnia. Ty masz idealną sytuację, która sprawia, że możesz się całkowicie odciąć.

Oczywiście pozwól sobie na łzy, na żałobę... Ale pamiętaj, że życie przed Tobą.
Ja dziś czuję się szczęśliwa. trochę mi to zajęło... ale okazuje się, że życie się nie kończy wraz z jednym upadkiem.

Tylko przestań go usprawiedliwiać. Miał prawo odejść. Każdy ma. Ale w taki sposób odchodzą tylko bezwartościowe dupki.

Czytać nie mogę tych twoich wypocin. księżniczka sie znalazła... a co on - stworzony dla ciebie żeby zaspokajać twoje potrzeby? nie chce z tobą być, to nie jest. wg ciebie miałby się męczyć do końca życia mimo że cię nie kocha? nie wolno mu mieć innej? chłop może robić co mu sie podoba, bo ani nie jest twoim mężem ani nie macie dzieci. a jakie wy mieliście wobec siebie zobowiązania? ślub braliście?? tylko ślub to kontrakt.
poza tym, śmieszne jest twoej myślenie - on ci na złość, hahaha. on robi co mu się podoba, ma ochotę pić nawet 60h to sobie pije. jest dorosły i niezależny. umawia się z kim chce... on ma cię w d****, a nie że robi ci na złość. i więcej - nie ma w tym nic złego!! życie nei polega na zaspokajaniu twoich potrzeb. wszystko robniliście wspólnie? a kto ci kazał?? trzeba było żyć dla siebie, nie dla chłopa. w sumie to on jest bardzo uczciwy, że najpierw cię wyprosił a potem poszedł w tango.

pannapanna chyba troche przegięłaś, miałaś zly dzień? kup sobie worek treningowy, a nie wyzywaj sie na forum. "Tylko ślub to kontrakt"- co za bzdura. 14 lat związku, wspólne życie i plany na przyszlosc to tez jest zobowiązanie i odpowiedzialność za druga stronę. Oczywiście facet ma prawo odejść, ale tez jest ważny sposób w jaki to robi. W tej sytuacji on cala winę zrzuca na nią i zrywa pod pretekstem tego, ze byla zla dla jego matki celowo wywolujac u niej jakies wyrzuty sumienia i poczucie winy co jest podle. Oni byli razem nie 14 dni, a 14lat, po takim czasie można oczekiwać od partnera szczerości i jakiegoś choćby minimalnego liczenia sie z naszymi uczuciami.

Co do autorki wątku to powinnaś z podniesiona glowa spakować walizki, uzgodnić jakos kwestie rozliczenia Twojego wkładu finansowego w urządzenie mieszkania i wynieść sie stamtąd. Absolutnie nie blagaj o szanse dla waszego związku i jesli nie masz za co przepraszać to nie przepraszaj. Nie jest wykluczone ze za jakiś czas facet ogarnie sie i zrozumie co stracił, ale wtedy to on na kolanach powinien Cie blagac o szanse, a nie żebyś to Ty się ponizala w momencie gdy on Ci powiedzial te wszystkie okropne rzeczy.

Sama widzisz, że nawet żałoba mu nie przeszkadza w imprezowaniu. Powtórzę jeszcze raz, było mu na ręką, że ktoś (Ty) siedzi z jego starą, schorowaną matką, a gdy umarła, być może nawet poczuł ulgę, a Ciebie po prostu się pozbył, bo przestałaś być potrzebna.
Marti998 jesteś jeszcze w szoku po tym jak Cię potraktował, niewiele czasu minęło od rozstania, ale przestań analizować przyczyny, usprawiedliwiać go, obarczać siebie winą, śledzić jego poczynania, to w niczym Ci nie pomaga, a wręcz przeciwnie.
Spróbuj z natłoku myśli wyłuskać fakty; facet zmarnował Ci kawał życia, nie dotrzymał obietnic, oszukał, oszukiwał od pewnego czasu, po 14 wspólnych latach zerwał przez telefon (kawał gnoja - przepraszam, taka prawda), zarzucił Cię bezpodstawnymi oskarżeniami i prawdopodobnie zdradził.
Ile Ci jeszcze trzeba, czy te wszystkie fakty nie są wystarczającym kubłem zimnej wody?

