Hej,
Mam niewiele ponad 30 lat i problem z chłopakiem/przyjacielem. Właśnie, nie wiem z kim. Zanim Go poznałam byłam po przejściach, nie chciałam się wiązać. Ustaliliśmy przyjaźń, na tamta chwile mi to odpowiadało. Z biegiem czasu zaczęliśmy się spotykać codziennie, zaangażowałam. Po jakimś pół roku naszej znajomości doszło miedzy nami do czegoś więcej. To był mój pierwszy raz, wiem, że późno, ale zawsze priorytetem była dla mnie szkoła. Otóż, po tym wszystkim zakochałam się. On też wyglądał na zaangażowanego. łączyło nas sporo: rozmowy, wspólne gotowanie, wycieczki, wszelkie wyjścia, no i sprawy intymne też. W miedzy czasie zaczął mnie na początku lekko a potem bardziej dołować. To że ja czegos nie wiem, czegoś nie doczytałam (jestem po studiach i obecnie też studiuję). To, ze niezbyt ładnie się ubieram, ze przytyłam itp. Najgorsze jednak były dogadywanki w stylu: byłem na spacerze z inną koleżanka, w tym momencie postanowiłam rozluźnić kontakt. Napisałam maila, że chcę się zdystansować, odpocząć. W międzyczasie udałam się do psychologa, starsza pani powiedziała, ze to osobowość psychopatyczna, która kreci to, ze spotyka się z dziewczyną mądrą, ładną, dobrą, pracującą, a jednocześnie chce Jej pokazać miejsce w szeregu, czyli że nie jest dość ładna, mądra itp. żeby być z Nim. Spotkaliśmy się ostatnio i zrzucił całą winę na mnie, to, że się zakochałam to rzekomo moja wina. Ale jak Jemu się wydawało, że śpię to mówił moja kochana itp. Nie rozumiem Go. Twierdzi, że nie chce mieć dziewczyny, ze ma problemy finansowe i musi się skupić na zarabianiu pieniędzy. Ale czemu zawracał mi głowę? Nie jestem dziewczyną-latawcem, ale młodą, poukładaną kobieta, która myśli poważnie o życiu. Bardzo proszę o jakieś rady 