jak poradzić sobie z uczuciem zranienia, którego dokonał ktoś w kogo tak wierzyłam? Od początku 5 lat razem , a już na starcie jakby nie w pełni, on problem z bliskością, matka , która odeszła, ojciec, który był zimny i ja , która chciała zaczarować to wszystko, parła do przodu.
Nie chciał przez ten czas pokazać mi nawet kawałka swojego świata, męczył się z myślą, że chcę poznać rodzinę , nawet nie tę najbliższą, kogokolwiek tak by rozwijać, by być bliżej niego, w końcu po naciskach i trudach udało się na krótko.
Znałam, tak myślałam cały jego ból, lęk przed odrzuceniem, problem w bliskich relacjach, przez to ja czułam się bliżej niego i mówił, że się stara, choć co raz płakałam bo wybierał siebie. Koniec tej historii jest taki, jakiego nigdy bym się nie spodziewała, nie taki.. zapatrzona w to parcie pod prąd , wbrew trudnościom, nie zauważyłam (bo i jak, gdy wciąż zapewniał, że kocha i damy radę i stara się i potrzebuje czasu..) ,że mój partner już nie był na tej samej drodze, znalazłam dowody zdrady , nie epizodu lecz relacji , nie jednaj i inne przykłady, gdy nie był szczery. I to zabolało piekielnie, odeszłam, wyrzuciłam go, a on przepraszał i mówił, że nie wybaczy sobie nigdy.
Podobne tematy
Tak takie relacje są trudne. Przez to, że skupiasz się na problemach partnera, starasz się go otworzyć za wszelką cenę, pomóc itd. przestajesz skupiać się na sobie i dostrzegać wszystko inne w koło np. oznaki zdrady. Niestety On emocjonalnie zawsze taki będzie-zamknięty i niedojrzały. Pewnie wyrzucasz sobie, że poniosłaś pewną porażkę, że nie udało Ci się wyrwać go z tego w czym tkwił a tak się starałaś i poświęcałaś. Powinnaś zajrzeć też w siebie. Dlaczego Twoim celem stało się "pomaganie" swojemu partnerowi skoro był nieczuły, zimny i zamknięty. Też tkwiłam w takim związku 4 lata. On z rozbitej rodziny, niegrzeczny chłopiec, wieczny piotruś pan, które za wszelką cenę chciałam wyprowadzić na prostą, pomimo że on tego tak naprawdę nie chciał. Musisz przetrawić "porażkę" i powoli iść w zapomnienie. Związek z emocjonalnym impotentem nie będzie nigdy miał przyszłości.
- maniek_z_maniek
- Net-facet
- Nieaktywny
Bo to bylo oparte ma klamstwie a te rzekome zamkniecie przez cierpienie bylo potrzebne jako czas i ukrycie do utrzymywania romansow z innymi. Tylko po co taki czlowiek oszukuje kogos. Po to zeby miec kolejna do haremu? Niestety ale ty rowniez sie oszukiwalas ze to zwiazek, kiedy juz po kilku mies. (to powinno byc jakims kryterium) nie bylo otwarcia sie szczerosci tylko jakas ciagla manipulacja. Najgorsze jest wlasnie to ze sama sie oszukiwalas budujac cos na wlasnym wyborazeniu a nie faktach. Teraz trzeba z tego wyciagnac wnioski i zyc dalej.
dziękuję, wszystko to prawda i wyciągam wnioski dla siebie, szukam przyczyny tego, dlaczego wkładałam te wszystkie starania i tego, że potraktowałam miłość jako trud, nie radość , która buduje. To co było tak mylące, to to, że wydawało mi się (!) , że wiemy o sobie wszystko, on o mnie wiedział i był ze mną w najcięższych chwilach i mnie to zbliżało, to i jego jak wtedy myślałam starania. On nie był zimny , wszystkie te chwile złe, gdy w jakiś sposób się izolował, koniec końców były pełne emocji z mojej i jego strony, gdy przytulał czułam się bardzo bezpiecznie.
Czy się oszukiwałam? Może. Bardzo kochałam. Zamykam ten rozdział, rozdarcie jednak pozostaje, ktoś kto wczoraj w trudnej sytuacji jako pierwszy pojawił się w głowie, z kim chciało się pogadać i w kim miało się wsparcie, dziś jest wrogiem, kimś , kto nie był prawdziwy, kimś kto kłamał i wiódł podwójne życie.
Też miałam podobną sytuację.. skupiałam się, żeby mu pomóc i żeby wyszedł na prostą. Też słyszałam, że potrzebuje czasu, że damy radę i na pewno będzie pięknie ale nie było i nie jest. Zaczęłam się zastanawiać czemu przyjęłam rolę takiej ''pomagaczki'' i wzięłam jego ciężary na siebie.. pewnie dlatego, że jak się kocha to wspiera się na dobre i na złe... jednak wiele ten związek mnie nauczył i wiem, że nigdy w coś takiego już się nie wpakuję.
Wiem, że Ci teraz ciężko ale spróbuj wyciągnąć jakieś wnioski z tego na przyszłość.
Trzymam za Ciebie kciuki!
Powodzenia 
dziękuje i również życzę powodzenia 
to co się skończyło otworzyło nową przestrzeń, a nauka z tego da wiele na przyszłość.