Czuję się niekochana i potrzebna tylko do seksu- co robić?!

Z Maćkiem jesteśmy parą od 4 miesięcy, początek naszego związku był niefortunny, gdyż Maciek na swojej imprezie urodzinowej całował się ze swoją przyjaciółką, a potem nie przyznał mi się do tego. Prawdę poznałam przez kolegę, który przypadkiem był tej samej nocy w klubie gdzie bawił się mój luby. Sytuacja to doprowadziła do znacznego oziębienia kontaktów między mną, a Maćkiem. Po jakimś czasie widząc jak tego żałuje i jak się stara by naprawić błąd wybaczyłam mu i do teraz jesteśmy parą. Na zewnątrz jesteśmy słodką, idealną parą, na którą nasi znajomi patrzą z rozczuleniem i zazdrością. Mamy  kryzysy spowodowane moją zazdrością, jako że Maciek jest bardzo przystojnym mężczyzną wiele kobiet i dziewczyn próbuje mi go odbić posuwając się nieraz do niesmacznych i niemiłych intryg.
Maciek zdaje się nie zauważa tego jak bardzo zabiegi tych kobiet mnie bolą, przecież żadna kobieta nie lubi wysłuchiwać jak jakaś lafirynda obściskiwała się z jej facetem robiąc rzeczy do jakich powinna być upoważniona tylko "ta jedyna". Na szczęście Maciek pilnuje się i wiem, że to co mówią inne nie jest prawdą. Jednak on nigdy nie staje w mojej obronie przy tych dziewczynach, obserwuje i nie odzywa się ni słowem.
Jest w stosunku do mnie oschły i niemiły, podczas gdy moje i swoje koleżanki traktuje z należnym płci żeńskiej szacunkiem. Codziennie muszę zmierzyć się z falą obelg i przytyków, które niejednokrotnie skutkują tym, że płaczę w samotności nie wiedząc co myśleć.
Kiedy śpimy razem nie chce mnie przytulać, jedynie kiedy oczekuje, że będziemy się kochać, wtedy jest słodki jak miód. Niestety to jak mnie traktuje na co dzień skutecznie zniechęca mnie do łóżkowych igraszek, a podczas tych wymuszonych jego prośbami czuję się jak dmuchana lalka kupiona w sex shopie, z seksu, który kiedyś uwielbiałam nie czerpię żadnej przyjemności.
Każdy jego kolega szanuje mnie, a niektórzy upominają nawet Maćka, że nie powinien się tak do mnie odnosić i traktować mnie w ten sposób, a wtedy on odpowiada, że przecież ja również jestem dla niego niemiła.
Tak to fakt jednak to jak się do niego odnoszę jest moją jedyną linią obrony, jestem ofiarą przemocy domowej i przemocy w związku. Czuję się niepewnie przy mężczyźnie, który wcześniej dawał mi tak wielkie poczucie bezpieczeństwa.
Co mam zrobić? Rozmawiałam już z nim o tym, płakałam, obrażałam się, teraz jestem bezradna... Pomocy!