moja droga mnie facet z dnia na dzien zostawil po 20 latach bez powodu i bez slowa stwierdzil ze nie spelniam jego oczekiwan minely prawie dwa lata on jest sam ja tez mieszkamy przez sciane nie zbadane sa mysli takich facetow nie ma co rozpaczac doceni z czasem to co stracil ale zwykle bywa za pozno trzymaj sie cieplutko powodzenia napewno nie jest wart twoich lez nie daj sie

Drogie Panie, mam do Was pytanie, co powinien zrobić facet, który zrozumiał, dopiero po pewnym czasie, jak dla niego jest ważna kobieta? Jak ma jej udowodnić, że mu naprawdę na niej zależy i jest tego pewien w 100%?

A chciał do Ciebie wrócić?

Hmm po prostu bredzisz. Nikt tu nikogo nie klepie po ramieniu, większość podpowiada, żeby się wziela w garść, nie przepraszala go i zajela sie swoim życiem. Twoja nadinterpetacja jest porażająca. Poza tym taka jest formula tego forum, ze nie kopie sie leżącego. To Ty masz jakiś problem z tym, ze autorka nie potrafi przejść do porządku dziennego nad tym, ze facet powiedzial jej sajorana w dodatku stawiasz jej zarzut ze w zasadzie sama jest sobie winna i jest fajerka skoro zyla bez ślubu, tak jakby ślub byl jakimś gwarantem i obligował do trwania przy drugiej osobie do konca zycia. Uważam ze to cos z Toba jest nie tak skoro odmawiasz autorce wątku prawa do bycia rozżalona w momencie gdy facet po 14 latach zostawia ja z dnia na dzień dodatkowo podając jakas mijajacs sie z prawda wymówkę.
Od jakiegoś czasu wchodzę na to forum ale nigdy nie widziałam tutaj takiej agresji wymierzonej w sumie w bogu ducha winna kobietę ktora rozpacza po tym ze facet którego kocha ja zostawil- rzeczywiście skandal- należy jej sie za to mega ochrzan.

Zgadzam się z tym, że Wasz związek był przechodzony. Sama piszesz ile rzeczy robiliście wspólnie, jemu mogło brakować takiego czasu tylko dla siebie. Jeśli on potraktował Ciebie w ten sposób, to nie powinnaś o nic go błagać. On może nie chcieć zakładać rodziny.

Może i chce ale nie chce z Tobą. Wiem,że to trudne ale trzeba wziąć się w garść. Jeśli przez 14 lat nie chciał Ci się oświadczyć i nie chciał z Tobą założyć rodziny to jest to trochę dziwne.

NIE nie chcial wrocic a moze chcial tylko ja tego nie wiem za to wsrod wszystkich znajomych obrabia mi dupe jak tylko moze podejzewam ze jest ta jakas forma dowartosciowania sie z jego strony mysle ze zachowanie twojego pana jest podobne tylko co mu z tego przyjdzie nojemu nie przyszlo nic ubliza mi publicznie choc nie zrobilam mu zadnej krzywdy nigdy go nie zdradzilam dbalam jak tylko moglam pranie gary cieple kapcie mial kiedy chcial i jak chcial to doczekalam sie dziekuje a u ciebie to moze sprawdza na ile moze sobie pozwolic i ile ty wytrzymasz ja wychodze z zalozenia albo bierze sie wszystko albo nic mysle ze jeszcze troche i mu sie znudzi i bedzie chcial wrocic wtedy pamietaj bierz wszystko albo nic postaw taki warunek ale pamietaj musisz sie go konsekwentnie trzymac