Witam. Mam problem, z ktorym nie potrafie sobie poradzic... Jestem po nieudanym malzenstwie. Z mezem bylismy 8 lat razem. Niedlugo mina dwa lata od naszego rozwodu. Powodem byly jego zdrady i liczne romanse, o ktorych dowiedzialam sie po jego odejsciu. Bardzo przezylam nasze rozstanie. Na nogi stanelam dopiero, gdy zdecydowalam sie wyjechac do UK. Jestem tutaj od roku. Przez caly ten czas bylam sama. Jednak w grudniu poznalam tutaj faceta. Jest Polakiem. Spotykamy sie od tamtego czasu, jednak ja nie potrafie mu zaufac... Kiedy jestesmy razem jest cudownie. Wytarczy jednak, ze wroce do domu i zobacze, ze jest dostepny na fb i wpadam w szal! On jest bardzo przystojny, towarzyski. Ludzie, a w szczegolnosci kobiety wrecz do niego lgna... Denerwuje mnie to, ze wymienia jakies dwuznaczne komentarze z kolezankami na fb. Zaczynam zaraz myslec, ze na pewno spotyka sie z kims poza mna, ze mna tylko sie bawi... Chociaz nie mam do tego podstaw, bo wiem, ze chocby nawet chcial to nie ma na to czasu... Pracuje codziennie od 10 do 22-23, wraca do domu przed polnoca. Ma tylko jeden dzien wolny w tygodniu i zawsze spedza go ze mna. Ale ja i tak ciagle wesze, szukam powodow do klotni... Kiedy np odpisze mi na smsa po 4 godz juz snuje jakies teorie spiskowe. A on tlumaczy sie, ze czasami po prostu nie ma czasu na siedzenie na telefonie. Zaczynam popadac w jakas paranoje! Kiedy jestem u niego sprawdzam kosz na smieci w jego pokoju, historie w laptopie... On juz ma tego dosc. Jakis czas temu nie widzielismy sie 3 tyg. Napisal, ze ma dosc mojego zachowania, ze powinnam sie leczyc... Ale pozniej sam sie odezwal. Wiem, ze mu na mnie zalezy. Sam ma niemile doswiadczenia z poprzedniego zwiazku i przyznaje, ze tez mi do konca nie ufa. Ale chce, probuje przez blizsze poznanie a nie bawienie sie w detektywa. Nigdy wczesniej taka nie bylam. Mezowi ufalam i pozwalalam na wszystko. Boje sie, ze przez to, iz jestem bardzo wrazliwa osoba on tez zabawi sie moimi uczuciami i odejdzie. A tego bym nie chciala. Zalezy mi na nim. Bardzo. Co mam zrobic, zeby mu zaufac? Zeby pohamowac takie schizowanie sie? Mecze sie z tym strasznie. I wiem, ze on tez wczesniej czy pozniej nie wytrzyma... Prosze, doradzcie mi, jak mam to w sobie zmienic?
Podobne tematy
- Emilia
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Podświadomie obwiniasz go o to, co zrobił ci były mąż, o jego zdrady. A to dwie różne osoby. Powinnaś popracować nad sobą, nad pozbyciem się nieuzasadnionej zazdrości i wzmocnieniem zaufania, bo inaczej twój partner szybko będzie miał cię dość, poczuje się zniewolony, ograniczany.
Po prostu staraj się panować nad tym co robisz i co mówisz. Jesteś osobą dorosłą, dojrzałą, potrafisz więc panować nad emocjami.
Zalezy mi na nim. Bardzo.
A robisz wszystko aby go stracić, zdaj sobie z tego sprawę.
Krzywdzisz tego mężczyznę mimo, że nie jest niczemu winny. Dobrze, że zdajesz sobie sprawę ze swojego problemu aczkolwiek musisz zacząć z tym coś zrobić. Wypowiedzi na forum jedynie Cię o tym przekonają jeszcze bardziej. Przy tak chorej zazdrości jedynie specjalista Ci może spróbować pomóc, czym prędzej do takiego się udaj bo skończy wasza relacja bardzo, bardzo źle. Jestem facetem z zasadami, traktuję swoją kobietę bardzo poważnie, jestem w 100% uczciwy, lojalny i wierny i gdyby ona tak się wobec mnie zachowywała, gdzie naprawdę na to nie zasługuję to bym się z nią czym prędzej pożegnał, więc do roboty i zacznij coś z tym robić. Pozdrawiam.
Tak, wiem, ze wczesniej czy pozniej on tego nie wytrzyma. Dlatego napisalam tutaj... Zastanawialam sie nad wizyta u specjalisty... Oliwy do ognia dodaja jeszcze moi znajomi, ktorzy probuja mi wmowic, ze tutaj kazdy facet jest babiarzem. A juz na pewno tak przystojny i pewny siebie... A ja wiem od jego znajomych, ze jestem pierwsza kobieta, z ktora spotyka sie od bardzo dawna. I pierwsza, ktora zaprosil do domu i im przedstawil. Wiem, ze traktuje mnie powaznie. A pomimo tego ciagle go sprawdzam...
5 2014-05-26 15:34:34 Ostatnio edytowany przez Gary (2014-05-26 15:36:55)
- Gary
- Net-facet
- Nieaktywny
Jednak w grudniu poznalam tutaj faceta. Jest Polakiem. Spotykamy sie od tamtego czasu, jednak ja nie potrafie mu zaufac... Kiedy jestesmy razem jest cudownie. Wytarczy jednak, ze wroce do domu i zobacze, ze jest dostepny na fb i wpadam w szal! On jest bardzo przystojny, towarzyski. Ludzie, a w szczegolnosci kobiety wrecz do niego lgna... Denerwuje mnie to, ze wymienia jakies dwuznaczne komentarze z kolezankami na fb. Zaczynam zaraz myslec, ze na pewno spotyka sie z kims poza mna, ze mna tylko sie bawi...
A jeśli on się spotyka z "laskami z sieci" i uprawia z nimi seks i tak się z nimi bawi, a potem idzie do Ciebie na miły wieczór... to co wtedy? Hę? Czy nie warto z nim utrzymywać znajomości? A może warto? A może Ty też się baw dobrze? Żyj pełnią szczęścia? Czego się boisz? Że nie będziesz dobra w łóżku (???? cóż to znaczy ???? jeśli dwojgu jest ze sobą dobrze)? A może, że nie będzie Tobie wierny? Czy nie sądzisz, że sensem jest relacja jaka łączy dwoje ludzi, a nie co oni robią gdy tego drugiego akurat nie ma u boku?
Gdybym był na jego miejscu, to całkowicie bym się do Ceibie zdystansował nawet po małej twojej wpadce ograniczającej moją wolność -- mogę mieć w koszu tysiąc zużytych gum a w telefonie tony gołych lasek, milion rozmów z mężatkami, kupę książek o minetce, i subskrypcję wszystkich kobiecych forów ("forum"... jeśli się nie odmienia jak "radio").