mam 63 lata i po raz pierwszy w zyciu doswiadczylam czegos co nie wiem jak nazwac.to byla niedziela 28-lipiec br. wstalam wczesniej niz zawsze i poniewaz bylob.cieplo wzielam sniadanie do tzw.ogrodu zimowego (conservatory) usiadlam i spojrzalam na dach wykonany z tworzywa sztucznego na ktorym tylko widze dziwny cien w ksztalcie jakby postaci usytuowany lekko skosnie. zawolalam meza i pytam co lezy na dachu poniewaz od 30-lat mieszkajac tutaj nigdy nie widzialam cos takiego. Moj maz wyszedl na ogrodek zeby zobaczyc z dala przedmiot, ale wrocil i mowi ze nic nie widzi na dachu. wzial dlugi kij bambusowy podpierajacy fasolke i poszedl na gore do pokoju by otworzyc okno i zobaczyc lub zrzucic cokolwiek mialo tam lezec. pokrotce wrocil i mowi ze nic nie lezy na dachu. zdziwilo mnie to bardzo bo tyle lat mieszkajac tutaj nigdy nic takiego nie bylo. nie przywiazujac dalej uwagi do dachu zajelam sie praca domowa i pozniej juz nie widzielismy tego cienia. na nastepny dzien wrocilam z pracy i maz mi mowi smutna wiadomosc moja mama zmarla. pomimo wieku 91 lat nie chorowala ale upadla w domu w Polsce i to byl koniec. lezala na podlodze w takim polozeniu jak i cien jej postaci na dachu w moim domu w Anglii. od tej chwili bede wierzyc ze istnieja fenomenalne zjawiska i telepatia nawet na dalekie odleglosci
Podobne tematy
Rzeczywiscie to daje do myślenia, na pewno chciala Ci dac znac. Ja osobiście wierze w takie zjawiska
Ja myślę że to bardzo możliwe. Różne historie się w życiu zdarzają. To dobrze że przyszła Cię pożegnać.
Aż mnie ciarki przeszły, kiedy to przeczytałam...
Ja również wierzę w takie zjawiska, a szczególnie w te, kiedy ktoś w dniu śmierci "przychodzi się pożegnać".
- sluuu
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Ja akurat czytam książkę o takim porozumiewaniu się, ale wbrew pozorom to czysta fizyka. Po rozłożenie wszystkiego na czynniki najmniejsze i dojściu do tego co dzieje się w najmniejszych cząsteczkach. Okazuje się co pewnie nas nie zdziwi, że wszystko i wszyscy porozumiewa się między sobą przez sygnały. Dalej idąc tym tropem, okazuje się, ze każdy sygnał to energia. W ciągu dnia całym naszym ciałem i umysłem rządzi energia. Pozwolę sobie zacytować sławetne prawo:
E=mc2
W książce są udowodnione przykłady, że osoby spokrewnione żyjące na dwóch innych kontynentach odczytywały między sobą sygnały (energia) (nastrój). Udowodniono też że energia ma pamięć. Uważam, że najbardziej prawdopodobne jest to że jesteś/ byłaś nastawiona na "częstotliwość" mamy (przez wiele lat spędzonych wspólnie), a ona w chwili śmierci, wysłała sygnał.
- arleta.b1
- Netbabeczka
- Nieaktywny
A ja uważam, że ta energia wysyłana jest także nie tylko przez osoby spokrewnione. Sama doświadczyłam kiedyś takiego złego przeczucia, że mojej bliskiej znajomej coś się stało. Tego dnia byłam bardzo zdenerwowana i początkowo nie wiedziałam dlaczego. Po niedługim czasie okazało się że ta właśnie znajoma miała poważny wypadek i jest w szpitalu. Niestety nie odratowano jej. Może jest to niewiarygodne, ale w dniu jej śmierci spadło na podłogę lusterko stojące na szafce...
Też wierzę w takie zjawiska.. Kiedy moja babcia zmarła mojemu tacie szklanka rozpadła się w ręku w drobny mak mimo,że trzymał ją normalnie i chwilę po tym dostaliśmy telefon o jej śmierci. Gdy zaś mój dziadek zmarł w szpitalu a ja z moją siostrą małe dzieci spałyśmy u rodziny w domu,w którym mieszkał i kłóciłysmy się o to kto wyłączy światło, wyłączyło się samo i zrobiło bardzo zimno jedynie w naszym pokoju mimo że w całym domu normalnie był prąd i grał telewizor..
Moja babcia w dzien swojej smierci tez przychodzila z nami sie pozegnac. Moja mama w nocy uslyszala dzwiek, jakby ktos otworzyl i zamkna wejsiowe dzwi. Mama pomyslala, ze to ktos z nas( ja czy moja siostra). Poszla sprawdzic, a my z siostra spimy. No i mama pomyslala, ze jej to sie przysnilo. Ale rano do nas zadzwonili i powiedzieli, ze babcia umarla.