Cat napisał/a:Nie, nie wymagam by np. Agnieszka Chylińska całe swoje życie śpiewała szlagiery sprzed lat lub w identycznym tonie. Tylko mam wrażenie, że umyka coś, co było prawdziwe na rzecz czegoś nie do końca zaplanowanego i chcianego.
Co do Chylińskiej to racja, ale np. Lipnicka się zmieniła - moim zdaniem - na plus. Z dziewczynki, która skakała jak Janson każe w Variusach przez dziewczynkę, która śpiewa nie za mądre piosneczki jak to się wszystko może zdarzyć, przez płyty z Porterem (no dobra, wzorowane na Cave'ie, ale efekt był niezły), po własne nagrania, które może szału dzikiego nie robią, ale na pewno są dojrzalsze niż te na początku kariery.
Maleńczuk też potwornie zszedł na psy. Jak się buntował to może i źle śpiewał, ale śpiewał o czymś. Potem się zrobił popularny, błysnął jeszcze krótko totalnie niszowymi Cantigas de Santa Maria i takie farmazony nagrywa (i piętroli), że żal pupę ściska. Buntownik za 3 grosze.
A taka Anja Orthodox? Słucham Closterów prawie 20 lat i mam wrażenie, że babka w ogóle się nie zmieniła.
Nagrywa lepiej lub gorzej, ale jest zaangażowana w to co robi, na luzie, bez zadęcia, w swoim własnym rytmie i stylu...
Wiedźma napisał/a:jak tak popatrzyłam na to wszystko, na te archiwalne nagrania z Przystanku Woodstock, na to jak grali wyglądali wtedy TSA, Tilt, sposób w jaki grali, wyglądali i jaką muzykę tworzyli, z jakim przesłaniem, to stwierdziłam, że świat ewidentnie schodzi na psy
Czy ja wiem? Raczej Woodstock, chociaz też nie jestem pewna, czy schodzi na psy, czy raczej się wymiksował. W zeszłym roku np. kojarzę, że grali tam Atari Teenage Riot na przykład, a to ani łatwa, ani popowa kapela.
Bierz też poprawkę, że te TSA i Tilt to były jeszcze pozostałości lat 80-tych, które u nas w ogóle były jakos bardziej rockowe, bo walka z systemem; w połowie lat 90-tych, czyli pierwszych Woodstocków, to w Polsce królowało disco polo. ;-)