Jak odczytać zachowanie dojrzałego faceta?

Na serdecznym palcu mojej prawej ręki od ponad 6 miesięcy już nic nie ma, a w moim sercu grubo od ponad 1,5 roku. Decyzji o rozwodzie nie podejmuje się z dnia na dzień...

Oczywiście że mi oczka poleciały...   bo zawsze miałam taka zasadę, że jak jest obrączka to taka osoba jest poza kręgiem moich zainteresowań. I tak też zawsze czyniłam. Zdarzał się, że zanim poznałam męża to kto różne rzeczy się zdarzały, różne osoby spotykałam zawsze pytałam, czy jest ktoś w życiu tej osoby. Nie musiała to być żona, jak gość miał dziewczynę to też odpadał...
I kurcze ten Pan obrączki nie ma, co nie oznacza, ze kogoś nie ma... Mógł się rozwieźć dla innej... tak też się zdarza... Ale dalej nie wiem jak mam interpretować jego zachowania...

Mnie się wydaje, że albo w ogóle Cię nie dostrzega albo dostrzega to że wpadł Ci w oko i jest tym raczej poirytowany. Facet, jak jest zainteresowany kobieta to zdecydowanie szuka kontaktu.

Nie wiem czy panowie w tym wieku bywają nieśmali czy też onieśmieleni kobietą - jakiś dojrzały net-facet musiałby się wypowiedzieć na ten temat. Jednak jego zachowania nie odczytywałabym w tej kategorii, no chociaż z drugiej strony.. Nie wiem, za mało danych

Inny sposób, aby się przekonać. Zwyczajny uśmiech do niego, przelotny. Na próbę czy odpowie na uśmiech czy nie. No nic innego do głowy mi nie przychodzi.

No kurcze, to nie ma się co facet irytować Przecież się na niego nie rzucę... Dziwi mnie że można się irytować tym, że komuś można się podobać. Nie zagaduję gościa, nie zbliżam się, nie robię nic. Czasem przejadę spojrzeniem. Jeżeli ktoś odczuwa irytację tym, że ktoś zarzuca okiem to dla mnie taka dziwna informacja, bo ja jak zauważyłam, że zwracam na tego pana uwagę to już wiedziałam, że moje małżeństwo już umarło. Ja nie widziałam innych poza moim mężem, a zaloty innych panów odbierałam z żartobliwie nigdy mnie nie denerwowały. Myślę, że jak go irytuje spojrzenie kobiety, której może się podobać to znaczy, że może mieć chaos w swoich emocjach, relacjach z kimś...
Sony to prawda, ze facet szukałby kontaktu... Również brak obrączki mnie zainteresował. Albo wdowiec, czyli okres żałoby i niechęć do budowania relacji, albo świeży  rozwodnik, którego generalnie baby irytują... Bo jakby był w nowym udanym związku to by się nie irytował...
jak myślicie?

Mówiąc szczerze jego zachowanie świadczy o... niczym. Czasem tak jest, że jak koncentrujemy się na jakiejś osobie to dorabiamy komentarz do każdego spojrzenia, gestu czy zachowania. Mi też się zdarza przyglądać ludziom, a potem odwracam wzrok. Robię to całkowicie mimo woli, nie jestem tymi ludźmi zainteresowana w żadnym sensie, tym bardziej w damsko-męskim. Zwłaszcza typowe jest przyglądanie się ludziom na przystankach autobusowych/w autobusach, bo gdzieś ten wzrok trzeba podziać, a czekanie i jazda jest zwyczajnie nudna, więc ciekawej patrzeć na ludzi niż w ziemie.
Zagadaj o cokolwiek, która godzina, czy autobus już pojechał i zobacz jak zareaguje na te zaczepkę. Sytuacja w sklepie to mógł być czysty zbieg okoliczności, skąd wniosek, ze nie wszedł do sklepu, bo ciebie zobaczył? Faktycznie było tak, że otwierał już drzwi, zobaczył ciebie, zrobił dziwną minę i w tył zwrot?

No i na jakiej podstawie stwierdziłaś, że jest policjantem? Bo przesiadał się pod komenda? W takim wieku to już raczej powinien być na emeryturze.

ja się przesiadam pod komendą a pan na schodach komendy często stoi z kolegą, a do tego natrafiłam na jego zdjęcie w mundurze. Przypadkiem...
no może sobie dorabiam ideologię... bo się zauroczyłam... nie wiem...
a z tym zagadaniem ciężko będzie, bo jestem grubo po 30ce a czerwienie się jak nastolatka...
co to się ze mną porobiło...  Masakra

Los się uśmiechnął.  Bo panowie w tym wieku są odpowiedzialni, nadają się do związków bo dawno wyrośli ze spodenek. Dużo łatwiej i lepiej żyje się ze starszym niż z rówieśnikiem.
A wiesz może jak nazywa się ten pan? To by ułatwiło, wątpię, że on ma Facebooka ale może, np jego dzieci, eks żona. Może jakiś inny portal społecznościowy, albo jakieś informacje w gazecie lokalnej. Na początek każda informacja się liczy.

