Czy kobieta może starać się o faceta?

Zapewne chciałabyś przeczytać, że warto się starać. Bo ciągle o nim myślisz.
Ja bym na Twoim miejscu odpuściła i wymazała z pamięci.

dziękuje za szczere odpowiedzi.
Nie chcę się tłumaczyć, ale nie ot tak sobie go nazwałam. Oboje 'pojechaliśmy'. Tyle tylko, ze on był oszczędniejszy w słowa.

No nic. Trudno. Pora się ogarnąć.

A jak to z Wami, mężczyznami jest? Że tyle miesięcy pamiętał, chciał, mówił o chemii, a teraz jedna sprzeczka i odpuszcza ? Tak zupełnie? I traktuje jak powietrze? Bez sensu totalnie...

Zdystansuj się i utnij kontakt.
Jak jemu będzie zależeć to sam się odezwie a po tym co piszesz to dochodzę do wniosku że jemu chodziło tylko o jakąś przygodę.
No bo popatrz.
Poznaliście się, eks się odezwała, od razu do niej uciekł i gdy ona go kopnęła w du.... to nagle sobie o tobie przypomniał.
Są dwie możliwości.
Albo jesteś/byłaś dla niego opcją rezerwową albo liczył tamtego wieczoru na jednorazowy numerek.
Tak czy siak, nieciekawie.
Z tej mąki chleba nie będzie.

Skoro już przeprosiłaś to nie ma sensu robić tego ponownie . Ja bym napisała do niego z pytaniem , czy możemy zacząć od początku od koleżeństwa i zobaczymy , co będzie dalej , jak napisze , że nie wie, albo odmówi  - będziesz wiedzieć , że zrobiłaś wszystko, co w Twojej mocy, żeby naprawić sytuację

Tak jak myślałam, każdy myśli inaczej, podobnie jak znajomi- jedni uważają, że warto jeszcze to odnowić, inni każą uciekać..
Ja nie wiem właśnie, czy on jest tego wart, nie poznałam go na tyle aż, jednak zauroczyłam się konkretnie i rzeczywiście mogę nie widzieć tego, że jestem fajną zabawką w jego rękach, bo on znika, obraża się, a ja dalej za nim latam... ;/

pisałam już raz do niego, mieliśmy się zobaczyć pogadać , ale jakos to się rozeszło po kościach.. bez szału z jego strony.. Natomiast na pytanie, czy to ma jakikolwiek sens usłyszałam "nie wiem"...

Chyba chciałam usłyszeć to co napisała betszeba. Że niewarto. Troszkę chyba mi się nawet oczy otwierają...
Ja już sobie myślałam po ostatnim rozstaniu, że nie zauroczę się tak szybko, że nie pozwolę sobie itd... A jednak...

Fragi, zastanów się, dlaczego tak kręci Cię niedostępny emocjonalnie facet. Bo ten pan jest niedostępny emocjonalnie, a do tego - z tego co piszesz - zachowuje się jak gówniarz i jest manipulantem, cwaniak czuje, że trafił na podatny grunt - dziewczyna niepewna własnej wartości więc można żerować na niej ile wlezie i się dowartościować, a w międzyczasie latać za eks.

O faceta można sobie TROCHĘ powalczyć, postarać się, czy tam zaprosić na randkę itp. Ale to musi się opłacać chociaż trochę - a w Twoim przypadku widać, że same straty odniesiesz. Po co Ci to?

BTW: zdajesz sobie sprawę, że np. wobec swojej eks on może robić z Ciebie nachalną i napaloną wariatkę, która go prześladuje i żyć mu nie daje i on biedny musi się oganiać jak przed zmierzłą muchą?

To rób tak dalej, a za jakiś czas zaczniesz zakładać wątki w stylu http://www.netkobiety.pl/t75336.html lub wątek kolejnej kochanki żonatego/żonatego inaczej, która szarpie się z żoną/byłą żoną/dziećmi/alimentami a ignoruje sensownych mężczyzn z naprawdę wysokiej półki.

To nie chodzi o to, co ona może o Tobie myśleć, tylko o to, że facet za którym latasz najprawdopodobniej robi z Ciebie napaloną wariatkę, a nie przedmiot swoich westchnień.

CHYBA?

Moim zdaniem, to on Cię widzi tak: fajna laska, dała sobie wejść raz na głowę. Teraz wejdę jej na głowę jeszcze raz i dodatkowo zrobię kupę - zobaczymy co ona na to. Więc wlazł na Twoją głowę, zrobił kupę a Ty go jeszcze przepraszasz, prosisz o szansę
i nazywasz CHYBA DUPKIEM...

Jeśli ktoś mówi Ci coś takiego, a potem spieprza do byłej, to znaczy, że ma na Ciebie wywalone a kręci go była.

To zmień pub i zacznij chodzić np. na fitness.

