dzidziuś

chyba kojarze Twoje watki i pamietam miej wiecej co tam w nich pisalas ! Nie wiem czy pamietasz ale jestem w identycznej stytuacji i opisalabym swoja sytuacje tak samo jak Ty,ale coz Ci moge poradzic musisz walczyc i byc silna,ja sie tez czesto poddaje ale nawet wmawiajac sobie ze dam rade,probuje byc silna i walcyc ! Ty musisz zrobic tak samo,juz nie masz innego wyjscia !
Faceci ktorzy tak postepuja sa po prostu nieodpowiedzialni i tyle,wiecej nic nie trzeba pisac bo to slowo okreslac ich samych !
Tez boje sie samotnego macierzynstwa i jest mi bardzo przykro ze Mała nie bedzie miala ojca ale musze sie z tym pogodzic i jakos dalej dla Niej życ !

a czemu martwisz sie o ciaze ? cos nie tak ? ktory miesiac ?
3maj sie zobaczysz sie bedzie dobrze,na to tylko potrzeba czasu !

shadzara a dlaczego odbierasz swojemu dziecku prawo do ... ojca
przecież tego ojca ma i ty go znasz...

Nie zabieraj dziecku ojca tylko dlatego, że Ci z nim nie wyszło. To okrutne.

Jak to jest być samotną matką? Ciężko. Ale dla dziecka warto dać z siebie wszystko.

A skąd Ty wiesz, że będzie to robił przy dziecku, skoro dziecko się nie urodziło, a on nawet nie wie o ciąży?

Mam nadzieje, ze o alimenty go pozwiesz?wiesz ja uwazam, ze lepszy taki sredni ojciec niz zaden, zawsze mozesz sie spotykac z nim i z dzieckiem we trojke,on troche złapie kontakt z nim...wiesz jak ciezko jest dziecku z poczuciem, ze nie ma ojca/matki? to jest deficyt na całe zycie.Zycze Ci abys poznała fajnego faceta,ktory pokocha Ciebie i dziecko i stworzycie rodzine...ale skoro prawdziwy ojciec zyje to powinien wiedziec, ze bedzie ojcem i zadecydowac jak on widzi te kontakty.Niestety ale teraz to ten maly czlowiek jest priorytetem w tym wszystkim
Ja podziwiam samotne matki,podejrzewam z czym to sie wiaze

Tak autorko dziewczyny mają święta rację, weź to proszę pod uwagę.
Ja wychowywałam się bez ojca-nie znam go i świadomość że on nigdy nie pragnął ze mną mieć kontaktu jest przykra i skutki tego odczuwam w całym moim życiu.Cała rodzina jest zdania jednego to był zły człowiek.I wiem że to prawda,ale gdybym się dowiedziała,że moja matka celowo utrudniła mu kontakt ze mną oj... nie wybaczyłabym. Bo to jest tak jak piszą dziewczyny, ona przez niego bardzo cierpiała ale ja mogłabym mieć szansę na ojca, na znanie go na zdecydowanie później czy chcę z nim kontaktu czy nie. Jakikolwiek by on nie był, to że Ciebie krzywdził nie znaczy że krzywdził by własne dziecko,a jeśli byś miała takie podejrzenie to wtedy wniosek do sądu o zabranie praw rodzicielskich. Nie bądź głupia! Nie pozbawiaj dziecka alimentów!!! Nie kieruj się swoją dumą.Nawet jeśli świetnie sobie radzisz nie wiesz jak będzie za 5, 10 lat, to jego obowiązek łożyć na dziecko a Ty możesz choćby odkładać to na jakąś lokatę z myślą o przyszłości dziecka. I nie katuj się myślą o samotnym wychowywaniu dziecka, bo teraz będziesz sama i uwierz że człowiek wtedy ma taką siłę że dasz sobie radę, zobaczysz, ja wychowywałam ponad rok sama dziecko( miało wtedy 3 latka) potem już oficjalnie z moim teraźniejszym mężem, tak kawaler a zdecydował się na rozwódkę z 3 latkiem. Teraz ten 3 latek ma 9 lat, a drugi 1,5 roku i jesteśmy szczęśliwą rodziną, można ułożyć sobie życie nawet z 3 dzieci.

No tak. Brawo. Nie ma to jak zrobić z faceta potwora i jeszcze dziecku traumę sprawić.

Taki był toksyczny, taki okropny, ale MIMO TO trzeba było sobie dziecko zafundować a teraz grać rolę męczennicy i poświęcającej się matki, chroniącej dziecko przed ojcem-psychopatą.

Uświadom sobie, że to TY wybrałaś swojwmu dziecku takiego ojca i to dziecko będzie płaciło za twoje błedy...

Ty go przed niczym nie chronisz. Ty mu ten los zafundowałaś.

Ja tego człowieka kocham do dziś. Nic nie zafundowałam, jaki los - będzie miało kochającą matkę i pozna ojca jak podrośnie (2-3 latka?).
Zanim zaczniesz dawać mi jakieś chore komentarze, przeczytaj sobie najpierw moje wątki. Dobrze oceniać.

Facet mnie naprawdę zdradzał, ja dla niego przeprowadizłam się na drugi koniec Polski, chorowałam na nerwicę i on to pogłębiał. Cały czas walczyłam o to , by naprawić ten związek, wydawało mi się że on też tego chce, co zrobić? mam się zabić? nieraz chciałam, ale dziecko jest NAJWAŻNIEJSZE.

i na pewno kontakt z jego biologicznym ojcem POGORSZY sprawę, znowu zaczną się moje ataki nerwicy, branie leków. tego nie chcę dla swego dziecka, bo jego ojciec to EMOCJONALNY BACHOR dla którego liczy się ilość imion lasek na liście.

i dowiedziałam się o tym dopiero w ostatnich dniach po rozstaniu wcześniej sądziłam że to mimo wszystko porządny człowiek, trochę zagubiony, ale niestety.

Tobie nie życzę podobnej historii.

Jestem takiego samego zdania co Majki.
Poza tym też nie rozumiem, co ma na celu mówienie mu o dziecku za 2-3 lata? Chcesz mu zadać potężny cios? Rozwalić życie, które będzie prowadził? Wiesz przecież, że za tyle czasu może mieć swoją, inną rodzinę. Oczywiście rozumiem, że Ciebie może niewiele to obchodzi, bo jest w Tobie wiele goryczy, ale zrozum, że powiedzenie mu o ciąży jest najzwyczajniej w świecie fair, bo - wybacz - palcem dziecka sobie nie zrobiłaś.