Kochani!
Już kilka razy bardzo mi pomogliście,więc liczę i teraz na dobrą radę,bo nie chcę popełnić jakiegoś głupstwa.
Otóż,chłopak z którym mam dosyć niejasną sytuację odnośnie naszego stosunku,zachowuje się ostatnio dosyć dziwnie...
W wielkim skrócie: nie widzieliśmy się od 3 tyg. z braku czasu i możliwości,a wcześniej nasz kontakt był bardzo regularny.O ile przez cały ten czas wszystko było w porządku,tak teraz koleś zachowuje się dosyć niejasno. W zeszłym tyg.sam napisał do mnie wiadomość z pytaniem,czy pozwoliłabym mu się zobaczyć,bo bardzo za mną tęskni,po czym potem spotkanie odwołał,podając jako powód,że się rozchorował.Zapewniał jednak,że bardzo mu przykro i że strasznie chciał się ze mną spotkać i że ma nadzieję,że uda nam się chociaż w ciągu tygodnia znaleźć czas.W tygodniu nie odezwał się ani raz,(co mnie trochę zdziwiło,bo zawsze dostawałam od niego chociażby jakiegoś drobnego smsa w stylu: ,,Mam nadzieję,że wszystko u ciebie ok: nie marzniesz i pijesz dużo herbaty z cytryną ;-) '' haha). Zdecydowałam się w końcu odezwać się sama w piątek,ponieważ wiedziałam,że mam wolny tylko jeden wieczór w ten weekend,a w następny też raczej będę pracować.Zapytałam,jak się miewa i czy miałby ochotę się spotkać w sobotę,że mam jeden wolny wieczór w tym tyg. i miło by mi było spędzić go w jego towarzystwie. On stwierdził w sobotę przed południem: ,,Oczywiście,że bardzo chciałbym cię znów zobaczyć,ale nie wiem jeszcze jakie będę miał plany na ten wieczór''.To dla mnie zabrzmiało jak: ''jak nie będę miał nic lepszego do roboty,to może się z tobą spotkam''.
Odpowiedziałam tylko: ,,Aha.To baw się dobrze.'' O godzinie 19:30 (żeby dojechać do centrum potrzebuję ok. 1,5 godz.,a musiałam iść dziś rano do pracy,z czego doskonale zdawał sobie sprawę) zapytał,czy jestem jeszcze wolna wieczorem i że ma taką nadzieję. Ja z kolei odp.,'Tak.Jestem w domu z (tu padło imię mojej współlokatorki,która jest jednocześnie moją dobrą przyjaciółką).[ co nie znaczyło,że nie chcę się z nim zobaczyć.Wręcz przeciwnie- skoro napisałam,że jestem w domu,to znaczy,że nie robiłam nic nadzwyczajnego.Po prostu oglądałyśmy film.]
A on na to: ' Aha.W takim razie baw się dobrze z twoją ukochaną (co brzmiało co najmniej ironicznie) Vedranką.''
Moim zdaniem gość zachowuje się co najmniej dziwnie. Z jednej strony zależy mi na nim i nie chciałabym tego kończyć,a z drugiej nie wiem,czy jest sens ciągnąć coś,co już na początku nie wydaje się być zdrowe.Nie mam ochoty na takie gierki.Kurczę,różnica wieku między nami wynosi 5 lat.Myślałam,że to na naszą korzyść.Chciałabym z nim o tym porozmawiać,ale nie chcę go przestraszyć.W końcu nie jesteśmy parą.Nie mam prawa niczego od niego wymagać.A jednak pojawił się w moim życiu i nie chce,żeby w nim tylko namieszał i zniknął.
Chciałabym wziąć go trochę na dystans,a w razie gdyby zaproponował spotkanie zapytać go,czy naprawdę chce się ze mną spotkać,czy tak jak ostatnim razem,ale nie wiem,czy to nie jest zbyt wiele.
oni nigdy się nie przyznają do winy, mówią to co my byśmy chciały usłyszeć a my głupie wierzymy . Ja bym na Twoim miejscu teraz sobie odpuściła, nie pisz, nie dzwoń niech on się teraz wykaże, zobaczymy czy rzeczywiście mu zależy na tej Waszej znajomości.