Witajcie. Juz sama nie wiem od czego zacząć. Moje życie to jedna wielka walka. Jestem kobieta bardzo porywczą, impulsywna. Jestem młodą nastką jeszcze.. Miałam w swoim zyciu jeden zwiazek w którym kochałam na zabój. Piękne uczucie. Cały czas byłam za nim. Po rozstaniu gdy już sobie życie poukładałam postanowiłam, że zacznę spotykać się z innymi facetami żeby ich poznać, pośmiać się pożartować.. Nie od razu wchodzić w związki. I tak było. Częste randki, duzo spacerów, wspaniałych chwil. Faceci wtedy szukali dziewczyny, ja im wprost mówilam że nie chce sie angażować, było dużo żali, złamanych serc.. Nie robilam tego celowo. Nie chcialam nikogo skrzywdzić. Dlatego gdy miedzy mną i kimś zaczelo rodzic się cos wiecej.. natychmiast zatrzymywałam się ' nie mogę innych zranić' . Nie chciałam być dla jednego, więc nie byłam dla nikogo. Tak naprawdę nie potrafię odmówić chłopakom. w ogole ludziom nie potrafię... Nie chodzi mi tu o seks. O wyjscie na spacer, do kina... Dużo dbam o siebie, więc nie zaprzecze sporo było randek. Ale przyszedł czas gdy mi się też zachciało mieć kogoś... chociaż do teraz nie mogę się z tym pogodzić......
cofamy się trochę...
...Na jednej z imprez poznałam pana X . Troche rozmowy, gadka-szmatka. Zaiskrzyło.. totalnie. Potem go olewałam.. tak.. moja umowa. żadnych związków. Chłopak przez pół roku starał się, nie rezygnował. Nienawidziłam go, a potem po prostu zakochałam się.. ale zawsze tak było, że on przestał na jakiś czas.. a potem znowu zabiegał. Moje uczucia wciaz były zmienne..On Był w stanie zrobić dla mnie wszystko.. pomimo mojego odtracenia. W sumie to juz pozniej chyba pogodził sie z tym że JUŻ BEDE SAMA, BO NIKOGO NIE CHCE I TAK JUZ ZOSTANIE. potem jakoś poszedl do pracy.. praktycznie zamilkł. Tak bardzo lubiłam sie z nim droczyć- uwielbiałam... potrafilismy rozmawiać całą noc, tyle tematów. jednak nie potrafiłam o niego zawalczyć, tak czesto chciałam go pocałować, ale po prostu nie miałam odwagi chociaz widzialam, ze on tez tego chciał. Nawet teraz nie mam odwagi się odezwać. Nic....
No i potem jakoś poznałam pana Y. To było szybkie. Impreza. Mezczyzna spokojny , przystojny. Ok. troche popisalismy, spotkanie. Chcial sobie ulozyc zycie, znalezc dziewczyne, myslec powaznie o życiu/ Potem jakas kolejna impreza pocalunek po alkoholu, szybki zwiazek.... Czasami mam wrazenie, ze to za szybko sie stalo.. Minal miesiac od poznania a ja juz z nim jestem. Jednak facet ideał praktycznie. Nie mam na co narzekać naprawdę!... Jest mi z nim dobrze. Znam jego znajomych.. dobrze sie z nimi dogaduje, on zna moich. Zdążył poznać moich rodziców. Wszystko jak z bajki.........
i ostatnio na jednej z imprez byliśmy w klubie z moim panem Y. Jakies pocalunki... I niestety pan X to zobaczył I WYSZEDŁ. Strasznie glupio mi było. Nie wiem dlaczego, niby nie powinno.. a jednak w sercu. Dobrze mi jest z panem Y, ale jednak poczulam ze pana X to zabolalalo i mnie w pewnym sensie też. Teraz wiecej mysle o tym panie X. on zabiegał o mnie tyle czasu.. a ja po prostu olewałam go, traktowałam jak przyajciela... pomimo tego ze czasami czułam sie jak w niebie. A teraz wpakowałam się w związek z panem Y, z ktorym wszystko jest pieknie, ale jednak nie ma teeeej tej całej chemii? Może o to chodzi. Nie wiem..Moze jeszcze nie poczulam sie przy nim tak wspaniale, moze po prostu za malo czasu bylo zeby to poczuc?
Pan X sie nie odzywał. Z panem Y wszystko po staremu, życie życie nas goni. Ma powazne plany miedzy nami.
Jak myslicie? czy dobrze robie? Moze po prostu powinnam zapomnieć o X. i żyć dalej ? proszę o rady.