Pewnie tak, ale trochę też mu na to pozwoliłaś. Przykro mi to pisać, ale myślę, że ta kolacja u niego miała zakończyć się śniadaniem bez zobowiązań . Ty swoimi SŁUSZNYMI pretensjami popsułaś atmosferę, więc pan teraz stroi fochy a Ty tylko pogrążasz się przepraszaniem go zamiast mu wiąchę smsową posłać, nazwać frajerem i olać.

BTW: obycie zdobywane w pracy, na spotkaniach i biznes lunchach często nie ma nic wspólnego z taką wewnętrzną klasą i uczciwością.
I w Paryżu nie zrobią z owsa ryżu.

Oczywiście, że mu pozwoliłam natomiast z tą kolacją, to poniekąd moje przyzwolenie, bo to była 'przeprosinowa' z jego strony za tą akcję z eks. On tak chciał, ja na to przystałam. Skoro chciałam to tak mam teraz... Jakie miał intencje, to pewnie Ty napisałaś najlepiej... Nie chcę już o tym myśleć.

Natomiast jeśli o obycie idzie, to nie takie o którym Ty mówisz, po prostu kulturalny, naprawdę sympatyczny gość.
No ale nieważne, nie będę go bronić. Bo jednak uczciwości, przyzwoitości i zasad moralnych mu zabrakło.

Niewątpliwie jednak jest mi dużo lepiej po rozmowie z Tobą, za co bardzo dziękuje.

Teraz muszę troszkę przeanalizować czemu akurat tacy faceci, poszperać w necie i znów odrobić gorzką lekcję.

Owszem, może być kulturalny, sympatyczny i ustawiony, ale jednocześnie toksyczny i zakompleksiały, bo uważam, że on sobie na Tobie swoje frustracje odbija.
Ty wiesz, co to dla niego jest, taka dziewczyna jak Ty, która się za nim ugania? Eks kopie go w dupę, pewnie jeszcze ma jakiegoś nowego faceta, Ty jesteś atrakcyjna, niegłupia, ZALEŻY CI, więc hulaj dusza piekła nie ma - można się Twoim kosztem dowartościowywać, przy okazji powiedzieć byłej, że super laska za nim lata wpatrzona jak w obraz...

Tak naprawdę to jest to smutne, natomiast Ty przemyśl sobie trochę te sprawy, bo nierozwiązane kończą się u terapeuty - vide moja osoba, a jestem starsza od Ciebie

Wstyd się przyznać, ale... Gdybym miał podobną sytuację w ciągu półrocza od rozstania z moją myślę, że by jakaś pisała tutaj o mnie. Mianowicie "o ja biedny" spotkałbym jakieś przesympatyczne dziewczę jak to w waszym przypadku było, zadzwoniła by była i "nowa" z ręką w majtkach by się obudziła. Następnie jednak by mi nie poszło z byłą to telefon w łapkę i piszemy przeprosiny. Czy bym się obraził? Na pewno zrobiłoby mi się głupio, przykro i stąd by wynikła cała reszta, że dodatkowo zostało mi dokopane.

Całe szczęście nie wpakowałem się w taką sytuację, ale myśląc jakie uczucia mną wtedy kierowały, czego oczekiwałem od życia, tak bym postąpił. Minęło i teraz jestem pewien, że nie będąc pewnym swojej sytuacji emocjonalnej, nie mając 100% pewności, że już mnie nie obchodzi, w coś takiego się nie wpakuję. W między czasie, już po rozstaniu jak w 90% mi nie zależało, ona zaczęła być ze swoim "pocieszycielem" z czasu jak było źle. Rozmawiał z nią, pomagał i bujdy na resorach. Teraz zaczyna na niego powoli narzekać Nie, nie cieszę się z tego faktu, że może im się posypać tylko bawi mnie to wszystko, ta cała schematyczność, z każdym przeczytanym postem z tego forum tworzą się kolejne "if-y" (tak jestem informatykiem), kolejne połączenia neuronowe decydujące o tym jak działać, na co zwracać uwagę itd. Tym chciałem jedynie rzecz, że nie ma co się pakować w żadne relacje w których są jeszcze jakieś wątpliwości. Dawać tylko i wyłącznie szanse ludziom w 100% wolnych emocjonalnie, oczywiście są znikome wyjątki od reguły.

Skoro on do niej poleciał to podejrzewam, że to ona skończyła tamten związek, a on tego nie chciał. Tak więc nadal to przeżywał i miał cały czas nadzieję, a może jednak.

Zwijaj manatki tak jak powyżej już Ci poradzili, odrób lekcje, a to że czasami wpadnie się jak śliwka w kompot, no cóż. Nic na to nie poradzimy. Maszynami nie jesteśmy, a z drugiej strony wszystko by było wtedy nudne, przewidywalne i nie wzbudzało by żadnych emocji. Chciała byś znać przyszłość? Żyć w utopii? Ja nie, mimo tego, że czasami lądujemy na dnie.