moim zdaniem on unika twoich spojrzeń, bo nie jest zainteresowany

Ludmiło Niestety moje poszukiwania informacji o tym Panu spełzły na niczym... No cóż gdybym pracowała w policji wiedziałabym jakich technik użyć a Pan obserwacje robi tylko jest bardzo dyskretny... i dziś nawet dystans był mniejszy tylko początkowo tego nie zauważyłam bo gadałam z koleżanką przez telefon...
Ezail nie pomyślałam o tym, że Pan może być... wdowcem. Tak jak teraz sobie przypomniałam to ta obrączka zniknęła nie 6 a 9 miesięcy temu... bo mój urlop skończył się w sierpniu i pamiętam, że przed urlopem chyba miał obrączkę ale po urlopie na pewno już nie...
A Pan nie strzela oczami za dziewczynami, chodzącymi po ulicy. Nigdy nie widziałam, żeby "obcinał" wzrokiem, jak robią to inni mężczyźni. I to też bardzo mi zaimponowało. Możesz mieć racje... Aczkolwiek  również mogła go żona porzucić...

Oj tam, oj tam wnikliwie no jak zajmuje miejscówkę przede mną w odległości 3, 4 metrów to oczy same lecą... Jak się peszy to niech sobie usiądzie na przystanku i go widać nie będzie... nie będzie się musiał peszyć czy irytować czy co tam jeszcze

Ja gdybym była zirytowana obserwowaniem to zrobiła bym tak, żeby ktoś nie miał okazji mnie obserwować. To proste... zawsze można zmienić miejscówkę, a nie "wystawiać się". Najwidoczniej moja obserwacja to "mała szkodliwość społeczna"

Oczywiście, że "jajcuję sobie" z tym "wystawianiem się" Dziwi mnie trochę zachowanie tego Pana, bo "ucieka wzrokiem", peszy się... Takie zachowania to ja pamiętam z liceum... Ja generalnie patrzę na ludzi, i zazwyczaj spotykam spojrzenia albo obojętne, albo smutne , albo radosne, albo ktoś omiata spojrzeniem i "ucieka w swój świat", albo "przeciągnie" wzrokiem i  nie wraca z powrotem. Właśnie kontakt wzrokowy w mojej pracy jest podstawą tylko inny przedział wiekowy...

Jak jest policjanetm i nie ma obrączki to niech Ci się włączy myślenie. BO może mąż był Piotruś pan, a on może się okazać bestią.
Mundurowi to de...., mają zjechane mózgi. Nie mówie każdy, ale bardzo wielu.
A co tak cię wzieło na starszego pana. Jak miałaś 20 to na 35 latka byś nie poleciała.
jak byś miała 30 to 45 latek odpada, a teraz taka zmiana.

Właśnie moja feministka, którą poznałem , to miała jazde z takim właśnie ok.50.

Teraz , to nie wie, czy chce faceta czy nie, ale przynajmniej mamy ze sobą kontakt.

Obrączke można także zgubic lub przestac nosic ze wzgledów zdrowotnych. W pewnym wieku pojawiają się  problemy z krążeniem, puchnięciem rąk. Można także oddać do lombardu
Jesli meżczyzna widzi zainteresowanie kobiety to zazwyczaj wie co robić aby nawiazac kontakt.
Chyba trochę nadinterpretujesz.
Ale może to Ty nawiąż z nim kontakt i sie okaże, np  mozesz zapomnieć biletu lub spytaj się, czy nie widział parasolki, bo zostawiłaś
Male kłamstewko w tym wypadku jest chyba lepsze niz nakręcanie się.
Osobiście to wydaje mi się, że on Ciebie unika, bo zauważył Twoje zainteresowanie, któego może nie chcieć i dlatego się peszy.

Bo ja też w podobny sposób, zapoznawałam się z moim facetem, a on jest 15 lat starszy. Co jest pewne, panowie w tym wieku wyjątkowo boją się ośmieszenia, że dostana kosza, że zostaną wykorzystani. Taki student, może sobie wyrwać dziewczynę co mu zależy, nawet jak go odrzuci, ośmieszy, to nic nie traci. Ale taki pan policjant, boi się publicznego upokorzenia. Ze stanie się obiektem drwin i anegdot, jak to ,,zarywał w autobusie''. Wiec woli nawet jak mu się podobasz tego nie okazywać.

O mundurowych jacy to oni niby są okrutni to krążą już legendy, ale to tylko legendy absolutnie nie związane z rzeczywistością.
Mundurowi maja swoje charaktery, to fakt, nie są zbyt uczuciowi wylewni, zabawni. Ale większość z nich wbrew pozorom bardzo szanuje kobiety, i jest dobrym partnerem.

