Niezręczna sytuacja dla matki.

Witaj Agnieszko.
Faktycznie sytuacja dla ciebie i syna dosyć krępująca.
Wypadek miał młodszy syn, a czy starszy mieszka też z tobą?
Bo jeśli tak, to w miarę możności mógłby pomagać bratu przy toalecie.

Jesteś z mężem po rozwodzie, ale to też jego syn, więc chyba wie o wypadku i o stanie jego zdrowia.
Zatem powinnaś zwrócić się do niego o pomoc, na okres tego miesiąca.

I jeszcze jedna opcja pozostaje.
Zapytaj w przychodni rejonowej, w szpitalu, na pogotowiu, w MOP-sie, może wskażą jakiegoś pracownika, który byłby chętny odpłatnie, chociaż raz dziennie przychodzić do syna, tak, aby do minimum ograniczyć twoją pomoc przy toalecie syna.
No właśnie, w pogotowiu są zatrudnieni ratownicy medyczni, przeważnie mężczyźni.

To tyle co mi przychodzi do głowy.
A synowi życzę szybkiego powrotu do zdrowia i na przyszłość ostrożnej jazdy.
Bo na tych motorach, to niestety tak szaleją, że człowiek się boi nawet przechodzić po pasach, gdy z daleka ich widać, a właściwie słychać i zaraz szuuuur i są przy tobie.

Wydaje mi się że skoro to Twój syn to powinnaś jakoś przełamać wstyd.

Wiem, żel ludzie są różni ale moja mama po prostu wzięłaby się w garść i wykonywała te wszystkie czynności. W końcu to dziecko .

Agnieszka1965, a syn jest leżący? Pogadaj z nim, bo może okaże się że w szpitalu sobie jakoś tam radzi z czynnościami fizjologicznymi.
I nie martw się, najwyżej przy pierwszych tego typu czynnościach cofnij się w wyobraźni do czasu sprzed około 18 lat. Potem pewnie się przyzwyczaisz.
Powodzenia życzę.

A mi się wydaje, że 18-latek, nawet od połowy w gipsie, poradzi sobie z załatwianiem czynności fizjologicznych bez pomocy matki. Palce mu z gipsu zapewne wystają. Może przy myciu będziesz musiała mu trochę pomóc, ale podejrzewam, że również obejdzie się bez oglądania i dotykania okolic intymnych. Nie panikuj na wyrost - po powrocie syna do domu zmierzysz się z konkretną sytuacją, bo na razie masz tylko wyobrażenie o niej.

Jeszcze raz dziękuje za wszystkie wpisy w tym temacie. Pewnie robię z igły widły ale mimo wieku człowiek nie potrafi z marszu dorosnąć do pewnych wyzwań tym bardziej jeżeli niosą za sobą ogromny ładunek emocjonalny dodatkowo okraszony seksualnością człowieka. Jedna z osób napisała że to forum to tematy typowo seksualne a mój dotyczy  czasowej niepełnosprawności. Zatem to nie miejsce na takie tematy. Ja jednak specjalnie napisałam na tym forum bo wydawało mi sie ze mój problem to nie kwestia wypadku mojego syna i jego ograniczonej zdolności do wykonania pewnych czynności natury intymnej, ale przede wszystkim moja psychika trochę zmaltretowana kilkoma latami samotności bez wsparcia męża a do tego jeszcze to sam wypadek- zmartwienie i strach. A teraz swoista bezradność w prozaicznej bądź co bądź sprawie. Przeczytałam wszystkie wpisy i może jakoś sobek z tym poradzę chyba jak zawsze. Ale dobrze posłuchać osób, które rozumieją moja sytuację jak kobiety a jednocześnie matki 18 latka.

Agnieszko na FORUM jest wiele zagadnień, w każdym z nich mnóstwo tematów, a w nich wiele wątków, poczytaj - poszukaj, jest ogrom możliwości
możesz tutaj znaleźć mnóstwo ciekawych dla siebie miejsc na porozmawianie o swoich problemach
zachęcam, to naprawdę może Tobie pomóc, nie będziesz bezradna