Idealny partner/partnerka

Jeśli chodzi o faceta, to tak, może mieć to przełożenie codzienne co do swojej kobiety, bo skoro weszło mu w nawyk cały czas będzie tak postępował, chociaż.... też nie koniecznie. A jeśli chodzi o kobietę, skoro szuka takiego faceta, to chyba nie będzie szukać innego. Ale takich facetów jak Ty wymieniłaś jest co raz mniej

Kobiety:

A co według Was sprawia, że to akurat ten chłopak/mężczyzna jest dla Was idealny ? Co musi mieć, a czego nie? Jak powinien się zachowywać, wyglądać, co powinien sobą reprezentować? Jakich omijacie szerokim łukiem, a jacy Was przyciągają?

Dla mnie mezczyzna musi miec w sobie to cos.....

Thepass, kobieta, która mówi, że "mężczyzna musi mieć to coś", to właśnie chyba najlepszy do zbajerowania materiał. Nie musisz mieć nic, a ona stwierdzi, że masz to coś. To nic, że z taką stworzysz bardzo powierzchowny związek oparty jedynie na emocjach - za to będzie za tobą szaleć, nawet, jak będziesz ją olewał. A może nawet wtedy jeszcze bardziej

Ano własnie, ale dopóty jest to coś to będzie trwała i dodawała sobie cech typu: przystojny, zaradny, opiekunczy. Nagle "to coś" zniknie, mimo ze ten ktos dalej jest przystojny, zaradny, opiekunczy. Same emocje, czyli dobrze mowisz anty. Bajer na emocje.

Dlatego mowie. Jak nie wiecie czemu ktos sie wam podoba, to i nie wiecie czemu wam sie przestanie podobać. Co za tym idzie nigdy nie naprawicie relacji.

A moim zdaniem, prawdziwy facet, to powinien mieć... na to wszystko co napisałaś wyje...ne. Prawdziwy facet wygląda tak jak wygląda i jest z tego zadowolony. Podejmuje decyzje w takim tempie i w takich sprawach, w jakich mu pasuje. Prawdziwy facet nie boi się przyznać, że się czegoś boi. Jak będzie chciał, to będzie sobie mieszkał u mamusi, tatusia, siostrzyczki albo w szałasie. Jak będzie chciał, to sobie dla fantazji wywali wszystkie zęby.

Swoją droga temat zębów mnie zaciekawił. Wyobraziłem sobie taką sytuację. Noname zostaje napadnięta przez jakiegoś zbira. Jej facet staje w jej obronie, napastnik ucieka, ale na odchodnym jeszcze udaje mu się wybić kilka przednich zębów faceta Noname. Facet podchodzi do Noname i sepleniąc, oraz tocząc z paszczy juchę mówi: "kochanie, nic ci nie jest?". Na co Noname odpowiada "sp...laj, nie masz zębów!"

Miałem kiedyś taką sytuację. W wyniku głupiego wypadku straciłem na oczach mojej kobiety dwa zęby. Siadłem na ziemi i przez ok 10 minut plując krwią rzucałem szpetnie mięchem. Potem wstałem i dokończyłem to, czym się zajmowałem. Po skończonym zajęciu udałem się z moją kobieta na poszukiwanie chirurga stomatologa. Nie było to łatwe, bo był to weekend wieczorem. Jeździliśmy tramwajami po całym mieście, żeby ktoś coś z tym zrobił. No auta oczywiście żadnego nie miałem. W końcu pani na pogotowiu pozakładała mi jakieś druty. Tego samego wieczora pojechaliśmy jeszcze na imprezę do znajomych. To chyba właśnie wtedy usłyszałem po raz pierwszy pełne podziwu stwierdzenie tej kobiety, że byłem wtedy bardzo męski.
Zęby zostały odbudowane, ale bardzo łatwo ulegają zszarzeniu. Zapewne niektóre kobiety myślą, że mam w nich jakąś mega próchnicę. Być może to właśnie sprawia, że dla wielu kobiet nie jestem męski

A ja widziałem kiedyś dziewczynę. Pogodną, energiczną, uśmiechniętą blondynkę. Bez nogi. Nie ukrywała tego, zaiwaniała z tytanowym implantem niczym robocop po ulicy. Nie miałbym oporów, by się z nią umówić

Jak to napisałam w moim poście- to moje zdanie, to co mnie się podoba. Ale również proszę Antykobieto czytaj wstęp mojej wypowiedzi- co co się komu pododba jest bardzo zindywidualizowane.

Co do zębów- gdyby były one stracone w tak romantyczny sposób, jak na przykład bójka w moim imieniu, to bym mu te zęby chyba sama wprawiła (zajmuję się nieco innym działem medycyny, ale może jakoś by mi się udało).

