Czy to tylko kolega?

Gdybym czegoś do niego nie czuła to już dawno ograniczyłabym te kontakty.
Może masz rację, może on też się boi.
Gdyby była między nami chociaż odrobina czułości to byłoby idealnie. Bo poza tym tworzymy wręcz idealną wspólnotę. Jak jesteśmy gdzieś razem to rzeczy nie dzielimy na moje - twoje, wszystko jest nasze. Tak samo pieniądze, nie rozliczamy się z każdej złotówki. Raz on coś kupi, raz ja.

Też miałam takiego kolegę To całkowicie normalne

Tez mam takiego kolegę, nie ma między nami chemii i wszystko jest ok. Jeśli czujesz coś więcej i nie boisz się zmienić statusu tej znajomości to porozmawiaj z nim o tym...

Jest przyjaźń damsko-męska, ale tylko przez chwilkę, później zawsze jedno z nich, lub oboje dąży do czegoś więcej, tak jak zresztą w przypadku autorki tego postu. Myślę, że skoro jesteście naprawdę ze sobą zżyci, dogadujecie się, to chyba nie powinno być problemu z powiedzeniem mu co do niego czujesz.

Minęło już trochę czasu odkąd założyłam ten temat. Z jednej strony sytuacja się zmieniła, z drugiej dalej stoję w miejscu.
Co się zmieniło? Kontakt jest jeszcze intensywniejszy. Nie ukrywa, że mu zależy na tej znajomości, na mnie. Na każdym kroku pokazuje, że chce dla mnie jak najlepiej, że martwi się. Mam wrażenie, że dla niego ta znajomość to taki substytut związku. Jesteśmy sobie bliscy, spotykamy się, ale pozostaje bezpieczny dystans na wycofanie się. Postanowiłam sprawdzić co się stanie jak się zacznę pomału wycofywać. Efekt był taki, że on jeszcze bardziej się starał.
Brakuje jasnego określenia się, spotykamy się tylko ze sobą (odkąd się znamy ani on się nie spotykał z inną dziewczyną, ani ja z innym chłopakiem) więc jakiś związek to jest. Kiedy koleżanki, które są w normalnych związkach narzekają, że on nie dzwoni, nie interesuje się, rzadko się spotykają to ja nie mam takich problemów.
Nie wiem jak przełamać strach, i mój i jego przed jakąś decyzją dotyczącą naszej relacji.

Dam Ci taka rade- nie wierze w przyjaznie damsko-meskie, juz nie Sama sie niedawno przekonalam jak one zazwyczaj wygladaja, ale do czego zmierzam- szczerosc... jesli czujesz cos do swojego przyjaciela, masz dwa wyjscia- sprobowac go uwiesc i nie mowic poczatkowo nic, lub wylozyc kawe na lawe. Szczerosc i prawda zawsze jest lepsza niz klamstwa, czy ukrywanie prawdy Wiele osob twierdzi, ze nie moze wyznac swoich uczuc 'bo przyjazn sie rozpadnie' ,owszem, rozpadnie sie, gdy ma sie rozpasc. Gdy ma sie wszystko spieprzyc ,to predzej czy pozniej sie spieprzy, bo uczuc nie wymienisz...a bedac szczera osoba -bedziesz jednoczesnie wiedziec na czym stoisz. Jest mozliwosc, ze facet sie odsunie, a kontakt spadnie do zera (ja zdynstansowalam sie do mojego dawnego przyjaciela po tym co mi powiedzial) ,ale kto nie ryzykuje ten nie pije szampana powodzenia