W oczekiwaniu na lepsze jutro.

Ja po swojej pierwszej szalonej miłości cierpiałam z rok, może i więcej. Pocieszę Cię, że z czasem tęsknota, uczucie i wspominanie mijają Będzie lepiej, niestety miesiąc to bardzo mało, poczekaj troszeczkę i odczujesz ulgę
Ja wpadłam wtedy w wir imprez, w weekendy ciągły kac, w tygodniu nauka, praca. I tak się życie kręciło aż w końcu zapomniałam.

Czas, terapia, nowe znajomosci i zainteresowania oraz przede wszystkim: wyjście ze swojej strefy komfortu. Zacznij nowe zycie

Byłam z nim 2 lata wiem, że to nie długo ale wierzcie mi ja nie umiem żyć
Czas, czas i czas ale boję się, że tego nie doczekam. Nie mam sił żyć nawet mi się nie chce on był dla mnie sensem życia.
To tak bardzo boli. Podziwiam każdego kto się tak męczył jak ja i dał z tym rade. Jestem pod wrażeniem.

Nie ma czego podziwiać. Większość z nas przez to przechodziła i jak widzisz, żyjemy, funkcjonujemy, oddychamy...
Wiele osob odnalazło siebie, zaczęło żyć swoim własnym życiem i czerpać szczęście z własnych kroków... A uwierz, ze każdy na początku czuje sie jak w alwarium bez tlenu...

Odszedł bo widział, że mnie rani i podjął decyzje, że chce dać mi szanse na ułożenie sobie życia z kimś kto będzie dla mnie lepszy niż on. Tylko, że on był naprawdę cudowny, byłam z nim szczęśliwa i wierzcie mi każdego dnia widziałam jak mnie kocha aż nadziwić się nie mogłam. Pewnego dnia powiedział, tak będzie lepiej, że taka dziewczyna jak ja nie może być z takim psycholem jak on.
Zerwał kontakt a ja nie starałam się już o nic... zabił mnie tymi słowami tak, że do dzisiaj leże na ziemi.
Bardzo tęsknie ale nie daje tego po sobie poznać. Nie wypisuje do niego, nie błagam chociaż mam wielką ochotę.
Bardzo mi ciężko ale chcę żeby to on zrozumiał, że popełnił błąd, żeby nagle zauważył, że mnie naprawdę nie ma.
Wiem, że pisanie by tylko pogorszyło sprawę. Teraz czekam na ''cud'' i błagam żeby czas płynął szybciej.
Na razie nie widzę dalszego życia bez niego i gdzieś tam mam nadzieję, że zrozumie i będzie żałował jednak staram się zaciskać zęby i wstawać każdego dnia.

dziękuję Wam za odpowiedzi

natkap Powiem Ci, że wierze w to bo on miał serio dużo problemów ze sobą i wiele razy mi powtarzał, że czuje się jakby był nieobliczalny. Mówił, że to dla mojego dobra, że musi sam sobie życie swoje poukładać i swoją psychikę a nie chce mnie ranić.
Na początku mówiłam mu że to bzdura, ze go kocham, pisałam ale przestał reagować po prostu uciął kontakt wtedy ja pomyślałam, że skoro jest tego pewny i skoro sam tak bardzo się oddalił uszanuję jego decyzję.
Oczywiście on myśli, że jakoś daje rade ale wierz mi nie daje w ogóle dlatego jestem tu z Wami żebyście mi doradzili albo chociaż przez chwile potrzymali na duchu. Wierzę w to, że jeśli mnie kocha wróci zmieniony, wróci i powie żałuje, zobaczy, że podjął złą decyzje i przyjdzie a jeśli mnie nie kocha i szybko o mnie zapomni to miłością z jego strony tego nazwać nie mogę.
Tak naprawdę to teraz tylko czas pokaże mi czy on mnie kocha czy nie... jeśli kocha po prostu wróci.

