Jestem mamą prawie 13 letniego chłopca. Do chwili kiedy nie pojechał na obóz sportowy z sekcji koszykówki uwielbiał sport. Organizował sobie z kolegami wspólne wypady na stadion, grał w piłkę nożną, chętnie jeździł na rowerze oraz chodził na treningi koszykówki którą od ok 6 miesięcy uprawiał. Wyjechał w czasie wakacji na obóz sportowy- były treningi oraz liczne atrakcje. Dzwoniąc do mnie skarżył się ze starsi chłopcy dokuczają młodzszym. Raz dokuczają jednemu następnie przenoszą się na innego młodszego. Po interwencji trenera wszystko się w miarę ustatkowało. Nie mam absolutnie żalu do trenera. Mam chyba największy żal do siebie ze nie wychowałam syna na twardziela. Jest wrażliwy i przejmuje się.Nie da się przekonać że nie należy się przejmować uwagami i docinkami starszych. Boję się że dosłownie"przyklei " sie do komputera -bo praktycznie to teraz jego rozrywka. Ma limitowany czas na komputerze ale zdaję sobie sprawę że ruch jewst bardzo ważny. Prosiłam już jego kolegę by z nim porozmawiał. Zastanawiam się nad pójściem do trenera i poproszeniem go o jakieś zachęcenie, motywację do powrotu syna na treningi. Wszystko oczywiście w tajemnicy przed synem. Zwłaszcza że z racji wieku w jaki wkroczył jest uparty. Jakl stwierdził "nie ma zamiaru chodzić na treningi z burakami i być taki jak oni". Zgadzam się, ale życie przed nim i musi nauczyć się być twardszym. Co Wy na to?:mad:
- Smutas
- Cioteczka Dobra Rada
- Nieaktywny
Podobne tematy
- november
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Potrzeba mu zdecydowanie motywacji. I trenera, który ją da:) Znajomy trenuje młodzików (piłka nożna). Moim zdaniem powiedziałby do niego : "Pokaż leszczom, co potrafisz!!":)
no własnie! niech pokaże, że można grać i nie być burakiem!
w jego życiu na pewno wydarzy się niejedna sytuacja, w której ktoś go obrazi, bądź bliską mu osobę. ale trzeba być twardym. nie musi kłócić się z 'burakami', może ich ignorować i w ten sposób być przykładem dla pozostałych młodszych kolegów. porozmawiaj z synkiem kolejny raz, spróbuj wytłumaczyć mu, że krytyka powinna napędzać, mobilizować, a nie może kojarzyć się z poddawaniem się, uleganiem. moim zdaniem rozmowa z trenerem jest trafionym pomysłem. trener wie, jak mobilizować dzieciaki i pokazać lepsze strony sportu. a jeśli nie będzie chciał wrócić do drużyny to może inna dyscyplina sportu?
- Smutas
- Cioteczka Dobra Rada
- Nieaktywny
Dzięki,spróbuję jeszcze raz. A tak na marginesie to mało w tym mieście jest możliwości dla dzieci. Szczególnie mi zależy na jego "działalności sportowej" bo czeka nas w 90% przeprowadzka. Tam gdzie będziemy mieszkać nie znamy nikogo. Jest klub sportowy do którego mógłby uczęszczać i nawiązać znajomości. Będzie ciężko... Pozdrawiam i miłego dnia dla Wszystkich.
wzajemnie. powodzenia! 
- zrezygnowanaaa
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Mój syn ma 10 lat równiez uprawia sport i mieliśmy identyczną sytuację.Mąż i wielu innych rodziców zwróciło sie na skarge do trenera niestety bez rezultatu.Doradziłam synowi,żeby ignorował chłopca ,który dokuczał wszystkim ,a jak juz sobie kogoś upatrzył to strach.
Na obozie wszyscy chłopcy sie go bali,syn wydzwaniał żebyśmy go zabrali.
Przez kilka treningów ignorował chłopca,a jak go zaczepiał słownie to mu odpowiadał mimo iz tamten jest większy i silniejszy-efekt dał mu spokój i innym chłopcom ,którzy tak samo postepowali .A dziś sam płacze ,że nikt go nie lubi.