Napisałam o zębach bo pamiętam zabawną sytuację z wakacji. Leżymy sobie z koleżankami na plaży jak syreny, obserwując dookoła innych użytkowników plaży. Tymczasem, idzie on: wysoki, wysportowany, opalony, czarne włosy. W skali 1-10 dałabym 8. Do momentu aż się uśmiechnął, gdy brakowało mu dwóch zębów- jedynki i dwójki bodaj. Punkty tak szybko mu ubyły jak się pojawiły. Plis....

Ależ tak, chłop to ma być chłop a nie popierdóła. A jest popierdółą jak mu mama gotuje i pierze, a on leży lub zajmuje się komputerem! Chłop ma być silny, na pewno silniejszy od kobiety. I osobiście nigdy w życiu nie byłabym z facetem, który waży 50 kg (jak se nasypie kamieni do kieszeni) lub ma 150cm w kapeluszu. Po prostu nie. Już lepiej jakby był wikingiem

Chłop który podejmuje decyzje jak mu sie podoba ( i kiedy), mieszka w szałasie i wybił se sam zęby- no no no, nic tylko brać!

No co to to napewno nie, nie ma byc lepszy, ani dominujacy,
Wolalabym zeby nie byl silniejszy, ale wtedy bym sie musiala z dzieciakami spotykac z podstawowki, a nie doroslymi facetami

Dokładnie o tą siłę życiową chodzi- realizacja swoich celów, planów i marzeń. Zwalczanie jakiś małych przeszkód i szukanie innych rozwiązań. Jak jest duży problem- taki wiking bez emocji powie- kobieto, dlaczego tyle rozmyślasz. Rozwiązanie jest proste- zrób tak i tak. My kobiety na prawdę czasem za dużo myślimy i szukamy sobie problemów których nie ma. I chłop ma chronić rodzinę- we wszystkich kontekstach.

Oczywiście jestem za równouprawnieniem (a nawet za związkami partnerskimi ) no ale te schematy- silny mężczyzna, emocjonalna kobieta- mają coś w sobie. Wiele rzeczy nie zmienimy (chyba nie powinniśmy). Portki w związku ma nosić mężczyzna. Mówię to jaka silna i niezależna kobieta. Czasem mam dość być silną i ON ma ogarniać.

Naprawde ciezko spotkac teraz dorosłego chłopa, który histeryzuje, czy jest bardziej emocjonalny niz kobieta, czy ktory przywiązuje wagi do rzeczy które nie mają znaczenia.

Ideałów dla mnie nie ma. No, ale były pewne cechy ważne, dla których zdecydowałam się z moim facetem, jasna sprawa. Bardzo ważne jest dla mnie, by patrzeć w tym samym kierunku, no ale to dla każdego chyba, dlatego ważne było, by też w przyszłości chciał wziąć ślub, mieć dzieci. Oczywiście to wszystko nie rozmowa na 1 randce, ale warto, bo jak ma być stały związek, to w ważnych sprawach lepiej się zgadzać. Wygląd nie był dla mnie aż tak ważny, no cóż, mój były urodziwy nie był, obecny jest, ale to dla mnie decydujące nie było, inne rzeczy były Z wyglądu to tyle dla mnie było ważne, by był szczupły, takich lubię. Owszem, sama mam dużą nadwagę i może brzmi to źle, jak hipokryzja, ale zrzucam, więc i ja będę tutaj ok, a facet mnie w tym dopinguje. Zresztą, zawsze wiedziałam, że w razie czego będzie mnie wspierał, a nie rzuci, ważne, że coś z tym zrobię i będzie ok, a nie rzuca, bo obecnie jestem gruba, tak nie. Gdyby on się roztył, to też bym zadowolona nie była, ale wspierała go. No więc zrzucę kg i będzie ok, dla samej siebie przede wszystkim. Wzrost faceta dla mnie ważny nie był, lubię niskich, wysokich, pomijając ekstrema. No i ja osobiście lepiej czuję się z facetem ok 170 (ja sama też mam 170) niż np ponad 190, tak już mam. Mój facet ma 184, to jeszcze dla mnie ok, nie czuję się jeszcze jak kurdupel

No i schludność itp. Z charakteru by nie był tępy, że tak powiem, by dało się porozmawiać na wiele tematów, by tak jak ja potrafił iść na kompromis - to przydatne w związku. Mój facet te cechy ma, to dla mnie ważne. No i poczucie humoru, jakie ja lubię, adekwatne do sytuacji, takie, który mnie śmieszy Ja kiedyś może nie miałam poczucia humoru, trochę byłam sztywna, ale już nie, więc raczej też poczucie humoru jako takie mam A jakie komu poczucie humoru odpowiada to już kwestia względna. No i u nas nie ma jakiejś dominacji pełnej jednej osoby, bliżej pół na pół. Chociaż w niektórych sprawach lubię jak on zadecyduje. Hm, czy ma być zdecydowany? Raczej tak, na to też patrzyłam, aczkolwiek to nie znaczy, że zawsze ma być super zdecydowany. Facet też ma prawo wahać się, zastanawiać i ja to rozumiem. Jeżeli nie jest to wieczne niezdecydowanie to jest ok. Fajnie jest, bo umie podjąć męską decyzję jak najbardziej