Wiesz, On się bał, że przez to jego życie niepoukładane i przez to, że nie jest tak ułożony jak ja zostawię go a ja mówił nie zniósłby tego więc ze strachu zostawił mnie.
Ja go każdego dnia w tym utwierdzałam jak go kocham i to wiedział ale strach był silniejszy. Teraz ma czas dla siebie, albo poukłada sobie w głowie wszystko, weźmie się za siebie i wróci albo podda się i wtedy w jego miłość wierzyła już nie będę.

Ty tez teraz masz próbę dla Waszej miłości. Jest szansa, że zatęskni i ta wątpliwość wyjdzie mu z głowy jednak musisz dać mu czas... musisz mu pozwolić zatęsknić. Wiem, że to trudne bo biję się z myślami od miesiąca ale to jest prawdziwy test.
Jest to forum jesteśmy My i może jakoś razem damy rade. Właśnie dlatego sama tutaj napisałam bo dodajecie mi motywacji na lepsze jutro.
Znam wiele par które schodziły się po miesiącach i po latach. Czas wszystko pokaże

Nie mam kontaktu w ogóle, cały miesiąc cisza... nie mam pojęcia co robi on a on nie ma pojęcia co robię ja. Wiem, że przyda mu się taki czas dla siebie, niech ułoży sobie myśli... niestety mi zostaje tylko czekanie ale czas płynie i tak więc co ma być to będzie. Nie spotykamy też sie przypadkiem a szkoda wtedy byłoby łatwiej o rozmowę ale na razie nie jest nam to dane. Może on to robi celowo i unika miejsc, w których może mnie spotkać. Nie wiem, nie wiem...

Dziękuję Ci bardzo,że trzymasz kciuki i chociaż trochę wierzysz w to, że jednak nam się uda.. bardzo bym chciała żeby się obudził.

Ja za Ciebie również trzymam kciuki. Mam nadzieję, że będziesz zdawała relacje jak Ci idzie i czy dajesz rade..

Dokładnie tak jak piszesz, często mówił, że pomyśle o nim źle bo przecież on w porównaniu do mnie nic nie znaczy ale przez cały czas wybijałam mu to z głowy... nie pomogło.

Już tracę nadzieję, miesiąc to niby sporo czasu ale z drugiej strony na naprawę siebie i jakieś swoje ważne przemyślenia niewiele.
Nie wiem jestem załamana.
Pewnie on myśli, że jakoś sobie radzę bez niego i jest mi dobrze a ja tak naprawdę cierpię.

Co do Twojej sytuacji wydaje się, że chłopak jest niepewny, może ma strach przed wchodzeniem w coś bardziej zobowiązującego i pewnie nie jest gotowy. Musisz mu powiedzieć, że na ślub nie nalegasz tylko żebyście zyli jak wcześniej, nie każdy musi być gotowy od razu... niektorzy potrzebują bardzo dużo czasu ale niech spróbuje, nigdy nie wiadomo czy zdania nie zmieni.
Nie można się tak łatwo poddawać bo prawdziwa miłość w tych czasach to skarb.

Kurcze nie ma zdrad, nie oszukujemy, kochamy jak szalone a jednak coś się niszczyi oni są niepewni, tak być nie może. Trzeba dawać sobie szanse.

Myślę, że Twoj Pan zmieni zdanie. Jeśli Cię kocha na pewno otworzy oczy. Szkoda tylko, że  nie wiadomo na czym stoisz, może dobrze by było porozmawiać z nim i postawić jakieś granice, albo w tą albo w tą. Jednak powinnas dać mu czas i pokazać jak się żyje bez Ciebie. Niestety innego rozwiązania chyba nie ma. Niech zatęskni.
Pozyjemy zobaczymy... czas nie stoi w miejscu więc na pewno coś się wydarzy i zmieni.
Oby z korzyścią dla Nas
Trzymam za Was kciuki!

