Narzeczony czy przyjaciel

Jeśli w Twoim związku nie układa się najlepiej, to nic dziwnego, że zwróciłaś uwagę na osobę, która nie robi Ci awantur, "jest zawsze przy Tobie" itd. To typowy schemat.
Twój narzeczony powiedział, że ten związek to fikcja - zrobił to w nerwach zapewne, przy kolejnej awanturze? Porozmawiaj z nim na spokojnie, gdy nie będziecie się kłócić, czy naprawdę tak czuje, a jeśli tak, to czym jest to spowodowane i czy nadal Cię kocha. Ja bym mimo wszystko spróbowała zawalczyć o aktualny związek, bo swojego narzeczonego znasz na co dzień, tego Leszka niestety nie (przez Internet ludzie często wydają się o wiele, wiele lepsi niż są w rzeczywistości, a sama napisałaś, że mieszkacie daleko od siebie i nie widujecie się często). I jeszcze jedna ważna sprawa: jak wyobrażałabyś sobie związek z tym Leszkiem, skoro dzieli Was 300 km?
Nie wiem, czym są spowodowane Wasze kłótnie, ale powinniście wszystko przemyśleć i spróbować wyprostować sytuację. Moim zdaniem mogłaś się zauroczyć w swoim przyjacielu, ale jest to związane ze złą sytuacją w związku i nie ma nic wspólnego z miłością.

Może i masz racje, tylko fakty są takie ze od dawna nie widze sensu w moim związku, Łukasz nie stara sie zeby było dobrze i nie zauważa tego ze ja sie staram. Z leszkiem to inna historia , pracowaliśmy razem w czasie wakacji i od tej pory mamy ten kontakt , ponieważ on mieszkał jakieś pół roku temu dosć blisko mnie w tym samym mieście i często się widywaliśmy gadaliśmy i też już miedzy nami iskrzyło tylko każde juz wtedy było w zwiazku. Fakt ze nie widzieliśmy sie te dwa lata wynika z braku czasu nas obojga, ale jeślibyśmy chcieli to byśmy sie widywali ale chyba stwierdziliśmy ze tak bedzie lepiej. Mamy cały czas ze sobą kontakt, nie tylko przez internet, rozmawiamy codziennie przez telefon i to dosc sporo. A jak widze zwiazek?? Wiesz oprócz Łukasza nic mnie tu nie trzyma i wydaje mi sie ze nie cofnęłabym sie przed przeprowadzką - napewno nie teraz zaraz ale za jakiś czas, obecnie on i tak przyjeżdza co weekend do syna do mojego miasta bo choć "próbuje " ułożyc sobie zycie z Monika (to wiem ze mu jednak na niej niezależy poprostu to widać i nie tylko ja to widze  ) to nie mieszkają razem i dlatego teraz coraz częsciej sie widujemy, praktycznie co sobota. Masz racje  ze nie widzimy sie na codzień i nie znamy naszych zachowań i właśnie dlatego boje sie spróbować, bo róźnimy sie charakterami on jest bardzo spokojny i ugodowy natomiast ja jestem dosc roztrzepaną osobą i dominujacą i wiemteż ze często byśmy sie raczej nie zgadzali. dlatego boje się właśnie ze jako przyjaciele jest nam wspaniale ale w związku może być gorzej tym bardziej ze on ma swoja pasje motocykle a ja tego nie nawidze bo kolega jeden już sie zabił na motorze własnie zostawiając żone i nienarodzone dziecko. Wiec napewno bym się bała o niego - juz sie boje- a kiedy bylibyśmy razem to nie wiem chyba bym psuła na złość :)

Cóż, w takim razie usiądź ze swoim narzeczonym i porozmawiajcie jak ludzie o ewentualnym rozstaniu. Innego wyjścia nie widzę, skoro ze strony Łukasza nie widać zaangażowania w ratowanie związku. Co się okaże podczas tej rozmowy, to się zobaczy

assansin mylisz się... Jakoś nie znasz sytuacji... I wcale mi nie przeszkadza róxnica wieku bo jej nie widac i nie poróźnia nas to ani z moim narzeczonym a tym bardziej z przyjacielem. Wiek nie gra roli i nie dlatego sie kucimy z Łukaszem

tylko sek w ty ze jak ja z narzeczonym zaczynam rozmowe to słysze daj mi spokój

Dzięki za rady... Napewno to przemyśle na spokojnie , bo wiem ze nie ma sensu robić nic z pochopnie...   Z jednej strony chce uratować związek z Ł. bo jestesmy juz  naprawde długo i dużo razem przeszliśmy i walczyliśmy o tę miłość i szkoda byłoby to starcić i zaprzepaścić ale z drugiej jes ta pokusa spróbowania czegoś innego z kimś kto też mnie prawdziwie kocha, kto mnie nigdy nie zawiódł .. tylko ze strasznie sie tego boje. Musze to przemyśleć

problem w tym ze kocham oby dwóch. tylko faktycznie z narzeczonym mi sie nie ukłąda a ten no cóz przyjaciel zawsze przy mnie, moze to faktycznie zauroczenie

Jakoś nie podzielam twojej opini, i uwierz, zę tak nie jest, a jak ci sie nie podoba to co pisze to proszę nie udzielaj się

Po dłuższym zastanowieniu doszłam do wnioskau, ze nie ma sensu psuć obiecnego zwiazku,ponieważ Kocham Łukasza mimo wszystko, mono ze jest miedzy nami wiele nieporozumień i niedomówień. Jednak Leszek coraz bardziej sie we mnie zakochuje. Ostatnio widzimy się prawie codziennie, gdyz jest w moim mieście u dziewczyny i dziecka. Tylko problem jest taki, ze ta dziewczyna w sumie ma go w dupie głeboko i nie wiem czy On zakochuje sie we mnie bo ja zawsze jestem pomagam wspieram i rozumiem ? Czy naprawde jak kobiete ? Trudno mi ocenić. Powiedziałam mu jednak ze nie bede z nim bo jednak tak naprawde kocham Łukasza. powiedźcie co zrobic ? jak z nim postąpic

CHyba tak zrobie