"Dlaczego Panie nienawidzą męskich pasji?"

Ja u siebie tego nie zauważam. Mój facet lubi pogrzebać w samochodzie/w motorze, pograć na komputerze, czy cokolwiek tam innego sobie wymyśli ja w tym czasie zaszywam się w pokoju i zajmuję się sobą, ewentualnie wykonuję domowe obowiązki, albo idę połazić po sklepach
Jeśli kobieta ma problem z zaakceptowaniem pasji swojego chłopaka, to chyba musi popracować nad sobą, albo znaleźć sobie własne zainteresowania. Wieczne siedzenie nad głową chłopaka nie jest zdrowe i to prędzej chłopak się zdenerwuje i wzbudzi w nim to niechęć.

Ja lubię męskie pasje. Czasami sama się nimi zarażam

Z tym to jest różnie. Ja mam akurat do czynienia z wędkarstwem. Do tej pory myślałam że to jest nudne ale w jego wykonaniu na pewno nie. Podróże po Europie, bo akurat tutaj mozna spotkać taki okaz. Nie miałabym nic do tego, ale gdy wydaje całą swoją wypłatę na te podróże i sprzęt wędkarski to coś nie tak, mimo że ma długi. Jego kuzyn ma zonę i ona pracuje na dom, a on wydaje swoją wypłatę własnie tylko na sprawy związane z wędkarstwem. Także we wszytskim trzeba miec umiar, bo widząc jak jego pasja go pochłania mam obawy w przypadku naszej ewentualnej przyszłości odnośnie kwestii finansowych.

Pasja może przeszkadzać dopóki jej się nie pozna. Pamiętam swoją sytuację ładnych parę lat temu, kiedy poznałam chłopaka na uczelni. Inteligentny, sympatyczny, bardzo spokojny. Nie bardzo mi to pasowało do wizerunku kibica, a taka była jego pasja. Poświęcał temu każdą wolną chwilę i pieniądze - można się wkurzyć, prawda? Żeby jeszcze od czasu do czasu chodził tylko na mecze, to nie byłoby problemu, ale on udzielał się w jakichś pokrewnych do klubu organizacjach. W końcu dałam się namówić i poszłam na mecz. Nie powiem, było bardzo fajnie. Mnóstwo ludzi, jakieś przyśpiewki, nawet jakaś "oprawa" była. Potem poznałam jego znajomych (też kibiców) i zmieniłam kompletnie pogląd na tych ludzi. Bardzo rodzinni, pomocni, życzliwi. Zupełnie inaczej niż ludzie w firmie, czy nawet w rodzine... a przecież łączy ich tylko jakaś głupota. Teraz, kiedy chodzę na mecz z narzeczonym raz na rok to i tak mam częsty kontakt z jego znajomymi, bo są częścią naszego życia. Nie podzielam jego pasji, ale ją rozumiem i szanuje, rozumiem czemu ją kocha i mu pomagam.

A u mnie to zależy jeszcze, jakie to pasje.
Jak facet siedzi po naście godzin z nosem przed komputerem czy telewizorem i gra, bo to jego męska pasja - dla mnie to średnio pociągające. Jak jeździ na jakieś nocne ustawki albo lata na mecze z kijem bronić honoru drużyny tak samo. Jak jego pasją jest siłownia i spędza tam całe dnie z kumplami a o niczym innym się z nim pogadać nie da - też nie dla mnie.

I nie mam ochoty, żeby mi ktoś wpierał, że w takim układzie mi przeszkadza, że facet ma pasję i wolałabym takiego bez pasji, tylko te konkretne mi nie odpowiadają.