Myslałam ale skoro był pewny decyzji i skoro przekonywałam go do tego, żevy spróbował a on powiedział, że nie chce już dałam sobie spokój. Jesli ktoś mówi mi ''jestem pewny decyzji'' nie mam nic do dodania.
Też boję się, że się odezwę a on znowu to oleje albo odpisze coś w stylu ''nie zmieniłem zdania'' i od nowa bede przechodziła piekło.
Skoro to była jego decyzja myślę, że to on powinien się zainteresowac mną. Wiem, że może się bać, że go odrzucę po tym co zrobił i to go hamuje ale ja tez nie czuję się jeszcze na siłach, żeby się odezwac... może za jakiś czas.

Nie nalegasz ale może on czuje jakąś presje otocznia, czuje się zobowiązany sam w sobie i sie wycofuje.
Może potrzebuje czasu na przemyślenia czego chce od życia i kogo.
Oby sie ogarnał w maire szybko.

Oj nie zgodzę się. Mężczyźni ukrywają swoje uczucia, a kobiety nie, stąd często twierdzimy, że oni o nas zapomnieli itd.
W moim przypadku np kilka miesięcy temu było tak, że po zerwaniu z jego strony nie okazywałam mu, że cierpię, że tęsknię, pisał do mnie ciągle wieczorami, jakby chciał sprawdzić, czy jestem w domu.
..ale ogólnie nie dzwonił, myślałam, że któregoś dnia mu przejdzie.
Nigdy nie wylewał uczuć przede mną, bo jest facetem, który twardo stąpa po ziemi, ale powiedział mi wtedy, że strasznie się męczył beze mnie i tęsknił, że nie spał po nocach.
Powiedział po tygodniu "męczarni", ale gdyby mi to nigdy nie powiedział, stwierdziłbym, że odpoczywał, że miał mnie gdzieś.

To, że nam tego nie mówią, nie oznacza, że im jest łatwo. Każdy ma serce przecież.
Fakt faktem mężczyzna zrywa, ale uczucie nie wygasa przynajmniej nie tak szybko.

_____________________________________________________________________________________________________

Głupia sprawa. Facet kocha, było między Wami dobrze, a on się gdzieś zagubił w sobie.
Wiem o co Ci chodzi. Nie chcesz być kolejny raz odrzucona, kolejny raz narzucać się, kiedy on już podjął decyzję.
Mam nadzieję, że się w porę ogarnie i długo nie będziesz musiała czekać.

______________________________________________________________________________________________________

Eh, my wiele ze sobą przeżyliśmy. Wiele burz, wiele wspomnień mamy i on nadal chce mnie widywać, ale to nie jest łatwe, kiedy widzimy się itd, a później słyszę od niego to samo.
Ostatnio kilka godzin myślałam, czy odpisać mu na "dobranoc".
Też czekam Kochana, bo uważam, że jeśli się kogoś kocha mocno, to nic nie stanie na przeszkodzie.
...ale okaże się.

___________________________________________________________________________________________________
Nie masz koleżanki, która mieszka koło niego, która da Ci znać, jak on ma się, jeśli nie chcesz do niego pisać?

"pisał codziennie" - widzisz różnice?
Owszem, faceci czasem trzeźwieją i wracają z rożnymi skutkami ale raz, ze to sporadyczne a dwa, zwykle i tak nie wychodzi z tego nic dobrego.
Trzeba sobie zadać pytanie- żyć nadzieją i tracić czas i zycie, czy realnie popatrzeć na problem i isc dalej...

Edytowałam i nie zauważyłaś:

Głupia sprawa. Facet kocha, było między Wami dobrze, a on się gdzieś zagubił w sobie.
Wiem o co Ci chodzi. Nie chcesz być kolejny raz odrzucona, kolejny raz narzucać się, kiedy on już podjął decyzję.
Mam nadzieję, że się w porę ogarnie i długo nie będziesz musiała czekać.

______________________________________________________________________________________________________

Eh, my wiele ze sobą przeżyliśmy. Wiele burz, wiele wspomnień mamy i on nadal chce mnie widywać, ale to nie jest łatwe, kiedy widzimy się itd, a później słyszę od niego to samo.
Ostatnio kilka godzin myślałam, czy odpisać mu na "dobranoc".
Też czekam Kochana, bo uważam, że jeśli się kogoś kocha mocno, to nic nie stanie na przeszkodzie. smile
...ale okaże się.