Tak, ale ja go poznałam najpierw przez wspólnego znajomego, znaczy wiedziałam o kogo chodzi, kogo konkretnie chce poznać.
Pytałam a jak tam ten twój kolega. Potem widzieliśmy się kilka razy na imprezach prywatnych, nie rozmawialiśmy sami, jeszcze, ale już w grupie, potem była taka ,,wspólną sprawa'' w którą byliśmy zamieszali, ja, on i kilka innych osób. No i dopiero potem wyznałam mu miłość

Ale fajnie
My jesteśmy z odrębnych środowisk zawodowych... Chyba że zabiorę grupę przedszkolna na komendę w ramach lekcji  "Zawód policjant" Znajomych na bank nie mamy wspólnych... nie ten przedział wiekowy, nie to miejsce zamieszkania (oboje dojeżdżamy do swoich miejsc pracy z poza miasta w którym pracujemy)... no kicha

paulo 71

czasem nie ma już co naprawiać... kiedy czujesz że jesteś sam ze sobą ktoś obok jest nieobecny, a cały ciężar codzienności spoczywa na tobie nie chcesz dalej pozornego budowania...

Ja uważam, że najpierw trzeba starać sie naprawiać a później z czystym sumieniem zamykać związek.
Dużo kobiet żałuje czasem rozstania. Mniejsza o to.
Napisałaś, że mąż to piotruś pan....
Chyba wcześniej tym piotrusiem panem nie był, dlatego się zapytałem co takiego on zrobił, że nie ma powrotu, w końcu jesteście małżeństwem, obiecaiście sobie wiernośc itd.
Oczywiście twój wybór..... ale z policjant.... hmm..... naprawdę opcja niebezpieczna.

To cię rozumiem.
Powiem tak,
Jeden koń woza pełnego siana nie uciągnie. tak zawsze powtarzałą moja babcia.
I to śwęta racja.
A moja żona była tez takim Piotrusiem panem, ale nasz związek rozleciał sie bardzo szybko.
była przedszkolanką.
A macie dzieci.

Dzieci nie mamy... Też jestem przedszkolanką może to skrzywienie zawodowe, że podświadomie przyciągamy emocjonalnych chłopców.
A gdy mój mąż stracił stabilizację, czyli darmowy dom i beztroskie zaspokajanie swoich potrzeb, to wynajął mieszkanie, płaci czynsz, postarał się o zwiększenie etatu w pracy, dorabia w sobotę... Nie byłam motywacją, miał zapewnione minimum egzystencjalne to się nie trudził, po co się wysilać jak wszystko jest, jak ktoś zrobi... Jak się grunt pod nogami zaczął palić to się spiął i zadbał o swoje. Właśnie o swoje a nie o nasze...
a pan policjant... no cóż...

Mężczyzna, który bierze odpowiedzialność za swoje życie jak ma nóż na gardle to raczej materiałem na ojca nie jest... Dziecko to bardzo duuuża odpowiedzialność na najbliższe 20 lat. Ja Piotrusia też nie rozumie, mam tylko żal że zafundował mi coś takiego wiedząc jakie mam spojrzenie na życie. Z dziećmi w moim przypadku to nie takie proste... kwestie zdrowotne. a ten pan po 50ce to po prostu wpadł mi w oko, i tęsknię za rozmowami z dojrzałym odpowiedzialnym człowiekiem. Ja na razie nie snuję planów ponownego zamążpójścia, chcę poznać jakąś fajną osobę a ten Pan mi na takiego wygląda. Oczywiście mogę się mylić...

tylko, że ja na młodszych się przejechałam...

jak to rozumieć? jak ktoś podejmuje decyzję o tym, ze chce się rozwieźć to chyba się musiał bardzo rozczarować...

d35+, sprawa z Twoim mężem, to jedno... Rozumiem, że przemyślałaś wszystko i świadomie podjęłaś decyzję o rozstaniu.
A co do tego Pana... Ludmiłaa, ciekawa histaria. Znam podobna. Tzn kobiecie podobał się facet dużo starszy od niej, zawsze ja onieśmielał. Po jakimś czasie od słowa do słowa, okazało się, że ona podoba się też jemu. Jaki to był dla niej szok. Zupełnie się tego nie spodziewała. Nie przeszło jej przez myśl, że on może ją widzieć jak "kobietę", właśnie z racji tej różnicy wieku.
Możliwe, że Pan jest Tobą zainteresowany, ale nie wie, czy jesteś sama czy masz kogoś. Młodsza, atrakcyjna... Pomyśl w tę stronę... Może warto z nim porozmawiać, zagadać delikatnie. W końcu nie proponujesz mu seksu . Zwykłe "dzień dobry, ale mamy pogodę.." .  Może uśmiech go jakoś ośmieli? Proponuję zrobić pierwszy krok i obserwować jego reakcję.

a pan też jest specyficzny dziś też mnie minął w drodze do kiosku ze spojrzeniem "a co chodzi?" to oczywiście się speszyłam... ale szybko wyrównałam wzrokiem i pan odwrócił spojrzenie...
no młodsza to na pewno... nawet na 35 raczej nie wyglądam tak na 28...

może nas dzielić z 500 km...

to ty napisz swoje a ja napiszę czy 500 km czy 200...

no to prawie 300 km
a mój wątek był inny... jak mam odczytać zachowania dojrzałego mężczyzny, który mi wpadł w oko...
masz jakiś pomysł ?