Co do równouprawnienia to ja bym tego tak nie nazwała. Mój facet jest męski, dba o ten swój męski imidż, ale jednocześnie nie widzi żadnego problemu w tym, żeby umyć gary po obiedzie, rozwiesić pranie, odkurzyć mieszkanie czy nawet wyczyścić kibelek Ktoś nazwie takie zachowanie niemęskim? Proszę bardzo. Ale dla mnie to właśnie taka prawdziwa męskość, gdy mężczyzna sam z siebie odciąża swoją kobietę od niektórych prac domowych i mówię mu, że bardzo to doceniam Zresztą nie jestem za równouprawnieniem - mężczyźni zawsze byli silniejszą płcią i tak już zawsze zostanie, a ja akceptuję swoją rolę jako kobiety i nie wymagam nie wiadomo czego. Choć fakt, miło jak facet pomaga w domu i pewnie gdyby sam tego nie robił, to bym go o to poprosiła - w końcu to wspólna, dodatkowa praca, za którą nikt nie płaci.

A w temacie ideału... Jeśli chodzi o wygląd, to niedawno wydawało mi się, że mam ideał, ale teraz jestem zmuszona temu zaprzeczyć Zawsze myślałam, że podobają mi się ciemnoocy, długowłosi bruneci z zarostem i owłosieniem, ale mój obecny facet ma niebieskie oczy, krótkie blond włosy, zakola i naturalnie gładką klatę I w ogóle mi to nie przeszkadza, a nawet podoba, więc przestałam się wypowiadać, jeśli chodzi o wygląd. Jedna rzecz się tylko nie zmieniła i widzę że ktoś to nawet wspomniał wyżej - zęby. Wybaczcie panowie, ale brzydkie zęby skreślają faceta. Nawet nie tyle braki (bo i mój nie ma jednej górnej piątki), co po prostu ciemne, sprawiające wrażenie brudnych. Umawiałam się z jednym facetem (zresztą pasował do mojego "ideału" z wyglądu) a nic z tego nie wyszło, bo miał okropne zęby i brzydziłabym się go kiedykolwiek pocałować. Sama dbam i inwestuję w uzębienie i chciałabym tego samego z drugiej strony.

Poza tym mój ideał to taki, który drobnymi gestami pokazuje, że kocha i liczy się ze mną. Dobry mężczyzna wpada po pracy do sklepu po serek wiejski, bo pamięta, że jem je na śniadanie. Przytula od tyłu, gdy gotuję obiad. Gdy wspominam, że zagrałabym w jedną grę, za godzinę mówi że już ją ściągnął. W nocy, gdy się przebudzi, okrywa kołdrą gdy zobaczy że się przesunęła. Podaje rękę, gdy wstajemy z ławki. Przychodzi po poradę w sprawie życia zawodowego. Takie drobiazgi życia codziennego dzięki którym nie myślę, że jestem mu potrzebna tylko w kuchni i łóżku

Co do prac domowych to dla mnie to nie jest wręcz pomaganie, że facet pomaga. Skoro mieszka to po prostu jeden z jego obowiązków też i jak zamieszkam z moim facetem to oboje będziemy robić różne domowe czynności, to dla nas oczywiste. Ja nie mam dwóch lewych rąk, jak trzeba coś zrobić, to po prostu zrobię, mój facet też, w domu też sprząta, tak go nauczyli rodzice, dlatego wiem, że nie będzie problemu czy wielkich dąsów, po prostu też uważa to za oczywiste. Nie odbiera mu to męskości, że raz np pozmywa naczynia, a ja np odkurzę czy cokolwiek innego czy np nawet posprząta wszystko, bo np ja bym nie mogła czy na odwrót. To dla mnie najlepiej jak robią oboje, chyba, że komuś pasuje inaczej.

Delikatny, empatyczny, z bogatą wyobraźnią,  żyjący w swoim świecie

Nie przepadam za praktycznymi mężczyznami (i ogólnie ludźmi), więc taki odpada. Odpada też mężczyzna dla którego najważniejszy jest dom/rodzina/tradycyjne wartości. Odpada taki dla którego ważna jest wierność, zazdrosny, konserwatywny, męski, czepiający się moich pasji.

Na takie rzeczy jak pracowitość, i zaradność nie zwracam uwagi.

Co do wyglądu, to trudno mi określić bo nie oceniam cech w oderwaniu od całości.