___________________________________________________________________________________________________
Nie masz koleżanki, która mieszka koło niego, która da Ci znać, jak on ma się, jeśli nie chcesz do niego pisać?

Nie zupełnie. Powodem rozstania były częste kłótnie i jak to stwierdził różnica charakterów, dlatego sądzi, że nam nie wyjdzie w przyszłości.

Tobie nie zostało nic oprócz czekania i życia jak do tej pory. Nie ma co sobie robić też nadziei, bo wtedy może człowiek się zawieść, że karmił się cały czas tym, że wierzył, że wypali coś.
...ale jeśli kocha i miał problemy ze sobą, a nie z Tobą, to wierzę, że zrozumie, kogo stracił przez własną głupotę.

Mój znajomy był w podobnej sytuacji tak nigdy nie powinno się postępować. Należy mówić wprost o co chodzi a nie kombinować, choć często ta osoba wierzy iż robi dobrze iż mniej rani a jest wręcz odwrotnie.

Bardzo dużo osób mówi mi, że on mnie nie kocha, że jakby kochał to by się odezwał, że jestem głupia, że czekam, że wierze ale nie rozumiecie jak on mnie kochał. Nikt mnie tak nie kochał. Codziennie to czułam. Wiecie jak on się starał? To było aż nie do pomyślenia,że można aż tak iść za kimś w ogień.
Może naprawdę jestem głupia,że wierze w to,że będzie ok... może powinnam już dawno zapomnieć ale nie zrobię tego. Nie dlatego,że nie chcę i nie dlatego, że się uparłam i żyję nadzieją tylko dlatego, że nie umiem. To był najwspanialszy człowiek jakiego poznałam. Pomimo tyle problemów jakie miał w domu i z jakimi sobie musiał radzić od lat.
Tak macie racje nie odzywa się i tak macie rację zostawił mnie ale ja nadzieję będę miała póki go kocham.
On był zawsze inny niż reszta facetów. Był bardzo wrażliwy, uczuciowy. Sama to widziałam jak się stresował wiele razy, jak przeżywał kłótnie nasze... nigdy nie widziałam, żeby ktoś bardziej brał sobie do serca tak wiele rzeczy.

Macie rację zranił mnie bardzo odchodząc a słysząc słowa,że robi to dla mnie bo chce mi dać szanse na człowieka bez problemów serce mi pękło.
Nie łudzę się bez sensu i nie wmawiam sobie, że wróci.. wiem, że mogę już go nigdy nie zobaczyć. Dlatego napisałam wątek z pytaniem jak sobie poradzić ze strata a nie czy on przypadkiem mnie jeszcze kocha?
Chcę żyć normalnie wierzcie mi... bardzo chcę.

Piękne jest to, co napisałaś...
Ja nie uważam, że jak ktoś odchodzi, to musi przestać kochać.
Jest wiele powodów, dla których ktoś odchodzi, a wciąż kocha, bardzo kocha.
Nie każdy jest taki sam.
Ja jestem z Tobą myślami i wierzę, że coś z tego czekania będzie.
I nie każę Ci tego robić, po prostu wiem jak to wygląda.
Każdy mówi "idź na imprezę", "idź poznaj nowych ludzi".
To nie zmienia nic, bo człowiek wstaje znowu jakby zmuszony.
______________________________________

Nie róbmy sobie nadziei, jak wrócą, będziemy mile zaskoczone.

Jak chcesz możemy wymienić się gg, czy jakimś innym komunikatorem.

Jasne, chętnie się wymienię jakimś komunikatorem.

Nie wiem czy tu można nawiązać prywatną rozmowę?

Kurde nie da się chyba masz zablokowane albo coś nie działa hmmm

Już mam zaraz napiszę!

Napisałam

Nie no dobrze raczej ale poczekaj z innego maila zobaczymy