Jak zmieniały się wasze oczekiwania wobec partnerów/partnerek?

U mnie nie bylo zderzenia z rzeczywistoscia. Zwiaki wygladaja dokladnie tak jak sobie wyobrazalam jak mialam 8 lat. Moze dlatego, ze ja je takimi robie.

Z cała pewnością się go nie wstydzę , lecz z reką na sercu powiem że zdarzało się że ktoś potraktował mnie z góry z powodu że jestem ileś tam lat młodszy... jakbym się wstydził to pewnie miałbym inny nick ale czasem mam wrażenie że jeśli mowie coś jako młody chłopak to jestem całkiem inaczej oceniony niż jakbym przedstawil sie jako ktos starszy

Kiedyś napisałam gdzieś tu na forum: wiek to nie zasługa, to prawo natury. I tego się trzymaj, dobrze?

Tak. Nawet jak mialam mniej niz 15
Jak bylam taka dziewuszka mala, ze bawilam sie w dom z kolezankami to juz wtedy do mojego wymyslonego meza mialam takie wymagania jakie mam teraz do mojego prawdziwego meza.

Przemyslenia ida z wiekiem . Imczlowiek starszy tym na starosc mądrzeje.

Ja jakos sie nie zastanawialam nad tym. Ja od razy wiedzialam co chce, tylko tego nie nazywalam. Nigdy w zyciu nie wierzylam w milosc idealna i nigdy takiej nie chcialam, jakos mnie to nie interesowalo.
Nazywac po imieniu te cechy , ktorych chce to pozniej przyszlo, ale NIC sie nie zmienilo.

No dobrze wasze zdanie jest takie

Wiedziec czego sie chce ale nie umiec tego nazwać- tez tak miewałem

Tak powinno być. Jeśli tak nie jest, to znaczy, że coś robisz źle

Moje oczekiwania co do partnera na przestrzeni jakichś 10 lat zmieniły się drastycznie... Jako nastolatka oczekiwałam jedynie tego, by mój chłopak był przystojny, nosił długie włosy i słuchał podobnej muzyki co ja Moje obecne oczekiwania obejmują co najmniej kilka istotnych cech osobowości. Nie przypominam sobie, żebym jako mała dziewczynka kiedykolwiek wyobrażała sobie przyszłego męża czy w ogóle marzyła o małżeństwie. Życie uczuciowe nigdy nie zaprzątało mi głowy (dopóki się po raz pierwszy nie zakochałam mając 16 lat) na tyle, żebym sprecyzowała sobie jakieś oczekiwania.

Ja też nie miałam Ciebie na myśli, pisałam o ogólnej zasadzie i trochę z przymrużeniem oka

Też się nad tym zastanawiam. Jak byłam młodsza to liczyło się dla mnie tylko to, żeby dobrze wyglądał, nie palił, nie przeklinał i dobrze całował Teraz przekonuję się , że wygląd nie ma dla mnie żadnego znaczenia, jeśli tylko jest chemia. Co jeszcze ? Żeby mnie szanował, był obowiązkowy i pracowity i żebyśmy mieli podobną hierarchę wartości. Zdaję sobie sprawę z tego, że podobnie jak Autor dopiero wkraczam w życie i pewnie wiele się jeszcze w mojej psychice zmieni ( mam nadzieję ) i jestem ciekawa, czy miłość mi nie zamknie oczu na te wszystkie moje wymagania.

Ps. słyszałam , że kobiety , które mają dobre relacje z ojcami są bardziej wymagające wobec mężczyzn i nie pozwolą na złe traktowanie - co o tej teorii myślicie ?