Rodzice na placu zabaw

babo wybieram punk B
ale w nieco innej wersji
otóż
nie chodzę za dzieckiem krok w krok,asekuruję podczas huśtania i wspinania się (coraz rzadziej,sam sobie radzi) odchodzę od stolika kiedy dziecko wybiera niezbyt bezpieczną zabawę
mowa tu o 3 latku

edit: z obserwacji niektórych rodziców powiem jedno i brzydko co niektórzy mają "na*rane" w głowach

Nie no, taki mega bezpieczny kącik dla najmłodszych też jest, restauracja jest akurat spoko Ale z tego, co obserwuję, większość dzieci ma w głębokim poważaniu wszystkie bezpieczne atrakcje, skoro można się powspinać na taaaaaką zjeżdżalnię.

No oczywiście Dlatego wymieniłam tylko te potencjalnie niebezpieczne dla malucha do lat 3 atrakcje, bo w przypadku bezpiecznych nie ma o czym gadać, jeśli chodzi o zachowanie rodziców

Jeżeli idę z dzieckiem, to wybrałabym taka restaurację z atrakcjami dla najmłodszych, gdzie byłoby naprawdę bezpiecznie. Bo skoro chcę sobie zjeść obiad to nie jestem zainteresowana wstawaniem co chwila od stołu żeby asekurować czy odciągnąć dziecko z miejsc potencjalnie niebezpiecznych. Z drugiej strony nie będę trzymała malucha przy sobie gdy on chce się bawić i marudzi mi albo wrzeszczy przy stole. Jeżeli restauracja jest fajna i serwuje smaczne jedzenie, to po prostu idę tam bez dziecka. Bo inaczej jest to według mnie katorga zarówno dla rodziców jak i dla dziecka.

Wątek o tym, co robimy, gdy nasze dziecko bawi się na placu zabaw? Pamiętam.

Niezależnie od tego, gdzie był plac zabaw, na którym bawiły się moje dzieci, nie zostawiałam zupełnie ich samych sobie. Gdy były młodsze, czyli ok. 2-3 lat byłam na podorędziu, tzn. na tyle blisko, by szybko zainterweniować, gdy albo któreś z moich dzieci będzie 'zagrażać' innym, albo gdy to inne dzieci będą niebezpiecznie wchodzić w paradę moim. Stąd też baaaardzo dziwię się tym mamom/tatom/opiekunom, którzy miast opiekować się własnym dzieckiem wybierają w tym samym czasie pogaduszki ze znajomymi. Albo, albo.

Gdy dzieci były starsze, faktycznie, nie siedziałam im na głowach, ale dalej zerkałam na nie, by wiedzieć gdzie są, co robią i interweniować w razie faktycznej potrzeby (np. walenia łopatkami po głowach).

Aha! Moje interwencje, jeśli były, dotyczyły takich sytuacji, których same nie potrafiły rozwiązać. Nie byłam nadopiekuńczą, nie nakazywałam się bawić tym, czy tamtym, nie oponowałam przez korzystaniem z różnego sprzętu.

Plac zabaw w ramach restauracji? Hm... Wyjścia wg mnie są dwa: albo na placu są pracownicy restauracji, którzy sprawują pieczę nad dziećmi, albo to jedno z rodziców/opiekunów jest tam delegowane.

Plac zabaw a restauracja z placem zabaw to dwie różne sprawy.
Chodzenia z (małym) dzieckiem do lokali z placami zabaw jakoś nie lubiłam - więcej z tym kłopotu niż przyjemności.
Tak małe dziecko jest jeszcze zbyt absorbujące żeby spokojnie zjeść obiad, a zrywanie się od stolika co 5 minut mija się z celem. Wolałam już zapakować torbę, wsiąść na rower i jechać na piknik do parku czy łąkę.

Na normalnych placach zabaw tylko zerkam z daleka. Nie lubiłam i nie lubię się bawić z córką na placu zabaw - od tego ma inne dzieci więc ograniczałam się tylko do reagowania w sytuacjach kryzysowych kiedy weszła za wyaoko i nie potrafiła sama zejść.

W jakim celu isc do restauracji i nawet 2 min na  zadku nie posiedzieć i w biegu pic kawe , bo d dziecko, dziecko i tylko krok w krok przy dziecku non stop na nogach większości czasu jak nie calosci czasu .
Ocja B totalnie jak dla mnie mija się  z celem i mamciunie które właśnie wybierają taki rozpierdzelnik  centralnie zaniedbują sens wyjść  do restauracji i znajomych przy stoliku totalnie nie zwracając na nich uwagi na ich towarzystwo .
Dziecko wybierze bezpieczną zabawe na 25 sek, następnie znów polezie na drabinki, czy huśtawkę ,bo mu się znudzi piaskownica  a matka jak w napadze owsików  nie zdążać dojść do stolika  leci ponownie do dziecka, maraton odwalając wtem  i we wtem z przewaga ,ze nawet nie zdąży klapnąć
Zły dobor miejsca w takim wypadku jeśli lata się jak kot ze sraczka ,o jednym się myśli to tylko dziecko będąc przy nim krok w krok a nie przy gościach. Alb dziecko zbyt jeszcze głupiutkie, albo nieusłuchane nie respektujące słowa gdzie ma być a gdzie mu nie wolno, alb już na tyle odpowiednie , ze nie ma potrzeby nieustanneg stania  przy nim krok w krok

Ja preferuje albo opcje A ,albo C, opcja B zupełnie mnie nie przekonuje i jest to dosyć lekceważący  stosunek do towarzystwa przy jednym stoliku .
Niektóre kobietki  powinny  chociaż glowka ruszyć jak one się zachowują i co wyrabiają , opcja B to jest przeginka na całego i zawsze jestem zdumiona takim wyborem, bo to mija się z sensem i celem wyjścia w te konkretne miejsce z takim dzieckiem , które widocznie nie spełnia kryteriów do bycia tam i tam, bo jest.... no właśnie, tu każdy niech wstawi  sobie odpowiedz