Hmm fakt, 1,5 roku to szmat czasu jak na miniony czas po rozstaniu. Mi w tej chwili stuknął rok, kontakt mamy 2-3 razy w miesiącu średnio ze względu na psa, jak i lubimy "poplotkować", ale jakoś wyobrażając sobie sytuację, gdyby jednak chciała wrócić to za nic nie potrafię takowej sytuacji sobie nawet wyobrazić, stworzyć obrazy tego i nic. Rozpływa się samo. Jak i sam twierdzę od dłuższego czasu, że to by nie przeszło, nie chcę. Nawet jak bym chciał to bym się zapierał wszystkim co się da Czytając to forum zdałem sobie sprawę, że i tak na 95% będzie to samo. Powrót do przeszłości. Tym bardziej, że widzę iż jest tą samą osobą.

Co do kwestii Twojego pakowania się w zawiłe relacje. Może tu nie chodzi o was, a o tą osobę. Chęć rozszyfrowania jej, podświadome udzielenie jej pomocy? Oczywiste jest, że przy takiej osobie jest więcej "roboty" niż przy kimś, kto ma poukładane większość spraw. Może wydaje Ci się wtedy, że jak się zwiążesz z taką osobą to nie będzie czego "prostować", nie będzie "knucia".

Nie wracaj. Jak choćby na chwilę wróci taka myśl to wiesz gdzie pisać

Kochani, ja mam z kolei taką sytuację. Przed wakacjami zaczęłam kręcić z kumplem z roku (nazwijmy pan X), było miło i fajnie, po 1,5 miesiąca ciągłego pisania, spotkań, randek, pocałowaliśmy i zaczęliśmy być ze sobą na poważnie. Sielanka jakoś nie trwała długo. Po 2 tygodniach od naszego pocałunku pojechalismy na 1 dzień zagranicę, żeby pozwiedzać. Niestety wyjazd okazał się być totalną klapą. Mój chłopak cały czas robił zakupy (tak tak facet uwielbiał zakupy, co już zaobserwowałam wcześniej, ciągle kupował DROGIE ciuchy, perfumy, kosmetyki np. balsam), a ja gdzies byłam obok. Niefortunnie spotkaliśmy jego kolegę, który się do nas dołączył i wtedy byłam "3 kołem" - tak się czułam. Po tym wyjeździe powiedziałam mu, że nie tak to sobie wyobrażałam. Powiedział, że naprawi to. Nie widziałam poprawy. Wytrzymałam miesiąc, kontakt był rzadszy, mieszkaliśmy w wakacje 60 km od siebie to nam tez nie pomagało. Postanowiłam zerwać. Zerwanie było dosyć łagodne, wyrzucił mi, że powinnam zmienić kosmetyki i zbyt ostro się całuję... (do sexu między nami nigdy nie doszło). Tak mnie to zniesmaczyło, że przestałam utrzymywać z nim jakikolwiek kontakt. Na uczelni ignorowałam go. Na imprezie bardzo go obraziłam, mam cięty język... On nie zabiegał o jakiś kontakt. Do czasu... 2 tygodnie temu odezwał się z wielkimi przeprosinami. Powiedział, że chce miec ze mną kontakt, wyjaśniliśmy sobie wszelkie spory. Dowiedziałam, że wtedy coś się po prostu wypaliło. Teraz odzywa się sporadycznie, nie angażuje się w dłuższą rozmowę jak kiedyś, aczkolwiek zaproponował spotkanie w niebanalnym miejscu.

W tym samym czasie pojawił się mój kolega (pan Y), który podoba mi się od 4 lat. 100% facet, który nie lubi zakupów, dla niego najpiękniej wyglądam bez makijażu <3 i po naszym 1 pocałunku w Nowy Rok cały czas utrzymuje ze mną kontakt, prawi komplementy.

Serce mówi Pan X, a rozum Pan Y. Myślicie, że panu X zależy na mnie? Czy warto podciągnąć tą znajomość? on powiedział, że ja nigdy 1 1 się nie odzywam, to może powinnam zacząć? ale to on powinien w koncu pokazać że mu na mnie zalezy, prawda?

O panu X to w ogóle się nie wypowiem. Nie znam go, nie mi oceniać, ale z tego co napisałaś to moje zdanie ma oznaczać tak jak by w ogóle go nie było.
Jeżeli szybko się pozbędziesz pana X z fizycznego i psychicznego życia to jak najbardziej daj sobie szansę z panem Y.
To odzywanie się jako pierwszym rozumiem, że dotyczy pana X? Tego też nigdy nie rozumiałem. Skoro obie osoby do siebie ciągną to po co te wszystkie zagrania. Owszem, osoba która coś przeskrobała powinna podjąć pierwsze kroki. Jak się komuś coś wybacza to nie należy potem robić z tego karty przetargowej.